กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

หลังจากโดเรี่ยนได้ยินกริมพูดมันก็หันไปหาคนในตระกูลของตัวเอง จากนั้นทุกคนจึงเตรียมตัวทั้งหมดหยิบเหล็กที่วางอยู่ออกมาคนละ1ชิ้น พรึ่บ! เหล็กในมือมีไฟสีแดงสดลุกขึ้นไม่นานเหล็กก็กลายเป็นของเหลว จากนั้นจึงค่อยๆก่อตัวเป็นรูปร่าง มันเป็นการสร้างที่รวดเร็วมากใช้แค่ความคิดและสมาธิของคนสร้างไม่นานก็เสร็จ ฟู่! เมื่อเป็นรูปร่างแล้วเหล็กก็เย็นตัวลงอย่างรวดเร็วทั้งหมดตั้งแต่ต้นจนจบใช้เวลาไปไม่นานเลย
''นี่มันน่าทึ่งมาก พวกเจ้าทุกคนผ่าน''คลิก! กริมแก้คำสาปให้ทุกคนโดยที่ไม่มีใครตอบสนองได้ทันปึ่ก! ปึ่ก! ปึ่ก! หลังจากทุกคนได้สติทั้งหมดก็คุกเข่าลง นี่เป็นความรู้สึกขอบคุณของทุกคนทั้งหมดล้วนทรมานจากคำสาปนี้มาหลาย10ปีแล้ว ตอนนี้ทั้งหมดได้รับการปลดปล่อยซักที
''รับแหวนนี่ไปแล้วหยดเลือด มันใช้เข้าออกตลาดมืดได้ตลอดเวลาและจากพวกเจ้าคือคนของข้าส่วนโดเรี่ยนต่อจากนี้เจ้าจะได้เป็นหัวหน้าช่างตีเหล็ก มีหน้าที่หาเหล็กที่แข็งแกร่งมากเท่าที่จะหาได้และนี่คือสิ่งที่ข้าจะให้เจ้าสร้าง''กริมยื่นแหวนและแบบแปลนออกไปโดยแบบแปลนมันแค่ของทดลองเท่านั้น เพราะแร่ยังมาไม่ถึงกริมจึงทำได้แค่ทดลองแบบเล็กๆไปก่อน
''ขอบคุณนายท่านที่เมตตาพวกข้าและตระกูลของข้า ข้าสัญญาจะรับใช้นายท่านไปจนตาย''โดเรี่ยนพูดออกมาก่อนจะหยิมแหวนและแบบแปลนมา จากนั้นแจกจ่ายงานทันทีส่วนกริมที่จัดการเรื่องทางนี้เสร็จก็จำเป็นต้องไปหอหนังสือพฤกษาอีกครั้ง ยังมีสิ่งที่ขาดอยู่การสลักเวทย์มนต์ลงบนสิ่งของต่างๆ
''นะ...นี่ เคารพท่านจอมราชันย์''พนักงานต้อนรับคนเดิมที่เคยแนะนำกริมเมื่อครั้งที่แล้วพูดขึ้นมันตกใจมากที่กริมกลายเป็นจอมราชันย์และมันก็ไม่คิดว่าจะได้เจออีกครั้ง
''อืม...พาข้าไปดูหนังสือเกี่ยวกับการสลักเวทย์หน่อย''กริมที่ตกเป็นเป้าสายตาของคนในเมืองเริ่มคุ้นชินตอนนี้กริมเริ่มไม่สนสายตาของคนอื่นที่มองมาแล้ว
''คือว่าหนังสือเกี่ยวกับการสลักเวทย์ที่นี่ไม่มีหรอกครับ ถ้าท่านอยากได้จริงๆท่านต้องไปที่สาขาหลักมันตั้งอยู่ที่เมืองแห่งการเก็บรักษา''พนักงานทำสีหน้าหนักใจออกมาแล้วพูดขึ้นเพราะหนังสือบางอย่างมันก็หายากและสำคัญมากเกินไปจึงต้องเก็บรักษาเอาไว้ให้ดี
''งั้น...เจ้าพาข้าไปที่นั่นหน่อยสิ ข้าจะไม่ใช้เจ้าเฉยๆข้าจะจ้างเจ้า''พนักงานทำตาเป็นประกายทันทีรับใช้จอมราชันย์ มันเต็มใจที่จะทำอยู่แล้ว
''ดะ...ได้เลย รอข้าสักครู่''พนักงานวิ่งหายไปก่อนจะวิ่งกลับมาด้วยความรวดเร็ว
''ไปกันเลยครับท่านจอมราชันย์''พนักงานเป่านกหวีดไม่นานสัตว์อสูรรูปร่างนกก็บินอยู่เหนือเมืองมันมีขนาดตัวเท่าๆกับภูเขาลูกใหญ่ๆครึ่งหนึ่งเลยทีเดียว นี่เป็นสัตว์เดินทางที่หายากมากและมันเป็นสัตว์ระดับสูงที่หอพฤกษาเอาไว้ให้คนระดับสูงใช้ในการเดินทางไปมาระหว่างสาขาแกว๊ก! หลังจากกริมและคนแนะนำหนังสือกระโดดขึ้นไปบนหลังสัตว์เดินทางแล้วมันก็ออกบินไปด้วยความไวสูงสุดทันที
''กี่วันถึงจะไปถึงเมืองแห่งการเก็บรักษา''กริมพูดขึ้นระหว่างเดินทางออกมาได้สักพัก
''ประมาณ2วันครับ''หลังจากกริมได้รับคำตอบมันก็หยิบแกนอสูรระดับสูงออกมา5ชิ้นทันทีนี่สร้างความตกตะลึงให้คนแนะนำหนังสือมาก
''เพิ่มพลัง''กริมคิดจะใช้เวลานี้เพื่อเพิ่มพลังของตัวเอง แต่...กลับไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยฉับพลันตัวหนังสือก็ลอยออกมา[เนื่องจากท่านเป็นจอมราชันย์การดูดซับแบบปกติจึงใช้ไม่ได้ผล หากต้องการท่านต้องกลืนกินโดยตรง]
''เหอะ!''กริมกลืนแกนอสูรลงไปทันที แต่ดูเหมือนทั้ง5ชิ้นจะไม่สามารถเพิ่มพลังให้กริมได้เลยมันเหมือนกับการเทน้ำลงไปบนทะเลทรายเทลงไปเท่าไหร่ก็ไม่พอ เทลงไปเท่าไหร่ก็หายไปหมด
''เอ่อ...ท่านจอมราชันย์ข้าขอพูดอะไรหน่อยได้มั้ยครับ''
''ว่ามาสิ''
''หลังจากท่านเป็นจอมราชันย์แล้วการเพิ่มพลังแบบปกติจะใช้ไม่ได้ผล ตามที่มีการบันทึกท่านต้องสร้างเม็ดยาขึ้นมาเองโดยแกนอสูรที่ท่านกลืนลงไปนั้นจะเป็นแค่ส่วนผสมส่วนหนึ่งเท่านั้นที่เหลือก็ตามมาด้วยสมุนไพรหรือชิ้นส่วนต่างๆของสัตว์อสูร''กริมที่ได้ยินก็ขมวดคิ้วนี่มันไม่ยุ่งยากเกินไปหน่อยหรือไงแล้วต้องใช้อะไรบ้างกริมไม่สามารรู้ได้เลย
''ขอบใจเจ้ามาก รับนี่ไปนี่เป็นสิ่งที่ข้าจะใช้ตอบแทนเจ้า''กริมโยนแกนอสูรระดับกลาง2ชิ้นออกไปพนักงานคนนั้นกลับรับไว้ด้วยมือที่สั่นเทา ถึงจะเป็นแกนอสูรระดับกลางแต่ถ้าเอาไปขายแล้วล่ะก็มันจะได้เงินเท่ากับการทำงานของมันหลายปีเลยทีเดียว
''ขอบคุณท่านจอมราชันย์''หลังจากนั้นมาการเดินทางก็เต็มไปด้วยความเงียบกริมนั่งหลับตาไปตลอดทางเพราะกริมกำลังใช้สมาธิใช้การศึกษาเกี่ยวกับพลังต่างๆของตัวเอง วูบ! อาณาเขตหมื่นดาบกริมกางอาณาเขตออกมาจากนั้นจึงสร้างดาบขึ้นมา1เล่ม เดิมทีดาบควรจะมีแต่พลังเวทย์ที่อัดลงไปแต่ตอนนี้กลับไม่ กริมอัดความแข็งแกร่งของพลังกายลงไปด้วย
''ไป!''ด้วยความคิดดาบที่มีเพียง1เล่มได้พุ่งออกไปจนเกิดเสียงแสบแก้วหู มันตรงเข้าหาภูเขาที่อยู่ด้านล่างฉัวะ! ฉัวะ! ฉัวะ! ดาบเล่มนั้นฟันภูเขาจนเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยจากนั้นภูเขาก็ค่อยๆไหลตกลงมาแล้วกองรวมกันอยู่
''อีกครั้ง!''ตูม! ภูเขาลูกที่2ถล่มลงมา มันถูกป่นจากพลังทำลายจนกลายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยทันทีในตอนนั้นเองดาบอีก100เล่มถูกสร้างขึ้นมา ดาบเริ่มเปลี่ยนไปเป็นสีต่างๆเพราะการอัดธาตุลงไป
''อืม...ถือว่าแข็งแกร่งมากทีเดียว''กริมมองดูดาบทั้งหมดที่ล้อมรอบตนเองจากนั้น แกร่ก! แกร่ก! แกร่ก!ด้วยความคิดดาบทั้งหมดถูกดูดเข้าหากันมันรวมกันแล้วกลายเป็นดาบขนาดใหญ่ที่เหลือเพียง1เล่ม
''หากเมืองซักเมืองถูกดาบเล่มนี้โจมตีจะเป็นยังไง''กริมถามพนักงานที่กำลังตัวสั่นด้วยความหวาดกลัวจะไม่ให้มันหวาดกลัวได้ยังไงแค่ดาบเล่มเล็กๆเล่มเดียวยังมีพลังทำลายขนาดนั้นแล้วแล้วตอนนี้...
''หายไปภายในพริบตาครับท่านจอมราชันย์''กริมยิ้มขึ้นด้วยความพอใจจากนั้นจึงสลายอาณาเขตทิ้ง
''ก็น่าจะเป็นแบบนั้นนั่นแหละ ตอนนี้ข้าจะพักแล้วพอถึงเมืองแห่งการเก็บรักษาเจ้าเรียกข้าด้วยแล้วกัน''กริมเอนหลังลงแล้วหลับไปทั้งๆแบบนั้น

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่62:พัฒนาอาณาเขตหมื่นดาบ

คล้ายกับเรื่องกริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์ ที่คุณอ่าน

กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่62:พัฒนาอาณาเขตหมื่นดาบ

คล้ายกับเรื่องกริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้