แชร์หัวใจ...รักถึงเธอ (พายุ&น้ำขิง)

        -Payu Talk-

        ​06.40 น.

        ​วันนี้ผมมีเรียนคลาสแรกสิบโมง

แต่ก็ตื่น๻ั้๫แ๻่หกโมง เพราะเคยชินเสียแล้ว

ถึงแม้จะนอนดึกตื่นเช้าแต่ผมกลับรู้สึกสดชื่น​

กระปรี้กระเปร่า​ ไม่ได้รู้สึกเอื่อยเฉื่อยแต่อย่างใด

        พออาบน้ำใส่ชุดนักศึกษาเสร็จ​ ผมก็ทำแซนวิสทูน่าไข่ต้ม​

กินคู่กับกาแฟดำ ถามว่าอิ่มมั้ย อิ่มสิกินสี่คู่ไม่อิ่มได้ไง

ระหว่างที่กินอาหารเช้า​ ผมก็เปิดเฟสบุ๊คไปด้วย

เช็ก​ Neews Feed ความเคลื่อนไหวของเพื่อนๆ​ ในโลกออนไลน์​

ผมมีเพื่อนในเฟสฯ ไม่กี่ร้อยคน

ส่วนใหญ่ก็จะเป็๞ญาติ​ เพื่อนร่วมคลาส​

เพื่อนร่วมมหา'ลัย​ เพื่อนเก่าสมัยประถม​ มัธยม

        แม้ว่ามือและตาจะเลื่อนหน้าเฟสไปเรื่อย

แต่สมองกลับคิดไปอีกเ๱ื่๵๹ ไม่ได้จดจ่ออยู่กับการท่องโซเชียล

ผมไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน ว่าทำไมถึงยอมที่จะคุยกับคนที่ไม่รู้จัก

ไม่เคยเห็นหน้าหรือแม้แต่ได้ยินเสียง

        ตอนที่ได้คุยกับเธอผมรู้สึกเป็๞ตัวเองทุกครั้ง

อยากพูด อยากคุยอะไรก็ได้ เพราะถึงแม้ว่าปกติแล้ว

คนอื่นจะมองผมว่าเป็๞คนเฟรนลี่ เข้ากับคนอื่นได้ง่าย

สามารถคุยได้ทุกเ๱ื่๵๹ ซึ่งมันไม่จริงเลย

ระหว่างผมกับคนอื่นมันจะมีเหมือนม่านบางๆ ที่มองไม่เห็น

คอยกั้นกลางระหว่างผมกับคนที่ไม่สนิทใจด้วย

โดยเฉพาะผู้หญิง จะมีก็เฉพาะกับคนในครอบครัว

และเพื่อนสนิทอย่างเพลิงเท่านั้นที่รู้

        ภายนอกผมเป็๞คนยิ้มง่าย ใครยิ้มมาผมก็ส่งยิ้มกลับไปเช่นกัน

แต่นั่นไม่ใช่กับ ซารัง ผมรู้สึกว่าเธอไม่มีพิษมีภัย

ดูเหมือนซื่อๆ คิดยังไงก็บอกมาตรงๆ

        .

        ซารัง...แชร์รัก : อรุณสวัสดิ์ค่ะ...

อ่า ตื่นแล้วสินะ 'ความรักของผม' คิดได้ดังนั้นแล้วก็คลี่ยิ้ม

        Payu : อรุณสวัสดิ์ครับ...เพิ่งตื่นหรือว่าตื่นนานแล้ว

ผมถามเธอเพราะตอนนี้มันเป็๲เวลา 08.00 น. แล้ว

        ซารัง...แชร์รัก : ตื่นนานแล้วสิ

ตอนนี้กำลังเตรียมตัวไปเรียน

มีเรียนคลาสแรก 08.30 น.ค่ะ แล้วพี่ล่ะคะ

        Payu : พี่ตื่นนานแล้วครับ ตอนนี้ทานอาหารเช้าอยู่

เดินทางปลอดภัยครับ

        ซารัง...แชร์รัก : บายค่ะ

        Payu : บายครับ'

        *

        *

        *

        *********************

        ​

        Talk : วันนี้ลงแค่นี้ก่อนน้า พรุ่งนี้เค้าจะได้พบกันตัวต่อตัว เสื้อผ้าไม่เกี่ยว เย้ย!!! ล้อเล่น

        ​