พิภพห้วงเวลา

"ไม่ได้เป็นแบบนั้นนะ ก็เจ้าพวกนี้รังแกข้าก่อน ข้าเลยขอยืมคนของท่านเพื่อมาจัดการ"เรย์กล่าวขึ้นทั้งยังมีอาการสั่นเล็กน้อย

"รังแกเจ้างั้นรึ? เมื่อไหร่? ตอนไหน? ข้าอยู่กับพวกเขาแทบจะตลอดเวลา พวกเขาต่างก็มุ่งมั่นกับการฝึกฝนเท่านั้น อีกอย่างคนอ่อนแออย่างเจ้าที่เอาแต่พึ่งหมาหมู่ ข้าว่าไทก้า บี และคิลล์คงไม่สนใจจะรังแกเจ้าด้วยซ้ำ"ริวกล่าวขึ้นทั้งยังโมโหเล็กน้อย

ก่อนหน้านี้เรย์ได้มาหาเขาเพื่อขอให้ช่วยส่งคนไปจัดการคนที่รังแกเขา ริวที่เห็นว่าตระกูลของเรย์และเขานั้นต่างเป็นตระกูลโบราณเช่นกันจึงได้ให้ลูกน้องของเขาไปช่วยเรย์จัดการคนไม่ดีพวกนั้น แต่กลับนึกไม่ถึงเลยว่าจะเป็นการพาคนมารังแกบีแทน

เรย์ที่ได้ยินดังนั้นก็กำหมัดแน่น ไม่คิดว่าสถานการณ์จะพลิกผันเช่นนี้ ทั้งยังไม่รู้มาก่อนว่าเจ้าคนไร้ประโยชน์อย่างบีจะเป็นเพื่อนกับริวที่เป็นถึงศิษย์ฝ่ายในอันดับแปดได้ยังไง

"พวกนี้เป็นลูกน้องของเจ้าอย่างนั้นหรือ?"ไทก้าหันไปถามริว

"จะบอกแบบนั้นก็ไม่เชิงหรอกนะ เอาเป็นว่าข้าจะอธิบายให้พวกเจ้าฟังทีหลัง"กล่าวจบ ริวจึงหันไปที่เรย์ก่อนจะกล่าวต่อ

"หึ หากที่นี่ไม่ใช่หอตำราอาคมที่ห้ามต่อสู้กันล่ะก็ ข้าจะจัดการพวกเจ้าซะตอนนี้"

"ลูกพี่ริว พวกเราผิดไปแล้ว ในเมื่อพวกเราเข้าใจผิดกัน งั้นข้าขอตัวก่อน"กล่าวจบเรย์จึงรีบหันไปบอกเหล่าลูกน้องให้ออกไป

แต่ในขณะที่เดินผ่านบีและไทก้า เรย์ได้ส่งเสียงเบาๆ ออกไป "อย่าคิดว่าเรื่องมันจะจบแค่นี้ รอก่อนเถอะ เมื่อเข้าไปยังมิติสนธยาข้าจะเอาคืนพวกเจ้าแน่"กล่าวจบเรย์กับเหล่าลูกน้องก็เดินออกไปทันที เหลือเพียงศิษย์ฝ่ายในที่เป็นลูกน้องของริวสองคนที่ไม่ได้เดินตามไป

"ข้าล่ะอยากให้ถึงเวลานั้นเร็วๆ จังเลย"บีที่มองเรย์เดินออกไปกล่าวขึ้น

"ข้าว่าเจ้าอย่าเสียเวลากับเจ้าพวกนี้เลย เอาเวลาที่มีค่าของเราไปฝึกจิตดีกว่า สักวัน เจ้าพวกนี้ก็จะมาหาเราเอง"ไทก้าที่เข้าใจจิตใจคนอยู่แล้วจึงได้กล่าวขึ้น

"อืม นั่นมันก็จริงของเจ้า"บีพยักหน้าเห็นด้วยเบาๆ เพราะหากมัวแต่เสียเวลาคิดเรื่องพวกนี้ การฝึกของเขาก็จะชะลอลงไปด้วย

"ลูกพี่ พวกเราขอโทษด้วยขอรับ ข้าไม่รู้ว่านี่จะเป็นสหายของท่าน"

"ข้าก็เช่นกันขอรับ"

ลูกน้องของริวทั้งสองคนรีบกล่าวขึ้นหลังจากที่เรย์และลูกน้องเดินจากไปแล้ว

"อืม ข้าไม่โทษพวกเจ้าหรอก เพราะข้าเองก็ยังไม่รู้เหมือนกันว่าคนที่เรย์บอกว่าเป็นคนไม่ดีนั้นจะเป็นเพื่อนของข้า พวกเจ้าไปเถอะ ข้าเองยังมีสิ่งที่ต้องทำอีกมาก"ริวหันไปกล่าวกับลูกน้องทั้งสองคนก่อนที่ ทั้งสองคนจะทำความเคารพริวและเดินออกไป

ริวหันหน้ามาทางบีและไทก้าก่อนจะถอนหายใจและกล่าวออกไป"บีข้าต้องขอโทษด้วย ข้าเองก็หลงเชื่อเจ้านั่น จึงได้ให้ลูกน้องของข้ามาช่วยจัดการ แต่ข้ากลับไม่คิดว่าเขาจะพาคนมารังแกเจ้า"

"อืม เรื่องนั้นไม่เป็นไรหรอกข้าชินแล้ว จริงๆ หากการประลองของตระกูลข้าไม่เลื่อนออกไปเพราะการเปิดของมิติสนธยา ข้าก็คงจัดการเจ้านั่นไปแล้ว"บีกล่าวขึ้น

"นั่นสินะ ข้าว่าจริงๆ แล้วฝีมือของเจ้าเหนือกว่าเจ้านั่นด้วยซ้ำ"ริวกล่าวทั้งยังมองไปที่บี

"ว่าแต่เจ้ามีลูกน้องด้วยอย่างนั้นหรือ?"ไทก้าที่ยังคงสงสัยอยู่จึงกล่าวถามขึ้น

"เฮ้อ จริงๆแล้ว ในตอนที่ข้าเข้าเป็นศิษย์ฝ่ายในเมื่อปีก่อน เจ้าศิษย์ฝ่ายในอันดับแปดคนเดิมได้เข้ามาท้าประลองกับข้าและข้าเป็นฝ่ายเอาชนะได้ จากนั้นเจ้าพวกนี้จึงได้มาท้าประลองกับข้า หลังจากที่แพ้ข้าก็มาเป็นลูกน้องของข้าเอง ทั้งที่ข้าก็บอกไปแล้วว่าข้าไม่ต้องการลูกน้องหรืออะไรทั้งนั้น แต่เจ้าพวกนี้ก็มาหาข้าทุกวันจนข้าเริ่มจะชินซะแล้ว"ริวกล่าวไปด้วยทั้งยังเกาหัวเบาๆ ไปด้วย

"อ๋อ ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง"ไทก้า บีและคิลล์ที่เพิ่งเดินมาฟังต่างพยักหน้าขึ้น

"จริงสิ ข้าพบนี่เข้าพอดี น่าจะเหมาะกับเจ้านะบี"จู่ๆ ริวก็ยกตำราเล่มหนึ่งขึ้นมาส่งให้กับบี

"หือ? เทคนิคเฉือนมีดสั้น แถมยังเป็นระดับสูงอีกด้วย เจ้าหามาได้อย่างไรกัน"บีกล่าวขึ้นด้วยความตกใจ

"เพิ่งจะเห็นมันเมื่อกี้นี้เอง และข้าเคยเห็นเจ้าต่อสู้โดยเทคนิคของเจ้าคล้ายกับการใช้มีดสั้น ข้าเลยเอามาให้เจ้าดูก่อนหน่ะ"ริวกล่าว

"ฮ่าๆ ดูเหมือนว่าวันนี้เจ้าจะโชคจริงๆ"คิลล์เดินมาตบไหล่บีเบาๆ 

"ข้าขอบคุณเจ้าจริงๆ"บีกล่าวขึ้นทั้งยังมองไปที่ริวที่ยืนพยักหน้าให้เบาๆ

จากนั้นทั้งสี่คนจึงแยกกันอ่านดูตำราต่อจนกระทั่งผ่านไปพักหนึ่ง จึงได้ตกลงกันกลับไปยังบ้านพัก ก่อนจะนำตำราไปให้ผู้อาวุโสใช้อาคมบางอย่างในการคัดลอกให้

บีนั้นดูเหมือนจะโชคดีที่สุดได้อาคมไฟระดับสูงหนึ่งเล่ม อาคมท่าร่างระดับสูงอีกหนึ่งเล่ม

คิลล์และไทก้านั้นได้อาคมธาตุก่อนหน้าเพียงคนละเล่มเท่านั้น

ส่วนริวก็ได้มาหนึ่งเล่มเช่นกัน แต่เป็นเทคนิคการคลายจุดพลังจิต

"ฮ่าๆ นี่เจ้าเตรียมรับมือข้าอย่างเต็มที่เลยอย่างนั้นเหรอ"ไทก้าที่เห็นตำราของริวก็หัวเราะขึ้นเบาๆ

"หึ รอบหน้าเจ้าอย่าหวังสกัดพลังข้าได้เลย"ริวกล่าวขึ้นทั้งยังยืดอกด้วยความมั่นใจ

"หากเจ้าอ่านเสร็จแล้วข้าขอยืมเจ้าบ้างนะ"คิลล์หันไปกล่าวกับริวขณะที่เดินไปด้วยกัน

"เจ้าจะเอาไปทำไมกัน ความเร็วของเจ้าขนาดนี้ หากประลองกัน พวกเจ้าก็คงจะหลบกันไปมาได้สบายอยู่แล้ว อีกทั้งอาคมของเจ้าเองก็ร้ายกาจด้วย"ริวกล่าวตอบทั้งยังคิดว่าหากตัวเองประลองกับคิลล์ก็คงไม่ต่างจากประลองกับไทก้าเท่าใดนักเพราะพลังของคิลล์นั้นทำให้ฝ่ายตรงข้ามไม่สามารถใช้อาคมได้ในระยะหนึ่งอยู่ดี

"ฮ่าๆ แต่ข้าก็ต้องเผื่อเอาไว้ด้วยสิ ไทก้านั้นเจ้าเล่ห์จะตาย เขาต้องมีวิธีอะไรสักอย่างแน่ๆแหละ"คิลล์กล่าวต่อทั้งยังหัวเราะเบาๆ

"ข้าเองก็เห็นด้วยนะ ฮ่าๆ"บีพยักหน้าทั้งยังหัวเราะไปด้วย

"นี่ ตกลงพวกเจ้า ชมหรือด่าข้ากันเนี่ย"ไทก้าเกาหัวเบาๆ และดูเหมือนว่าเจ้าพวกนี้จะมองเขาในอีกแบบซะแล้ว

หลังจากที่ทั้งสี่คนมาถึงบ้านพักของศิษย์ชั้นกลาง ไทก้าจึงของตัวไปสร้างยาต่อ ส่วนทั้งสามคนนั้นต่างแยกกันไปยังบริเวณรอบๆ เพื่อศึกษาดูตำราที่ตนเพิ่งจะไปคัดลอกมาจากหอตำราอาคม

ไทก้าเข้ามาภายในบ้านพักก่อนจะนำวัตถุดิบออกมา และเริ่มทำการหลอมยาด้วยธาตุไฟอีกครั้ง

ในตอนที่ไทก้าไปที่หอตำราอาคมนั้นไทก้าพยายามหาดูตำราธาตุไฟอยู่บ้าง แต่ว่าเมื่อเทียบดูแล้ว ก็ไม่พบตำราไหนที่ดีไปกว่าอาคมผกผันเลย ไทก้าจึงไม่ได้คัดลอกอาคมธาตุไฟมาด้วย เพราะหากเขาฝึกอาคมหลายธาตุพร้อมกันจะทำให้การฝึกของเขาช้าลงด้วย ดังนั้นไทก้าจึงพยายามหาอาคมที่สามารถใช้ร่วมกับอาคมที่มีเพื่อเวลาต่อสู้จะได้ผสานกันได้ง่ายขึ้น ส่วนตำราธาตุลมที่ไทก้าได้มาก่อนหน้านั้น ไทก้าเพียงแค่จะนำมาอ่านดูเพราะเห็นว่าน่าสนใจก็เท่านั้น

หลังจากที่ไทก้าเลื่อนระดับพลังขึ้นมาเป็นจิตระดับหก ก็ทำให้การหลอมยาและการใช้ธาตุแห่งเวลาได้ง่ายขึ้น ทั้งตอนนี้ร่างกายของไทก้าได้รับการฟื้นพลังขึ้นมาจนเต็มเปี่ยม ซึ่งต่างจากเมื่อวานที่เพิ่งกลับมาจากการต่อสู้ ทำให้สามารถหน่วงธาตุเวลาได้นานขึ้น จึงสร้างเม็ดยาได้ถึงสองเม็ดด้วยกัน แต่ก็ใช้เวลานานจนใกล้จะค่ำแล้ว

แอ๊ดดด ปัง!

ไทก้าเปิดประตูเดินออกมาด้านนอกก่อนจะเดินไปหาทั้งสามคนที่อยู่หน้าบ้านพักของบี

"ไทก้า เจ้ามาแล้ว เป็นเช่นไรบ้าง"บีกล่าวขึ้นหลังจากที่เห็นไทก้าเดินใกล้เข้ามา

"เจ้าลองทดสอบดูสิ"กล่าวจบไทก้าจึงยื่นยาเม็ดบำรุงจิตให้กับบี

"นี่หน่ะหรือ ยาเม็ดบำรุงจิต ที่ว่ากันว่าสูตรในการสร้างขึ้นมีเพียงที่นววิทยาที่เดียวเท่านั้น"ริวกล่าวขึ้นเมื่อเห็นเม็ดยาสีเขียวที่ไทก้ายื่นให้กับบี

"อื้อ ใช่แล้วแต่ว่าต้องดูการทดสอบครั้งนี้ หากไม่มีอะไรผิดพลาด นั่นจึงจะสำเร็จสมบูรณ์" ไทก้าอธิบายให้ริวฟังช้าๆ 

เมื่อได้รับยาบำรุงจิตมาแล้วบีจึงนั่งลงใกล้ๆ บริเวณนั้น ส่วนคนอื่นๆต่างจับตาดู แม้ว่าครั้งแรกจะสำเร็จ แต่ก็ต้องทดสอบอีกครั้งเพื่อความแน่ใจอยู่ดี

อึก !

บีกลืนเม็ดยาบำรุงจิตลงไป ผ่านไปครู่หนึ่งยาค่อยๆ ออกฤทธิ์ช้าๆ 

ฟู่ว์ !

ร่างกายของบีในตอนนี้มีไอความร้อนกระจายออกมาก่อนที่บีจะค่อยๆดูซับเข้าไปเรื่อยๆ

ผ่านไปครู่หนึ่ง

วิ้ง!

ระดับพลังของบีค่อยๆ เปลี่ยนจากระดับห้าขึ้นเป็นระดับหก แต่แล้วเมื่อบีอยู่จุดสูงสุดของระดับจิตขั้นหก สีหน้าของบีก็เปลี่ยนไปในทันที

"เกิดอะไรขึ้น?"จู่ๆ คิลล์ก็กล่าวถามขึ้นเพราะเห็นท่าทางของบีที่ไม่เหมือนกันตอนที่ตนใช้ยาในการเลื่อนระดับ ซึ่งดูเหมือนจะราบรื่นดี

ไทก้าตรวจสอบอยู่ครู่หนึ่ง"ดูเหมือนจะติดอยู่ตรงคอขวด เนื่องจากบีเลื่อนระดับเร็วจนเกินไป ก่อนหน้านี้บีเพิ่งจะใช้ยาเพิ่มระดับจิตไป นี่จึงเป็นเรื่องที่ข้ากังวลอยู่"กล่าวจบไทก้าไม่รอช้ารีบเดินไปด้านหลังของบีทันที จากนั้นจึงวางมือลงก่อนใช้อาคมผกผันในการปรับเปลี่ยนการดูดซับพลังของบี

ฟู่ว์

ในตอนนี้สีหน้าของบีค่อยๆ ดีขึ้นเรื่อยๆ แต่ว่าไทก้านั้นกับต้องขมวดคิ้วอีกครั้ง เนื่องจากไทก้าเพิ่งจะสูญเสียพลังไปมากกับการสร้างยาจึงเป็นการยากที่จะรีดพลังจิตออกมาเพื่อช่วยเหลือบี แต่ในขณะนั้นเอง

ตุบ!

ริวก็เดินมายืนด้านหลังไทก้าทั้งยังวางมือลงด้านหลังไทก้าเบาๆ ก่อนจะส่งพลังเข้าไปให้ไทก้า

"ข้าช่วยเจ้าเอง"

ไทก้าพยักหน้ารับเบาๆ ก่อนจะค่อยๆปรับพลังจิตของบี

วูมมม!

ด้วยพลังของริวทำให้ไทก้าใช้พลังได้ง่ายขึ้น ทั้งยังไม่ต้องใช้สมาธิมากในการปรับพลังของบี ดังนั้นผ่านไปเพียงไม่นานระดับพลังจิตของบีก็มีการปรับเปลี่ยน

วิ้ง!

ระดับพลังของบีเพิ่มจากขั้นสูงสุดจิตระดับหกเป็นระดับเจ็ดก่อนที่ไทก้าและริวจะยกมือออกปล่อยให้บีปรับความเสถียรของพลังต่อไป

"ขอบใจเจ้ามากนะริว"ไทก้ากล่าวขึ้น

"ไม่ต้องขนาดนั้นหรอกน่ายังไงบีก็เป็นเพื่อนข้าเหมือนกันนะ ข้าเห็นแต่แรกแล้วว่าท่าทางเจ้าดูอิดโรยหน่อยๆ คงจะใช้พลังในการสร้างยามาไม่น้อยข้าจึงได้เข้าไปส่งพลังให้กับเจ้า ก็แค่นั้นแหละ"ริวกล่าวขึ้นทั้งยังเกาหัวเล็กน้อย 

ไทก้าพยักหน้ารับเบาๆ การที่ริวส่งพลังมาให้กับไทก้านั้นดูจะตรงจังหวะอย่างมาก เหมือนกับว่าริวเองก็อ่านกระแสของพลังได้เช่นกัน

"เจ้าเองก็มีความรู้เรื่องการรักษาเช่นนั้นหรือ"ด้วยความสงสัยไทก้าจึงถามริวขึ้น

"ไม่หรอก ข้าเพิ่งจะเรียนรู้การไหลของกระแสพลังในตำราเมื่อกี้นี้เอง จึงสามารถดูออกได้หน่ะ ฮ่าๆ"ริวตอบกลับทั้งยังยิ้มเบาๆ ไปทางไทก้า

"อืม เป็นเช่นนี้เอง ดูเหมือนตำราที่เจ้าได้มาจะไม่ใช่ตำราธรรมดานะ"ในตอนนี้ไทก้าเข้าใจแล้วว่าเหตุใดก่อนหน้านี้ริวถึงได้ดูจดจ่อกับตำราเล่มนี้อย่างมาก