Rich Second Gen Villain นายน้อยวายร้ายรุ่นสอง

    ตอนที่ยี่สิบห้า ไอ้ม้าป่าบ้าคลั่ง

    ตอนที่ยี่สิบห้า ไอ้ม้าป่าบ้าคลั่ง

    คิงคองเงินนั้นได้ประคองตำราเก่าแก่ที่เอาก้อนเหล็กไปวางแทนที่ตำราที่อยู่ในอีกหีบเหล็กใบหนึ่ง

    “เท่านี้นายท่านก็กลายเป็๞ลุกพี่ของพวกเราแล้ว”

    อ้อตกลงนี่คือวิธีที่ไม่ให้คนมีฉายาซ้ำกันสินะ

    ก็เอากาชาเอ๊ยสลากที่มีคนเลือกแล้วเอาออกไปเพื่อแก้ปัญหาการได้ฉายาซ้ำกัน

    คิงคองเงินได้ยกตำราเก่าแก่ให้กับผมสูงกว่าศีรษะและยิ่นให้ผมอย่างนอบน้อม

    ผมก็ต้องน้อมศีรษะรับเอาไว้ตามธรรมเนียม

    ตำรานี่จากการคำนวณก็คงไม่เกินยี่สิบห้าเอสี่แน่ๆยิ่งหักจากรูปภาพไปด้วยแล้วล่ะก็ก็คงไม่ยาวสักเท่าไร

    “เคล็ดวิชาของสำนักเราคำหนึ่งตีความได้ลึกล้ำมากมายสามารถตีความได้ตลอดชีวิต พลิกแพลงเปลี่ยนผันเจ็ดสิบสองประการคร่อก”คิงคองเงินยืดอกกล่าวอย่างภูมิใจ

    เพราะความขี้เหนียวในด้านการประหยัดถ้อยคำนี่เองวิชาที่สืบทอดต่อมาในแต่ละรุ่นถึงได้เสื่อมถอยลงเรื่อยๆ

    “ขอบคุณมากคิงคองเงินเ๯้าช่วยแนะนำได้ไหม---“

    คิงคองเงินจ้องมาทางผม

    “เรียนนายท่าน เคล้ดวิชาสำนักเป็๞เ๹ื่๪๫ของเฉพาะตัวแม้แต่ข้าก็ไม่มีสิทธิที่จะดูเคล็ดวิชาของนายท่านได้”

    คิงคองเงินกล่าวอย่างจริงจังจนผมอึ้งไปกับกฎระเบียบของสำนัก

    “แต่ยังสามารถให้พวกนักวิจัยวิเคราะห์ข้อมูลได้ใช่ไหม?อย่างน้อยก็ในเรือ่งความเปลี่ยนแปลงของร่างกายของข้าหากไม่ใช่วิชาของสำนักโดยตรง?”

    ผมพยายามหาทางใช้วิทยาศาสตรืการกีฬาช่วยในการวิจัยหากผมต้องตีความเคล็ดวิชาคนเดียวนั้นลำบากผมแน่ๆ

    คิงคองเงินคิดสักพักก็ผงกศีรษะ

    “ได้นายท่าน หากไมได้เปิดเผยเคล็ดวิชาของสำนักและนายท่านสามารถถ่ายทอดเคล้ดพื้นฐานให้กับข้ารับใช้ในตระกูลและคนในครอบครัวได้”

    ระบบการกีดกันคนนอกเข้ามาใช้วิชานี่เองยังส่งผลมาถึงปัจจุบัน

    ผมเลยบอกพวกเขาให้ไปนอนพักผ่อนกันก่อนหลังจากเหน็ดเนือ่ยกันมาในคืนนี้และผมกำลังสแกนตำราเก็บไว้ในคอมพิวเตอร์ส่วนตัวของผมเพื่อทำการวิเคราะห์

    และตั้งโจทย์ปัญหาแยกเป็๞ส่วนๆโดยที่แต่ละส่วนวิจัยไม่สามารถรู้เนื้อหาของเคล็ดวิชาทั้งหมด

    แต่จะแก้ปัญหาในส่วนของตนเอง

    วิธีนี้ทำให้ผมสามารถตีความเคล็ดวิชาได้ไม่เร็วเท่าที่หวังไว้แต่ก็ดีกว่าขัดแย้งกับคิงคองเงินตอนนี้

    ผมคิดว่าวิธีแก้ไขคือการรับนักวิทยาศาสตร์จำนวนมากเป็๲ลูกศิษย์ของผมนี่ล่ะ

    แต่คงต้องตั้งสำนักอย่างเป็๞ทางการก่อนถึงจะรับลูกศิษย์เช่นนั้นได้

    ผมตีความเคล็ดวิชานักษัตรมะเมียอยู่คนเดียวสลับกับการเดินลมปราณ

    ที่สร้างความอบอุ่นไปทั้งร่างไม่ก่อให้เกิดความเหน็ดเหนื่อยอย่างที่คดิว่าฤทธิ์ของโสมร้อยปียังไม่หมดทำให้ผมคึกคักตลอดทั้งคืนจนจดไอเดียที่คิดได้ไม่มีหยุด

    และสงบใจค่อยๆนึกถึงเ๱ื่๵๹ที่เคยคิดได้ในเ๱ื่๵๹ชีพจรลับจะเปิดตามกาลเวลาตามที่คนที่กลับมาจากโลกเซียนเคยกล่าวไว้

    ผมติดอุปกรณ์ต่างๆในร่างกายเพื่อวัดค่าว่าเวลาผ่านไปร่างกายจะมีส่วนไหน ชีพจรตรงไหนที่ปรากฎออกมาตามที่แนวทางชีพจรลับบางแห่งจะปรากฎออกมาตามกาลเวลา

    ไอ้ม้าทองคำอ้าวป้าหม่า ไม่สามารถนอนหลับได้ทั้งคืนและศึกษาเคล็ดวิชาอย่างบ้าคลั่งราวกับคนคลั่งวิชายุทธ ราวกับม้าป่าคลั่งที่วิ่งเตลิดไปมาไม่หยุดยั้ง