War of the gods destroy Multiverse

พอหลิงคุนหลุนออกคำสั่งเสร็จ พวกคนก็เข้าปะทะกับคนของพวกนิกายมารฟ้าต่อ

ตัดมาทางด้านของเยี่ยหลง นกยักษ์สีดำที่จับตัวเยี่ยหลงมา พอมาถึงฝั่งทางด้านของหมู่บ้านที่เยี่ยหลงเริ่มออกเดินทางไปเกาะงู 

มันก็วางตัวเยี่ยหลงลงพื้นอย่างนุ่มนวล จากนั้นมันก็กลายร่างเป็นร่างมนุษย์

ทันทีที่มันกลายเป็นร่างมนุษย์ให้เยี่ยหลงเห็น เยี่ยหลงที่ใส่หน้ากากกลับแล้ว ก็กล่าวขึ้น " ข้าว่าแล้วต้องเป็นเจ้า เฮยอวี่เทียน "

เยี่ยหลงออกคำถาม " ก็ข้าออกคำสั่งไปแล้วไม่ใช่หรอ ว่าให้เจ้ารออยู่ตรงที่เรือ ทำไมเจ้าถึงสามารถขัดขืนคำสั่งขอข้าได้ล่ะ "

เฮยอวี่เทียนไม่ตอบ

ฟีนิกซ์ที่เห็นเยี่ยหลงสงสัย คนจึงบอก ' มึงลืมอะไรไปรึเปล่า ว่ามึงต้องใช้พลังเวทในการออกคำสั่ง และตอนที่มึงออกคำสั่งกับมัน กูไม่เห็นมึงใช้พลังเวทออกคำสั่งกับมันเลยแม้แต่สักกะนิดเลยนะ '

เยี่ยหลงที่ได้รับคำบอกมาแบบนั้น คนก็ถึงกับ ' เออ จริงด้วย '

หลังจากคนรู้แล้วว่าเป็นเพราะอะไร ทำไมเฮยอวี่เทียนถึงมาช่วยตนได้ คนก็คิดขึ้น ' ดีนะ ที่เราไม่ได้ออกคำสั่งแบบนั้นไป ไม่งั้นหนียากแน่ '

พอเยี่ยหลงคิดจบ คนก็หันมาถามเฮยอวี่เทียน " เฮยอวี่เทียน ข้าขอถามเจ้าจริงๆนะ ไม่ตอบไม่ได้ ว่าทั้งๆที่เจ้ามีโอกาสหนีออกจากข้าไปได้ ทำไมถึงไม่หนี และมาช่วยข้าอีก "

เฮยอวี่เทียนเงียบดั่งเคย แต่ครั้งนี้คนเงียบได้ไม่นาน คนก็เอ่ยตอบคำถามของเยี่ยหลง " เป็นเพราะพันธสัญญา ข้าจึงออกห่างเจ้าเกินหกลี้ไม่ได้ "

ทันทีที่เยี่ยหลงรู้ว่าเฮยอวี่เทียนพูดได้ คนก็กล่าวขึ้น " ก็พูดได้หนิ "

เยี่ยหลงถาม " และที่มาช่วยข้าเล่า เป็นเพราะเหตุใด ทำไมไม่ปล่อยให้ข้าตาย หากข้าตาย พันธสัญญาก็น่าจะยกเลิกนะ "

เฮยอวี่เทียนตอบ " ที่ข้าช่วยเจ้า เป็นเพราะต้องการตอบแทนเจ้า ที่เจ้าให้ปลาข้ากิน ก็เท่านั้น "

เยี่ยหลงไม่ถามต่อ ทำเพียงเข้าใจ " อ๋อ แบบนี้นี่เอง "

" งั้นข้าคงต้องทำดีกับเจ้ามากๆแล้วล่ะ " เยี่ยหลงกล่าว

เฮยอวี่เทียนเงียบใส่อีกตามเคย

เยี่ยหลงที่พบแบบนั้น คนก็ไม่ถามต่อ ทำเพียงบอก " เราออกเดินทางกันเลยเถอะ เดี๋ยวพวกที่ต้องการคัมภีร์มันอาจจะตามเรามาทัน "

ครั้นเยี่ยหลงบอกไปแบบนั้น คนก็รีบเรียกเข็มทิศออกมา จากนั้นก็กล่าวกับเข็มทิศ " จงนำทางข้าไปหา คัมภีร์สวรรค์ เล่มต่อไปที่อยู่ใกล้ๆข้า ที่ข้ายังไม่พบบัดเดี๋ยวนี้ "

ทันทีที่เยี่ยหลงบอกเสร็จ เข็มทิศก็เริ่มชี้นำทางเยี่ยหลงไปหาคัมภีร์สวรรค์เล่มต่อไปในทันที

วันที่ สิบ พฤษจิกา ทางด้านพวกหลิงคุนหลุน พวกคนก็กลับมาถึงสำนักพอดีและเข้าพบพวกอาจารย์ตน ณ ตำหนักกลางในทันที

ในทันควันที่หลิงคุนหลุนมาพบกับพวกอาจารย์ตน คนก็กล่าวฟ้องในทันที " อาจารย์ภารกิจในครั้งนี้ล้มเหลว แต่หาได้เป็นเพราะศิษย์ไม่ แต่เป็นเพราะคนสองคน "

ดอยหญ้าเขียวใหญ่ถาม " เป็นเพราะใครฤา "

หลิงคุนหลุนบอก " เป็นเพราะ เฉินฉางชุนกับสวี่หลิงอี้ ที่ไม่ยอมจริงจังกับการต่อสู้แย่งคัมภีร์มาขอรับ "

หลิงเถียนอี้ที่ได้ฟังดังนั้น ก็กล่าวถามศิษย์ตน " เจ้าใหญ่ เป็นดั่งที่เขาบอกจริงหรือไม่ "

เฉินฉางชุนบอก " จริงขอรับอาจารย์ "

" แล้วเหตุใดเจ้าถึงไม่จริงจังกับการต่อสู้ " หลิงเถียนอี้ถาม

เฉินฉางชุนยังไม่ทันบอก หลิงคุนหลุนก็กล่าวบอกขึ้นก่อน " เป็นว่าคนที่มาชิงคัมภีร์เป็นศิษย์ทรยศสำนัก ทีมาจากดอยท่านอย่างไรล่ะ "

หลิงเถียนอี้ที่ได้ฟังดังนั้น ก็กล่าวขึ้น " เจ้าแปดอย่างงั้นหรอ "

เจ้าดอยหมื่นปักษาสถิตกล่าวถามสวี่หลิงอี้ " แล้วเจ้าเล่าเหตุใดถึงไม่จริงจังกับการต่อสู้ "

สวี่หลิงอี้กำลังจะกล่าว แต่ไม่ทันหลิงคุนหลุน หลิงคุนหลุนกล่าวขึ้นก่อน " ตามที่ข้ารู้มา เป็นเพราะว่าสวี่หลิงอี้ กับ ศิษย์ทรยศเป็นสหายกัน เพราะเหตุนี้ คนจึงลังเลไม่คิดจะโจมตีใส่คนทรยศอย่างจริงจัง จนทำให้เสียคัมภีร์สีนิลของเผ่าพ่อมดมนต์ดำไปถึงสามเล่มน่ะขอรับ "

หลังจากที่หลิงคุนหลุนกล่าวฟ้องเสร็จ เจ้าดอยหญ้าเขียวใหญ่ก็สูดหายใจเข้าลึกๆ จากนั้นก็ปล่อยออกมาและกล่าว " ศิษย์น้องหลิงเถียนอี้ 

ศิษย์น้องเฟิงเทียนอวี่ พวกเจ้าจะเอายังไงกับศิษย์ของพวกเจ้า "

หลิงเถียนอี้บอก " ข้าจะลงโทษกักบริเวณก็แล้วกัน "

เฟิงเทียนอวี่บอก " ข้าเพิ่งมาเป็นเจ้าดอยคนใหม่ ฉะนั้นข้าขอเพียงแค่พูดบอกกล่าวอบรมเพียงแค่นั้นก็พอ "

หลิงคุนหลุนที่ได้ฟัง ก็ไม่พอใจ คนจึงกล่าวขึ้น " บทลงโทษมีเพียงแค่นี้เองหรือขอรับ "

หลิงเถียนอี้กล่าวอย่างไม่สบอารมณ์ " แล้วต้องการอะไรอีก "

หลิงคุนหลุนบอก " ข้าต้องการถอดถอน คนทั้งสองออกจากกลุ่มภารกิจของข้าน่ะขอรับ "

หลิงเถียนอี้ที่ได้ฟังก็ถึงกับกล่าว " นี่เจ้า " แต่คนกล่าวได้ดพียงแค่นี้ เจ้าดอยหญ้าเขียวใหญ่ที่ได้ฟังความต้องการของศิษย์ตน คนก็ยกมือห้ามหลิงเถียนอี้ไม่ให้พูดต่อ 

จากนั้นคนก็กล่าว " ข้าเห็นด้วยกับเจ้านะ เอาเป็นว่าถอดถอนสองคนนี้ออก แล้วเอาคนใหม่เข้ามาแทนก็แล้วกัน "

" หลิงคุนหลุนเจ้าคิดเอาไว้รึยังว่าจะเอาใคร " ดอยหญ้าเขียวใหญ่ถาม

หลิงคุนหลุนบอก " สองคนที่มาแทนข้าคิดเอาไว้แล้ว หนึ่งคือ อวิ๋นเผิงเทียนแห่งดอยหญ้าเขียวใหญ่ และสองคือ เผิงว่านคงแห่งดอยหญ้าเขียวใหญ่ "

หลิงเถียนอี้ที่ได้ฟังดังนั้น ก็เลือดโมโหขึ้นหน้าและกล่าว " นี่เจ้าเอาแต่พวกตัวเองหนิ แบบนี้มันไม่ยุติธรรมสำหรับคนดอยอื่นๆที่ต้องการหาประสบการณ์นะ "

หลิงคุนหลุนกล่าว " ในการทำภารกิจ ต้องให้ความสำคัญกับความสำเร็จของภารกิจเป็นอันดับหนึ่ง ฉะนั้นจะให้คนที่มีใจโลเล ครึ่งๆกลางๆ คิดถึงแต่มิตรภาพเก่าๆ มันคงไม่ได้กระมัง "

" เจ้า " หลิงเถียนอี้กล่าว

หลิงเถียนอี้กล่าวได้แค่ เจ้า เจ้าดอยหญ้าเขียวใหญ่ก็ยกมือขึ้นเป็นสัญญาณบอกให้ไม่ต้องพูดต่อแล้ว 

จากนั้นเจ้าดอยหญ้าเขียวใหญ่ก็กล่าว " ข้าเห็นด้วยกับศิษย์ข้านะ เอาเป็นว่าเอาตามที่ศิษย์ข้าบอกก็แล้วกัน "

หลิงเถียนอี้ที่ได้ฟังก็กล่าว " แล้วแต่ศิษย์พี่ก็แล้วกัน " จากนั้นก็เดินหัวเสียออกไปพร้อมกับเฉินฉางชุน

ครั้นเฉินฉางชุนมาถึงยังดอยตนและพบปะกับบรรดาศิษย์น้องตนแล้ว

เป่าลู่จิวที่เป็นศิษย์น้องก็ถามศิษย์พี่ตนขึ้น " ภารกิจเป็นอย่างไรบ้างศิษย์พี่ สำเร็จราบรื่นดีหรือไม่ "

เฉินฉางชุนบอก " ภารกิจล้มเหลว คัมภีร์ถูกแย่งชิงไป "

หลิวหลี่เจี๋ยกล่าว " อย่าบอกนะศิษย์พี่ ว่าคนของพรรคมารได้ไปน่ะ "

เฉินฉางชุนบอก " มิใช่คนของพรรคมาร แต่เป็นศิษย์น้องแปดต่างหาก ที่แย่งคัมภีร์ไป "

""""" อะไรศิษย์น้องแปดแย่งคัมภีร์ """"" คนทั้งห้ากล่าวพร้อมกัน

" การที่ศิษย์น้องแปดมาแย่งชิงคัมภีร์ไปแบบนี้ คงจะเป็นภารกิจที่ศิษย์น้องแปดรับมาแน่ๆ " 

หลิวหลี่เจี๋ยกล่าว

" คงจะเป็นอย่างงั้นแหละ มิน่าเล่าศิษย์น้องแปดถึงถูกตั้งค่าหัวตั้งหนึ่งแสนเหรียญทอง " ฟู่จางเหว่ยกล่าว

เฉินฉางชุนถอนหายใจ " เฮ้อ "

เลี่ยงลี่ที่เห็นเฉินฉางชุนถอนหายใจคนจึงกล่าวถาม " ศิษย์พี่ใหญ่ท่านถอดหายใจทำไมฤา "

หนิงจินหลงถามเช่นกัน " นั่นสิ ท่านถอนหายใจทำไม "

เฉินฉางชุนบอก " ข้าเป็นห่วงศิษย์น้องแปด การที่ศิษย์น้องแปดช่วยคนของพรรคมาร และแถมยังรับภารกิจเกี่ยวกับคัมภีร์อันตรายๆพวกนั้นอีก ก็เท่ากับว่าตอนนี้ ศิษย์น้องแปด เป็นทั้งศัตรูกับฝ่ายธรรมะและฝ่ายอธรรมไปโดยปริยาย อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ที่ข้าถอนหายใจก็เพราะด้วยความเป็นห่วงนี้แหละ "

ศิษย์น้องทั้งห้าของเฉินฉางชุนที่ได้ฟังดังนั้น พวกคนก็ถอนหายใจพร้อมๆกัน """"" เฮ้อ """""

หมายเหตุจ้า : นับตั้งแต่ตอนที่ 75 เป็นขึ้นไป ทางเราจะติดใจแล้วนะ ช่วยอุดหนุนEternalที

หมายเหตุ2จ้า :หากตอนไหนซ้ำ Comment บอกได้นะ จะแก้ให้เร็วที่สุด