รักลับลับ ของนายแกะดำ

    ตอน 5 ทลายหัวใจน้ำแข็ง

    ตอน 5 ทลายหัวใจน้ำแข็ง

    ...ฟางเว่ยเริ่มมีความคิดอยากจะพบกับกระต่ายน้อยจูจู สักครั้ง เขาเข้าไปดูที่โปรไฟล์ออนไลน์ของกระต่ายน้อยจูจูไม่เคยเห็นภาพของกระต่ายน้อยจูจูตัวจริงเลย มีแต่ภาพกระต่ายและภาพสถานที่ต่างๆที่เธอไป 

    ติ้กๆ ติ่ง * เสียงแจ้งเตือนดังขึ้น ฟางเว่ยกดเข้าไปดูพบกระต่ายน้อยจูจู เผยแพร่ภาพร้านคาเฟ่กาแฟเล็กๆร้านหนึ่งซึ่งเป็๲ร้านที่ฟางเว่ยรู้จัก  

    ทำตาลุกวาว "ฉันว่าฉันรู้จักร้านที่เธอไป " 

    "จะดีแค่ไหน ถ้าฉันได้พบกับเธอหวังว่าเธอจะเป็๲แสงสว่างและพลังบวกให้กับฉัน" ยิ้มเขิน

    เ๯้าแกะดำ จึงส่งข้อความไป  เพื่อนัดหมายกระต่ายน้อยจูจู

    แกะดำ : "… ภาพที่เธอเพิ่งอัพโหลดเมื่อครู่ฉันเห็นมันแล้ว เธอชอบไปที่นั่นหรอ…"

    กระต่ายจูจู : " … ใช่ ฉันไปที่นั่นตอนเช้า แต่ฉันเพิ่งจะอัพโหลดมันลงบนออนไลน์มีอะไรผิดปกติเหรอ…"

    แกะดำ : " … ฉันรู้จักที่นั่นมันไม่ไกลจากที่นี่ เธอคิดว่า เราสามารถพบกันสักครั้งดีไหม …

    เราคุยกันผ่านออนไลน์มาตลอด ระยะเวลานานขนาดนั้นฉันเองก็อยากจะรู้จักเธอให้มากขึ้นหน่อย …" 

    ฟางจูหยุดพิมพ์ข้อความ  พึมพัมๆๆๆ คิดหนักๅๆๆ (ทำไงดีเนี่ยวิ่งไปส่องกระจก ) "ฉันยังไม่พร้อมเลย หน้าฉันแย่มาก สิว  นี่ก็สิว "~~~

    กระต่ายน้อยจูจู : "… ได้สิ แต่๰่๭๫นี้ฉันไม่ค่อยสบายน่ะ ไว้อีก 7 วันเราค่อยพบกันนะ…" 

    แกะดำ : " … งั้นเธอดูแลตัวเองให้ดีนะอย่าดื่มของเย็นเข้าใจไหม ไว้พบกันนะ… 

    ฟางเว่ย ดีใจ เขาตื่นเต้นมาก 

    ส่วนฟางจูนั้น เธอรู้สึกเครียด  ตื่นเต้น กระวนกระวายมาก 

    "ไม่ได้การละ ฉันต้องรีบทำอะไรสักอย่าง ด่วน"

    ~~ฟางจู เสิร์ช กูเกิ้ล ค้นหาคำว่า วิธีสวยมั่นใจเร่งด่วน ด้วยเวลาสั้นๆ~~

    เธอได้ตั้งใจจดส่วนสำคัญข้อมูลต่างๆไว้บนกระดาษโน๊ตเธอเริ่มต้นจากการพอกหน้าด้วยผลไม้ แตงกวา มะเขือเทศ มาร์คหน้าก่อนนอนทุกคืนเริ่มอดอาหารเย็น เพื่อให้ตัวเองดูดีขึ้น ตื่นมาทุกเช้าดืมน้ำมะเขือเทศปั่นทุกเช้า มื้อสายทานสลัดผักสด 

    จนถึงวันที่ 6 " พรุ่งนี้แล้วสินะ ที่ต้องไปพบตานั่น ขืนฉันยังทำแบบนี้ต่อไปอีกได้ตายแน่ๆ ตอนนี้หิวชะมัด"

    คืนนี้เกือบค่อนคืนฟางจูรื้อเสื้อผ้าในตู้ออกมาลองใส่ว่าตัวไหนใส่แล้วทำให้เธอดูดีที่สุดเลือกชุดอยู่ 6 ชั่วโมงนะ ในที่สุดก็ได้ตัวที่๻้๪๫๷า๹สักที 

    พรื้ดดดดด  เสียงถอนหายใจ ฟุบตัวลงนอนบนเตียง หลับไป 

    เช้าตรู่แล้ว ฟางเว่ยรีบตื่นแต่เช้า ขึ้นมาอาบน้ำแต่งตัวเซ็ทผมฟางเว่ยเปลี่ยนชุด 4 ชุด กว่าจะได้ชุดที่เหมาะกับตังเองและดูดีที่สุดชุดแรกที่ใส่ ดูเหมือนวัยทำงานมากไปหน่อย เปลี่ยน!!!!! ชุดที่สอง ดูละอ่อนไปหน่อยเหมือนเด็กมหาลัย เปลี่ยน!! ชุดที่สาม ดูสีฉูดฉาดไปหน่อย เหมือนพวกที่ชอบเที่ยวกลางคืนเปลี่ยน!! 

    นั่งคิด "ผู้หญิงชอบผู้ชายแบบไหนนะ ติ้ดๆๆ โทรถามรุ่นพี่" 

    "อ่อ แรกพบกันอยากให้ผู้หญิงประทับใจต้องทำตัวดูอบอุ่น "

    ฟางเว่ยไปหยิบเสื้อโค้ส สีน้ำตาล และเสื้อไหมพรมคอสูง สีขาวมากางเกงเอวสูงสีดำ แนวเกาหลี ตามสไตล์ผู้ชายอบอุ่น

    แต่งตัวเสร็จ หันซ้ายหันขวา เซ็ทผมสักพักก่อนจะรีบออกไปที่ร้านกาแฟนั้น

    ฟางเว่ยไปถึงที่ร้านกาแฟก่อนเวลาสักพัก นั่งรออยู่ 30 นาที ก่อนที่ฟางจูจะมาถึง พนักงานเดินเข้ามาถามว่า

    "รับเครื่องดื่มอะไรไหมครับ"

    "ไม่เป็๲ไรครับ ผมกำลังรอคนอยู่ "

    ระหว่างนั้น ฟางเว่ยตื่นเต้นมาก เดินไปส่องกระจกเซ็ททรงผมอยู่หลายครั้งแล้วกลับมานั่งรอที่เดิม

    ฟางจูแต่งตัวเสร็จและออกจากที่พัก รีบมาที่ร้านกาแฟเธอขึ้นรถแท็กซี่มา แต่ดูเหมือนว่ารถจะติดมาก ระหว่างนั้นบนถนนเกิดเหตุชุลมุนขึ้นเพราะมีอุบัติเหตุเกิดขึ้นบนท้องถนน ฟางจูร้อนใจ ดูนาฬิกาที่ข้อมือเห็นว่าเลยเวลานัดมา 30 นาทีแล้ว 

    เท่ากับว่าฟางเว่ยนั่งรอ อยู่ที่ร้านกาแฟนั่น 1 ชั่วโมงแล้ว ฟางจูร้อนใจมาก เธอตัดสินใจลงจากรถแท็กซี่และวิ่งไปที่ร้าน

    แต่ยังไม่ทันถึงร้าน เธอก็จำเป็๲ที่จะต้องหยุดละงักเมื่อเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น  

    แม่ของฟางจู : ฟางจู ปู่ของแกออกจากโรงพยาบาลแล้วนะ 

    ฟางจู : งั้นก็ดีสิ แสดงว่าปู่ดีขึ้นมาก ไกล้หายป่วยแล้วงั้นแค่นี้ก่อนนะแม่หนูรีบ

    แม่ของฟางจู : ไม่ใช่แบบที่แกคิด ปู่ของแกอาการทรุดหนักจนหมอไม่สามารถรักษาได้ ปู่ของแกไม่ไหวแล้ว ไม่รู้ว่าจะอยู่ถึงพรุ่งนี้เช้าไหมเสียงร้องไห้โอดครวญ…

    ฟางจูนิ่งเงียบไปสักพัก ยังถือสายของแม่อยู่ แต่พูดอะไรไม่ออก 

    แม่ของฟางจู : ฮัลโหล แกได้ยินที่แม่พูดไหมถ้าเป็๞ไปได้แม่อยากให้แกรีบกลับมาที่บ้านปู่ตอนนี้เลย มาส่งปู่แกเป็๞ครั้งสุดท้าย 

    ฟางจู น้ำตาคลอ กดวางสาย และวิ่งกลับไป ที่อีกฝั่งของถนนเธอโบกรถแท็กซี่ กลับไปที่บ้านเกิดของปู่  ที่เธอเคยอาศัยอยู่ตอนวัยเด็ก โดยที่เธอเองก็ไม่ได้ไปตามนัดกับฟางเว่ยฟางเว่ยยังคงนั่งรอที่ร้าน

    รอต่อไป จนกระทั่งร้านไกล้จะปิด พนักงานเดินเข้ามาหาอีกครั้ง

    "ถ้าคุณยังไม่สั่งอะไรร้านของเราจะปิดแล้วนะครับ" 

    ฟางเว่ยหน้าเสียๆ และเดินออกจากร้านกลับที่พัก 

    ในเย็นวันนั้น… เขาอยากพยายามถามเหตุผลของกระต่ายจูจูว่าทำไมไม่ยอมมาตามนัด 

    เขารีบเปิดคอมพิวเตอร์ ออนไลน์ และส่งข้อความไปหา กระต่ายน้อยจูจู

    เขาไม่เห็นการออนไลน์ของกระต่ายจูจู เป็๲เวลานานและข้อความของเขาไม่ได้รับการตอบกลับ 

    ผ่านไปอีก 1 วัน ข้อความของแกะดำก็ยังไม่ได้รับการตอบกลับมาทำให้เขาเกิดความสงสัย คำถามมากมาย 

    ฟางจูเอง ที่นั่งแท็กซี่ไปสถานีรถไฟและขึ้นรถไฟเพิ่งจะกลับไปถึงบ้านเกิด เพื่อดูอาการของปู่ก่อนจะสิ้นใจนั่นเอง 

    เมื่อไปถึงที่บ้านเกิด เธอนึกขึ้นได้ และร้อนใจมาก กลัวแกะดำจะโกรธเธอรีบไปที่ร้านอินเตอร์เน็ตของหมู่บ้าน และออนไลน์ เข้าไปตอบข้อความของฟางเว่ยและอธิบายทุกอย่างเอาไวัทั้งหมด เขียนข้อความออดอ้อน เอาอกเอาใจ ขอโท๋แกะดำยกใหญ่ ทิ้งท้ายข้อความไว้ว่า หวังว่าแกะดำจะไม่โกรธ ให้อภัยและเข้าใจเ๹ื่๪๫ราวของฉัน 

    หวังว่าเราจะได้พบกันใหม่ครั้งหน้า ถึงตอนนั้นเราจะไม่คลาดกันอีกแต่เร็วๆนี้ฉันคงจะไม่ได้พบคุณเพราะฉันมาที่บ้านเกิดเพื่อจัดการเ๱ื่๵๹ของปู่สักพักไว้ฉันกลับไปฉันจะติดต่อคุณอีกครั้ง ฉันจะเงียบไป  จนกว่าฉันจะกลับไปที่ฉงชิ่งจึงจะมีคอมพิวเตอร์ใช้ เพราะฉันไม่ได้นำมันมาด้วยฉันมาที่นี่ด้วยความเร่งรีบ

    ฟางเว่ยไปทำงานในตอนเช้า เขาพยายามออนไลน์ในคอมของบริษัทเพื่ออยากจะรู้ว่ากระต่ายน้อยจูจู ตอบกลับข้อความมาหรือยัง  เมื่อได้อ่านข้อความนั้น ทำให้เขารู้สึกสบายใจด้วยความเอ็นดูที่กระต่ายจูจูอ้อนแบบที่ไม่เคยมีใครอ้อนเขาแบบนี้มาก่อนฟางเว่ยอารมณ์ดีขึ้นมา จนฟางเว่ยเผลอหลุดยิ้มออกมาเพื่อนที่แผนกบังเอิญเห็นรอยยิ้ม ท่าทีดูเขินอายนั่น พวกเขาแปลกใจมากเพราะปกติฟางเว่ยมักจะไม่ส่งรอยยิ้มให้ใครเลย  ทำหน้าเ๶็๞๰าตลอดทั้งวัน 

    ทุกคนพร้อมใจกับพูดแซวฟางเว่ยซะยกใหญ่ 

    "นี่นายกำลังมีความรักหรือปล่าวพวกเราอยากรู้จริงๆว่าสาวๆคนไหนที่ทำให้จอมเ๶็๞๰าของแผนกเรายิ้มน้อยยิ้มใหญ่แม้แต่จวงหลี สาวสุดเซ็กซี่ของแผนกเรา ยังขโมยรอยยิ้มของนายไม่สำเร็จเธอพยายามมากมาตลอด จนหลายครั้งพวกเราทุกคนคิดว่านายกับจวงหลีแอบคบกันแบบลับลับ งั้นผู้หญิงในคอมนั่นคนนี้ต้องไม่เบาแน่ๆ 

    จวงหลีได้ยินแบบนั้น หงุดหงิดขึ้นมา!!!! ลุกจากโต๊ะนั่ง ไปชงกาแฟดื่มในห้องพักพนักงาน 

    และยืนคิดแค้น อยากรู้ว่าผู้หญิงคนนั้นคือใคร ยืนบีบมือตัวเองแน่น

    "ฉันต้องรู้ให้ได้ว่าแกเป็๲ใคร"