ตอนที่ 19
ทักษะฝ่ามือเปลวเพลิง 2
แม้ว่าจะสามารถฝึกฝนทักษะฝ่ามือเปลวเพลิงขั้นแรกได้สำเร็จ แต่เขาก็มองมันพลันกับขมวดคิ้วมือฝ่ามือทั้งสองข้างของตนด้วยความสงสัย
ภายในตำราทักษะบอกกล่าวเอาไว้ว่าทักษะนี้เมื่อฝึกฝนสำเร็จพลังิญญาหยางธาตุเพลิงจะปรากฏออกมาเป็รูปลักษณ์เปลวเพลิงปกคลุมฝ่ามือทั้งสองข้าง แต่ตอนนี้ฝ่ามือทั้งสองข้างของเขาก็มีเพียงพลังิญญาสีฟ้าอ่อนปกคลุมเท่านั้น
หลังจากที่ขมวดคิ้วถามหาคำตอบอยู่นานหลิงเฉินก็ตระหนักถึงสิ่งที่น่าจะเป็ไปได้ การที่ทักษะฝ่ามือเปลวเพลิงนั้นยังไม่แสดงรูปลักษณ์ของพลังิญญาหยางธาตุไฟออกมาปกคลุมฝ่ามือมีอยู่สองเหตุผล อย่างแรกก็คือบัดนี้พลังิญญาของหลิงเฉินยังมีไม่มากพอ และอีกอย่างก็คือฝ่ามือเปลวเพลิงยังฝึกฝนไม่ถึงขั้น
ตอนนี้หลิงเฉินฝึกฝนฝ่ามือเปลวเพลิงถึงเพียงขั้นแรกที่เป็ขั้นพื้นฐานเท่านั้น เขาจำเป็ต้องฝึกฝนทักษะนี้แล้วเพิ่มขัดเกลาิญญาของตนเองให้มากขึ้นอีก
เมื่อสามารถหาคำตอบเกี่ยวกับเื่ทักษะฝ่ามือเปลวเพลิงที่ตนเองสงสัยได้แล้วหลิงเฉินก็เริ่มครุ่นคิดถึงเื่หลังจากนี้ การที่อยู่เมืองหลวงแห่งนี้ต่อไปคงจะไม่เป็ผลดีสักเท่าไหร่
เมื่อครุ่นคิดอยู่สักพักหลิงเฉินก็ได้หยิบเงินของตนเองที่ถูกเก็บเอาไว้ภายในถุงสีน้ำตาลภายในอาภรณ์สีดำทมิฬของตนเองออกมา เขาเปิดดูเงินด้านในของเขาที่เหลืออยู่หลังจากการที่ใช้จ่ายไปมากพอสมควร ตอนนี้เงินด้านในเหลืออยู่ประมาณหนึ่งพักตะลึง
ตอนนี้ภายในหัวของหลิงเฉินมีบางอย่างกำลังคิดอยู่เขาตัดสินใจจะออกทางไปอาศัยอยู่ที่เมืองตั้งอยู่ไกลๆเมืองหลวงและเริ่มตั้งรากฐานที่นั่น ในเวลาตอนนี้เขาจำเป็้าเวลาเพื่อฝึกฝนและฟื้นคืนพลังิญญาของตนเอง และยังมีอีกส่วหนี่งที่หลิงเฉินอยากจะทำใช้ชาตินี้
เขาจะก่อตั้งพรรคของตนเองขึ้นมาและพรรคของเขาต้องมีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วทั้งห้าแคว้น สี่สมุทร เพื่อการก่อตั้งพรรคเขาจำเป็้าเงินจำนวนหนึ่งก่อน เพื่อใช้ในการซื้อที่ดินที่เอาไว้เป็ที่ตั้งของพรรคและยังเงินในการสร้างพรรคอีก
ตอนนี้สิ่งที่หลิงเฉิน้าคือเงินที่แห่งเดียวที่สามารถหาเงินได้รวดเร็วเช่นนี้ก็มีเพียงที่เดียวเท่านั้น การประลองใต้ดินที่เขาเคยไปหาเงินเมื่อประมาณหนึ่งเดือนก่อน
เมื่อท้องนภาถูกย้อมไปด้วยสีดำสนิทดวงดาราก็จับมือเรียงต่อกันปรากฏออกมาล้อมรอบดวงจันทราสีนวลที่ปรากฏอยู่บนท้องฟ้า สนามการประลองใต้ดินผู้คนยังครึกครื้นเช่นเดิม แต่เถ้าแก่ผู้ที่เป็เ้าของโรงเตี๊ยมแห่งนี้กลับเต็มไปด้วยความบึ้งตึงอยู่ตลอดเวลา
หลิงเฉินรอบเข้าไปภายในนั้นด้วยวิธีเดิมที่เขาเคยใช้นั้นคือการใช้อักขระอำพรางกายแล้วลักลอบเข้าไปโดยมิมีผู้ใดสังเกตุเห็น เขาตรงดิ่งเข้าไปหาเถ้าแก่คนเดิมทันที
“ เถ้าแก่ท่านเป็อันใดงั้นรึ ” หลิงเฉินถามหลังจากเห็นใบหน้าที่ไม่ค่อยจะสู้ดีนัก
แต่เสียงของหลิงเฉินที่ดังขึ้นมามันราวกับเสียงแห่ง์สำหรับเขา เสียงที่คุ้นหูทำให้เถ้าแก่ร่างกายอ้วนท้วนผู้นี้ที่กำลังเคร่งเครียดอยู่หันมาอย่างรวดเร็ว เขาคิดไม่ผิดจริงๆในที่สุด์ก็โปรดเขา
“ เ้าหนุ่มน้อย!!! ” เถ้าแก่พุ่งเข้าไปกอดขาของหลิงเฉิน
เด็กหนุ่มที่สวมใส่อาภรณ์สีดำทมิฬใหูตาตื่น “ ท่าน ท่านทำอันใดเนี่ย ”
“ ในที่สุด์ก็โปรดมิให้คอของข้าหลุดออกจากร่างกาย ” เถ้าแก่ผู้นี้พูดทั้งน้ำตาแห่งความดีใจ ท่าทางของอีกฝ่ายยิ่งทำให้หลิงเฉินงุนงง เขาถึงกับขมวดคิ้วถามตนเองในใจทันทีว่านี่มันเกิดเื่อันใดขึ้นกันแน่!!!
เถ้าแก่ของโรงเตี๊ยมแห่งนี้ก็อธิบายเื่ทุกอย่างให้กับหลิงเฉินได้ฟัง ว่าหลังจากที่เขาเข้าร่วมการประลองครั้งนั้นไปก็มีนายน้อยของตระกูลใหญ่ผู้หนึ่งอยากให้หลิงเฉินประลองกับผู้คุมกันของเขา เพราะเช่นนี้เคราะห์กรรมก็มาตกอยู่ที่เถ้าแก่ผู้นี้
ที่ผ่านมาเกือบจะหนึ่งเดือนเขาสั่งคนออกตามหาหลิงเฉินมาตลอดแต่ก็ไม่เจอแม้แต่เงา วันนี้ก็เป็วันสุดท้ายที่นายน้อยผู้นั้นให้กับเขา เขาคิดว่าหัวของเขาจะรักษาเอาไว้ไม่ได้อยู่แล้ว
หลิงเฉินก็คิดในใจขนาดที่เถ้าแก่ผู้นี้เล่าจะหาเขาเจอได้เช่นไรเขาอยู่ภายในวังหลวงที่เป็สถานที่ที่มิมีผู้ใดเข้าไปได้
“ เอาอย่างนี้เช่นไรเถ้าแก่ตอนนี้ข้าก็กำลังอยากได้เงินอยู่พอดี ข้าจะช่วยท่านก็ได้แต่ขอส่วนแบ่งข้าเยอะหน่อยได้หรือไม่ ” หลิงเฉินกล่าวออกมาถึงจุดประสงค์ของตนเองอย่างเปิดเผย เขารู้แล้วว่าตอนนี้เถ้าแก่นั้นมีชีวิตของตนเป็เดิมพันถ้าเขาไม่ยอมช่วยเห็นว่าเถ้าแก่ผู้นี้คงจะรักษาหัวเอาไว้ไม่ได้ ในเวลานี้เขาขอส่วนแบ่งมากหน่อยก็คงจะไม่มีปัญหา
“ ขอแค่จะยอมช่วยข้าจะให้เ้าเท่าที่เ้า้าเลย เงินที่จะได้จากการประลองข้าจะให้เ้า 9 ใน 10 ส่วนเลยก็ได้ ” เถ้าแก่ร่างกายอ้วนท้วนกล่าวออกมาอย่างร้อนรน ตอนนี้หลิงเฉินเป็ความหวังเดียวของเขาแล้ว
เด็กหนุ่มที่ได้ยินข้อเสนอเขายกยิ้มออกมาก่อนจะตอบกลับไป “ ได้ขอรับ ว่าแต่นายน้อยท่านนั้นอยู่ที่นี่หรือเปล่าข้าจะขอพูดคุยด้วยสักหน่อย ”
“ อยู่สิอยู่้าตามข้ามาเลยเดี๋ยวข้าจะพาเ้าไปพบนายน้อยเฉิน ” เถ้าแก่กล่าวออกมาด้วยท่าทางร้อนรนพลางกับวิ่งนำหน้าของหลิงเฉินไปทันทีเพราะกลัวว่าเด็กหนุ่มผู้นี้จะเปลี่ยนใจ
ในขนาดที่หลิงเฉินกำลังจะเดินตามเถ้าแก่ผู้นั้นไปเขาััได้ถึงพลังิญญาที่กำลังแผ่ออกมาจากผู้ใดสักคนที่อยู่ในที่แห่งนี้
จบบท
287
