เวลาเปิดงานบวงสรวงเปิดกล้องคือแปดโมงเช้ายี่สิบเจ็ดนาทีมีหัวหมู เป็ดไก่มาเซ่นไหว้ ยังไม่ถึงเจ็ดโมงเช้าผู้ช่วยเหอก็ปลุกฉีเล่ออันบอกแผนการมากมายกับฉีเล่ออัน จากนั้นก็รีบไปดูแลหูปิง
ฉีเล่ออันนั่งอยู่บนเตียงเอาผ้าห่มคลุมตัวบิดี้เีแล้วค่อยลงจากเตียงอย่างเกียจคร้าน
"รีบหน่อยห้ามสาย เตรียมตัวเสร็จแล้วให้ไปหาพวกเราที่ห้องหูปิง พวกเรากินข้าวเช้าด้วยกันเร็วหน่อย!"
เมื่อสักครู่มีคนมาพูดกับฉันใช่ไหม? มองใบหน้าในกระจก ฉีเล่ออันกะพริบตา
ความรู้สึกถูกคนเป็ห่วงดีมาก
ฉีเล่ออันยากจนจึงไม่ได้ใช้ครีมบำรุงเขาอายุยังน้อยจึงมีผิวพรรณดี ใบหน้าเรียบเนียนไม่มีสิว แค่สวมเสื้อยืดขาวกางเกงยีนก็หล่อมากแล้วเขาอาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็เจ็ดโมงครึ่งพอดี เมื่อไปถึงห้องหูปิง พี่ปิงกำลังวุ่นวายเป่าผมอยู่
"เสี่ยวอัน!เร็วๆๆ ช่วยฉันหยิบเข็มขัด!" ผู้ช่วยเหอเห็นฉีเล่ออันมาแล้ว ก็เป่าปากโล่งอก
ห้องของหูปิงรกมากผู้ช่วยเหอพูดอย่างขุ่นเคืองว่า “เมื่อคืนบอกว่าก่อนนอนให้เตรียมชุดที่จะใส่วันนี้ให้พร้อม!โกรธจริงๆ แล้วนะ!”
หูปิงหาวแล้วปลอบว่า"โอ๋เอ๋ อย่าโกรธเลยนะ ไม่ใช่เื่ใหญ่เดี๋ยวเก็บตอนกินข้าวเช้า"
ผู้ช่วยเหอกลอกตาอย่างอารมณ์เสียเขาพูดว่า "เสี่ยวอันกำลังโต! นายไม่กินคนอื่นก็ไม่ได้กิน!"
ทางนี้ใช้เวลาเก็บกวาดห้องสิบนาทีก็ออกไปโชคดีที่ผู้ช่วยเหอสั่งอาหารเช้าไว้เรียบร้อยแล้ว ทั้งสามคนกินเสร็จอย่างรวดเร็ว และถึงที่นัดหมายเกือบแปดโมง
หลินเสวี่ยมาถึงแล้วแต่ผู้กำกับยังไม่มา ทุกคนยืนคุยกันอยู่ที่นั่น จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงดังมาจากที่ไกลๆ
มองไปตามเสียงนั้นเห็นเพียงผู้กำกับพาชายหนุ่มหน้าตาดีคนหนึ่งเดินเข้ามา
ฉีเล่ออันเบิกตากว้าง
เขามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร?
ในเื่ตำนานล่าปีศาจไม่มีเขานี่!
"...คือเว่ยฉางเฟิง!"หลินเสวี่ยพึมพำอยู่ด้านข้าง
เว่ยฉางเฟิงคนนี้...เป็นักแสดงที่เก่งมากในวงการบันเทิงเขาอายุสี่ขวบก็มาเป็นักแสดงเด็กแล้ว เขาหน้าตาดีั้แ่เด็ก ตอนเด็กคิ้วเรียวปากแดงฟันขาว เมื่อโตขึ้นก็ยิ่งหน้าตาดี ผู้คนรู้จักเขาตอนที่เขา ‘โด่งดังมาก’แต่เว่ยฉางเฟิง้าเรียนหนังสือจึงไม่ได้แสดงละครอีก
ก่อนกลับเข้าวงการอีกครั้งเว่ยฉางเฟิงไปแสดงหนังฮอลลีวูดเื่อินเตอร์สเตลลาร์ ทะยานดาวกู้โลก เป็คนจีนเพียงคนเดียวในเื่
ต่อมาค่าตัวของเว่ยฉางเฟิงก็เพิ่มขึ้นหลายเท่าตัว
ชาติก่อนฉีเล่ออันเคยร่วมงานกับเว่ยฉางเฟิงเป็เวลาสั้นๆเขาชอบชายหนุ่มรูปงามคนนี้จากใจจริงยิ่งหลังจากนั้น...ยังช่วยเอาเสื้อมาคลุมศพเขาให้ ยิ่งทำให้ความรู้สึกดีต่อเว่ยฉางเฟิงมากขึ้น
เดิมทียังคิดว่าตนต้องพยายามอีกหลายปีถึงจะมีโอกาสพบกับเว่ยฉางเฟิงคิดไม่ถึงว่าวันนี้จะมีโอกาสพบเขา!
ตอนที่เขากำลังตัดสินใจผู้กำกับก็พาเว่ยฉางเฟิงเดินเข้ามา หลินเสวี่ยกับหูปิงล้วนเข้าไปทักทายเขา มีเพียงฉีเล่ออันยืนอยู่วงนอกเขาได้ยินผู้กำกับพูดว่า "ฮ่าๆ ฉางเฟิงแสดงเป็อาจารย์!กว่าจะมีเวลาพูดคุยกันไม่ง่าย รักษาโอกาสนี้ให้ดี!"
ชาติก่อนตอนฉีเล่ออันตายเว่ยฉางเฟิงก็กลายเป็าาแห่งวงการบันเทิงแล้ว เขาเป็นักแสดงที่มีคนติดตามผลงานมากเวลานี้เป็ปีค.ศ. 2011 เว่ยฉางเฟิงเพิ่งจะกลับเข้าวงการบันเทิง แต่แฟนคลับของเขาไม่ลดลงแม้แต่น้อยเขาเริ่มจากเป็พระรองในเื่อินเตอร์สเตลลาร์ ทะยานดาวกู้โลกก็มีชื่อเสียง ยิ่งรับบทพระเอกภาพยนตร์เื่ฮวงโหก็ยิ่งเป็ที่รู้จักเขาจะมาเป็นักแสดงรับเชิญเื่นี้หรือ?
ผู้กำกับพอใจและมีสีหน้าภูมิใจมาก
แต่ฉีเล่ออันกลับสมองช้ายืนมองเว่ยฉางเฟิงนิ่ง
หนุ่มหล่อที่อ่อนน้อมถ่อมตน
ราวกับรับรู้ถึงสายตาของฉีเล่ออันเว่ยฉางเฟิงหันหน้ามองฉีเล่ออันด้วยแววตาอบอุ่น ทำให้ฉีเล่ออันตะลึงลาน
ฉีเล่ออันเหม่อลอยตลอดการบวงสรวงคนอื่นทำอะไรเขาก็ทำตาม ตามองเว่ยฉางเฟิงที่อยู่แถวหน้า ในหัวคิดถึงแต่เขา
ชาติก่อนหลังจากเว่ยฉางเฟิงแสดงภาพยนตร์เื่ฮวงโหก็ได้รับคำชมอย่างล้นหลามจากบทสายลับ ว่าเป็นักแสดงที่มีความสามารถ ั้แ่นั้นมาก็บอกลาบทนักแสดงสมทบเวลานี้เขามาเป็นักแสดงรับเชิญได้อย่างไร? มีจุดไหนที่ไม่เหมือนกัน ทำไมถึงได้เจอเว่ยฉางเฟิงก่อน?
กระทั่งพิธีบวงสรวงเสร็จสิ้นฉีเล่ออันยังคิดไม่ออก
มีบางอย่างเปลี่ยนไปโดยไม่รู้ตัว
บทอาจารย์ที่เว่ยฉางเฟิงแสดงทั้งหมดปรากฏตัวเพียงตอนต้นเื่และตอนจบเขาแสดงคู่กับพระเอกอย่างเฮ่าหรานเป็ส่วนใหญ่ และแสดงกับฉีเล่ออันเพียงฉากเดียว
ฉีเล่ออันที่ยังสามารถกลายร่างเป็คนบังเอิญได้ยินคำพูดระหว่างอาจารย์กับคนลึกลับหลังจากนั้นอาจารย์ไม่เพียงไว้ชีวิตเขา ยังช่วยให้เขากลายร่างเป็คน
ไม่มีบทพูดแม้แต่ประโยคเดียว
แม้จะเป็เช่นนี้แต่ฉีเล่ออันดีใจมาก!
เวลาเข้าฉากของเว่ยฉางเฟิงมีจำกัดดังนั้นทีมงานจึงเริ่มถ่ายฉากของเขาทันที หลังจากจบพิธีบวงสรวงทุกคนก็เข้าสู่โหมดการทำงาน หูปิงเป็คนแรกที่เข้าฉากกับเว่ยฉางเฟิง เห็นได้ชัดว่าหูปิงตื่นเต้นมาก
แต่หลังจากแสดงผิดคิวไม่กี่ครั้งหูปิงก็เข้าสู่โหมดจริงจัง เข้าฉากถ่ายทำกับเว่ยฉางเฟิงต่อเนื่องหลายฉาก
เช้าวันแรกของการทำงานทีมงานถ่ายทำอย่างตั้งใจ ไม่นานก็เที่ยงแล้ว หลังจากเว่ยฉางเฟิงทักทายทีมงานก็เข้าไปในรถของตนสีหน้าของหูปิงปิดความดีใจอย่างไรก็ปิดไม่มิด
"์!เว่ยฉางเฟิงสมกับที่แสดงละครั้แ่เด็ก!"
หูปิงพูดว่า"สมแล้ว!"
ผู้ช่วยเหอยกข้าวเข้ามาสามกล่องเขาส่งให้ฉีเล่ออันกล่องหนึ่งแล้วหันไปพูดกับหูปิงว่า "ยังไม่รีบเรียนรู้จากเขาอีก!"
"เรียนๆๆๆ!"หูปิงพูดอย่างหลงใหลว่า "ได้ยินว่าการถ่ายละครกับเว่ยฉางเฟิงไม่มีความกดดันดูท่าจะเป็ความจริง!"
"ทำไมถึงไม่มีความกดดันล่ะ?" ฉีเล่ออันถาม เก็บความสงสัยไว้ไม่อยู่ว่า"ไม่ควรตื่นเต้นเหรอ?"
หูปิงแกะตะเกียบออกมาบอกว่า "ไม่ๆๆ ตอนแรกตื่นเต้นแต่เว่ยฉางเฟิงสามารถนำให้เข้าสู่การแสดง..."
"รีบกินเร็ว!"ผู้ช่วยเหอพูดว่า "กินเสร็จก็ไปพักผ่อน ตอนบ่ายต้องถ่ายต่อ!"
หูปิงถอนหายใจแล้วก้มหน้าก้มตากินข้าว
ฉีเล่ออันก็เก็บอาการตื่นเต้นตั้งใจกินมื้อเที่ยง
แม้อาหารที่ทีมงานเตรียมให้เป็อาหารพื้นๆแต่มีปริมาณมากพอ กินหมดจานก็รู้สึกอิ่ม หลังจากกินเสร็จฉีเล่ออันช่วยหูปิงกับผู้ช่วยเหอเก็บกล่องข้าว และเป็คนนำไปทิ้งขยะ
ตอนเดินกลับมาฉีเล่ออันเดินผ่านรถของเว่ยฉางเฟิงก็หยุดยืน
รถสีดำปิดผ้าม่านทำให้มองเห็นด้านในไม่ชัด แต่ฉีเล่ออันรู้ว่าเขาคนนั้นอยู่ในรถ
ขณะที่ฉีเล่ออันกำลังจะเดินไปประตูรถก็เปิดออกพอดี เขาก็เห็นเว่ยฉางเฟิงลงมาจากรถ!
ฉีเล่ออันตกตะลึงเว่ยฉางเฟิงไม่คิดว่ามีคนยืนอยู่ด้านนอกก็ตกตะลึง แต่เขายิ้มทักทายอย่างรวดเร็ว"สวัสดีครับ"
ฉีเล่ออันตื่นเต้นจนแทบพูดไม่ออกพูดเพียง "สะ สวัสดี ผมชื่อฉีเล่ออัน!"
ไม่คิดว่าเว่ยฉางเฟิงยิ้มให้อีกครั้งเขาพูดกับฉีเล่ออันว่า "อืม ผมรู้จักคุณ พวกเรายังได้แสดงละครด้วยกันฉากหนึ่ง"
เว่ยฉางเฟิงรู้จักตน!
ใมากฉีเล่ออันไม่รู้ว่าควรพูดอะไรดี ทำเพียงพูดแห้งๆ ว่า "ผมเป็แฟนคลับคุณผม...ชอบคุณมากจริงๆ!"
ผู้ช่วยของเว่ยฉางเฟิงลงมาจากรถกำลังจะพูดอะไรบางอย่างกับเว่ยฉางเฟิงพอดี เมื่อได้ยินคำพูดของฉีเล่ออันก็หัวเราะพรืด
ไม่ว่าใช้ชีวิตมานานแค่ไหนแต่ใบหน้าของฉีเล่ออันแดงทันที
เว่ยฉางเฟิงมองผู้ช่วยของตัวเองอย่างตำหนิแวบหนึ่งผู้ช่วยรีบหุบยิ้ม แล้วหยิบนามบัตรพร้อมลายเซ็นของเว่ยฉางเฟิงออกมา
เว่ยฉางเฟิงส่งนามบัตรพร้อมลายเซ็นให้ฉีเล่ออันด้วยตัวเองพร้อมทั้งพูดว่า"ของขวัญเล็กๆ น้อยๆ"
พื้นหลังของนามบัตรเป็ภาพจากภาพยนตร์เื่ฮวงโหเว่ยฉางเฟิงไม่ได้สวมเสื้อมองเห็นซิคแพค เขาหันหน้าไปทางแม่น้ำฮวงโห ท้องฟ้ามืดสลัวมองเห็นแสงไฟตามบ้านเรือนที่อยู่ห่างไกล มองไปแล้วทำให้คนรู้สึกเสียดาย
ฉีเล่ออันรีบรับนามบัตรพร้อมลายเซ็นมา
เว่ยฉางเฟิงยิ้มให้ฉีเล่ออันอย่างมีมารยาทอีกครั้งใบหน้าของเขาอ่อนโยน
ฉีเล่ออันกำลังเค้นสมองคิดว่าจะพูดอะไรกับเว่ยฉางเฟิงแต่ใครจะคิดว่าเว่ยฉางเฟิงกับผู้ช่วยเดินจากไป
ฉีเล่ออันนิ่งอึ้งเขาเก็บนามบัตรพร้อมลายเซ็นแล้วกลับไปหาหูปิงกับผู้จัดการเหอ
หูปิงยังคงเถียงกับผู้จัดการเหอเมื่อเห็นฉีเล่ออันกลับมา หูปิงรีบให้เขาเป็ผู้ตัดสิน ผู้จัดการเหอใ รีบพูดว่า"ตัดสินอะไร! รีบไปพักผ่อน! รอเว่ยฉางเฟิงถ่ายเดี่ยวเสร็จก็เป็ตานาย!"
หูปิงเบะปากแถมยังยักคิ้วหลิ่วตาให้ฉีเล่ออัน จากนั้นขึ้นรถของบริษัทตนไป
ฉีเล่ออันมองเว่ยฉางเฟิงที่กำลังคุยอยู่กับผู้กำกับอย่างอ่อนโยนที่อยู่ห่างออกไปพอดีเขามองอยู่นิ่งนาน
******ติดตามตอนต่อไปก่อนใครได้ที่ https://www.readawrite.com/a/d2046ddc3319552b928779826a7f3833
******เวลาแชร์หรือเมาท์มอยนิยายเื่เปลี่ยนเทพบุตรคนนั้นเป็สามีที่ไหนขอฝากแฮชแท็ก #เปลี่ยนเทพบุตรคนนั้นเป็สามี #readAwriteด้วยน้า