ข้าคือจักรพรรดิและข้าก็จะเป็นมันตลอดไป

ในถ้ำที่เต็มไปด้วยกองกำลังของราชวงศ์มังกร น้ำทะเลเหล่านั้นกลับกลายเป็นพิษที่ฆ่าชีวิตของสัตว์ทะเลที่อยู่ใกล้เคียงไปและพิษสายรุ้งยังคงแพร่กระจายออกไปอย่างรวดเร็วพุ่งเข้าสู่ร่างของทหารและขุนนางโดยที่พวกเขาไม่ทันได้ตั้งตัว ทุกคนที่ได้รับพิษนั้นไปต่างอยู่ในสภาพที่ทนทุกข์ทรมาน และพวกเขาได้พ่นของเหลวสีรุ้งออกจากปากและเริ่มดิ้นทุรนทุราย บางคนที่มีการบ่มเพาะอ่อนแอ ร่างกายของพวกเขาค่อยๆ บิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด

ซือหลง จักรพรรดิแห่งราชวงศ์มังกร มองภาพตรงหน้าด้วยสายตาเต็มไปด้วยความตกใจและสับสน เสียงแจ้งเตือนจากระบบในจิตใจของเขาดังขึ้นพร้อมข้อความที่บอกว่า

[พบสิ่งที่เป็นอันตรายต่อชีวิตของโฮสต์ ระบบเริ่มทำการป้องกัน] ซือหลงก็ยิ่งตกใจยิ่งขึ้นไปอีก

สายตาของซือหลงมองไปยังจุดที่ร่างกายของชายชุดเขียวระเบิดออก ของเหลวสีรุ้งที่กระจายออกมานั้นกลายเป็นแหล่งพิษแพร่กระจายไปทั่วบริเวณ และทันใดนั้นเอง ซือหลงก็เห็นปลากระเบนขนาดยักษ์อีก 99 ตัวพุ่งตัวออกมาจากความมืด พวกมันเคลื่อนที่ด้วยความรวดเร็วจนเขาแทบไม่ทันตั้งตัวและกระจายตัวออกไปยังส่วนต่างๆ ของถ้ำ

ซือหลงกัดฟันด้วยความสิ้นหวัง เขาพยายามสั่งการด้วยเสียงที่หนักแน่น “พวกเจ้าทั้งหมด โจมตีปลากระเบนเหล่านั้นซะ! ห้ามให้พวกมันเคลื่อนที่ต่อไปได้!”

แต่เสียงของซือหลงกลับถูกกลืนหายไปในความวุ่นวาย ทหารและนายพลต่างกำลังต่อสู้กับพิษที่แทรกซึมเข้าสู่ร่างกายของพวกเขา บางคนพยายามรวบรวมพลังวิญญาณเพื่อขับพิษออก แต่กลับพบว่าพิษสายรุ้งนี้ทรงพลังเกินกว่าที่พวกเขาจะต้านทานได้ ร่างกายของบางคนเริ่มสั่นสะท้าน โลหิตสีรุ้งไหลออกจากตา จมูก ปาก และร่างกายของพวกเขาเริ่มอ่อนแรงลงเรื่อยๆ

เมื่อปลากระเบนเหล่านั้นได้ว่ายไปยังจุดที่เหมาะสมในส่วนต่างๆ ของถ้ำ มันก็ทำการระเบิดตัวเองออกมาทันที! พิษสายรุ้งจำนวนมหาศาลพุ่งออกจากร่างของปลากระเบนเหล่านั้น และแพร่กระจายปกคลุมไปทั่วทั้งบริเวณ ทหารของซือหลงที่ไม่ทันระวังได้ดูดซับพิษนั้นเข้าไปในร่างกายโดยไม่รู้ตัว ส่งผลให้ร่างกายของพวกเขาทรุดลงไปกับพื้นและดิ้นทุรนทุรายด้วยความเจ็บปวด เสียงโหยหวนดังสนั่นไปทั่วถ้ำแห่งนั้น มันสะท้อนให้เห็นถึงความโกลาหลและความทุกข์ทรมานที่ทหารต้องเผชิญหน้าอยู่

ซือหลงยืนมองภาพตรงหน้าด้วยหัวใจที่แหลกสลาย สายตาของเขาเต็มไปด้วยความสิ้นหวังและสับสน เขาไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรต่อไป สถานการณ์ที่ไม่คาดคิดเช่นนี้ทำให้เขารู้สึกไร้พลังอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เสียงร้องขอความเมตตาของทหารดังขึ้นเรื่อยๆ แต่ซือหลงกลับไม่สามารถช่วยเหลือพวกเขาได้เลย

เวลาผ่านไปไม่นาน สัตว์ทะเลที่มีการบ่มเพาะต่ำกว่าระดับจักรพรรดินักบุญก็ได้ล้มตายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงสัตว์ทะเลระดับจักรพรรดินักบุญไม่กี่สิบตัวเท่านั้นที่ยังรอดชีวิต ซึ่งแต่ละตัวยังมีสภาพย่ำแย่และแทบจะสูญสิ้นพลังไป ซ้ำร้ายยังเสียชายชุดเขียวที่เป็นเสนาธิการระดับจักรพรรดินักบุญไปอีกคน ซึ่งเป็นหนึ่งในคนที่ซือหลงไว้ใจมากที่สุดอีกด้วย

ซือหลงคุกเข่าลงกับพื้น หยดน้ำตาค่อยๆ ไหลออกจากดวงตาของเขาอย่างเงียบงัน ความโศกเศร้าผสมกับความโกรธและ ความรู้สึกผิดหวังในตัวเองที่ไม่สามารถช่วยเหลือทหารของตนได้ “ข้า… ทำไมข้าถึงทำอะไรไม่ได้เลย...” เขาพูดด้วยเสียงที่สั่นเครือ ราวกับความหวังทั้งหมดในใจได้ดับสิ้นไปแล้ว

แต่ทันใดนั้น เสียงคลื่นขนาดใหญ่ได้พุ่งทะยานจากภายนอกถ้ำ ราวกับสิ่งใดสิ่งหนึ่งกำลังเคลื่อนตัวเข้ามาใกล้อย่างรวดเร็ว ท่ามกลางเสียงคลื่นกระแทก ผู้อาวุโสกึ่งจักรพรรดิแห่งเผ่ามังกรได้ปรากฏตัวขึ้นในร่างใหญ่ยักษ์และเต็มไปด้วยพลัง เขาตะโกนด้วยเสียงดังก้อง “พวกมนุษย์ เจ้าพวกนั้นมันต้องการเริ่มสงครามระหว่างทะเลและพื้นดินหรือไง!”

เสียงคำรามนั้นดังรุนแรงจนทำให้ทั้งถ้ำสะเทือน แต่ก่อนที่ซือหลงจะทันได้พูดหรือแก้ตัว เสียงอีกเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นเพื่อหยุดยั้งมังกรตัวนั้น เสียงนั้นมีความเย็นชาและทรงพลังเป็นอย่างมาก “หยุดการกระทำของเจ้าซะ เจ้าจะทำลายแผนการของราชวงศ์มังกรหรือไงกัน?”

มังกรดำที่เป็นคนตะโกนเกี่ยวกับสงครามก่อนหน้านี้ คำรามขึ้นท่ามกลางถ้ำมืดมิด เสียงดังกึกก้องไปทั่วบริเวณ ราวกับสายฟ้าฟาด “เจ้าโง่รึไง! เจ้ามองไม่เห็นหรือว่าพวกมันปล่อยพิษลงสู่ทะเลของเรานี่มันบ้านเกิดของพวกเรา ข้าจะฆ่าพวกมันทั้งหมดเอง เจ้าไม่ต้องมาหยุดข้าด้วยเหตุผลไร้สาระเช่นนั้น!” มังกรดำคำรามด้วยความโกรธ

มังกรสีแดงตัวหนึ่งที่เป็นคนสั่งให้มังกรดำหยุด มันได้พูดสวนขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา “ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาที่เราจะเปิดศึกกับเผ่ามนุษย์ หากว่าพวกเราทำเช่นนั้น พวกเราจะเพียงแค่โยนความได้เปรียบให้พวกมันทั้งหมด เจ้าไม่เข้าใจรึไง?”

มังกรดำส่งเสียงฮึดฮัดพร้อมสบถกลับ “เจ้ามันขี้ขลาด ไร้เกียรติ ไร้ศักดิ์ศรีความเป็นมังกร!”

มังกรแดงหัวเราะเสียงเบา ก่อนจะกล่าวขึ้นอย่างยียวน “หึ แล้วศักดิ์ศรีไร้สาระของเจ้าน่ะ มันทำให้เผ่าพันธุ์ของเราคงอยู่ตลอดไปได้หรือไม่? หากพวกเจ้าลดความหยิ่งผยองลงบ้าง เผ่ามังกรของเราก็ไม่ต้องตกต่ำถึงเพียงนี้หรอก”

คำพูดนี้ทำให้มังกรดำโกรธจนตัวสั่น มันตะโกนกลับด้วยความโกรธ “แล้วเจ้าจะทำอย่างไรล่ะ พ่อมังกรสุดฉลาด? จะปล่อยเรื่องนี้ไปเฉยๆ แล้วหดหัวอยู่ในถ้ำเหมือนทุกทีใช่ไหมล่ะ?”

มังกรแดงหัวเราะเล็กน้อย “งั้นข้าจะแสดงให้ดู ว่าสมองเขาใช้กันอย่างไร” เมื่อมันพูดจบ มังกรแดงได้บดขยี้ร่างของสัตว์ทะเลทั้งหมดที่ติดพิษและเริ่มสร้างกระแสน้ำวนมหาศาลขึ้นเพื่อกลืนพิษสายรุ้งและสารพิษทั้งหมดที่ลอยปะปนในทะเล พัดพาพิษเหล่านั้นให้ลอยขึ้นสู่ท้องฟ้า และด้วยพลังวิญญาณของมังกรแดง มันได้ทำให้พิษระเหยกลายเป็นไอน้ำ ก่อนจะเปลี่ยนไอน้ำนั้นให้กลายเป็นเมฆที่ทำให้ฝนตกได้ เมื่อพิษเหล่านั้นกลายเป็นก้อนเมฆทั้งหมดแล้ว มังกรแดงใช้พลังของมันในการพัดส่งเมฆพิษเหล่านั้นพัดเข้าสู่ชายฝั่งของทวีปดาราในทันที แต่เมฆเหล่านั้นมันจะทำให้ฝนพิษตกลงมาแค่ในทวีปดาราเท่านั้น เพราะว่ามังกรแดงไม่ต้องการต่อสู้กับเผ่ามนุษย์ในตอนนี้และนี้ถือซะว่าเป็นแค่คำเตือนของมังกรแดงต่อเผ่ามนุษย์เท่านั้น

“จำวิธีการใช้สมองเอาไว้บ้างนะ เจ้ามังกรโง่เง่า” มังกรแดงกล่าวด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน “บางที…มันอาจช่วยให้เจ้าฉลาดขึ้นบ้างสักเล็กน้อย”

มังกรดำที่ถูกถากถางได้แต่มองหน้ามังกรแดง ก่อนจะทิ้งสายตาที่อาฆาตแค้น พร้อมกับคำรามเบาๆ แล้วมุดกลับเข้าสู่ถ้ำใต้ดินของราชวงศ์มังกร ซุกซ่อนความโกรธไว้ในความเงียบงันของถ้ำลึก “หึ……”

หลี่หวงที่ยืนอยู่บนชายฝั่งของทวีปดารา ดวงตาสีแดงเข้มจับจ้องไปยังแต้มสังหารที่พุ่งทะยานอย่างรวดเร็ว เขายิ้มมุมปากและพอใจในผลงานของตนเองที่ได้ประสานการใช้ “วิชาหมื่นพิษ” จากหน่วยลับเงาทมิฬเข้ากับ “ลูกศรระเบิดสายรุ้ง” ของกองทัพศรสวรรค์ พิษสายรุ้งที่หลี่หวงสร้างขึ้นเป็นพิษที่ไม่ธรรมดาเลยทีเดียว มันสามารถคร่าชีวิตของผู้ที่มีการบ่มเพาะต่ำกว่าระดับกษัตริย์นักบุญได้อย่างรวดเร็ว และแม้กระทั่งเหล่าผู้คนที่มีการบ่มเพาะแข็งแกร่งกว่านั้น หากมีบาดแผลหรืออาการบาดเจ็บที่รุนแรงก่อนหน้าที่จะได้รับพิษสายรุ้ง พิษสายรุ้งก็สามารถฆ่าจักรพรรดินักบุญได้เลย

ข้อความแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้น

……..

………

[ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ สังหารผู้ฝึกตนและสัตว์ทะเลขั้นทะเลวิญญาณตั้งแต่ระดับที่ 1 ถึงระดับ 9 รวมทั้งสิ้น 124,512,581 คน ได้รับ 871,588,067,000 แต้มสังหาร]

……

[ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ สังหารผู้ฝึกตนและสัตว์ทะเลขั้นก่อตั้งวิญญาณตั้งแต่ระดับที่ 1 ถึงระดับ 9 รวมทั้งสิ้น 1,110,420 คน ได้รับ 555,210,000,000 แต้มสังหาร]

……

……

…..

[ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ สังหารผู้ฝึกตนหรือสัตว์ทะเลขั้นกษัตริย์นักบุญ ตั้งแต่ระดับที่ 1 ถึงระดับ 9 รวมทั้งสิ้น 186 คน ได้รับ 558,000,000,000 แต้มสังหาร]

[ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ สังหารสัตว์ทะเลระดับจักรพรรดินักบุญขั้นที่ 4 ได้รับ 40,000,000,000 แต้มสังหาร]

[แต้มสังหารทั้งหมด: 2,415,640,548,120 แต้ม]

หลี่หวงยืนอย่างเงียบสงบและมองดูข้อความเหล่านั้น ด้วยรอยยิ้มที่แสดงถึงความพึงพอใจ