Is Love ตอนที่ 4
[บทบรรยาย : วิน]ผมเดินออกจากโรงอาหารคณะวิทย์ กลับมาที่รถ อันที่จริงก็อยากหันกลับไปดูว่าหลังจากผมออกมาจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง ยอมรับก็ได้ว่าที่ผมทำไปก็เพื่อพิสูจน์อะไรบางอย่างเรื่องแพนกับบาส แล้วผมก็ได้คำตอบที่น่าพึงพอใจบาสเป็นคนดังของมหาลัย ผู้หญิงชอบหมอนั่นเยอะแต่ดันไม่เคยมีข่าวกับใครเลยยกเว้นแพน...เพจเฟสบุ๊คข่าวซุบซิบของมหาลัยลงเรื่องสองคนนี้อยู่เรื่อย ๆ ก่อนหน้านี้ผมไม่เคยสนใจหรอกว่าใครจะกิ๊กกับใคร แต่หลังจากเจอเเพนเมื่อเช้าผมก็เปลี่ยนใจ เธอเป็นคนน่าสนใจและผมสนใจเธอก็อย่างที่เคยบอก ผมจำเธอได้ กลุ่มของแพนก็ถือว่ามีคนรู้จักเยอะในมหาลัย เพื่อนเธอแต่ละคนก็ดังพอตัว หลังจากไปส่งแพนเมื่อเช้า ผมก็นั่งตามเรื่องราวของพวกเธอตามโซเชียลและพบว่ามีคนจิ้นคู่แพนบาสเยอะเหมือนกันแต่ใครจะจิ้นไม่จิ้นยังไงก็ช่าง ตอนนี้ผมค่อนข้างมั่นใจว่าสองคนนั้นไม่มีอะไรในกอไผ่นะ เพราะขนาดผมตั้งใจพูดให้เพื่อนเเพนเข้าใจผิดไปเยอะทั้งบาสและแพนก็ไม่ได้แสดงอาการอะไรที่บ่งบอกว่าความสัมพันธ์สองคนนี้มากกว่าเพื่อนเลยสักนิด แต่อะไรก็ไม่แน่นอน เอาเป็นว่าตอนนี้ผมจะคิดแบบนี้ไปก่อนก็แล้วกัน“เดินยิ้มมาแต่ไกลเลยนะ ไปไหนมาว่ะ กูยืนรอตั้งนาน ร้อนจะตายห่า”ยังไม่ทันที่ผมจะเดินไปถึงรถ ‘กาย’ เพื่อนของผมก็พูดออกมาเสียงดังพร้อมกับเช็ดเหงื่อตามกรอบหน้าไปด้วย“ไม่ต้องมาเสือกเรื่องของกู แล้วนี่ไอ้ ‘โย’ ไปไหน” ผมตอบมันกลับไปพร้อมกับถามหาเพื่อนอีกคน กลุ่มเพื่อนผมมีอยู่สามคนคือ ผม กาย โย ไม่ได้จะคุยอวดนะ แต่พวกผมก็หน้าตาดีไม่แพ้กลุ่มเพื่อนแพนหรอกครับ“มันรออยู่ที่คณะแล้ว มึงเป็นบ้าอะไรมาจอดรถที่นี่ ลานจอดตรงนี้มีแต่เด็กวิทยากับเด็กบัญชีมาจอด มึงถ่อมาทำไม”“ขี้เสือกว่ะกาย”“เอ้า! ไอ้เวร” กายยังคงด่าผมต่อไป แต่ผมไม่สนใจมันหรอก เอาเวลาไปวางแผนอะไรสนุกๆดีกว่าเนอะ เห็นด้วยกับผมไหมครับ[บทบรรยาย : แพน]“แพน! มึงอย่าเงียบ!”แก้วตะโกนขึ้นเพราะหลังจากที่วินเดินออกไป ฉันก็ไม่ยอมพูดอะไรสักอย่างไอ้วิน! ไอ้บ้า!ไอ้ผู้ชายบ้า!เขาทิ้งให้ฉันรับชะตากรรมที่เขาเป็นคนก่อได้ยังไง!“พอๆ ถ้ามันไม่อยากพูดมึงก็อย่าไปบังคับมันเลย” บาสพูดขึ้นเมื่อเห็นว่าฉันเริ่มเครียดจนเกินไป“มึงก็งี้ไง เข้าข้างมันตลอด ทำไมไม่เห็นใจคนชอบเผือกแบบกูบ้างอ่ะ” แก้วยอมนั่งลงแล้วทำหน้าเซ็ง งอนฉันแน่ๆ เดี๋ยวค่อยง้อมันล่ะกัน ฉันมีความสามารถในการอ้อนคนมากนะ เพื่อนในกลุ่มไม่มีใครชนะลูกอ้อนฉันได้หรอก“คือถ้าถามกูนะ มันไม่มีอะไรเลยเว้ย วินอาจจะแค่อยากแกล้ง”“แล้ววินจะแกล้งมึงทำไมอ่ะ ที่นั่งอยู่ในนี่ก็ไม่มีใครเคยมีเรื่องกับพวกมันสักหน่อย แย่งหญิงก็ไม่เคย กูว่า มันต้องชอบเพื่อนกูแน่ๆ!” พัฟพูดแล้วหันไปยักคิ้วให้ทิว ซึ่งฉันเกลียดท่าทางแบบนี้ของพวกมันมาก“กู ไม่ รู้ แพนไม่รู้ค่ะ พวกมึงก็รอถามวินเองสิ กูไม่มีอะไรจะตอบทั้งนั้น”“ฉลาดตอบค่า ไล่ให้ไปถามผู้ชายว่างั้น แล้วนี่มึงจะไปไหน” แก้วถามเมื่อเห็นฉันลุกขึ้นยืน“ไปซื้อข้าวมากินไง ทิว เอาเงินมายืมดิ้” ฉันหันไปหาทิวที่นั่งเก้าอี้ติดกันพร้อมกับแบมือออกไป แต่แล้วไอ้เพื่อนตัวดีก็เอากระเป๋าเงินของวินยัดใส่มือฉันแทน“มีผู้ชายมาเปย์ถึงที่ก็ใช่ไปสิ ไหนๆเขาก็ให้มึงละ ใช้เต็มที่เลยนะเพื่อน” ทิวพูดพร้อมกับตบไหล่ฉันก่อนจะหัวเราะแล้วเดินไปซื้อข้าวโอ้ย! ให้มันได้อย่างงี้สิ!16.00 น.WinC : เลิกเรียนยังครับ ฉันรออยู่ที่ลานจอดรถคณะเธอฉันหยิบมือถือขึ้นมาดูเมื่อมีการสั่นแจ้งเตือน แค่เห็นชื่อไลน์ก็รู้แล้วว่าต้องเป็นวินแน่ ๆ เขาบันทึกเบอร์ตัวเองลงในเครื่องฉัน แล้วไลน์ก็เพิ่มเพื่อนอัตโนมัติไง บ้าบอที่สุด!ฉันไม่เปิดอ่าน และไม่ตอบ ปล่อยให้เขาเข้าใจว่าฉันไม่เห็นก็แล้วกันWinC : ถ้าเห็นเเชทแล้วก็ตอบครับ ไม่งั้นจะไปรอใต้ตึก เลือกเอาโอเค! จบ! ถ้าเขามารอใต้ตึกจะต้องเป็นที่สนใจของนักศึกษาคนอื่นแน่ ๆ ยิ่งเวลาเลิกเรียนแบบนี้ยิ่งไปกันใหญ่P.pan : พึ่งเลิกWinC : ใกล้ลงมายังP.pan : คุยกับเพื่อนอยู่WinC : โอเค ฉันรอฉันอ่านแค่นั้นแล้วไม่ได้ตอบอะไรกลับไปอีก อยากรอก็รอไป เพราะฉันจะให้เพื่อนไปส่ง! คิดว่าฉันต้องยอมให้เขามาวุ่นวายกับชีวิตฉันไปมากกว่าหรอ บอกเลยว่าไม่!แค่เรื่องกระเป๋าเงินฉันก็ปวดหัวจะแย่ แล้วจะบอกให้นะ ว่าในกระเป๋าของเขา วินเอาบัตรทุกอย่างออกไปหมดแล้ว เหลือไว้แค่กระเป๋ากับแบงค์พันหนึ่งใบ!นั่นทำให้ฉันมั่นใจมากว่าเขาจงใจแกล้งฉัน ถึงฉันไม่เอากระเป๋าไปคืนเขาก็ไม่อดตาย อยากรอก็รอไป ฉันไม่กลับด้วยหรอก!“บาสเพื่อนรัก วันนี้ไปส่งแพนหน่อยนะคะ”ฉันพูดด้วยน้ำเสียงและรอยยิ้มหวานๆ วันนี้ไอ้บาสคือเป้าหมาย เพราะมันว่างที่สุด นอกจากออกกำลังกายแล้ว มันก็ไม่ค่อยมีธุระอะไรหรอก“แล้วคนที่บอกว่าจะมารับมึงแหละ” บาสไม่ได้ตอบรับในทันที แต่เลือกถามฉันก่อน“ก็ไม่อยากกลับกับวินนี่นา ไปแพนส่งหน่อยน้าาา”“อืม”“เย้! เพื่อนบาสใจดีที่สุดเลยยยย” ฉันยิ้มออกมาอย่างพึงพอใจ บาสเป็นคนที่ใจอ่อนที่สุดแล้ว มันไม่ได้ใจดีแค่เฉพาะกับฉันหรอก แต่มันเป็นแบบนี้กับเพื่อนทุกคนนั่นแหละ“แต่จัดการให้ดีแล้วกัน อย่าให้เป็นปัญหากับกูทีหลัง”ฉันยกมือขึ้นทำท่าโอเค แล้วส่งยิ้มให้เพื่อนอีกที เลยโดนไอ้ทิวผลักหัวด้วยข้อหาหมั่นไส้“นี่ไง กูว่าล่ะ มึงอย่าไปยอมมันมากนักสิวะเดี๋ยวก็โดนผู้ชายของมันสอยร่วง”“หุบปากมึงไปเลยทิว ไม่มีผู้ชายของกูอะไรทั้งนั้นแหละ!”เพื่อนทุกคนทำหน้าเอือมระอา แล้วแยกย้ายทางใครทางมัน ส่วนฉันก็เดินตามบาสออกไป แต่เดี๋ยวก่อน ฉันไม่ได้ตั้งใจจะแกล้งให้วินรอไปเรื่อย ๆหรอกนะ เดี๋ยวชิ่งหนีก่อนค่อยไลน์ไปบอกละกัน บาย~...........:..............................................เราว่าบาสนางก็น่ารักอยู่นา 55555555