ชุลมุนวุ่นรัก...มาเฟียสุดโหดกับนักร้องหน้าหวาน

    บทที่ ๒๑ รับผิดชอบ

    ๒๑             ผมนอนอยู่บนเตียงนุ่ม ๆ ด้วยร่างกายที่เหมือนจะแตกออกเป็นเสี่ยง ๆ เพราะปวดร้าวไปหมดทั้งตัว เพิ่งรู้ว่าการเสียตัวครั้งแรกมันทรมาน  มาก ๆ ผมพยายามมองหาไอ้มาเฟียแต่ทว่าตอนนี้เขาไม่อยู่ในห้อง         ผมพยายามจะลุกขึ้นจากเตียง แต่แค่ผมขยับ...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 3.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ