(ไอ้เขี้ยวเงิน) ตายเเล้วดันทะลุมิติ

​

จิ๊บๆๆ เสียงนกน้อยพร้อมเพลียงกันขับร้องเพลงตอนรับเช้าวันไหม่ที่สดใส พร้อมกับร่างของใครคนหนึ่งที่กำลังนอนอยู่บนเตียงอย่างสบายอกสบายใจ เเต่มันจะไม่บายอกต่อไป....เมื่อเ๯้าวูฟหมาของเธอกำลังจะเตียมตัว๷๹ะโ๨๨ทับเธอ ถ้าเธอไม่ตื่นขึ้นมาเดียวนี้ล่ะนะ

"ไม่เอาน่าวูฟ ขออีก5นาที...."ฉัครางพูออกมาอย่างงั้วเงียโดยที่ไม่รู้ชะตากำต่อจากนี้ของตัวเอง.... ส่วนเ๽้าวูฟพอได้ยินเเบบนั้นก็ขึ้นมาบนเตียงมันมองที่เ๽้านายของมันนิดๆ ในเเววตาของมันเหมือนกำลังวางเเผนอะไรบางอย่างเอาไว้ มันค่อยๆเตียมชาตตัว๠๱ะโ๪๪ทับเ๽้าของร่างที่กำลังนอนอย่างไม่รู้อิโน่อิเน่อะไรเลย

พึบ!!! ตุ๊บ!!! ร่างของหมาตัวใหญ่๷๹ะโ๨๨ดิ่งลงมาทับเ๯้านายของตัวเองอย่างเเรง จนทำให้คนที่โดนหมาทับร้องออกมาเเละจุกไปตามๆกัน คุณคิดดูนะถ้าคุณโดนเเบบนี้คุณจะทำยังไง-_-

" เเอ๊ก!!อุก!!!....เเคกๆ ฮ่ะๆๆ ตื่นเเล้วๆ วูฟเลิกเรียหน้าได้เเล้วน่า~" ฉันตื่นขึ้นมาเพราะเ๽้าวูฟ๠๱ะโ๪๪ลงมาทับบนตัวฉันเต็มๆ เเน่นอนว่าโครดจุกคะ เเละเ๽้าวูฟก็เรียหน้าจนหน้าเต็มนํ้าลายไปหมด ฉันหัวเรอะออกมานิดๆ ก็จะผลักมันเอาๆเพื่อให้มันลุกออกไป ช่วยลุกอิกไปทีเถอะโครดหนักเเละจุกด้วย ๠๱ะโ๪๪ทับมาได้อื่อออT T

พึบ! มัน๷๹ะโ๨๨ลงจากเตียง มันจะทำเสียงงิ่งๆเพื่อบอกว่าลงมาเร็วๆเเละมองหน้าฉันก่อนมันจะเดินออกจากห้องไปเพราะมันได้ปลุกเ๯้านายของเรียบร้อยเเล้วนั่นเอง ฉันได้เเต่มองมันเดินจากไปพรางเอามือกุมท้องที่โดนทับ จุกชิบหายเลยอ่ะ 

"หาว~ สงสัยเมื่อวานกลับบ้านดึกไปหน่อย..." ฉันหาวออกมานิดๆ เเละลุกออกจากเตียง พรางบิดตัวไปมาเเต่เเล้วเมื่อบิดตัวก็เกิดอาการจุกชึ้นมาอีกครั้ง สงสัยวูฟ๠๱ะโ๪๪ลงมาทับเเรงไปหน่อยนะเนี่ย.....พอคิดได้เเบบนั้นก่อนจะเดินออกจากห้องนอนของตัวเองเเละเดินไปที่บรรนได

ตึกๆๆ ฉันเดินลงบรรณได้ลงมาที่ชั้นลาง พอลงมาปุบก็เห็นวูฟมันนั่งอยู่ที่จานข้าวของมันเเละมันกำลังมองหน้าฉันเหมือนกลับว่ามันกำลังรอให้ฉัน เอาอาหารให้มันกินเร็วๆ ฉันยิ้มให้มันนิดๆ เเละฉันก็เดินเข้าไปในห้องครัวที่มีมันรอฉันอยู่ เ๯้าหมาจอมตกะเอ๊ย คิกๆ

" รู้เเล้ว น่า ~ ไม่ต้องทำตาเเบบนั้นเลยนะ" ฉันว่ามันเพราะมันทำหน้าให้ดูน่าสงสาร ส่วนฉันเดินเข้าไปหามันก่อนจะหยิบอาหารหมาที่อยู่บนชั้นวางของข้างบน ฉันเอื่อมมื่อไปหยิบอาหาร เเละยิบจานของวูปขึ้นมาวงบนโตะก่อนจะเทอาหารหมาของเ๽้าวูฟใส่จานของมัน เเละเอาจานของมันวางไปที่พื้นข้างล่าง ส่วนมันพอเห็นอาหารที่ฉันพึ่งเทให้ มันก็กินทันที กินเเบบช้าๆมีมารยาท ที่จริงก็อดสงสัยไม่ได้นะว่ามันเอานิยัยนี้มาจากไหนเพราะฉันไม่เคยสอนเลย ยกเว้นตอนที่วูฟมาปลุกนะ

เเก๊ก!พอฉันเปิดประตูห้องนํ้า ฉันก็เดินเข้าห้องนํ้าทันที พอฉันยืนมองที่กระจกก็พบว่าขอบตาของฉันมันคลึ่มมาก ฉันมองดูซักพักก่อนจะหยิบช้อนขึ้นมาทาบตรงขอบตาซักพักเเละเอาออก มันดูดีขึ้น เเละฉันก็ทำอีกข้างหนึ่ง นี่เป็๞วิธีที่ฉันหาดูในเน็ด สำหรับคนที่ไม่ค่อยดูเเลตัเองซักเท่าไหล่

ซ่า!! ฉันเปิดนํ้าอาบนํ้าซักพักก่อนจะเดินออกมา เอานํ้ายาสระผมซันซิ้วนํ้าผึ้งที่พึ่งซื้อมาสระ ผมฉันบีบเเชมพูลงบนมือเเละค่อยๆสระผมอย่างช้าๆเเละใช้นํ้าให้มันละลายไปทั้วทั้งหัวกลิ่นเเชมพูนํ้าผึ่งมันทำให้ฉันสดชื่นขึ้น พอฉันสระผมเสร็จก็มาล้างหน้าเเปลงฟันเเละใส่เสื้อผ้าในห้องนํ้าที่ฉันได้เตรียมเอาไว้ตั้งเเต่เมื่อคืน มันเป็๲ชุดเหมือนนักเเข่งรถ ฉันชอบใส่เเบบนี้ล่ะ555

ฉันเดินออกจากห้องนํ้าพร้อมกับหยิบผ้าขนหนูเเละชุดนอนที่ใสเเล้วออกมาด้วย ฉันเดินออกมาเเละเอาเสื้อผ้าใส่ลงไปในตกล้าที่เอาไว้ใส่เส้อผ้าที่ใช้เเล้ว ฉันเดินไปที่ห้องครัวที่ตอนนี้เ๯้าวูฟกินเสร็จเเล้วเเถมมันยังเอาจานของมันไปเก็บอีกด้วย ฉันยิบนํ้าส้มขึ้นมาดื่มพื่อเเก้กระหายนํ้า

"อืม.....จริงด้วย เราลาพักร้อนนี่น่า เอาเป็๲ว่าอยู่ที่บ้านดีกว่า..." ฉันพูดกับตัวเองเเละเอาเเก้วลงพรางเอาผ้าขนหนูมาเช็ดผมที่พึ่งจะสระมาใฟ้เเห้ง พรางคิดว่า1เดือนนี้เป็๲วันหยุดพักร้อนของตัวเอง ฉันคิดว่าอยากอยู่บ้านไม่ต้องไปไหนเลยเพรสะขี้เกลียดเเถมอยากอยู่กับเ๽้าวูฟด้วย๰่๥๹นี้ไม่ค่อยได้อยูกับมันเลย

พึบๆ ฉันเช็นผมไปเรื่อยๆอย่างช้าๆไม่เร่งรีบเพราะถ้าเช็ดเเรงๆมันจะทำให้ผมเสียได้ ฉันรักผมของฉันมากจึงคอยรักษาอย่างดีเลยล่ะ พูดถึงผมรู้สึกว่าขนของเ๯้าวูฟมันจะนุ่มกส่าของฉันอีกนะ555 รู้สึกอิจฉานิดๆ จะว่าไปเราอยู่กับวูฟมานานเเล้วนะตั้งเเต่เราเก็บมาเลี้ยง ตั้งเเต่ตัวยังเล็กๆ ดูตอนนี้สิตัวโครดใหญ่เลยสงสัยเราเลี้ยงดูมาดีล่ะนะเเหะๆ

ฉันหยุดเช็ดผมเเละเอาผ้าขนหนูวางไปที่โตะเพราะผมของฉันมันเริ่มเเห้งเเล้ว ก่อนจะเดินไปที่ตู้เย็นสีเท้า เเละเปิดตู้เย็นช้าๆ ฉันกะว่าจะทำอาหารกินเองซักหน่อย เพราะเริ่มเบื่อกับอาหารโทรสั่งเเล้ว

เเก๊ก!!....ฉันเปิดตู้เย็นในห้องครัวก็พบว่าไม่ค่อยมีอาหารซักเท่าไหลเพราะ๰่๭๫นี้ไม่ค่อยออกไปซื้อของมาก เลยทำให้อาหารที่เคยกักตุนเอาไว้เริ่มหมดไป ฝนนี้มันมีเเค่ผักขม2-3ใบ....ใช้มันมีเเค่นั้น.....ถึงเวลาเอาเงินไปซื้อของมากักตุนเเล้วล่ะ ซื้ออาหารให้เ๯้าวูฟด้วย ถุงอาหารหมาจะหมดเเล้ว ก่อนหน้าหนี้ที่ไปซื้อชองดันลืมดู ปวดหัวจริงๆเลยตู

"สงสัยต้องไปซื้อของเข้าตู้เย็นซักหน่อยเเล้วสิ..." ฉันพูดออกมาพรางปิดตู้เย็นพรางมองไปที่วูฟ ที่กำลังนอนอยู่บนโซฟา อย่างสบายใจ เเละมันก็นหันมามองฉัน มันมองหน้าฉันเหมือนจะสื่ออะไรบางอย่างเเต่ฉันไม่เข้าใจอ่ะ

กึกๆ จู่ๆหนังตาฉันก็กระตุกขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ เค้าว่ากันว่าขวาร้ายซ้ายดี...เมื่อกี้ขวา......เเล้วรู้สึกว่ามีลางสังหรเเปลกๆ ลางร้ายกำลังมาหาฉัน? .....รู้สึกไม่ดีเลยเเฮะ ฉันคิดพรางขมดคิ้วอย่างกังวล ฉันเดินไปที่โซฟาหืม...?ทีวีเปิด? หา? ฉันว่าฉันยังไม่ได้เปิดนะเมื่อคืนไม่ได้เเตะทีวีเลย? ฉันมอฃที่เ๯้าวูฟที่กำลังนอนดูทีวีอยู่ ไม่หรอกน่า....เ๯้าวูฟจะไปเปิดได้ไงกันเล่า ฉันมองที่ทีวีว่ามันดูอะไรอยู่

[ขอต้อนรับสู่ขาวเช้านะคะ เมื่อคืนวานนี้ได้มีคดีฆาตกรรมปริศนาของคุณคิมุระ มหาเฐถี เงินล้านที่ได้ตายลงในบ้านของตัวเอง ทางตำรวจต่างพากันหาเบาะเเสของตัวคนร้าย เเต่ตอนนี้ยังไม่พบอะไรเลย ทางเ๽้าหน้าที่ต่างบอกเป็๲เสียงเดียวกันว่า มืดเเปดด้านของจริง ตอนนี้ทางตำรวจตางพากันค้นหาเเละพายายามสุดความสามารถ เเละทางตำรวจอาจจะคิดว่าเป็๲คนในครอบครัวของผู้ตายเองหรือไม่ก็เป็๲หมอเพราะจากศะถูปาดคอจนไปถึงกระดูกสันคอ ทำให้เคราะร้ายตายทันที...ขอข่าวต่อไปค่าบราๆๆ]

"ข่าวนี่มัน..."มันมิงหน้าจอทีวีอย่างไม่สำนึกผิด เพราะเขาคือคนที่ฉันได้ลงมือฆ่านั่นเอง จะว่าไปผู้จางวานโอนตั้งมาให้หรือยังนะ?ฉันคิดพรางหยิบโทรศัพขึ้นมาเช็ค

"อืม ส่งมาเเล้วนิ อืมยอดเงิน 7ล้าน บาทครบถ้วน" ฉันพูดขึ้นมาพรางเช็คยอดเงินที่ผู้จ้างวาดส่งมาให้เเบบยิ้มๆ ถือว่าเงินเยอะอะนะ ตอนนี้เงินในบันชีฉันก็ปาไปหลายร้อยล้านเเล้ว อืมถึงเวลาไปซื้อของเเล้วล่ะ เเต่ยังรู้สึกไม่ดีอยู่เลยเเหะ ฉันปิดทีวีส่วนวูฟก็หันมามองฉัน

"วูฟ อยู่บ้านคนเดียวได้ไหม เมื่อกี้ใสอารหารเอาไว้ให้เเล้วถ้าหิวก็ไปกิน เดียวจะไปซื้อของนิดหน่อน่ะ..." ฉันหันไปพูกับวูฟเเละลุกขึ้นยืนส้วยมันเฺห่าขึ้นมา 2ทีฉันยิ้มเเละเดินไปหยิบกระเป่าเป่เเละเดินไปที่ปรัตูนเเละเดินออกไปข้างนอก ส่วนวูฟก็มายืนส่งที่หน้าบ้าน