ตอนที่ยี่สิบห้า ไอ้ม้าป่าบ้าคลั่ง
คิงคองเงินนั้นได้ประคองตำราเก่าแก่ที่เอาก้อนเหล็กไปวางแทนที่ตำราที่อยู่ในอีกหีบเหล็กใบหนึ่ง
“เท่านี้นายท่านก็กลายเป็ลุกพี่ของพวกเราแล้ว”
อ้อตกลงนี่คือวิธีที่ไม่ให้คนมีฉายาซ้ำกันสินะ
ก็เอากาชาเอ๊ยสลากที่มีคนเลือกแล้วเอาออกไปเพื่อแก้ปัญหาการได้ฉายาซ้ำกัน
คิงคองเงินได้ยกตำราเก่าแก่ให้กับผมสูงกว่าศีรษะและยิ่นให้ผมอย่างนอบน้อม
ผมก็ต้องน้อมศีรษะรับเอาไว้ตามธรรมเนียม
ตำรานี่จากการคำนวณก็คงไม่เกินยี่สิบห้าเอสี่แน่ๆยิ่งหักจากรูปภาพไปด้วยแล้วล่ะก็ก็คงไม่ยาวสักเท่าไร
“เคล็ดวิชาของสำนักเราคำหนึ่งตีความได้ลึกล้ำมากมายสามารถตีความได้ตลอดชีวิต พลิกแพลงเปลี่ยนผันเจ็ดสิบสองประการคร่อก”คิงคองเงินยืดอกกล่าวอย่างภูมิใจ
เพราะความขี้เหนียวในด้านการประหยัดถ้อยคำนี่เองวิชาที่สืบทอดต่อมาในแต่ละรุ่นถึงได้เสื่อมถอยลงเรื่อยๆ
“ขอบคุณมากคิงคองเงินเ้าช่วยแนะนำได้ไหม---“
คิงคองเงินจ้องมาทางผม
“เรียนนายท่าน เคล้ดวิชาสำนักเป็เื่ของเฉพาะตัวแม้แต่ข้าก็ไม่มีสิทธิที่จะดูเคล็ดวิชาของนายท่านได้”
คิงคองเงินกล่าวอย่างจริงจังจนผมอึ้งไปกับกฎระเบียบของสำนัก
“แต่ยังสามารถให้พวกนักวิจัยวิเคราะห์ข้อมูลได้ใช่ไหม?อย่างน้อยก็ในเรือ่งความเปลี่ยนแปลงของร่างกายของข้าหากไม่ใช่วิชาของสำนักโดยตรง?”
ผมพยายามหาทางใช้วิทยาศาสตรืการกีฬาช่วยในการวิจัยหากผมต้องตีความเคล็ดวิชาคนเดียวนั้นลำบากผมแน่ๆ
คิงคองเงินคิดสักพักก็ผงกศีรษะ
“ได้นายท่าน หากไมได้เปิดเผยเคล็ดวิชาของสำนักและนายท่านสามารถถ่ายทอดเคล้ดพื้นฐานให้กับข้ารับใช้ในตระกูลและคนในครอบครัวได้”
ระบบการกีดกันคนนอกเข้ามาใช้วิชานี่เองยังส่งผลมาถึงปัจจุบัน
ผมเลยบอกพวกเขาให้ไปนอนพักผ่อนกันก่อนหลังจากเหน็ดเนือ่ยกันมาในคืนนี้และผมกำลังสแกนตำราเก็บไว้ในคอมพิวเตอร์ส่วนตัวของผมเพื่อทำการวิเคราะห์
และตั้งโจทย์ปัญหาแยกเป็ส่วนๆโดยที่แต่ละส่วนวิจัยไม่สามารถรู้เนื้อหาของเคล็ดวิชาทั้งหมด
แต่จะแก้ปัญหาในส่วนของตนเอง
วิธีนี้ทำให้ผมสามารถตีความเคล็ดวิชาได้ไม่เร็วเท่าที่หวังไว้แต่ก็ดีกว่าขัดแย้งกับคิงคองเงินตอนนี้
ผมคิดว่าวิธีแก้ไขคือการรับนักวิทยาศาสตร์จำนวนมากเป็ลูกศิษย์ของผมนี่ล่ะ
แต่คงต้องตั้งสำนักอย่างเป็ทางการก่อนถึงจะรับลูกศิษย์เช่นนั้นได้
ผมตีความเคล็ดวิชานักษัตรมะเมียอยู่คนเดียวสลับกับการเดินลมปราณ
ที่สร้างความอบอุ่นไปทั้งร่างไม่ก่อให้เกิดความเหน็ดเหนื่อยอย่างที่คดิว่าฤทธิ์ของโสมร้อยปียังไม่หมดทำให้ผมคึกคักตลอดทั้งคืนจนจดไอเดียที่คิดได้ไม่มีหยุด
และสงบใจค่อยๆนึกถึงเื่ที่เคยคิดได้ในเื่ชีพจรลับจะเปิดตามกาลเวลาตามที่คนที่กลับมาจากโลกเซียนเคยกล่าวไว้
ผมติดอุปกรณ์ต่างๆในร่างกายเพื่อวัดค่าว่าเวลาผ่านไปร่างกายจะมีส่วนไหน ชีพจรตรงไหนที่ปรากฎออกมาตามที่แนวทางชีพจรลับบางแห่งจะปรากฎออกมาตามกาลเวลา
ไอ้ม้าทองคำอ้าวป้าหม่า ไม่สามารถนอนหลับได้ทั้งคืนและศึกษาเคล็ดวิชาอย่างบ้าคลั่งราวกับคนคลั่งวิชายุทธ ราวกับม้าป่าคลั่งที่วิ่งเตลิดไปมาไม่หยุดยั้ง