บทที่ 24 กลายเป็ผู้ก่อการร้าย
หลังจากที่เห็นรูปถ่าย หากคนที่ไม่คุ้นเคยกับหลี่เฟิงก็จะไม่สามารถจำเขาได้ง่าย ๆ ในรูป ใบหน้าของเขายังเต็มไปด้วยหนวดเครารุงรัง หน้าตาก็ดูหมองคล้ำ สีผิวเข้มกว่าตัวจริง ทรงผมก็แตกต่างจากตัวจริง ซ้ำจมูกในรูปถ่ายของเขายังมีขนาดใหญ่กว่าตัวจริงมาก
รูปลักษณ์ของหลี่เฟิงในรูปคือความตั้งใจของเขาแต่แรกที่วางแผนไว้สำหรับอนาคตใน่ที่เขาหนี ตอนนั้นเขาตระหนักได้ว่าอาจจะต้องถูกเอฟบีไอไล่ลาเป็เวลานาน ดังนั้นหลี่เฟิงจึงตั้งใจแต่งให้ออกมาเป็แบบนั้น อาจจะพูดได้ว่าหลี่เฟิงในรูปและหลี่เฟิงในปัจจุบันแตกต่างกันอย่างมาก แต่สิ่งเดียวที่ทำให้คนจำได้ในทันทีคือท่าท่างและดวงตาของเขา!
เขาไม่รู้เหมือนกันว่ารูปนี้ถูกเอฟบีไอแอบถ่ายไว้ตอนไหน หลี่เฟิงในรูปคือเขายืนอยู่ข้างถนน มีท่าทางี้เีเหมือนตอนนี้ ดวงตาพร่ามัวไร้ซึ่งประกายชีวิตชีวา
หลี่เฟิงรู้ดีว่า่นั้นเขากำลังใช้ใบหน้านั้นเพื่อปลอมตัว แต่ไม่คิดว่าจะถูกเอฟบีไอตามตัวเจอและได้ถูกเก็บรูปไว้
“เหอะ แค่ท่าทางคล้ายฉันเอง เห็นนายพูดว่าเหมือนฉันก็นึกว่าจะหล่อเหมือนกัน ดูสิ! จมูกใหญ่ขนาดนี้น่าเกลียดมาก ฉันก็นึกว่าจะหล่อเหมือนตัวเองซะอีก...” หลี่เฟิงพูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจทันที
เหวินเทียนรีบอธิบายว่า “พี่หลี่เฟิง อย่าพูดอย่างนั้นสิ…เขาเป็ผู้ก่อการร้ายนะพี่ จะให้หน้าตาดีขนาดไหนกันเชียว ยังไงก็นำไปเปรียบเทียบพี่ไม่ได้หรอก”
หลี่เฟิงรู้สึกแปลกใจ “ไม่ใช่ผู้ร้ายหลบหนีเหรอ ทำไมจู่ ๆ ถึงกลายเป็ผู้ก่อการร้ายได้ล่ะ?”
เหวินเทียนะโว่า “พี่! คนคนเดียวบุกสหรัฐซ้ำยังฆ่าคนไปเยอะขนาดนั้น พวกเขาจะไม่แตกตื่นกันได้ยังไง รัฐบาลสหรัฐอเลยขึ้นบัญชีดำเขาให้เป็ผู้ก่อการร้ายทันทีเลยน่ะสิ”
หลี่เฟิงหัวเราะ “ถ้าเป็อย่างนั้นผู้ก่อการร้ายกับผู้ร้ายหลบหนีต่างกันตรงไหนล่ะ”
เหวินเทียนตอบว่า “ก็ไม่ยากนี่ ผู้ก่อการร้ายที่ว่าก็คือคนที่อาจจะเป็ภัยต่อประชาชนหรือแม้แต่ภัยคุกคามความปลอดภัยของทั้งรัฐบาล เป็ตัวอันตรายที่ก่อความไม่สงบสุขได้ ส่วนผู้ร้ายหลบหนีก็คือคนที่ลงมือฆ่าคนถึงแม้ว่จะเป็ภัยต่อสังคม แต่ก็ไม่มีผลกระทบที่มากเท่ากับผู้ก่อการร้าย”
“นายนี่รู้เยอะจริง ๆ นะ”
เหวินเทียนยิ้มอย่างเขินอายและพูดว่า “แหะ ๆ ปกติผมชอบอ่านข่าวสารในอินเทอร์เน็ตน่ะ”
หลี่เฟิงเหลือบมองและพูดว่า “ระวังหน่อยนะ นายมัวแต่ดูข่าวแบบนี้ ระวังเอฟบีไอจะมาเคาะประตูหน้าบ้านนาย ถึงตอนนั้นจะร้องไห้ก็ไม่ทันแล้ว”
เหวินเทียนหัวเราะแห้งในทันที “ถึงขนาดนั้นเลยเหรอ? จริง ๆ ผมก็อยากให้เอฟบีไอติดต่อผมนะ ผมจะได้ถามไปเลยว่าจะต้องมีคุณสมบัติอะไรบ้างถึงจะเข้าร่วมได้”
หลี่เฟิงยิ้มแล้วหันหลังเดินกลับไปที่โต๊ะทำงานตัวเองช้า ๆ พร้อมพูดขึ้นว่า “งั้นนายก็ฝันกลางวันคนเดียวต่อไปเถอะ”
47K
