ถ้อยคำเย็นเยียบเสียดกระดูกดังสะท้านฟ้าดินทำเอาเหล่าผู้ฝึกตนในเมืองศักดิ์สิทธิ์หน้าเปลี่ยนสี
ผู้อาวุโสสูงสุดแห่งสำนักหลิงเซียวมีพลังถึงระดับเทพสวรรค์ขั้นหกเชียวนะ!
เพียงพริบตาเดียวก็ถูกมู่เสินฉวนสังหารแม้แต่วิญญาณยังไม่ทันได้หลบหนี นี่มันพลังต่อสู้น่ากลัวอะไรกัน?
"ขะ... เขาบ่มเพาะวิถีอะไรกันแน่?!"
"เหมือนจะกดข่มได้ทุกวิชาแม้แต่วิถีของข้ายังสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัว"
เหล่าผู้ฝึกตนระดับกลางต่างก็อุทานออกมาด้วยความตกตะลึงและหวาดหวั่น
ขณะนั้นเอง...
ผู้นำตระกูลจีก็ก้าวออกมาจับจ้องมู่เสินฉวนด้วยสีหน้าเคร่งขรึม พร้อมเน้นคำด้วยเสียงหนักแน่นทีละคำ
"เจ้าคือ..."
"กายา... โกลาหล!"
"อะไรนะ?!"
"กายาโกลาหล!"
สิ้นเสียงตะโกน ทุกผู้คนต่างตกตะลึง!
สายตานับหมื่นคู่ต่างจับจ้องไปยังวิถีอันที่สั่นสะเทือนและคำรามอยู่เหนือร่างมู่เสินฉวน
แม้แต่บรรดาประมุขแดนศักดิ์สิทธิ์จักรพรรดิราชวงศ์ต่างๆ และพญาวิหคสวรรค์ยังต้องเบิกตากว้าง
ฟ้าดินยังไม่เปิด ความโกลาหลก็บังเกิด!
ชื่อเสียงของกายาโกลาหลนั้นยิ่งใหญ่เหลือเกิน!
ตั้งแต่ยุคบรรพกาลจนถึงปัจจุบันปรากฏเพียงน้อยรายนัก!
มิเพียงแต่สามารถวิวัฒนาการสรรพสิ่งและทำลายสรรพวิชาโดยกำเนิดได้กายาโกลาหลยังสามารถกดข่มกฎเกณฑ์แห่งวิถีทั้งมวลได้!
ไม่ต้องหลอมรวมตราประทับสวรรค์ กายาโกลาหลก็สามารถบรรลุวิถีเป็นจักรพรรดิได้โดยใช้พลังต้นกำเนิด!
มิหนำซ้ำมู่เสินฉวนยังมีกายาศักดิ์สิทธิ์โบราณ ซึ่งเป็นกายาไร้เทียมทานอีกด้วย!
สองร่างไร้คู่เปรียบปรากฏบนตัวคนคนเดียวนี่มันขัดต่อฟ้าดินเกินไปแล้ว!
หากเขาบรรลุกายาขั้นสูงสุดเขาจักครองพิภพและประหัตประหารศัตรูทั่วหล้าได้!
"มู่เสินฉวนพลังกายาของเจ้าช่างน่าทึ่ง!"
"แต่หากนี่คือสิ่งเดียวที่เจ้ามีก็จงสังเวยชีวิตที่นี่เสียเถิด!"
ชุดคลุมมังกรของจักรพรรดิต้าเซี่ยพองลมดวงตาเปล่งประกายสีทองจ้า พร้อมเอ่ยเสียงเย็นชา
เขาผูกพยาบาทกับกายาศักดิ์สิทธิ์ตั้งแต่หุบเขามารฝังฟ้าแล้ว!
วันนี้เขาจะไม่ปล่อยมันไว้อีกเด็กขาด!
แม้จะต้องใช้อาวุธจักรพรรดิไท่หวงก็ตาม!
"กายาโกลาหลกายาศักดิ์สิทธิ์แล้วอย่างไร?"
"ฆ่าลูกข้าข้าจะให้ทะเลไร้สิ้นสุดทั้งผองจมหายไปพร้อมกับลูกข้า!"
สิ้นเสียงพญาหงส์สวรรค์ก็มิอาจทนได้อีกต่อไป เริ่มลงมือก่อน ปีกหงส์สวรรค์ส่องแสงเจิดจรัสฟาดฟันข้ามห้วงเวหา จนท้องนภาพลันฉาบไปด้วยแสงสว่างวาบ
การโจมตีนั้นสอดประสานไปกับวิถีแห่งเต๋าบังเกิดเป็นสิ่งมงคลมากมายในอากาศ
แววตามู่เสินฉวนเข้มขึ้นยิงลำแสงโกลาหลสองสาย ทลายแสงสวรรค์ในชั่วพริบตา จากนั้นกระตุ้นวิชามังกรและปล่อยหมัดมังกรลงมาอย่างแรงคลื่นพลังสีทองที่กวาดผ่านไปได้ทำลายห้วงอากาศจนพังทลายก่อเกิดเป็นหลุมดำที่เปี่ยมไปด้วยปราณโกลาหล
ตูม!
พญาหงส์สวรรค์ถูกกระแทกอย่างจังเขากระอักโลหิตออกมาคำใหญ่ ร่างกายกระเด็นถอยไปไกลหลายร้อยจั้ง
"อะไรกัน!?"
"ระดับเทพสวรรค์ขั้นสามจะมีพลังต่อสู้เพียงเท่านี้ได้อย่างไร!"
เขาไม่กล้าประมาทแม้แต่น้อยจึงรีบใช้วิชาลับของเผ่าหงส์สวรรค์เพื่อสมานบาดแผลบนร่างอย่างรวดเร็ว!
"สังหาร!"
"ลงมือสุดกำลัง!"
ผู้นำตระกูลเจียงส่งเสียงเย็นพร้อมคว้าทวนสีเงินเล่มหนึ่งที่แผ่ประกายเรืองรอง พุ่งเข้าแทงร่างมู่เสินฉวน
ทวนเล่มนี้ตวัดว่องไว ส่องประกายสีเงินยวงพลังทวนสอดประสานกับวิถีแห่งเต๋า อักขระเวทซับซ้อนเกี่ยวพันอยู่บนแขนของเขา
ผู้นำตระกูลจีก็ไม่ยอมน้อยหน้าใช้เคล็ดวิชาลับไร้คู่เปรียบจากคัมภีร์มหาสุญญตาทำให้ห้วงอากาศในรัศมีพันลี้พลันปั่นป่วนก่อนที่จะถูกควบแน่นเป็นฝ่ามือห่อหุ้มพลังอำนาจอันน่าสะพรึงกลัวเข้าบดขยี้มู่เสินฉวน!
ร่างกำยำของจักรพรรดิต้าเซี่ยสั่นสะท้านพญามังกรแท้หลายร้อยตัวปรากฏอยู่เบื้องหลังเขา แยกไม่ออกว่าสิ่งใดจริงสิ่งใดเท็จเสียงคำรามของมังกรสั่นสะเทือนเก้าสวรรค์สิบพิภพอย่างบ้าคลั่ง!
ในขณะเดียวกันจักรพรรดิจิ่วหลีก็ลงมือพร้อมเขา ยกมือขึ้นปลดปล่อยอาวุธศักดิ์สิทธิ์ชั้นยอด‘ผังภูผาธารา’ เปล่งประกายเทพสวรรค์ไร้สิ้นสุดประหนึ่งจะดูดกลืนผืนฟ้าและดินทั้งหมดลงในภาพแล้วหลอมทำลายให้สิ้น!
เหล่าเทพสวรรค์และประมุขจากแดนศักดิ์สิทธิ์นับไม่ถ้วนต่างพุ่งเข้าหาเพื่อสังหารมู่เสินฉวน!
"ก็แค่ฝีมือเด็กเล่น!"
"เมื่อข้าเบ่งบานบุปผาใดล้วนร่วงโรย!"
สีหน้ามู่เสินฉวนยังคงเฉยเมยพลังต้นกำเนิดในร่างไหลเวียนอย่างบ้าคลั่งกฎแห่งความโกลาหลที่สลักไว้ในกายเนื้อต่างเปล่งแสง ส่องสว่างเป็นอักขระพิสดาร
เขากางมือออกเหวี่ยงลงมายังห้วงอากาศเบื้องล่างอย่างรุนแรง!
ตูม!
ตูม!
บุปผาแห่งวิถีสามดอกดิ่งลงมาอย่างรวดเร็วปล่อยลำแสงทมิฬไร้สิ้นสุด!
เมื่อมันกวาดผ่าน วิถีทั้งหมดล้วนแตกสลายห้วงอากาศทั้งหมดพังทลาย ไม่ว่าอาวุธศักดิ์สิทธิ์ใดเพียงสัมผัสเล็กน้อยก็พลันหม่นแสงลงจากนั้นก็แปรเปลี่ยนเป็นเถ้าถ่านไปอย่างรวดเร็ว
ร่างของเหล่าประมุขแดนศักดิ์สิทธิ์ก็ถูกกระแทกกระเด็นใบหน้าเผือดสีทันใด!
พวกเขาไม่เข้าใจเลย!
เหตุใดกฎแห่งความโกลาหลที่ถูกควบแน่นโดยเทพสวรรค์ขั้นสามถึงทำลายวิถีของพวกเขาซึ่งอยู่ในระดับเทพสวรรค์ขั้นเก้าได้พร้อมๆ กัน!
มิหนำซ้ำยังมีเหล่าผู้อาวุโสสูงสุดจากกลุ่มอำนาจอื่นๆลงมือพร้อมกันด้วย!
"เป็นเพราะบุปผาสามดอกนั่น!"
ผู้นำตระกูลเจียงจับจุดได้ก็พลันตะโกนขึ้น!
"ข้าจำได้แล้วนี่มันเหมือนกับวิถีโบราณที่บ่มเพาะกันในยุคโกลาหล!"
"การมีลมปราณเซียนสามสายจะสามารถควบแน่นบุปผาแห่งวิถีเมื่อเข้าสู่ระดับเทพสวรรค์ได้พลังโจมตีของมันจึงน่ากลัวยิ่ง!"
"แต่ในอดีตเขายังไม่อาจบรรลุเซียนได้แล้วเขาใช้สิ่งใดสร้างลมปราณเซียนทั้งสามขึ้นมาได้!"
จักรพรรดิจิ่วหลีสีหน้าเปลี่ยนไปพร้อมอุทานเสียงหลง
ขณะที่ทุกผู้คนกำลังตกตะลึงอยู่นั้นดวงตาของมู่เสินฉวนเต็มไปด้วยสีแดงโลหิตปลดปล่อยเคล็ดวิชาสิบราชันย์วิชาหนึ่ง—เคล็ดวิชาคลั่งทลายสวรรค์!
ชั่วพริบตา พลังศักดิ์สิทธิ์ พลังกายหยาบและจิตวิญญาณของเขาถูกเผาผลาญอย่างบ้าคลั่ง พลังต่อสู้เพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณแรงกดดันมหาศาลทำให้ห้วงอากาศปริแตกเป็นบริเวณกว้าง เกิดเป็นกระแสลมปั่นป่วน
ฉัวะ!
พร้อมกันนั้นพลังเทพคุนเผิงก็ถูกขับเคลื่อนความรวดเร็วเหนือจินตนาการ!
เห็นเพียงเงาร่างที่พัดผ่านไปเท่านั้นหมัดสีทองก็ใหญ่ขึ้นอย่างต่อเนื่อง
ทุกกำปั้นที่ซัดออกไปจะมีเทพสวรรค์และผู้อาวุโสสูงสุดจากแดนศักดิ์สิทธิ์ต่างๆแตกสลายกลายเป็นหมอกโลหิต!
ซากศพและเศษเนื้อกระจัดกระจายลงมาจากท้องฟ้าทำให้เหล่าผู้ฝึกตนในเมืองศักดิ์สิทธิ์ต่างหวาดผวา
"นี่มัน...พลังของผู้นำตระกูลมู่ช่างน่ากลัวยิ่งนัก!"
"คนคนเดียวกลับสามารถสยบเหล่าผู้ฝึกตนจำนวนมากไว้ได้!"
"วิถีแห่งความโกลาหลสามารถทำลายทุกวิถีได้กายาศักดิ์สิทธิ์โบราณก็แข็งแกร่งเหนือผู้ใด!"
"การที่เขาฆ่าเหล่าผู้อาวุโสสูงสุดของแต่ละแดนศักดิ์สิทธิ์มันง่ายดายเหมือนบดขยี้มดแมลง!"
เหล่าผู้ฝึกตนต่างแหงนมองไปยังท้องนภาด้วยความตกตะลึง
ท่ามกลางฝูงชนบุตรศักดิ์สิทธิ์เหยากวงยืนงงอยู่กับที่จ้องมองเงาร่างชุดขาวนั้นด้วยความรู้สึกท้อแท้
กายาโกลาหล!
เมื่อสำเร็จศาสตร์ศักดิ์สิทธิ์ทั้งสองที่เขาฝึกฝนก็จะต้องหลอมรวมกายาเทพกับครรภ์มารเข้าด้วยกันเขาจึงจะแปลงร่างเป็นกายาโกลาหลที่เหนือกว่าได้!
แต่ผู้นำตระกูลมู่กลับมีร่างนั้นตั้งแต่แรกแล้ว!
เขา...จะสู้กับคนผู้นี้เพื่อมุ่งสู่เส้นทางแห่งจักรพรรดิได้อย่างไร?
ขณะนั้นเองเสียงส่งกระแสจิตเร่งรีบพลันดังขึ้นในหูของบุตรศักดิ์สิทธิ์เหยากวง
"รีบหนีเร็วเข้า!"
"อีกไม่นานศึกนี้จะต้องระเบิดพลังอาวุธจักรพรรดิสุดแกร่งแล้ว!"
"พลังอำนาจเหล่านั้นต่อให้เป็นเซียนก็ยังต้องสังเวยชีวิต!"
เสียงของผู้คุ้มกันจบลงดวงตาของทายาทศักดิ์สิทธิ์เหยากวงก็พลันหดลงเขารีบพุ่งทะยานออกจากเมืองศักดิ์สิทธิ์แทบจะทันที!
ตูม!!!
มหาสงครามบนท้องฟ้ายิ่งทวีความรุนแรงขึ้น!
มู่เสินฉวนปล่อยอาวุธลับออกมาบ่อยครั้งกฎแห่งความโกลาหลแผ่ปกคลุมไปทั่ว!
มิมีผู้ใดเป็นคู่ต่อกร!
แม้แต่ประมุขแดนศักดิ์สิทธิ์และผู้นำคนอื่นยังต้องกระอักเลือดถอยไปการใช้อาวุธใดๆ ก็ไร้ประโยชน์!
ฉัวะ!
มู่เสินฉวนใช้เพลงยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์กวาดล้างขุนเขานับสิบแห่ง กระแทกใส่เหล่าศัตรูที่กำลังพุ่งเข้ามาให้ถอยร่นจากนั้นก็กระทืบเท้าอย่างแรง ร่างเขาพลันหายวับไปในห้วงอากาศส่งหมัดกระแทกใส่ผู้นำตระกูลหลิงเซียว!
ตูม!
ด้วยพลังที่ถูกเพิ่มพูนโดยวิชาคลั่งทลายสวรรค์บัดนี้ พลังต่อสู้ของมู่เสินฉวนกล่าวได้ว่าน่าสะพรึงถึงขีดสุดแล้ว
เพียงหนึ่งหมัดเขาก็ซัดร่างของผู้นำตระกูลหลิงเซียวจนแยกเป็นสี่ส่วนแม้แต่กฎเกณฑ์สวรรค์ที่สลักไว้ในร่างยังต้องสั่นคลอน
เขาคำรามเสียงดังด้วยความหวาดกลัวพลันหลบหนีไปยังทิศทางอันไกลโพ้น!
ทว่าอึดใจถัดมาปราณโกลาหลที่สีดำก็แผ่ซ่านจากร่างของเขา ทำลายล้างกฎเกณฑ์ทั้งหมดในชั่วพริบตาร่างกายและจิตวิญญาณของเขาระเบิดออกเป็นม่านหมอกโลหิต!
เหล่าสุดยอดผู้แข็งแกร่งจากกลุ่มอำนาจระดับสูงทั้งหมดที่อยู่ในเมืองศักดิ์สิทธิ์ต่างขนลุกซู่!
นั่นคือประมุขจากตระกูลและแดนศักดิ์สิทธิ์ที่สิ้นชีพเป็นคนแรก!
"รอต่อไปไม่ได้แล้ว!"
"อัญเชิญ สุดยอดอาวุธจักรพรรดิ!"
ผู้นำตระกูลเจียงก้าวเท้าออกมาประสานมือร่ายเคล็ดวิชาซับซ้อน พร้อมอัญเชิญสุดยอดอาวุธจักรพรรดิของตระกูลเจียง!
ผู้นำตระกูลจี จักรพรรดิจิ่วหลีและจักรพรรดิต้าเซี่ยต่างหน้าซีดเผือด พวกเขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งจากนั้นก็ใช้วิชาลับโบราณอัญเชิญอาวุธของตระกูลเช่นกัน!
เหล่าประมุขแดนศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายเมื่อเห็นว่าพวกเขาทั้งหมดลงมือกันแล้ว จึงได้แต่สั่นหัว ถอนตัวออกไปไม่กล้าเผชิญหน้ากับมู่เสินฉวนอีกต่อไป
สงครามครั้งนี้ทำให้พวกเขากลัวไปจนถึงกระดูก!
ขณะนั้นเอง ร่างหงส์เพลิงก็บินแหวกอากาศพญาหงส์สวรรค์เปล่งประกายสีทองทั่วร่าง ปราณอสูรแผ่ปกคลุมทั่วทิศอาวุธยักษ์ที่มีความยาวพันจั้งขวางกั้นห้วงเวหาแผ่พลังอำนาจสุดแกร่งพร้อมทำลายฟ้าดิน!
"นั่นมันสุดยอดอาวุธจักรพรรดิที่ราชันย์อสูรทิ้งไว้—กระบองอสูร!"
"พญาหงส์สวรรค์ถึงกับพกมันมาด้วย!"
"ครานี้มู่เสินฉวนคงประสบเคราะห์แล้ว"
เทพสวรรค์ผู้หนึ่งที่ผุดสีหน้ายินดีกล่าวออกมา
พญาหงส์สวรรค์กระตุ้นกระบองอสูรพลังอำนาจอันท่วมท้นของราชันย์อสูรแทรกซึมผ่านทั่วสารทิศส่องประกายศักดิ์สิทธิ์นับล้านสาย อาณาบริเวณล้วนเปล่งประกายแสงสีทอง
"ไปตายซะ!!!"
พญาหงส์สวรรค์ที่หน้าตาถมึงทึงตะโกนเสียงลั่น!
กระบองอสูรห่อหุ้มไว้ด้วยลำแสงศักดิ์สิทธิ์นับล้านสายมุ่งหน้ากดลงบนมู่เสินฉวน!
"คิดว่ามีเพียงเจ้าเท่านั้นหรือที่มีสุดยอดอาวุธจักรพรรดิ!"
มู่เสินฉวนเหยียดยิ้มเย็นมองขึ้นไปด้วยดวงตาที่จรัสจ้าด้วยอักขระและพลังศักดิ์สิทธิ์
ตูม! ตูม!
ในชั่วพริบตาท้องฟ้าก็ปริแตกออกเสาอสูรสะกดฟ้าต้นหนึ่งที่เปี่ยมด้วยลวดลายอักขระก็พุ่งออกมาจากหมู่เมฆเก้าชั้น
อักขระแต่ละตัวดูดซับพลังและเปล่งรัศมีศักดิ์สิทธิ์ออกมา!
ผมมู่เสินฉวนสะบัด เสื้อผ้าพัดพลิ้วเขาคว้าเสามารสะกดฟ้าเอาไว้ เปรียบดั่งเทพในยุคบรรพกาลแผ่ซ่านปราณเซียนและปราณอสูรที่กำลังพวยพุ่ง ปะทะเข้ากับกระบองอสูรที่ทิ้งตัวลงมา!
ตูม!!!
เมื่อพลังจักรพรรดิทั้งสองมาปะทะกันจุดศูนย์กลางของการปะทะก็บังเกิดพายุทำลายล้างโลกขึ้น มันป่นปี้ทุกสิ่งและสร้างสมดุลระเบียบใหม่ ก่อกำเนิดโลกและแผ่นดินผืนใหม่
เหล่าสุดยอดผู้แข็งแกร่งในระดับเทพสวรรค์ต่างกระเด็นไปราวกับว่าวที่สายป่านขาดกระอักโลหิตคำโต ส่อเค้าว่าจะสิ้นชีพในไม่ช้า!
พลังทำลายล้างที่แผ่ออกมาจากเมืองศักดิ์สิทธิ์ทำเอาเหล่าผู้ฝึกตนที่อยู่ต่ำกว่าเทพสวรรค์ทั้งหมดแหลกสลายกลายเป็นเถ้าธุลี
ภาพที่ปรากฏนั้นนองเลือดประหนึ่งแดนมนุษย์กลายเป็นนรก!