วันถัดมา @เวลาเข้าแถว
"เอาล่ะมีนักศึกษาคนไหนอยากจะเถียงอะไรไหม"เสียงผอ.ถามหลังจากที่พูดเื่กฎต่าางๆไม่ว่าจะเป็ระบบคนรวยอะไรนั่น แล้วก็อะไรอีกนี่แหละ
...................เงียบกริบ คงไม่กล้าสินะ
ฟึ่บ! "พวกหนูค่ะ!"พวกเซนต์ลุกขึ้นพลางะโออกมาท่ามกลางสายตาของคนทั้งโรงเรียน ก่อนจะมีเสียงซุบซิบดังขึ้น
"เธอลืมกฎของม.แล้วรึไง! ถ้าจะเรียกร้องอะไรกรุณาหาจำนวนคนร่วมอุดมการณ์มาให้ไม่ต่ำกว่า4คนในการเรียกร้อง! พวกเธอมีแค่3! เคารพกฎโรงเรียนหน่อย!"ผอ.ะโออกมา
"...5...4....3....2...."เวย์นับเบาๆ
"......1"
เอี๊ยด........ทุกสายตาจับจ้องไปที่รถสปอร์ตสีแดงสดคันหรูที่แล่นเข้ามาจอดก่อนจะตามด้วยการยกยิ้มมุมปากของเวย์ แล้วตามมาด้วยเสียงซุบซิบต่างๆว่าคนในนั้นเป็ใคร
แกร๊ก.....ประตูรถถูกเปิดก่อนจะปรากฎร่างสูงโปร่งของหญิงสาวคนหนึ่ง เธอถอดแว่นตาออกมาเผยให้เห็นใบหน้าคมใสปากกระกับได้รูปของน้ำริน
"นึกว่าจะไม่มาซะอีกนะ......น้ำริน..."เสียงเวย์พูดขึ้นแต่ดูเหมือนชื่อที่เธอเอ่ยออกมาจะสร้างความแปลกใจให้กับคนบางส่วนในโรงเรียนที่รู้จักกับน้ำรินในสภาพเมื่อวานไม่น้อยเชียวล่ะ
"หึ...ใครจะไปเบี้ยวกันล่ะ"ร่างสูงโปร่งพูดขึ้นพลางเดินไปทางหน้าเสาธงซึ่งเพื่อนสาวทั้ง3ของเธอได้ยืนรออยู่แล้วท่ามกลางความใของคนในม.อย่างหนัก
"ทีนี้ครบ4รึยังล่ะ"เบสพูดขึ้น
"แล้วจะเรียกร้องอะไร!!"เสียงผอ.สบถออกมาอย่างไม่สบอารมณ์
"ยกเลิกระบบคนรวยอะไรนี่ซะ"เซนต์
"สามหาว! นี่เป็กฎของม.นี้จะยกเลิกไม่ได้เด็ดขาด! มันขึ้นอยู่ที่ฉันว่าจะเอายังไง! หรือมีใครจะอยู่ข้างพวกมัน!"ผอ.พูดจบก็ตามมาด้วยเสียงซุบซิบก่อนรุ่นพี่ปี4จะลุกขึ้นยืน
"พวกเธอคงคิดดีแล้วสินะ! ได้! ฉันจะทำให้พวกแกไมมีงานทำ! มีใครอีกไหม!"
"เชื่อในตัวเอง แล้วไว้ใจฉัน ทำตามที่ใจพวกคุณ้าเถอะค่ะ"ฉันหันไปพูดกับคนเหล่าที่กำลังนั่งอยู่ ไม่นานนักเสีียงซุบซิบก็หยุดลงก่อนจะปรากฎภาพเหล่านักศึกษารวมใจกันเดินมาต่อหน้าผอ.
"แล้วทำไมมันถึงขึ้นอยู่กับคุณล่ะคะ"ฉันเอ่ยถามคนที่เรียกตัวเองว่าผอ.
"เหอะ! นี่คือโรงเรียนของฉัน ฉันจะทำอะไรก็ได้!"
"...........นี่คือคติของคุณหรอคะ งั้นก็ได้ค่ะ"พูดจบฉันก็หยิบโทรศัพท์ออกมากดเบอร์ๆหนึ่งพูดอะไรซักนิดหน่อยก่อนจะวางสาย
"แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าคุณจะไม่ใช่ผอ.แล้วนะคะ"ฉันพูดขึ้น
"555 ไม่มีอะไรจะสู้แล้วรึไงถึงได้พูดเื่ที่เป็ไปไม่ได้แบบนี้น่ะ"เสียงไอ้แก่พูดขึ้นพลางหัวเราะออกมาอย่างโล่งใจ
กริ๊งๆๆๆๆๆ เสียงโทรศัพท์ไอ้แก่ดังขึ้นก่อนที่มันจะกดรรับเล้วพูดอะไรสักพักหนึ่งก่อนเข่าทั้งสองข้างของมันจะทรุดฮวบลงไปกัับพื้น
"ตอนนี้ดูเหมอนจะรู้แล้วนะ เอาล่ะ"ฉันพูดขึ้น
"นับั้แ่วันนี้เป็ต้นไป! ไอ้แก่นั่นจะไม่ใช่ผอ.อีกต่อไป! และในฐานะตัวแทนของกลุ่มนักศึกษา! นับั้แ่วันนี้เป็ต้นไป! ฉันจะขอยกเลิกกฎฐานันดร!"ฉันะโขึ้นก่อนจะตามมาด้วยเสียงเฮของคนจำนวนมาก
.
.
.
2สัปดาห์หลังจากวันนั้น
"ฮัลโหล ว่า"ฉันเอ่ยามปลายสาย
'ไปรับไอ้เคให้กูหน่อยดิ'เสียงปลายสายหรือคิงนั่นเอง
"ไม่"
'ทามมายยยยยยย'
"ี้เี มึงไปเอง"
'กูไม่ว่าง เช็คงานอยู่ มึงไปให้กูเหอะ แปปเดียว น้าา~~~~~'เสียงปลายสายอ้อนวอน
"เออๆไอ้เหี้ย"
'เยี่ยมมมมมม บาย'พูดจบคิงก็กดวางสาย
"ควยเอ้ย....."ฉันพูดออกมาอย่างเซ็งๆก่อนจะเดินไปหยิบกุญแจรถบิ๊กไบค์สีดำแล้วเดินไปโรงรถเพื่อจัดการขี่มันไปรับไอ้เค น้องสาวของไอ้คิง
.
.
.
@โรงเรียนxxx
ฉันขี่รถบิ๊กไบค์มาจอดหน้าโรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่ง 'อา...คิดถึงจัง..'ใช่ ที่นี่คือโรงเรียนที่ฉันเรียนเมื่อ4ปีที่แล้วไงล่ะ แล้วไอ้เคก็เดินออกมาพอดี
"เออพี่ วันนี้ไปตี้ป่ะ"อืม...สิ่งที่มันทักฉันประโยคแรกโครตดีเลยอิเหี้ย
"ไป"แต่ฉันจะปฏิเสธน้องสาวคนนี้ได้ยีงไงล่ะ
"พี่เลี้ยงนะ"เคขึ้นมาซ้อนฉัน
"เออๆก็ได้ รีบๆใส่"ฉันพูดพลางยื่นหมวกกันน๊อกสีดำให้กับเค
"ค่าๆ"เครับหมวกมาใส่
"พี่ซิ่งเลยนะ"เคพูดขึ้นหลังจากที่ใส่หมวกเสร็จ
"หึ...ไม่บอกก็ทำอยู่แล้วล่ะ"พูดจบฉันก็สตาร์ทรถและขี่ออกไปจากหน้าโรงเรียนเพื่อมุ่งหน้าไปยังคอนโดที่เคอยู่ด้วยความเร็ว300 ขับช้าแค่นี้แหละ ช้าจริงๆนะ เชื่อใจเค้าได้
@คอนโดk
"แตงค์พี่ ดีกว่าพี่คิงเยอะเลย มันขับโครตช้า"เคยยกมือไหว้ฉัน
"555"ก็มันขับช้าจริงหนิ แค่250อ่ะ
"บายค่ะ"เคดบกมือลาฉัน
"ค่ะ บายค่ะ"ฉันก็ทำแบบเดียวกันก่อนจะมุ่งหน้ากลับคฤหาสน์ด้วยความเร็วเท่าเดิม
.
.
.
วันถัดมา@โรงเรียนxxx
"เค! "เสียงหวานเอ่ยเรียกเค
"คะ? "เคหันหน้าไปหาคนที่เอ่ยเรียกตน
"คือ..เมื่อวานใครมารับคะ เห็นปกติจะกลับเอง"
"อ่อ พอดีเมื่อเช้าไม่ได้เอารถมาส่งขากลับเลยให้พี่มารับค่ะครูเพนท์"
"อ่อค่ะ งั้นรีบไปเข้าแถวเถอะค่ะจะไม่ทันเอา"ครูเพนท์บอกหญิงสาวตรงหน้า
'อ่า...ใครกันนะพี่ของเค ไม่ได้ฟังด้วยสิว่าคุยอะไรกัน แต่วันนี้เคก็ไม่ได้เอารถมาหนิ งั้นค่อยไปถามก็แล้วกัน'ครูเพนท์คิดในใจะ
.
.
.
16.00
"ฮัลโหลถึงไหนแล้ว"ฉันเอ่ยถามลูกน้องคนที่ฉันให้ไปรับเค
'กำลังรอคุณเคอยู่ครับ'ปลายสายตอบ อ่า..ชักจะแปลกๆ แล้วสิ
"งั้นรอฉันอยู่ที่นั่นเดี๋ยวฉันไป"พูดจบฉันก็เดินไปหยิบกุญแจรถ
'ครับ'
"งั้นแค่นี้แหละ"
'ครับ'ฉันวางสายไปแล้วขี่บิ๊กไบค์ไปที่โรงเรียนxxxแต่คราวนี้ฉันจะเข้าไปข้างใน
@โรงเรียนxxx
"แค่กๆ "ตอนนีเคกำลังโดนทำร้ายร่างกายอยู่
"ไงล่ะ ทีนี้มึงจะยอมเป็เมียกูรึยังล่ะ"เสียงชายคนหนึ่งดูท่าจะเป็หัวหน้าของนักเลงพวกนั้นถามเค
"หยุดนะ! นี่คือโรงเรียน หัดเคารพกฎบ้างสิ"เสียงครูเคสร้องขึ้น
"...'ครูเคส'งั้นหรอ"เสียงชายคนนั้นพูดขึ้น
"เหอะ...งั้นมึงด้วยละกัน ไปจับพวกมัน! "พูดจบน้องของมันก็พุ่งเข้าไปจับตัวเคกับเคส เคใช้แรงที่เหลืออยู่วิ่งออกมากันเคสไว้ แต่ยังไม่ถึงตัวเค พวกมันก็ต้องหยุดชะงักทันทีเมื่อมีน้ำเสียงเย็นะเืราวน้ำแข็งเอ่ยขึ้นมา มันน่ากลัว...น่ากลัวเป็ที่สุด...ราวกับมัจจุราชกำลังเอ่ยเรียกพวกเขา
"พวกมึงจะทำอะไร 'เมีย' กับน้องกู"ฉันพูดออกไปพลางลงจากรถแล้วถอดหมวกกันน๊อกออกเผยให้เห็นร่างสูงโปร่งของหญิงสาวผิวขาวราวหิมะคนหนึงผสมปนเปไปกับใบหน้าคม จมูกโด่งเป็สันซึ่งรับกับปากกระจับได้รูปนั่นอย่างดี ยิ่งกับดวงตาคมที่วางอยู่บนใบหน้าเรียบนิ่งแต่แววตาดุดันราวราชสีห์แห่งป่าใหญ่
"พ...พี่ริน"
.
.
.
.
.
.
ไรท์//ตอนนี้ครูเคสเจอน้ำรินละน้าาา จะเป็ยังไงต่อหว่า...ไรท์คิดไม่ออกแล้วอ่ะXD