เซียนจอมมาร ปาร์ค จินวู

    ความเศร้ามาเยือน

    ยามเย็นของทุกวันจินวู จะไปวิ่งในสวนสาธารณะ ที่มักมีสาวน้อยคนหนึ่ง มานั่งเล่นอยู่ที่ริมน้ำเสมอ เธอชื่อว่า พัค เฮจิน เธอเป็นโรคร้ายที่ไม่สามารถรักษาให้หายได้ด้วยวิธีทางการแพทย์ธรรมดา
    วันหนึ่งจินวู ได้เข้าไปพูดคุยกับเธอ ท่ามกลางสายตาของตำรวจลับทั้งหลายที่คอยติดตามจินวู มาตลอด
    วันที่ 26 เดือนกันยายน ปี xxxx
    จินวู ได้รับจูบแรกจากเฮจิน ในวันเกิดของเขา ตลอดสามปีมานี่ เฮจินมีความสุขมากที่ได้อยู่ร่วมกับ จินวู เธอวิ่งไปพร้อมกับจินวู และกระต่ายน้อยของเธอที่เธอเลี้ยงไว้ มันมีชื่อว่า ฟอจูนแรบบิทจัง เพศเมีย
    ทั้งสองต่างแลกเปลี่ยน Line กัน จากการพูดคุยกันตลอดสามปี ทำให้ทั้งสองตัดสินใจเป็นแฟนกัน ท่ามกลางสายตาของ โก ยูรา และ จอง จีฮุน ที่เป็นตำรวจลับ เรื่องนี้ทำให้กรมตำรวจลับ ต้องส่งคนไปตรวจสอบ ทางบ้านของพัค เฮจิน และทราบว่า บ้านของเฮจิน เป็นเพียงคนจนๆเท่านั้น ฐานะทางบ้านไม่ได้ดีอะไรมาก แถมพัค เฮจินยังเป็นโรคร้ายอีก ( พัค เฮจิน โกหก จินวู ว่าเป็นลุกสาวนายธนาคาร)
    ทางกรมตำรวจลับได้เสนอให้การรักษาพัค เฮจิน แลกกับการเลิกคบกับจินวู แต่เธอไม่ยินยอม เพราะถ้าเธอผ่าตัดเพื่อทำการรักษาโรคร้ายมีโอกาส 50/50 ที่เธอจะตายไปเลย เธอตัดสินใจที่จะใช้ช่วงชีวิตสุดท้ายกับจินวู คนที่เธอรัก โดยไม่ยอมบอกจินวู ถึงโรคร้ายที่เธอ เป็นอยู่ แล้ววันหนึ่งเธอก็ถามจินวู ว่าจะรักเธอตลอดไปไหม
    " นี่ จินวู ถ้าหากซักวันฉันไม่อยู่แล้ว เธอจะยังรักฉันตลอดไปมั๊ย "
    " ทำไมเธอถึงพูดแบบนี้เล่า เหมือนกับว่าเธอจะไปไหนที่ไกลมากจนฉันตามไปไม่ได้ " จินวู
    " เอาน่าตอบมาเหอะ " เฮจิน
    " ได้ ฉันจะรักเธอตลอดไปแม้เธอจะไม่อยู่แล้ว " จินวู
    " ขอบคุณนะ จินวู ฉันดีใจที่สุดเลย " แล้วเฮจินก็เข้ามากอดจินวู ด้วยเสียดายเวลาที่พวกเขาจะอยู่ด้วยกัน แล้วจูบจินวู อย่างดูดดื่ม
    แม้ว่าเฮจินจะทำอาหารไม่เป็นซักอย่างแต่จินวู ก็ยังรักเธอ
    ทว่า วันเวลาแห่งความสุขมันก็ไม่ยืนนาน เมื่อวันหนึ่ง จินวู ได้รับทราบข่าวร้ายว่า เฮจินตายในโรงพยาบาล เพราะเธออยากเป็นเหมือนจินวูที่เป็นฮันเตอร์และลงไปช่วยเด็กทั้งๆที่ไม่มีความสามารถสู้กับมังกร  และทุกอย่างก็สายเกินแก้
    " เฮจิน ตายแล้ว "
    จินวู ไม่อยากจะเชื่อเลย เมื่อเขายืนอยู่หน้าพ่อแม่ของเฮจิน และได้ยินท่านทั้งสองกล่าวบอกออกมา
    ทำไม เฮจิน ถึงไม่ยอมบอก โรคที่เธอเป็นแก่เขาและทำอะไรโง่ๆ อย่างลงไปช่วยเด็กโดยไม่คำนึงถึงชีวิตตัวเอง...จินวู ร่ำไห้
    พ่อของเฮจินมาปลอบ พร้อมส่งเทปข้อความที่ เฮจินอัดเสียงไว้จินวูกัดฟันรับมันมา และมานั่งเหม่อมองอยู่ริมน้ำ ที่ที่ทั้งสองพบกันครั้งแรก ในสวนสาธารณะ
    ยูรา จะออกไปปลอบ จินวู แต่ถูก จีฮุนเพื่อนตำรวจลับห้ามไว้
    " อย่า ยูรา มันจะเป็นการเปิดเผยตัวของพวกเรา " จีฮุน กล่าว
    ยูรา พยักหน้าอย่างเข้าใจ
    จินวู ที่กำลังโศรกเศร้า ได้เปิดเทปออกมาฟัง
    ' ใครที่ได้ฟังเทปม้วนนี้จะถูกสาปให้ สนุกสนาน ไร้ความเศร้าล่ะ 
    เฮจินขอโทษนะที่ไม่บอกอาการของโรคร้ายที่เค้าเป็นอยู่ เค้าอยากบอกจินวู มานานแล้วแต่ไม่มีโอกาสบอก แล้วก็กลัวจินวู จะเศร้าด้วย ถ้าเป็นอย่างนั้นเค้าจะเสียใจมากเลยล่ะ แม้ว่าจะมีกลุ่มตำรวจกลุ่มหนึ่ง มายื่นข้อเสนอให้เค้ารักษาตัวโดยทางนั้นจะออกค่าใช้จ่ายให้ แต่ต้องแลกกับการแยกจากจินวู เค้าไม่ยอม
    เค้าเป็นโรคร้ายบางอย่างที่ไม่สามารถรักษาให้หายได้ แม้ทางบ้านจะรู้ และพยายามช่วยเหลือ แต่ที่รักคงจะรู้สินะว่าฐานะทางบ้านเค้าเป็นอย่างไร
    ที่จริงเค้าอยากฆ่าตัวตายมาตั้งนานแล้ว เพื่อหายไปจาก โลก(โรค) บ้าๆนี่ แต่มันไม่หายไป จนวันหนึ่งเค้าก็ได้พบกับจินวู ชายคนนั้นเป็นแสงอาทิตย์ในใจฉันที่คอยสาดส่องแสงอยู่ในหัวใจของฉันตลอดมา
    ไม่ว่าเค้าจะสิ้นหวังขนาดไหน ก็ยังมีชายคนหนึ่งให้กำลังใจฉันตลอดมา พัดพาพายุที่โหมกระหน่ำ ภายในจิตใจออกไป ทำให้เค้าสุ้ถึงที่สุด แม้เค้าจะแพ้ก็ตาม แต่ตลอดเวลาสามปีที่ผ่านมาเค้าก็มีความสุขมาก รัก และคิดถึงจินวูตลอดมา ลาก่อนที่รัก แล้วพบกันใหม่ชาติหน้า หวังว่าเราคงได้เจอกันอีก และเกิดใหม่เป็นคู่กัน.........เฮจิน
    เทปที่ได้มาสะดุดหยุดลง จินวู หลั่งน้ำตาออกมา ท่ามกลางสายฝนที่ตกลงมาพัดพาร่างเขาให้หวนคิดถึงอดีต
    " เฮจิน "
    จินวู นั่งอยุ่ท่ามกลางสายฝนที่ตกหนักตลอดทั้งคืนจนถึงรุ่งเช้า เขาร่ำไห้ตลอดคืน ตำรวจลับสาวสองคนที่ได้ฟังเรื่องราวในเทปที่ จินวู เปิดซ้ำแล้วซ้ำอีก ก็หลั่งน้ำตาออกมา
    " เศร้าจังเลยยูรา ชีวิตจริงยิ่งกว่าละครซะอีก " จีฮุน
    " อืม อย่าเปิดให้ฟังอีกต่อไปเลย จินวู ฉันเศร้ามากแล้วเนี่ย จนแทบจะเขียนบันทึกไม่ได้ " ยูรา
    ตอนนี้เช้าแล้ว ฝนยังตก พรำ พรำอยู่ กลุ่มเพื่อนๆของจินวู พาร่างของจินวู ที่กำลังช็อค ไปงานศพ ของเฮจิน
    ทั้งงานจินวู นั่งอยู่ด้วยสีหน้าว่างเปล่าจ้องมองโลงศพ ของเฮจิน อยู่ไม่วางตา ตลอดทั้งงานเขาไม่ได้คุยกับใครเลย แม้ยูรา จะเดินเข้าไปพูดด้วยก็ตาม แต่ตอนนี้ดูเหมือนเธอจะไร้ตัวตนสำหรับจินวู
    วันนั้นเป็นวันที่จินวู สิ้นหวังมากที่สุด แต่เหมือนดวงวิญญาณของ เฮจิน จะเป็นแสงส่องทางให้เขาใช้ชีวิตต่อไป เสียงของเธอยังคงดังก้องกังวาลอยู่ภายในใจไม่หาย จินวู ยังคงใช้ชีวิตธรรมดาๆ ของเขา โดยการเป็นฮันเตอร์ต่อไป และสืบสานปณิธานว่า ซักวันจะค้นพบเวทย์เรส(ชุบชีวิต ) มาช่วยฟื้นคืนชีวิตของ เฮจิน แม้ว่าจะไม่มีความหวังเลยแม้แต่น้อย
    *****************************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป