cosmic Emperor! สงครามจักรวาลสะท้านภพ

เวลาผันผ่านไปถึงเจ็ดวัน ในที่สุดจินหยางก็เดินทางมาถึงยังหน้าประตูมิติของตระกูลไป๋เสียที พวกเขารั้งรออยู่ไม่นานเบื้องหน้ายานอวกาศก็พลันมีชายวัยกลางคนในชุดพ่อบ้านปรากฏตัวขึ้นมา

ไป๋ฉีไม่รอช้ารีบใช้ย่างก้าวข้ามดาราออกจากยานมาปรากฏอยู่ตรงหน้าของพ่อบ้านแล้วหยิบหยิบตราสัญลักษณ์ของตระกูลไป๋ยื่นให้

"ขออภัยที่ข้าน้อยเสียมารยาท เชิญคุณชาย" เมื่อได้เห็นสิ่งที่อยู่ในมือของเด็กน้อย พ่อบ้านวัยกลางคนก็แสดงความเคารพอย่างสุดซึ้งออกมา

ซึ่งไป๋ฉีเองก็ทำความเคารพอีกฝ่ายเช่นเดียวกัน ก่อนที่จะหันหลังแล้วใช่ย่างก้าวข้ามดารากลับขึ้นยานอวกาศไป จากนั้นยิ้มให้จินหยางอย่างสนุกสนาน

"ไปกันเถอะ เข้าไปด้านในกัน"ไป๋ฉีกล่าวออกมาเช่นนั้น จินหยางก็พยักหน้าตอบรับ แล้วสั่งการให้ยานอวกาศบินเข้าไปยังพิภพไป๋โดยไม่รอช้า

ทิวทัศน์รอบข้างจากเดิมที่เป็นทะเลดวงดาวก็เปลี่ยนไปราวกับเป็นดินแดนมหัศจรรย์ สภาพแวดล้อมที่แสนงดงามนี้แม้แต่จินหยางที่เป็นลูกชายของจ้าวจักรวาลยังต้องอ้าปากค้าง

"พระเจ้า! ตระกูลไป๋ถึงกับตั้งอยู่ในดินแดนมหัศจจรย์เช่นนี้"

เด็กน้อยไป๋ฉียิ้ม "ทุกสรรพสิ่งในพิภพนี้เป็นท่านปู่ที่สร้างขึ้นมา"

"อืม มันก็น่าจะเป็นอย่างนั้น ว่าแต่เจ้าจะให้ข้าลงจอดยานที่ไหน"จินหยางเอ่ยปากถามไถ่ เด็กน้อยไป๋ฉีจึงชี้นิ้วไปยังเกาะลอยฟ้า "นั่นคือบ้านของข้า"

จินหยางมองตามนิ้วของไป๋ฉี จากนั้นทำการบังคับยานอวกาศไปยังเกาะลอยฟ้าที่สหายชี้แล้วทำการลงจอดยังพื้นที่ว่างโดยไม่รอช้า

การมาถึงของพวกเขา ทำให้ทุกคนบนเกาะลอยฟ้าต่างพากันจับจ้องมองไปที่ยานอวกาศด้วยความแปลกใจ แม้แต่บรรดาแม่ๆและเหล่าภรรยาของไป๋ฉียังต้องพากันเดินออกมาดู

"ท่านแม่ น้องหญิง นั่นคือยานอวกาศของน้องชายข้าเองเจ้าค่ะ ดังนั้นไม่ต้องตกใจไป"เป็นจินอันหรานที่กล่าวขึ้น ใบหน้าประดับไปด้วยรอยยิ้มที่ดูสดใส

ได้ยินจินอันหรานกล่าวเหล่าแม่ๆรวมไปถึงภรรยาคนอื่นๆของไป๋ฉีก็พลันพยักหน้าในทันใด ต่อมาไม่นานชายหนุ่มผมสีแดงกับเด็กน้อยผมสีดำก็เดินออกมาจากยาน เหล่าบรรดาแม่ๆดวงตาพลันเบิกกว้าง เด็กน้อยคนนี้เป็นใครกัน ทำไมหน้าตาช่างเหมือนไป๋ฉีในตอนเด็กยิ่งนัก

"คาราวะฮูหยินไป๋ขอรับ ข้าพาเจ้านี่มาส่งให้กับพวกท่าน"เมื่อเดินมาถึงเบื้องหน้าของพวกไป๋เยว่อิง จินหยางก็ทำความเคารพแล้วกล่าวจุดประสงค์ในการมาโดยไม่รอช้า

"เอ่อ.....แล้วเด็กคนนี้คือ......."ไป๋หนิงเอ่ยปากถาม

ไป๋ฉีที่ได้ยินก็ขำขัน "ฮ่าๆๆ ท่านแม่ นี่ข้าเองขอรับ ไป๋ฉีของพวกท่านไง"

"ไป๋ฉี!!" บรรดาแม่ๆรวมไปถึงเหล่าภรรยาพากันยกมือป้องปากอุทานด้วยความตกใจ

"เจ้าตัวแสบ! ทำไมถึงตกอยู่ในสภาพเช่นนี้ได้" เป็นไป๋เยว่อิงที่วิ่งเข้าไปหาเด็กน้อยไป๋ฉีแล้วกล่าวขึ้นมาด้วยความร้อนรน แน่นอนคำถามนี้เป็นสิ่งที่ทุกคนล้วนแต่อยากรู้เหมือนกัน ไป๋ฉีที่ได้ยินเช่นนั้นก็ค่อยๆเล่าเรื่องราวต่างๆให้กับทุกคนได้ฟัง

.

.

หลังจากอธิบายทุกอย่างไปจนหมดใบหน้าของพวกแม่ๆและสาวๆก็เต็มไปด้วยความตกใจ

ทักษะแยกจิตวิญญาณ! ช่างเป็นอะไรที่สะดวกสบายอะไรเสียจริง ขอเพียงแค่มีทักษะที่สุดแสนมหัศจรรย์นี้ การฝึกฝนที่ยากลำบากก็ไม่นับว่าเป็นอะไรได้

"เห้อ ถ้าเป็นอย่างนั้นแม่ก็โล่งใจ เจ้าตัวแสบเจ้ารู้หรือไม่ พวกแม่หัวใจจะวายตายตอนที่เห็นว่าเจ้าตัวหดเหลือเท่านี้"ไป๋เยว่อิงตีแขนลูกชายเบาๆด้วยความหมั่นใส้

เมื่อสามวันที่แล้วเจ้าเด็กคนนี้ส่งข้อความมาก็ไม่ได้พูดถึงเรื่องร่างแยกของตัวเองแต่อย่างใด พูดแค่เรื่องต้องไปฝึกงานที่ชายแดนเท่านั้น

"เอ่อ.....ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ข้าขอตัวก่อนนะขอรับ พอดีจะต้องนำร่างจิตของไป๋ฉีอีกห้าร่างไปส่งอีกห้าสถานที่ด้วยกัน"เมื่อเห็นว่าทุกอย่างเริ่มกระจ่าง จินหยางจึงถือโอกาสกล่าวร่ำลา

"อ้าว จะไปแล้วหรือจ๊ะ ไม่อยู่ดื่มชาด้วยกันก่อนหรือ"ไป๋หนิงกล่าวถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

จินหยางทำความเคารพแล้วกล่าวปฏิเสธอย่างสุภาพ "ไม่ดีกว่าขออรับ พอดีสถานที่ๆจะไปนั้นไกลมาก ดังนั้นต้องรีบเดินทางโดยไว"

ว่าแล้วจินหยางก็ก้มหัวทำความเคารพทุกคนอีกครั้งก่อนที่จะหันหลังเดินขึ้นยานแล้วสั่งการให้มันบินออกจากพิภพไป๋

"ฮิฮิ เจ้าเด็กนี่เข้าใจหาข้ออ้าง แท้จริงแล้วก็แค่ไม่อยากอยู่ใกล้ข้าไม่ใช่หรือไงกัน" เมื่อยานอวกาศบินทะยานลับตา จินอันหรานก็ป้องปากหัวเราะออกมาอย่างขบขัน

ส่วนทางด้านไป๋ฉีตัวน้อยนั้นตอนนี้ก็เดินมาอยู่เบื้องหน้าของเหล่าภรรยาแล้วเพ็งพิจารณาอยู่สักพัก "พวกเจ้าคงพยายามกันมาก ระดับพลังที่เพิ่มขึ้นเร็วขนาดนี้"

"ฮิฮิ สามีตัวน้อย เจ้าดูสิจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ของพวกเราก่อตัวเป็นรูปร่างแล้วเห็นไหม"เป็นเซอินที่กล่าวขึ้นมา ในมือของภรรยาทุกคนตอนนี้ปรากฏมังกรตัวเล็กๆที่มีลักษณะธาตุแตกต่างกันไป

ไป๋ฉีพยักหน้าอย่างพึงพอใจ ดูเหมือนพวกท่านป้าของเขาจะเอาใจใส่เรื่องทรัพยากรณ์ของพวกโรสเอาเสียมากๆ ถึงขนาดที่ทำให้จิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ก่อตัวได้เร็วขนาดนี้

"เอาล่ะ อย่ามัวแต่พูดกันอยู่เลย เข้าไปในบ้านกันดีกว่า"ไป๋หยาเฟยกล่าว ทุกคนต่างพยักหน้าตอบกลับแล้วพากันเดินเข้าบ้านไป

ในขณะเดียวกันทางด้านร่างต้นของไป๋ฉี ตอนนี้กำลังนั่งสมาธิอยู่ในห้องฝึกซ้อมเร่งควบแน่นพลังเพื่อก้าวข้ามระดับไปอีกขั้น

"ปั้ง!"

หลังจากผ่านไปไม่นานเสียงระเบิดดังขึ้นภายในทะเลพลังงานของไป๋ฉี นี่เป็นสัญญาณบ่งบอกว่าชายหนุ่มได้เลื่อนขั้นเป็นระดับจ้าวพิภพขั้นที่แปดแล้วในตอนนี้

"ฝู่! ในที่สุดก็เลื่อนขั้นได้เสียที โชคดีที่ก่อนออกเดินทางข้าไปกว้านซื้อสมบัติพลังจิตมา ไม่เช่นนั้นเกรงว่าการเลื่อนขั้นคงจะลำบากมากกว่านี้หลายเท่า"ไป๋ฉีกล่าวตัดพ้อ ก่อนจะลุกขึ้นเดินไปนั่งที่เก้าอี้บัญชาการ

"หลิงหลิง ตอนนี้พวกเราอยู่ที่ไหน?"

"ตอนนี้กำลังเข้าสู่รูหนอนอันเป็นเส้นทางสายหลักแห่งจักรวาลเจ้าค่ะ มาสเตอร์" หลิงหลิงตอบกลับ ทันใดนั้นเบื้องหน้าก็ปรากฏยานอวกาศจำนวนมากที่กำลังสัญจรไปมาราวกับว่ามันคือถนนสายหนึ่งก็ไม่ปาน

ไป๋ฉีดวงตาเบิกกว้าง เขาไม่คิดมาก่อนเลยว่าเส้นทางสายหลักจะมียานอวกาศสัญจรเยอะแยะมากมายขนาดนี้ "หลิงหลิงเส้นทางนี้เชื่อมต่อกับที่ใดบ้าง"

"เรียนมาสเตอร์ เส้นทางนี้เชื่อมต่อกับทุกๆสหพันธ์ราวกับต้นไม้ที่แผ่กิ่งก้านสาขา ดังนั้นหากต้องการจะเดินทางข้ามสหพันธ์จำเป็นต้องผ่านเส้นทางนี้"หลิงหลิงกล่าวตอบ ไป๋ฉีเองก็พยักหน้าอย่างเข้าใจ

'มหาจักรวาลแห่งนี้ช่างยิ่งใหญ่ ถ้าหากข้าอยากจะสำรวจมันต้องใช้เวลาปีปีกันนะ'