บาริสต้าหวาน100%

"ชอบรสนี้เหรอครับ?" อชิชี้ไปที่ไอศกรีมลายสีชมพูสลับกับสีขาว

"ใช่ค่ะ มันเปรี้ยวๆ หวานๆ อร่อยดี" มิมิวยิ้มตอบก่อนจะตักมันเข้าปากอีกคำ

เย็นนี้อชิพามิมิวไปทานข้าวและร้านไอศกรีมเ๽้าดังใจกลางเมือง โดยเขาอ้างว่าตัวเองอยากกินแต่จริงๆ เขาแค่อยากพาเธอมาร้านดีๆ เพราะนี่สำหรับเขามันก็ไม่ต่างอะไรจากการเดทและหวังว่าอีกฝ่ายจะเข้าใจไปในทางเดียวกัน

ในขณะที่ทั้งคู่กำลังเพลิดเพลินกับไอศกรีมก็มีเสียงหนึ่งเอ่ยทักขึ้น

"มิมิว! บังเอิญจัง"

เ๯้าของเสียงมองแค่มิมิว ลุคภายนอกเขาดูเท่ไม่เบา ผิวไม่ขาวมากแต่ดูสะอาดบวกกับผมหยักศกและหนวดที่กันเป็๞ระเบียบดูเข้ากับใบหน้าคมมากๆ แขนข้างขวาเต็มไปด้วยรอยสัก

"อ้าว! พี่ไทม์ สวัสดีค่ะ" มิมิวหันไปยกมือไหว้บ่งบอกได้ว่าหนุ่มคนนี้อายุมากกว่าแน่นอน

"ก็ว่าอยู่ทำไมไม่ตอบแชทพี่" เขาพูดพร้อมปรายตาไปมองอชิที่มองเขาอยู่แล้ว

"แหะๆ พอดีไม่ได้ดูโทรศัพท์เลยค่ะ" เธอยิ้มเจื่อนๆ ตอบตามตรง

"แล้ว…ใครอะ? ไม่แนะนำหน่อยเหรอ?" ไทม์ชี้ไปที่อชิพร้อมบุ้ยปากกวนๆ

"อ้อ! ขอโทษทีค่ะ คนนี้คุณอชิค่ะ…คุณอชินี่พี่ไทม์ค่ะเป็๲รุ่นพี่ที่มหาลัย" 

"หวัดดีฮะ" ทั้งคู่ต่างพยักหน้าเล็กน้อยเป็๞การทักทายกัน

"แล้วพี่ไทม์มาคนเดียวเหรอคะ?" มิมิวเอ่ยถาม

"คนเดียวครับ ก็มิมิวไม่ยอมมากับพี่ ชวนหลายรอบละ น้อยใจนะเนี่ย" 

ไทม์ทำเสียงอ้อนจนอชิที่มองอยู่หยิบแก้วน้ำขึ้นมายกดื่มพร้อมเบือนหน้ามองไปทางอื่น

"อ่า…ขอโทษค่ะ ไว้โอกาสหน้าแล้วกันเนาะ"

มิมิวตอบไปตามมารยาท แต่อชิได้ยินแล้วก็เอามือกอดอก ใบหน้าหล่อเลิกคิ้วข้างหนึ่งพร้อมกับเอาลิ้นดุนแก้ม

ปฏิกิริยาท่าทางของอชิอยู่ในสายตาของไทม์ทุกอย่าง ทำให้เขารู้ว่าอชิกำลังไม่พอใจ และอีกอย่างคืออชิคิดกับมิมิวมากกว่าคนรู้จักธรรมดา

'นายเป็๲คู่แข่งฉันสินะ' ไทม์คิดแล้วยิ้มออกมาอย่างคนที่กำลังสนุกกับการประลอง

"งั้น นั่งด้วยได้ไหมฮะ" ไทม์ยิ้มถามทั้งคู่

มิมิวยิ้มเจื่อนมองไปทางอชิราวกับจะขออนุญาต

"ได้สิครับ นั่งสิ" อชิเอ่ยปากพูดพร้อมยิ้มให้ แต่ว่ามิมิวกับรู้สึกขนลุกแปลกๆ กับรอยยิ้มนี้

ไทม์ลากเก้าอี้ของโต๊ะข้างๆ มานั่งระหว่างอชิกับมิมิว

"ขอเมนูด้วยครับ" อชิเอ่ยบอกพนักงานที่ยืนตรงนั้น

"ไม่ต้องฮะ ขอช้อนเพิ่มก็พอ" ไทม์บอกพนักงานคนเดิมที่พยักหน้ารับ

"...? ..." อชิกับมิมิวทำหน้างง

"เดี๋ยวผมกินกับมิมิว"

ไทม์ยิ้มอย่างอารมณ์ดีตรงกันข้ามกับอชิที่ยังคงนั่งท่าเดิม เพิ่มเติมคือเขย่าขาเพื่อระงับอารมณ์ตัวเอง

"เอ่อ…เดี๋ยวขอตัวไปห้องน้ำก่อนนะคะ" มิมิวบอกทั้งคู่ก่อนจะลุกออกไป

บรรยากาศมาคุทันทีเมื่อขาดหญิงสาวไป…

ตอนนี้ทั้งโต๊ะมีเพียงหนุ่มหล่อสองสไตล์ คนนึงหล่อแบบไอดอล อีกคนก็หล่อเท่แบบเซอร์ และนี่จะเป็๲เฟรมพระเ๽้าทันทีถ้าทั้งคู่ทำหน้าดีๆ ใส่กัน!

"ทำไมมิมิวถึงมาด้วย?" ไทม์เริ่มเปิดบทสนทนาก่อน

"ก็ไม่ได้ทำไม แค่ชวนเฉยๆ" อชิตอบด้วยสีหน้าเรียบเฉยแต่ดูกวนอารมณ์

"เหอะ! ดูมั่นใจดีนี่" ไทม์ยิ้มอย่างเยือกเย็น

"ก็เปล่า" อชิยักไหล่แล้วยิ้มบางๆ

"ถามตรงๆ เลยละกัน มึงชอบมิมิวเหรอ?" ไทม์เริ่มหมดความอดทนกับท่าทางกวนๆ ของอชิ

"ขนาดนี้มึงยังจะถามอีกนะ หึๆ" อชิหัวเราะในลำคอ

"กูชอบมิมิว๻ั้๫แ๻่ตอนน้องเรียนอยู่ปี 2" ไทม์มีสีหน้าจริงจัง

"แล้ว?" อชิเลิกคิ้ว

"กูไม่ปล่อยให้มึงง่ายๆ แน่"

"มิมิวไม่ใช่สิ่งของที่จะปล่อยหรือไม่ปล่อย…และไม่เกี่ยวว่ามาก่อนมาหลัง กูไม่สน เ๱ื่๵๹นี้ให้ผู้หญิงเขาเลือกเอง" อชิมองไทม์ดวงตาแข็งกร้าว

"ดี ตามนั้น" ไทม์ยิ้มแล้วขบกรามแน่น

"เอ่อ…คุยอะไรกันเหรอคะ ฮ่ะๆ" มิมิวเดินมานั่งลงที่เดิม เธอหัวเราะเล็กน้อย

"มิมิวเดี๋ยวพี่ขอตัวไปทำธุระก่อนนะครับ" ไทม์พูดก่อนจะลุกขึ้น

"อ้าว!...เอ่อ โอเคค่ะ" มิมิวดูงงๆ แต่ก็แอบรู้สึกโล่งอก

ไทม์เดินไปหยุดที่อชิแล้วจับบ่าของเขาก่อนจะโน้มตัวลงพูดข้างหู

"แล้วเจอกัน" 

"....." ไม่มีคำตอบใดๆ จากอชิ เขาไม่มองไทม์ด้วยซ้ำ

พอไทป์เดินออกจากร้านไป อชิก็กลับมาหน้าเปื้อนยิ้มอีกครั้ง

พนักงานเดินเอาช้อนที่สั่งมาให้ที่โต๊ะ

"ขอโทษที่ช้านะคะ"

"ไม่เป็๞ไรค่ะ แต่เหมือนจะไม่ได้ใ_" มิมิวยังไม่ทันพูดจบอชิก็พูดแทรก

"ขอบคุณครับ" เขาหยิบช้อนคันใหม่ขึ้นมาถือไว้

"หือ? เอามาทำไมคะ ช้อนคุณก็มีแล้วนี่?" มิมิวถามด้วยความสงสัย

อชิยิ้ม "ขอชิมอันนี้ได้ไหมครับ" เขาชี้ไปที่ไอศกรีมลูกสีขาวในถ้วยของมิมิว

"อ๋อ! ได้ค่ะ อร่อยนะลองชิมดูสิ" เธอยื่นถ้วยให้

อชิยิ้มแล้วใช้ช้อนคันใหม่ตักเนื้อไอศกรีมขึ้นมาเล็กน้อยก่อนเอาเข้าปากไป

"อื้มมม! อร่อยจริงด้วยครับ" 

เขายิ้มให้มิมิวแต่ในใจกลับคิด 'เดี๋ยวกูทำแทนมึงเอง…ทุกอย่าง'

มิมิวยิ้มแล้วตักไอศกรีมกินบ้าง โดยไม่รู้เลยว่า…

๼๹๦๱า๬ได้เริ่มขึ้นแล้ว