การละเล่นของพระเจ้า

ตอนที่151 การต่อสู้ครั้งสุดท้าย

“โฮกกก”

“วิ้ง ฟุมมม”มนุษย์ดาวอังคารคำรามออกมาอย่างดุร้ายมันควบคุมเครื่องจักรรอบตัวของมันเข้าโจมตีศรเพลิงจำนวนมหาศาลของผมพร้อมกับที่ได้สะบัดมือส่งเครื่องจักรพุ่งเข้าใส่ผมด้วยความเร็วสูง

“ตูม ตูม ตูม”

“พวกนาย”ผมในตอนนี้เหลือพลังอยู่น้อยอย่างมากจนไม่สามารถที่จะป้องกันตัวเองได้แต่แล้วก็ปรากฏคนพุ่งเข้ามาป้องกันผมจากด้านหลังผมตกใจเล็กน้อยเพราะทุกคนไม่ได้หนีแต่เข้ามาช่วยผมทันที

“ช่วยกันจัดการมัน”

“วิ้ง ตูม”โคริและคาเอลตะโกนออกมาพร้อมกันทุกคนพุ่งเข้าใส่มนุษย์ดาวอังคารด้วยความเร็วสูงเครื่องจักรระเบิดพลังจำนวนมหาศาลออกมาและเหวี่ยงเข้าใส่ทุกคน

“อ้ากกก”

“วิ้ง ย้ากกก”เครื่องจักรเริ่มมัดร่างกายของเหล่าผู้นำเมืองของแต่ละคนด้วยความเร็วสูงจนพวกมันกรีดร้องออกมาอย่างทรมานปรากฏร่างกายของบางคนพุ่งเข้ามาด้านข้างของทุกคนและตัดเครื่องจักรทั้งหมดทิ้งและปลดปล่อยเสียงคำรามออกมา

“ฟุมมม”

“ไม่ได้พบกันนานนะไอ้หนู”พลังที่รุนแรงกระแทกเครื่องจักรและมนุษย์ดาวอังคารเข้าไปภายในมิติที่แยกออกไปและชายคนนั้นก็หันมาพูดกับผมและนั้นทำให้ผมตกใจมากเพราะคนที่หนูตกหน้าของผมคือเทพเกราะทองนั้นเอง

“เจ้าจะไม่ได้ทำสิ่งใดเพราะข้าจะต้องเป็นผู้สังหารมัน”

“เฮ...”เทพเกราะทองคำรามออกมาพร้อมกับที่ชูดาบขึ้นไปที่หน้าของมนุษย์ดาวอังคารเสียงโฮร้องดังขึ้นตอนนี้เหล่าเทวดาจำนวนมากพุ่งเข้าใส่มนุษย์ดาวอังคารด้วยความเร็วสูงผ่านทุกคนไปโดยที่ไม่ได้สนใจด้วยซ้ำ

“มนุษย์ทุกคนรีบออกไปจากที่นี้ กิลจอฝากพวกเขาด้วย”

“อือ”ผมพูดออกมาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความจริงจังเมื่อกิลจอได้ยินมันก็พยักหน้าตอบผมจ้องมองไปที่เท็มเพสและโคริและให้พวกมันพาทุกคนออกไป และทุกคนที่ไม่ใช้ปีศาจโบราณก็ออกไป

“เอเด็น”

“ข้าจัดได้เอง”ผมพูดออกมาเพราะเอเด็นกับยักษ์ไม่ได้จากไป มันตอบก่อนที่จะพุ่งออกไปด้วยความเร็วสูงมนุษย์ดาวอังคารสะบัดมือควบคุมเครื่องจักรทั้งหมดของมันเข้าโจมตีกลุ่มของเทวดาปีศาจโบราณ และสัตว์กลายพันธุ์

“สิ่งเหล่านี้พวกเราไม่สามารถที่จะจัดการมันได้”

“มันแข็งเกินไป”อาซาเซลพุ่งออกเพราะสายฟ้าของมันไม่สามารถที่จะเจาะเข้าสู่เครื่องจักรเหล่นี้ได้เลยลูซีเฟอร์พูดออกมาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยดุร้ายพร้อมกับที่ได้ระเบิดคลื่นพลังจำนวนมหาศาลออกมา

“โฮกกกก”

“บ้าเอ้ย”มนุษย์ดาวอังคารคำรามออกมาและเปิดมิติให้กว้างขึ้นพร้อมกับปรากฏเครื่องจักรจำนวนมหาศาลหลั่งไหลออกมาราวกับน้ำทะเลผมพูดออกมาและฮุนวินก็รีบเดินพาผมออกไปจากที่นี้

“นายต้องพักนะ”

“ตอนนี้นะเหรอ”ฮุนวินพูดออกมาและพาผมออกมาจากระยะการต่อสู้ผมถามออกมาด้วยสีหน้าจริงจังเมื่อฮุนวินได้ยินก็หน้าซีดและก็กัดฟันและพยักหน้าตอบผมได้ได้ถอนหายในเมื่อได้เห็นและนอนลงไปที่พื้นแต่เมื่อหลังคิดพื้นผมก็หลับไปในทันที

“ตอนนี้สมุทรหลับไปแล้ว”

“ตอนนี้เนี้ยนะเจ้าเด็กบ้านั้น”ฮุนวินตะโกนออกมาเมื่อทุกคนได้ยินเบลเซบับก็พูดออกมาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความดุร้ายก่อนที่จะเริ่มเปลี่ยนร่างกายจนกลายเป็นมังกรขนาดใหญ่และคำรามปลดปล่อยเปลวเพลิงสีฟ้าออกมา

“ย้ากกก”

“เปรี้ยง ตูม”เบลเซบับอาซาเซลและลูซีเฟอร์คำรามออกมาพร้อมกับปรากฏสายฟ้าสีดำเปลวเพลิงสีดำและเปลวเพลิงสีฟ้าประสานการโจมตีเข้าด้วยกันพุ่งเข้าใส่มนุษย์ดาวอังคารด้วยความเร็วสูง

“ปัง ฟุม”

“นี้มัน”มนุษย์ดาวอังคารใช้เครื่องจักรทั้งหมดที่มีสร้างโล่กำบังขึ้นและป้องกันการโจมตีของทั้งสามทันทีปรากฏคาเอลที่ยืนอยู่บนวิญญาณเสือสวรรค์มันง้างคันศรออกเพื่อรวบรวมพลังวิญญาณจำนวนมหาศาลเข้าไปสร้างศรที่แข็งแกร่งขึ้น

“วิ้ง วิ้ง วิ้ง ตูม”

“ย้ากกกก”คาเอลปลดปล่อยศรพุ่งออกไปด้วยความเร็วสูงศรนั้นพุ่งทำลายบรรยากาศรอบๆถึงสามครั้งก่อนที่จะพุ่งเข้าปะทะกับกำบังเครื่องจักรที่แข็งแกร่งจนทะลุพุ่งเข้าใส่กลางอกของมนุษย์ดาวอังคารจนมันกรีดร้องออกมาอย่างทรมาน

“อย่าเข้าไปใกล้มันต้องการที่จะขโมยร่างกาย”

“นี้...”ผมพึมพำออกมาระหว่างที่กำลังนอนตัวร่างกายหลั่งเหงื่อออกมาเมื่อฮุนวินได้เห็นก็เต็มไปด้วยความตกใจและรีบลุกขึ้นทันทันที

“อยากเข้าไปใกล้มันนะมันจะขโมยร่างกายของพวกนาย”

“โฮกกก”ฮุนวินตะโกนออกมาสุดเสียงทุกคนเมื่อได้ยินก็พยายามที่จะถอยออกไปแต่เสียงคำรามของมนุษย์ดาวอังคารปลดปล่อยออกมาอย่างบ้าคลั่งและเครื่องจักรทั้งหมดก็พุ่งออกไปทั่วทุกทิศและเข้าโจมตีทุกคนทันที

“อัก...”

“แย่แล้ว”เครื่องจักรนั้นสามารถที่จะจับร่างกายของหนึ่งในเทวดาต้นหนึ่งและมัดจนร่างกายเกือบจะแตกออกก่อนที่จะเข้ามาด้านหน้าของมนุษย์ดาวอังคารและขย้ำลงไปที่หัวของเทวดาและเริ่มกลืนร่างกายของพวกมันเข้าไปจริงๆ