ตอนที่สามสิบห้า โทนทองแดง
“เย้อาจารย์คงส่งควายธนูมาช่วยพวกเราแล้ว”
ไอ้ห้อยไอ้โหนกล่าวอย่างดีใจแม้ร่างกายจะน่วมไปหมดจากการต่อสู้กับผีฟ้า
ควายที่ส่วนสูงเกือบสองเมตรหากรวมเขาที่ยาวและตัวสีทองแดง
ได้พ่นลมหายใจสีขาวและขวิดผีฟ้า
ขาของควายธนูลอยอยู่เหนือพื้นแต่กลับตะกุยตะกายใส่เหมือนเหยียบพื้นอยู่จริง
เปรี้ยง
ความแรงของสัตว์ที่ตัวใหญ่วิ่งมาด้วยความรวดเร็ว
เกินกว่าที่คนธรรมดาจะรับได้
น่าเสียดายผีฟ้าไม่ใช่คนธรรมดา
แต่แม้แขนจะบิดเกไปข้างหนึ่งผีฟ้าก็รับได้
กร็อบ
เขาที่แหลมคมทนทาน
หักคามือของผีฟ้าและ
โครม
โทนทองแดงโดนทุ่มลงกับพื้น
ไอ้ห้อยไอ้โหนที่ตะโกนขึ้นอย่างดีใจเมื่อสักครู่ได้หยุดกึกทันที
“พวกเจ้าคิดว่าแค่ของพรรค์นี้จะสามารถจัดการข้าผู้ยิ่งใหญ่แห่งจินดานครได้งั้นหรือ?วิทยาอาคมของหมอผีข้าเคยเจอมาหมดแล้ว”
ผีฟ้ากล่าวอย่างเย่อหยิ่งรวมทั้งโกรธแค้น
ทันใดนั้นบ่วงบาศบ่วงหนึ่งลอยมาคลุมผีฟ้า
“ถ้าอย่างนั้นเคยเจออย่างนี้หรือเปล่า?”
อาจารย์คงขี่คอผีตายโหงตัวหนึ่งที่มีเลือดตามตัวและสูงเกือบครึ่งหนึ่งของต้นมะพร้าวโผล่มาจากเงาไม้
ข้างกายของท่านมี ควายสีเงินและควายสีทองอยู่ด้านข้าง
ท่านทำท่าทางดูศักดิ์สิทธิ์แต่การขี่ผีตายโหงที่คอทำให้ชักดูจะเหมือนตัวร้ายสู้กันมากกว่า
“ไปลูกทุยสีเงินและทิดทองคำลูกพ่อ”
ควายสีเงินที่ตัวใหญ่กว่าควายสีทองแดงและควายสีทองที่ตัวใหญ่กว่าควายสีเงินได้วิ่งขวิดผีฟ้าที่โดนบ่วงบาศมัดไว้พร้อมกัน
จนคราวนี้ผีฟ้าโดนโจมตีเต็มๆเพราะไม่มีแขนไว้ป้องกันแบบตอนที่โดนโทนทองแดงขวิดใส่
ร่างของผีฟ้ากระเด็นจากแรงขวิดของควายสีเงินและสีทองทั้งสองตัวพร้อมกัน
ผมก็นึกว่าจะทำตามแบบหนังผีที่เคยอ่านส่งควายธนูมาสู้ทีละตัวและให้ควายทองแดงแพ้และควายสีเงินแพ้ก่อนตามลำดับจึงจะส่งควายสีทองมา
แต่อาจารย์คงสมกับเป็นหมอผีมืออาชีพ
ทำตัวแบบขุนแผนรุมแสนตรีเพชรกล้าด้วยซัมมอนสัตว์อสูรที่มากกว่าเข้ารุมผีฟ้าที่มีคนเดียว