ราชาไร้บัลลังก์

แต่เมื่อลาโง่คิดดูดีๆแล้วมันก็พอมีทางเป็นไปได้เพราะทรัพยากรถูกกองกำลังนิรนามปล้นไปบ่อยครั้งนั่นอาจจะทำให้พวกมันแข็งแกร่งขึ้นก็ได้ตูม! ตูม! ตูม! ระหว่างที่ลาโง่กำลังคิดการต่อสู้ของบรรพชนก็เริ่มต้นขึ้นแล้ว ทั้งหมดลอยตัวขึ้นแล้วเริ่มปล่อยเทคนิควิชาใส่กัน โดยคนอื่นที่เหลือกลับไม่ได้ลงมือพวกมันแค่แหงนมองการต่อสู้และที่น่าแปลกอีกอย่างก็คือทั้งหมดไม่มีใครเรียกใช้ประตูพรสวรรค์ออกมาเลยซักคน
''ยอมเถอะ พวกเจ้ามีแค่4คนจะไปสู้อะไรพวกข้าที่มีถึง10คนได้''1ใน10พูดขึ้นขณะฉีกรอยยิ้มสดใส
''ฮ่า ฮ่า ฮ่า ต้องขอบคุณพวกมันและคนในนี้ทั้งหมดที่รวบรวมทรัพยากรมาให้พวกเราปล้นใครจะไปคิดว่าเราจะได้ทรพยากรมาใช้แบบง่ายๆ''
''หยุดพูดแล้วจัดการพวกมันเถอะ พวกเราจะได้เอาทรัพยากรมาแบ่งกันอีก''
''เห็นด้วย จัดการอย่าให้เหลือ''ทั้ง10คนพูดออกมาไม่หยุดโดยเป้าหมายมีเพียงทรัพยากรเท่านั้นโดยต้องแข็งแกร่งให้มากถึงจะอยู่รอดในโลกที่โหดร้ายใบนี้ได้
''พวกเจ้ามันเลว...เทคนิคมังกรนภา''โฮก! 1ใน4บรรพชนใช้เทคนิคต้องห้ามออกมาทันทีมังกรสีฟ้า4ตัวเกิดขึ้นมาจากความว่างเปล่า พวกมันดูทรงพลังอย่างมากและมีพลังถึงระดับ47เทพจุติแต่มันกลับไม่ใช่มังกรที่แท้จริงหากให้เทียบกับเบบี้ทั้งขนาดตัวและอื่นๆมังกรทั้ง4เป็นแค่ทารกไปเลย
''จัดการมัน''ด้วยการสั่ง มังกรทั้ง4ตรงเข้าหาคนทั้ง10ของอีกฝ่าย พวกมันพากันโจมตีอย่างบ้าคลั่งแต่ทั้ง10คนก็ไม่ได้กลัวพวกมันรวมตัวกันและช่วยกันป้องกัน ตูม! แต่ก็ได้ไม่นานเมื่อ1ใน10ถูกตบมันจึงกระเด็นจมลงไปในพื้นทันที
''บัดซบ!''เมื่อเห็นพวกตัวเองถูกทำร้ายคนที่อยู่ใกล้มังกรมากที่สุดได้หยิบเอาอาวุธออกมามันคือลูกตุ้ม ตูม! โผล๊ะ! มันฟาดลูกตุ้มใส่มังกรไป1ทีมังกรตัวนั้นระเบิดออกโดยไม่สามารถป้องกันได้
''ฮ่า ฮ่า ฮ่า เจออาวุธของข้าไปเป็นยังไงบ้าง เจ้ารู้มั้ยลูกตุ้มอันนี้ลงอักขระเพิ่มพลังไปกี่ตัว ฮี่ ฮี่ ฮี่1,000ตัว ใช่ข้าลงอักขระเพิ่มพลังไปตั้ง1,000ตัวเพราะฉะนั้นจิ้งเหลนของเจ้ามันก็แค่ขนมเท่านั้นแหละ''พรวด! 1ใน4บรรพชนที่ใช้เทคนิคนี้เมื่อได้ยินอีกฝ่ายพูดมันถึงกับกระอั่กเลือดออกมาเพราะการใช้เทคนิคนนี้ต้องแลกกับระดับพลังที่ลดลงไป10ระดับแบบถาวร ซึ่งในอนาคตหากมันยังรอดมันจะอ่อนแอกว่าคนอื่นมาก
''พวกเจ้ามันอ่อนแอและขี้ขลาด''โผล๊ะ! โผล๊ะ! โผล๊ะ! มังกรอีก3ตัวถูกลูกตุ้มฟาดเละตามกันไปติดๆตอนนี้บรรพชนทั้ง4คนกลับมีคนที่พอสู้ได้เหลือแค่3 ทั้ง3ต่างมองหน้ากันเองก่อนจะตัดสินใจทำบางอย่างทั้ง3พุ่งเข้าหาฝ่ายตรงข้ามทั้ง9คน ก่อนที่พวกมันจะอัดพลังลงไปในตัวเองมันตั้งใจจะระเบิดตัวเองทิ้งและลากคนทั้ง9ไปด้วย หากทำแบบนี้พวกมันที่เหลือยังพอมีโอกาสชนะบ้างและที่บรรพชนทั้ง3ตั้งใจจะทำแบบนี้ก็เพราะพวกมันสู้กับอีกฝ่ายไม่ได้แน่นอน เข้าไปก็โดนรุมโจมตีสู้เปิดทางให้ลูกหลานมีโอกาสยังจะดีซะกว่า
''ไอ้บ้า หากอยากจะตายนักงั้นก็ตายซะ''ทั้ง9คนพุ่งเข้าหาบรรพชนทั้ง3 พวกมันต้องขัดขวางให้ได้ไม่งั้นพวกมันก็ตาย ตูม! ตูม! ตูม! พวกมันทำสำเร็จบรรพชนทั้ง3ถูกโจมตีจนตกลงมาจากอากาศพวกมันบาดเจ็บสาหัสจนเกือบตายทันทีเพราะพลังที่อัดลงไปในตัวของพวกมันไม่ได้ระเบิดออกพลังเหล่านั้นจึงย้อนกลับไปทำร้ายอวัยวะภายในของพวกมันเอง
''ยังมีลูกเล่นอะไรอีก...''ในระหว่างที่กองกำลังนิรนามกำลังพูด ลาโง่ที่ยืนอยู่กับมิคาเอลก็พูดขึ้น
''เจ้าหนุ่มเจ้าช่วยข้าจัดการพวกมันหน่อยได้มั้ย ข้ารู้ว่าเจ้ามีพลังมากพอที่จะทำมันได้''
''หืม...ทำไมท่านคิดแบบนั้น''มิคาเอลแปลกใจที่ลาน้อยพูดออกมาทั้งๆที่ลาน้อยไม่ได้ฉลาดเลย
''จริงอยู่ที่ข้าไม่ฉลาดและคิดช้าแต่ข้าใช้ชีวิตมานานแล้วข้าจึงดูเจ้าออก เจ้ามีจิตสังหารที่หนาแน่นมากนั่นแสดงว่าเจ้าผ่านเรื่องเลวร้ายและการฆ่าฟันมามาก นอกจากนี้เจ้ายังมองพลังของคนทั้ง10ออกนั่นแสดงว่าเจ้าต้องมีพลังอยางน้อยระดับ40เทพจุติและนี่ถึงจะเป็นการเห็นแก่ตัวที่ให้เจ้าไปเสี่ยงแต่ข้าขอร้อง''ปึ่ก! ลาโง่คุกเข่าลงเพื่อขอร้องมิคาเอล มิคาเอลก็ได้แต่ส่ายหัวก่อนจะพ่นลมหายใจออกมา
''5,000กว่าปีที่ผ่านไปเจ้าก็ยังเหมือนเดิม ต้องให้ข้าคอยช่วยเหลือตลอด ไอ้ลาโง่หัวช้า''สิ้นคำของมิคาเอลลาโง่ถึงกับสั่นเทาจนควบคุมไม่ได้เพราะคำว่าไอ้ลาโง่หัวช้ามีเพียงมิคาเอลที่เป็นเพื่อนของมันเท่านั้นที่ใช้เรียกมันในเมื่อลาโง่ได้ยินคำนี้มันจึงเงยหน้าขึ้นมาเพื่อจะถามว่ามิคาเอลว่าได้ยินคำนั้นมาจากไหน แต่...แต่มันก็พบว่ามิคาเอลได้หายไปแล้วโดยมิคาเอลไปโผล่ที่ด้านหน้าคนทั้ง9 ซึ่งมิคาเอลลอยอยู่ขณะเอามือกอดอกด้วยท่าทีผ่อนคลายพร้อมกับพูดขึ้นด้วยเสีบงเรียบๆ
''ข้ามีทางเลือกให้พวกเจ้า2ทาง ทางแรกให้ข้าสลักวิญญาณพวกเจ้าทั้งหมดแล้วทำตามที่ข้าพูดทางที่สอง ตาย!''พ่อของลาโง่กลายเป็นมึนงงขณะเห็นมิคาเอลไปโผล่ด้านหน้าคนทั้ง9ของกองกำลังนิรนามแต่ไม่นานมันก็แสยะยิ้มด้วยความดูถูกมันสัมผัสพลังของมิคาเอลได้แค่ระดับต้านแรงดึงดูดเท่านั้นที่ไม่ต่างไปจากการฆ่าตัวตาย
''ฮ่า ฮ่า ฮ่า ไอ้หนุ่มเจ้าอยากจะเล่นเป็นผู้กอบกู้หรือไง ไสหัวไปซะก่อนที่ข้าจะฆ่าเจ้า''
''นั่นน่ะสิ เจ้าคิดว่าเจ้ามีพลังพอที่จะหยุดพวกข้าได้หรือไง''
''จะพูดมากไปทำไมลงมือกันเถอะ''ทั้ง9คนไม่มีท่าทีว่าตกใจหรือตื่นกลัว ในความคิดของพวกมันการฆ่ามิคาเอลไม่ต่างไปจากการบี้มดตัวเล็กๆซักนิด
''แสดงว่าเจ้าเลือกทางที่2? ดีมากงั้นก็เตรียมตัวตาย''มิคาเอลเรียกประตูพรสวรรค์บานแรกออกมาแต่นั่นทำให้คนที่นี่หัวเราะทันที
''ฮ่า ฮ่า ฮ่า เจ้านี่มันบ้าจริงๆตอนนี้คนทั้งโลกแทบจะไม่มีใครใช้ประตูพรสวรรค์แล้ว เจ้ารู้มั้ยทำไมก็เพราะทุกคนได้เอาประตูพรสวรรค์ไปหลอมรวมเข้ากับตัวเองเพื่อเพิ่มระดับพลังหมดแล้ว''คนในกองกำลังนิรนามต่างพากันหัวเราะอย่างหนักหน่วง สำหรับมิคาเอลหากจะทำแบบนั้นมันก็ทำได้แต่มันจะดีจริงๆหรือที่ทำแบบนั้นและสำหรับมิคาเอลคำตอบคือไม่ สู้มันฝึกไปเรื่อยๆดีกว่าส่วนประตูพรสวรรค์ก็เก็บเอาไว้เป็นไพ่ตาย คนที่หลอมประตูพรสวรรค์เข้ากับตัวสำหรับมิคาเอลแล้วคนพวกนั้นล้วนเป็นแค่คนโง่เท่านั้น
''หัวเราะไปเถอะ แล้วข้าบ้าหรือเปล่าไม่รู้แต่ที่แน่ๆพวกเจ้าได้ตายไปแล้ว จีนอส เด็กๆจัดการพวกมันอ่อแล้วเหลือเจ้านั่นไว้คนหนึ่งด้วยล่ะ ข้าต้องการบางอย่างในตัวของมัน''หลังจากสั่งการเสร็จประตูพรสวรรค์บานที่1ได้เปิดออกทันที ฉับพลันคนทั้ง101คนได้ลอยออกมาอยู่ด้านหลังมิคาเอลเด็กๆทั้ง100คนของมิคาเอลในตอนนี้มีพลังโดยรวมอยู่ที่ระดับ20เทพจุติแต่พวกมันสามารถสู้กับคนที่มีพลังระดับ40เทพจุติได้โดยไม่มีปัญาหาต่อมาคนของมิคาเอลเริ่มหายตัวไปราวกับไม่เคยมีคนอยู่ตรงนั้นมาก่อน ตูม! ตูม! ตูม! ฉัวะ! ฉัวะ! ฉัวะ!การกวาดล้างกองกำลังนิรนามเกิดขึ้นทันที
''นะ...นี่ คนเหล่านั้นออกมาจากไหน แล้วระดับพลังของคนพวกนั้นมัน...ทั้งที่อายุแค่นั้นแต่กลับ...''พ่อของลาโง่พูดออกมาขณะตัวมันขาอ่อนแรงแล้วล้มลงไปบนพื้น
''นี่เจ้ามีคนที่มากความสามารถขนาดนนี้ทำไมไม่บอก ฮ่า ฮ่า ฮ่า พวกเราชนะแน่''
''ฟู่ววว โชคดีที่เจ้าหนุ่มนั่นเข้ามาช่วย ไม่งั้นเราคงได้ตายกันหมด''
''โชคดีจริงๆนั่นแหละ ว่าแต่เจ้าไปพบชายหนุ่มคนนั้นที่ไหน ตอนเข้าไปที่ตระกูลของเจ้าข้าเห็น...''อีก3ตระกูลพากันพูดอย่างต่อเนื่องขณะมองกองกำลังของมิคาเอลกำลังฆ่ากองกำลังนิรนามโดยที่พวกมันไม่ได้สังเกตเห็นเลยว่าพ่อของลาโง่มีใบหน้าที่ซีดขาว
''ข้าจบแล้ว...''

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่141:หัวเราะไปเถอะ

คล้ายกับเรื่องราชาไร้บัลลังก์ ที่คุณอ่าน

ราชาไร้บัลลังก์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่141:หัวเราะไปเถอะ

คล้ายกับเรื่องราชาไร้บัลลังก์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้