บทที่4 คำทำนายของธิดาเทพ
ฝนที่ตกกระหน่ำมาทั้งคืนก็หยุดตกในรุ่งเช้าของวันถัดมา พวกของจวินซีก็ออกเดินทางกันทันที โดยมีเฟิงเทียนตกสอยห้อยตามไปด้วย
ครึ่งเดือนต่อมาทั้งห้าก็เดินทางเข้าเขตของแคว้นซีเยี่ยและเฟิงเทียนก็แยกตัวออกไป ชาวบ้านที่ได้รับข่าวว่าธิดาเทพได้เดินทางมาถึงแคว้นของตนก็ต่างมารอชื่นชมธิดาเทพผู้เลื่องชื่อทว่ากลับไม่เห็นเเม้แต่เงาของธิดาเทพ
โรงเตี๊ยมแห่งหนึ่ง
" เสี่ยวเอ้อ มีห้องว่างหรือไม่ " เสียงของต้าจงเอ่ยถามเสี่ยงเอ้อที่ออกมาต้อนรับพวกตน
" มีขอรับ นายท่าน " เสี่ยวเอ้อตอบอย่างยิ้มแย้ม
ต้าจงจึงหัมมาสบตาของจวินซีครู่หนึ่งแล้วหันกลับไปตอบเสี่ยวเอ้อ " สองห้อง "
" ขอรับ นายท่านเชิญทางนี้ " จากนั้นทั้งสามก็ตามเดินตามเสี่ยวเอ้อไปที่ห้องพัก พอถึงหลี่เซียนก็สั่งให้เสี่ยวเอ้อคนนั้นนำอาหารมาให้ที่ห้องพักแล้วมอบเงินหนึ่งตำลึงให้กับเสียวเอ้อคนนั้นเป็การตอบแทน
เมื่อหลี่เซียนเข้ามาในห้องแล้วก็เอ่ยขึ้นมาทันที " โชคดี...ทีธิดาเทพรอบคอบพวกเราจึงไม่ได้วุ่ยวายมากนัก "
ย้อนกลับไปก่อนที่จะเข้าเมืองจวินซีได้สั่งให้ทั้งเปลี่ยนจากนั่งรถม้าให้เป็เดินเท้าเข้าเมืองแทนไม่เช่นนั้นคงวุ่ยวายกับชาวบ้านที่รออยู่หน้าประตูเมืองน่าดู
ไม่นานก็ได้ยินเสียงค็อกประตูดังขึ้น หลี่เซียนจึงลุกขึ้นไปดูก็ปรากฏว่าเป็เสี่ยวเอ้อที่นำอาหารมาให้ หลี่เซียนจึงรับถาดอาหารมาแล้วนำมาให้นายตัวเอง " ธิดาเทพ อาหารมาแล้วเ้าค่ะ "
" อืม.. " จวินซีขานรับเเล้วเดินนั่นที่โต๊ะและลงมือกินข้าวทันที
ในระหว่างที่จวินซีกำลังกินข้าวอยู่นั้นหลี่เซียนก็เอ่ยขึ้น " เราจะอยู่ที่นี่นานหรือไม่เ้าคะ "
" ข้าได้ยินว่าไม่อีกวันจะมีงานเทศกาลโคมไฟพวกเราก็อยู่เที่ยวก่อนแล้วกัน " จวินซีเอ่ยขึ้น
หลี่เซียนยิ้มจนตาหยีแล้วเอ่ยขึ้น " ข้าได้ยินว่ามีดอกไม้ไฟด้วยนะเ้าคะ "
" จริงหรือ " จวินซีเอ่ยขึ้นอย่างตื่นเต้นนานแล้วที่นางไม่ได้เห็นดอกไม้ไฟ
" จริงสิเ้าคะ ไว้ก่อนจะถึงวันงานบ่าวกับต้าจงจะตระเวนหาที่เหมาะๆได้ชมดอกไม้ไฟ "
จวินซีจึงยกยิ้มขึ้นอย่างอ่อนโยนเเล้วก็ขึ้นอย่างหยอกล้อ " ก็ดีเหมือนกัน...เช่นนี้ก็ฝากพวกเ้าทั้งสองแล้ว ส่วนข้าก็จะเดินเที่ยวเล่นอย่างสบายใจ "
" โถ่...ธิดาเทพ " หลี่เซียนเอ่ยขึ้นอย่างโอดโอย จากนั้นทั้งสองก็รีบกินข้าวแล้วพักผ่อน
วันต่อมาต้าจงก็โดนหลี่เซียนลากออกไปหาที่ไว้เพื่อชมดอกไม้ไฟ ส่วนจวินซีนางก็เปลี่ยนไปสามอาภรณ์ของบุรุษแล้วรวมผมมัดเป็หางม้าดูคล้ายกับเป็คุณชายเ้าสำราญในมือของนางก็ถือพัดหยดอันหนึ่งโบกไปมาแล้วเดินเที่ยวชมตลาดในเมื่องอย่างสบายอารมณ์
เมื่อสตรีเห็นนางในคราบของคุณชายก็ต่างกันทิ้งผ้าเช็ดหน้ากันเป็แถว แล้วจวินซีก็มาหยุดที่โรงน้ำชาเเห่งนี้แล้วนางจึงเดินเข้าไปด้านใน
" คุณชาย เชิญด้านในขอรับ " เสี่ยวเอ้อเห็นจวินซีเดินมาก็เข้ามาต้อนรับนาง
" มีที่ชมวิวดีๆหรือไม่ " จวินซีเอ่ยถามกับเสี่ยวเอ้อที่เข้ามาต้อนรับตน
" มีขอรับ เชิญคุณชายตามมาทางนี้ " จวินซีนางจึงเดินตามหลังเสี่ยวเอ้อผู้นี้ชั้นสองของโรงน้ำชาแล้วพานางมาหยุดที่โต๊ะริมหน้าต่างจวินซีจึงเอ่ยขึ้น "เอาขนมกับน้ำชาขึ้นของที่นี่มาให้ข้าชุดหนึ่ง "
" ขอรับ " แล้วเสี่ยวเอ้อก็จากไปไม่นานก็มาพร้อมกับของที่จวินซีสั่ง นางจึงหยิบเงินให้กับเสี่ยวเอ้อเสร็จแล้ว เสี่ยวเอ้อผู้นั้นจึงจากไป
ส่วนจวินซีนั้นรินชาให้ตนเองเสร็จก็มองดูผู้คนที่เดินขวักไขว่ที่อยู่ด้านล่างอยู่อารมณ์ดี จวินซีนางชื่มชอบชีวิตที่อิสระอย่างเช่นตอนนี้ ไม่ต้องทนทุกข์ปล่อยวางในทุกๆเื่ แล้วจวินซีนางนึกสนุกขึ้นมาก็เริ่มทำนายชะตาของชาวบ้านแคว้นซีเยี่ย เมื่อนางได้ผลทำนายนางก็ใช้วิชาเวทย์สร้างผีเสื้อเวทย์มนต์ขึ้นมาแล้วให้พวกมันจับกลุ่มกันเป็ตัวอักษรใจความว่า ' เหมันต์เหน็บหนาวและยาวนาน '
เมื่อชาวบ้านได้เห็นผีเสื้อทองปรากฏขึ้นเป็ตัวอักษรอยู่บนอากาศต่างก็พากันชี้ชวนให้ผู้อื่นดูต่างก็คุกเข่าลงแล้วเอ่ยขึ้นพร้อมกัน " ขอบคุณธิดาเทพ! "
ทางฝั่งของมู่หลงซีหลังจากแยกจากพวกของจวินซีแล้วก็ไปตรงรวมตัวกับมู่หลงเทียนอี้ที่เป็น้องชายต่างมารดาของที่แยกเดินทางไปอีกทางพร้อมกับมู่หลงเฟิงอวี้ที่เป็น้องสาวรวมมารดาของตนแล้วร่วมกันเดินทางมายังเเคว้นซีเยี่ยพร้อมกัน พอพวกเข้ามาถึงก็มุ่งหน้ามาที่เหล่าอาหารเป็อันดับเเรก
ในขณะที่พวกพวกเขากำลังกินอาหารอยู่นั่นมู่เหลียงของสนิทของมู่หลงซีก็เอ่ยขึ้นมา " ท่านอ๋องขอรับ ธิดาเทพนั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามของเรา "
เมื่อทั้งหมดได้ยินก็พากันตรู่เข้าไปหน้าต่างแล้วมู่หลงเทียนอี้ก็เอ่ยขึ้น " ข้าอยากเห็นหน้าธิดาเทพนักว่าจะงดงามอย่างเช่นที่เขาลือกันหรือไม่ "
สิ้นเสียงของมู่หลงเทียนอี้ มู่หลงเฟิงอวี้ก็พยักหน้าอย่างเห็นด้วย ส่วนมู่หลงซีก็ขมวดคิ้วแน่นแล้วเดินตามทั้งสองคนมาหยุดที่ริมหน้าต่างและภาพที่เขาเห็นคือ...จวินซีที่อยู่ในคราบของบุรุษเ้าสำราญกำลังนั่งยิ้มมองดูผู้คนที่ด้านล่าง
จากนั้นก็หลับตาลงสักพักก่อนลืมตาขึ้นมาแล้วก็มีผีเสื้อสีทองปรากฏออกมาจากมือนางและบินไปเกาะกลุ่มเป็ตัวอักษร
" เหมันต์เหน็บหนาวและยาวนานงั้นหรือ " เสียงของเฝิงเซี่ยอี้ดังขึ้นด้านข้างมู่หลงซีทำให้เขาได้สติขึ้นมา
" ธิดาเทพได้คำทำนายกับแคว้นซีเยี่ยแล้ว " มู่หลงเฟิงอวี้เอ่ยขึ้นมาอย่างตื่นเต้น
มู่หลงซีเลิกคิ้วขึ้นแล้วเอ่ยพึมพำอย่างสงสัยใคร่รู้ " ทำนายหรือ "
" ขอรับพี่สาม ทุกครั้งที่ธิดาเทพให้คำทำนายก็จะมีผีเสื้อสีทองปรากฏขึ้นแล้วจับกลุ่มแล้วตามอักษรเช่นนี้ " มู่หลงเทียนอี้เป็คนตอบจากนั้นเขากันหันไปมองฝั่งตรงข้ามปรากฏว่าธิดาเทพผู้นั้นไม่อยู่แล้ว มู่หลงซีจึงเอ่ยขึ้น " ไปมาอย่างไร้ร่องรอย ธิดาเทพผู้นั้นไม่ธรรมดาจริงๆ กลับไปกินข้าวต่อเถอะจะไม่รีบไปพักผ่อน "
1K
