กลับชาติมาเกิดใน Urban Fantasy

ตอนที่หกสิบ เปลี่ยนแนวทาง

หลังจากพวกเราพูดจาไร้สาระกันสักพัก

พวกเราก็สามารถตกลงกันในเรื่องที่สำคัญที่สุดได้

“ตกลงว่าแอนดรูว์ใช้ฉายาว่าบลักเก้นไฮเมอร์แฮงก์เป็นสครูสแมชเชอร์ และผมคือเดอะ โพรเทคเตอร์นะ”

“โอเค ตกลงกันลงตัวได้เสียที”

พวกเราเอาข้อศอกและมือประสานกัน

คุณโธมัสยังกุมขมับอยู่และกล่าวว่า

“ชั้นว่าพวกเธอไม่ได้เข้าใจอะไรกันเสียเท่าไรนะ”

แต่เขาก็แทบจะหมดแรงแล้วเช่นกันในการอธิบายให้พวกนี้ฟัง

“ทำไมล่ะครับ แอนนาคือเดอะสเลเยอร์หากพวกผมไม่มีฉายาก็ไม่เข้าพวกกับแอนนาน่ะสิครับ?”

แอนดรูว์ถามอย่างสงสัย

“พวกเธอ..”

คุณโธมัสอ้าปากและหุบลงอีกครั้งแบบปลาขาดน้ำจนส่ายศีรษะและปล่อยไปกับความเข้าใจผิดที่ไม่รู้ว่าจะต้องเริ่มอธิบายจากตรงไหนดี

“เอาล่ะ เราจะเริ่มจากเอาแขนกลติดให้กับบลักเก้นไฮเมอร์ก่อนและเราจะติดสว่านให้กับสครูสแมชเชอร์”

ผมกล่าวกับแอนดรูว์และแฮงก์

“และพวกเราจะเอาแส้เป็นอาวุธให้กับแอนนาด้วย”

“ใช่ใช่ เธอสามารถใส่ชุดเมดเซ็กซี่ด้วยนะ”

แฮงก์กล่าวอย่างกระตือรือร้นและโดนแอนนาตอกกลับ

“ชั้นบอกแล้วไงว่าไม่เอาชุดเมด”

แอนนาคือสาววัยรุ่นอเมริกัน

“แต่แส้นี่ดีนะ แอนนาเธอสามารถโจมตีศัตรูที่มาจากระยะไกลได้และเป็นอาวุธที่สามารถซ่อนได้ง่ายหากเจอกับการตรวจค้นอาวุธอย่างในผับที่มีการตรวจโลหะหรืออุปกรณ์อย่างหลาวและหน้าไม้ต่างๆ”

แอนนาจ้องหน้าเลโอนาร์ดที่กล่าวอย่างจริงจังและหันหน้าไปอย่างไม่พอใจ

ที่เขาสามารถพูดเรื่องไร้สาระได้อย่างเหมือนจริงจังมากขนาดนี้

“และการมีตัวตนปลอมน่ะอย่างน้อยน่าจะช่วยปกป้องตัวจริงของพวกเราได้ หากมีศัตรูเขาจะควานหาสครูสแมชเชอร์ บลักเก้นไฮเมอร์หรือเดอะโพรเทคเตอร์ไม่ใช่ พวกเราสามคน “

ผมนึกถึงกรณีที่มีการส่งตำรวจตามมาจับแอนนาเพื่อให้เธอพ้นไปจกาการขัดขวางแผนการของพวกปีศาจ

แอนนามีประวัติอาชญากรรมอย่างการเผาโรงเรียนก็เพราะอย่างนี้ทางเทคนิคเผาโรงเรียนที่เป็นแหล่งรวมแวมไพร์ถือว่าถูกต้องแล้ว

แต่เพราะเธออยู่ในที่เกิดเหตุในหน้าตาและตัวตนจริงๆทำให้ต้องรับผิดชอบต่อการเผาโรงยิมและความเสียหายที่เกิดขึ้น

ดังนั้นการมีตัวตนคอสตูมก็เป็นทางเลือกอีกทางหนึ่งที่เราจะปกป้องตัวเราได้แบบเดียวกับสไปเดอร์แมน

และท่าทางแอนนาก็ยิ่งโมโหใหญ่ที่เลโอนาร์ดพูดเรื่องไร้สาระได้ราวกับมีเหตุผลมาก

“เอ่อ ชั้นว่าพวกเราก็ทำได้ดีอยู่แล้วนะ”

คุณโธมัสกล่าวเพื่อพยายามจะหาเหตุผลให้กับพวกบ้าบอทั้งสามคนนี้

“ก็เผื่อพวกแวมไพร์หรือศัตรูจะส่งนักฆ่ามาตามฆ่าเราถึงบ้านน่ะครับคุณโธมัสคงไม่อยากใส่หมวกไหมพรมปิดบังหน้าไว้จนเหมือนโจรปล้นธนาคารมากกว่าวอทเชอร์ของสเลเยอร์ใช่ไหมครับ?”

เลโอนาร์ดกล่าว

คุณโธมัสยกมือขึ้นจะอธิบายแต่ก็ต้องลดมือลง

รู้สึกว่าความบ้าบอเมื่ออธิบายจากปากเลโอนาร์ดมันดูมีเหตุผลแปลกๆอย่างไรชอบกลแต่ก็รู้สึกเหมือนมีสิ่งผิดปรกติอะไรสักอย่าง

ทั้งสามคนเลยลากเนื้อเรื่องไปเข้าสู่แนวซูเปอร์ฮีโร่คอมมิคแทนที่แฟนตาซีนครหลวงUrban Fantasy ด้วยประการฉะนี้เอง