ตำนานผู้วิเศษ

เคอซวนยิ้มมุมปากเขาไม่จำเป็นต้องพูดอะไร นั่นเพราะในไม่ช้าเซี่ยซีหานก็เริ่มไล่เรียงสิ่งต่างๆ ที่ปล้นได้

มันช่างมากมายเหลือเกิน ส่วนหนึ่งต้องขอบคุณเจ้าตงตง ที่แม้สมบัติจะซ่อนอยู่ใต้ดิน ตงตงก็สามารถดมกลิ่นสมบัติและขุดพวกมันขึ้นมาได้

"375,659 บูลนี่ และ 14,550,655 เหรียญเหล็ก โดยเหรียญเหล็กนั้นพี่ชายถางเทียนเจี๋ยคาดว่า เป็นเงินเหรียญเหล็กที่ 'กุ่ยหราน' มันน่าจะปล้นมาจากคนธรรมดาที่มันได้ฆ่าไปหลายร้อยหมู่บ้าน มันถึงได้มีจำนวนเหรียญเหล็กมากขนาดนี้

และด้วยจำนวนเหรียญเหล็กที่มากขนาดนี้เกรงว่าพวกเราคงเอามันไปแลกเป็นบูลนี่ไม่ง่ายแน่ๆ หากพวกเราเอาไปแลกคงต้องโดนตรวจสอบ ดังนั้นพี่ชายถางเทียนเจี๋ยจึงเสนอว่า พวกเราควรนำมันไปหลอมเป็นแร่และสร้างยุทธภัณฑ์จะดีที่สุด แต่นั่นก็จะทำให้มูลค่าของมันหายไปราว 3 ใน 10 ส่วน"

"ข้าไม่มีปัญหา" เคอซวนตอบพร้อมส่ายหน้าไปมาอย่างไม่ยี่หระ ปัญหาเรื่องเงินสำหรับผู้วิเศษแท้จริง มันช่างไม่นับว่าเป็นปัญหามากนัก เคอซวนเป็นผู้วิเศษที่แท้จริงแล้ว ดังนั้นเขาจึงมีเป็นร้องวิธีที่จะหาเงิน ไม่ใช่เหมือนในอดีต ที่ต้องใช้จ่ายเงินอย่างประหยัดเพื่อหาเงินมาทำงานวิจัย "เจ้าเด็กตัวแสบ เจ้าได้เล่าเรื่องผู้มุดอยู่ในดินให้ถางเทียนเจี๋ยฟังรึยัง"

เซี่ยซีหานเกาหัวเล็กน้อย ก่อนตอบว่ายัง

ถางเทียนเจี๋ยใบหน้าสับสนเล็กน้อยก่อนส่งสายตาให้ทั้งสองคน เคอซวนไม่รอช้า และเขาเริ่มอธิบายถึงความต้องการของเซี่ยซีหานในการช่วยคนแคระหรือเหล่าผู้มุดอยู่ในดินให้ถางเทียนเจี๋ยฟังในทันที

ตอนนี้เซี่ยซีหานสังเกตถางเทียนเจี๋ยแล้วว่า ตัวพี่ชายคนนี้จะมีปฏิกิริยาอย่างไรกับเรื่องนี้

ถางเทียนเจี๋ยเคาะนิ้วเบาๆ ที่หลังมือตัวเอง หลังฟังเคอซวนเล่าเรื่องราวจนจบครู่หนึ่ง กระโจมอยู่ในความเงียบงันครู่สั้น ก่อนถางเทียนเจี๋ยจะทำลายบรรยายกาศแห่งความเงียบนี้

"นั่นไม่ใช่ปัญหา ข้ารู้สึกว่าข้าเริ่มชินกับการใช้ชีวิตแบบนี้แล้ว เมื่อมีไอ้เจ้าเด็กตัวแสบนี้เป็นน้องชาย แม้ข้าจะไม่รู้ว่าเขาจะทำแบบนี้ไปทำไมก็ตามเถอะ เหอะๆๆ จากที่ท่านเคอซวนพูดการที่เราจะช่วยพวกเขาได้ สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือต้องได้สัญญาทาสของพวกเขามาใช่หรือไม่ ท่านได้สืบเรื่องนี้อย่างละเอียดหรือยังว่าพวกมันอยู่ที่ไหน"

เคอซวนส่ายหน้า แน่นอนว่าเรื่องการที่ต้องช่วยเหลือเหล่าคนแคระ ไม่ได้อยู่ในแผนการของเคอซวนแต่แรก ดังนั้นเขาจึงยังไม่มีข้อมูลเกี่ยวกับงานนี้เลยแม้แต่น้อย

"แต่นั่นไม่ใช่ปัญหา สัญญาทาสเหล่านั้น ไม่ใช่สมบัติที่จะต้องเก็บหรือซ่อนอย่างมิดชิดจนเกินไป โดยเฉพาะสัญญาทาสของเหล่าผู้มุดอยู่ในดิน ดังนั้น หากพวกเราต้องการตรวจสอบอย่างจริงจัง ไม่นานก็ต้องพบแน่นอน นี่ไม่ใช่งานยาก มันก็แค่ไม่ใช่งานที่ประมาทได้ก็เท่านั้น เพราะมันเกี่ยวกับผู้วิเศษที่แท้จริง"

"ท่านเคอซวนท่านเคยประมาทด้วยรึ" ถางเทียนเจี๋ยพูดแซวเคอซวน

เคอซวนยกมุมปากยิ้มเบาๆ อย่างแหยงๆ ตอบเท่านั้น

ก่อนเซี่ยซีหานจะโพล่งถามไปว่า "ท่านตกลงช่วยพวกเขาใช่ไหมพี่ชาย"

"แน่นอน"

ใบหน้าเซี่ยซีหานมีรอยยิ้มประดับ เคอซวนจุดไฟและต้มชาดื่ม ก่อนจะพูดคุยกับถางเทียนเจี๋ย ถึงแผนการปล้นสัญญาณทาสจากเหล่าผู้มีเกียรติที่เป็นผู้วิเศษ ในระหว่างนี้เคอซวนก็ได้ถามถางเทียนเจี๋ย ถึงความสามารถของพลังพิเศษของถางเทียนเจี๋ยว่ามีอะไรบ้าง

เซี่ยซีหานถึงตรงนี้เขาก็ฟังอย่างตั้งใจ ในใจอยากถามเหลือเกินว่า พี่ชายถางเทียนเจี๋ย อยู่ๆ ท่านเป็นผู้วิเศษแท้จริงได้อย่างไร แต่เซี่ยซีหานก็รู้ดีว่าวงการนี้คำถามเกี่ยวกับพลังวิเศษ และที่มาที่ไปของตัวเองเป็นการไร้มารยาท เรื่องนี้ปล่อยให้เคอซวนถามไปคนเดียวก็พอ

แต่นั่นก็ทำให้เซี่ยซีหานรับรู้ว่า ถางเทียนเจี๋ยนั้นมีพลังวิเศษถึงห้าอย่าง [ผู้ไร้เสียง] [อัสนีสีน้ำเงิน] [พลังแห่งมหาสมุทร] [สายหมอกสีขาว] [คำจริง 'การห้ามโกหก']

ซึ่งแต่ละอย่างน่าสนใจมาก โดยเฉพาะผู้ไร้เสียงและสายหมอกสีขาว เซี่ยซีหานรู้สึกว่านี่คือพลังของดวงวิญญาณนางเงือกขาวชัดๆ ตอนนี้เซี่ยซีหานเดาว่า พี่ชายถางเทียนเจี๋ยคงได้รับอะไรดีๆ หลังจากที่พวกเขาผ่านเหตุการณ์ดวงวิญญาณนางเงือกขาวปรากฏมาแน่ๆ

แต่เซี่ยซีหานไม่ถามถางเทียนเจี๋ยว่าได้มันมาอย่างไร สำหรับเซี่ยซีหานเรื่องนี้ไม่สำคัญ ขอแค่ถางเทียนเจี๋ยแข็งแกร่งขึ้นก็พอแล้ว

นั่นเพราะหากถางเทียนเจี๋ยแข็งแกร่ง ปัญหาใดๆ ก็ไม่ต้องถึงมือเซี่ยซีหานเช่นในตอนนี้

"เอาละเช่นนั้นแผนการขโมยสัญญาของเหล่าทาสของผู้มุดอยู่ในดิน ก็ให้เป็นหน้าที่ของข้าและคุณชายถางเทียนเจี๋ยเป็นผู้ลงมือและกัน ด้วยความสามารถของพลังวิเศษ 'ผู้ไร้เสียง' และ 'สายหมอกสีขาว' รวมกับความสามารถของข้า การเข้าไปขโมยสัญญาทาสแม้จะเป็นในบ้านของผู้วิเศษแท้จริงก็ไม่ใช่ปัญหา แต่ในปัญหาของการปฏิบัติการครั้งนี้จริงๆ คือ พวกเราต้องดำเนินแผนการนี้อย่างรวดเร็ว และไม่ควรแค่ขโมยสัญญาทาสอย่างเดียว นั่นเพราะจะทำให้ผู้คนรับรู้เป้าหมายที่แท้จริงของเราได้ และระบุถึงตัวตนของพวกเราได้ในภายหลัง ดังนั้น พวกเราควรปล้นสมบัติอื่นๆ ของพวกมัน และควรปล้นอย่างใหญ่โตด้วย ไม่เช่นนั้น หากพวกมันรู้ว่าพวกเรามาปล้นพวกมันเพียงเพื่อขโมยสัญญาทาสเพียงอย่างเดียว เชื่อเถอะในวันที่เราลงมือช่วยเหล่าทาส พวกเราจะตายกันหมด"

เซี่ยซีหานคิดตามที่เคอซวนพูดและเขาก็เห็นด้วย ความสามารถ 'ผู้ไร้เสียง' ว่ายอดเยี่ยมแล้ว แต่สายหมอกสีขาวก็ไม่ต่าง ไม่น่าเชื่อว่าพลังวิเศษ 'สายหมอกสีขาว' นี้ จะคล้ายยอดเยี่ยมยิ่งกว่าผู้ไร้เสียงอีก นั่นเพราะสายหมอกสีขาวไม่ใช่เพียงเป็นสายหมอกสีขาวที่ปรากฏออกมาอย่างโง่ๆ เพื่อบังสายตา

แต่มันยังเป็นความสามารถด้าน 'อาณาเขตหรือมิติ' ที่เมื่อสายหมอกนี้ถูกกางออก ในสายหมอกสีขาวจะราวกับเป็นมิติลี้ลับ คนภายในไม่อาจจะส่งเสียงออกมาภายนอก พลังวิเศษ คำสาปใดๆ ที่ร่ายผ่านหรือกระทบสายหมอกขาวราวกับเข้าสู่วังวนไร้จุดจบ ไม่มีผลใดๆ ในอาณาเขตสายหมอกสีขาว นอกจากนั้นคนภายในยังไม่อาจจะหาทางออกจากสายหมอกสีขาวได้อีกด้วย

นี่ก็แสดงว่า ในปฏิบัติการหากถางเทียนเจี๋ยกางสายหมอกปกคลุมทั่วบริเวณได้จริงๆ คนภายในไม่อาจจะส่งข้อความขอความช่วยเหลือใดๆ จากโลกภายนอกได้เกือบร้อยเปอร์เซ็นต์ แม้ตัวเองจะมีพลังวิเศษหรืออำนาจลี้ลับมากมาย

ซึ่งนี่คือส่วนผสมที่ยอดเยี่ยมในการปฏิบัติการ ทำให้ปิดจุดอ่อนอื่นๆ ในการดำเนินการได้เกือบสมบูรณ์

ถางเทียนเจี๋ยพยักหน้าเห็นด้วยกับเคอซวน ที่ต้องการเพียงตัวเขากับเคอซวนในการทำงานนี้

แต่ถางเทียนเจี๋ยเขาก็ยังมีความเห็นเสนอติดตลกเล็กน้อย เช่น ถ้าปล้นสิ่งอื่นๆ ไปด้วย เกรงว่าต่อจากนี้พวกเราจะไม่มีที่ว่างในอาณาจักรแห่งนี้แน่นอน ถ้าถูกจับได้

ใบหน้าถางเทียนเจี๋ยไม่มีกังวลแม้แต่น้อยในเวลานี้ เขายังรู้สึกอารมณ์ดีและยังมีรอยยิ้มประดับใบหน้าหล่อๆ ของเขาได้

ถางเทียนเจี๋ยดื่มชาและพูดต่ออีกเล็กน้อย

"ข้าเคยคิดว่าตัวข้าจะใช้ชีวิตอย่างกล้าหาญ และกลายเป็นนักรบที่ยิ่งใหญ่ที่เดินไปบนเส้นทางที่ถูกต้อง แต่ตอนนี้หลังจากที่ข้าได้ปล้นทรัพย์ของกองกำลังหมาล่าเนื้อ และตอนนี้ยังได้ปล้นทรัพย์ของท่านผู้มีเกียรติแห่งอาณาจักรไม้หมื่นกิ่งที่ได้กลายเป็นอมนุษย์อีกครั้ง ข้าขอพูดตรงๆ กลิ่นของเงินตราและทรัพย์สมบัติที่ได้รับหลังการปล้น เริ่มทำให้จิตใจข้าไขว้เขวแล้วว่า ข้าควรยึดสิ่งนี้เป็นอาชีพดีไหม ดูๆ ไปพวกเราเหมาะกับการเป็นโจรมากกว่าคนทำอาชีพสุจริตอีกนะ บิดาข้าสร้างป้อมปราการยุทธภัณฑ์ขาวมาหลายสิบปี เงินเก็บและทรัพย์สินที่มีทั้งหมดอย่างไรก็ไม่เกิน 250,000 บูลนี่ แต่ดูพวกเราตอนนี้สิ เห่อๆ ร่ำรวยเกินสิ่งที่บิดาข้าทำมาเกือบตลอดหลายสิบปีแล้ว"

เคอซวนและเซี่ยซีหานยิ้ม เมื่อได้ยินคำพูดนี้ของถางเทียนเจี๋ย โดยเฉพาะเซี่ยซีหาน ในใจของเขาตอนนี้ ก็มีเสียงกรีดร้องปรากฏในใจเช่นกัน 'ข้าก็เป็นเหมือนกันพี่ชาย ข้าเริ่มรู้สึกว่าตัวเองเหมาะที่จะเป็นโจรปล้นโจรเช่นกัน แต่น่าเสียดายติดที่ว่า ข้ารักตัวกลัวตายไปสักนิดก็เท่านั้น ดังนั้นเส้นทางนี้จึงไม่เหมาะกับข้า คิกคิก'