หนทางสู่เทพราชันย์ : สังเวยร้อยล้านชีวิต

บทที่ 46 นักผจญภัยอาชีพจากดินแดนภายนอก

"ปีศาจ พวกมันโผล่ออกมามากมายจากที่ไหนกัน!" นักรบที่ถือดาบใหญ่คนหนึ่งมองดูฝูงตั๊กแตนที่ดูเหมือนไม่มีที่สิ้นสุดตรงหน้า สีหน้าของเขาแสดงความกังวลเล็กน้อย

เขาชื่อธอร์น เป็นนักผจญภัยมืออาชีพ

เมื่อปีที่แล้ว เขาได้ก่อตั้งทีมของตัวเอง และดำรงชีวิตด้วยการล่าปีศาจเพื่อเก็บเกี่ยวผลึกเวทมนตร์

ทีมของเขามีสมาชิกทั้งหมดสี่คน นอกจากตัวเขาที่เป็นนักรบเลือดมังกรขั้นสองแล้ว ที่เหลืออีกสามคนล้วนเป็นขั้นหนึ่ง

พวกเขาประกอบด้วยนักเวทย์ไฟ นักสู้หมัดเดือด และนักปราชญ์สายน้ำ

ทั้งสามคนต่างใช้จุดเด่นของอาชีพตัวเองในการสังหารฝูงตั๊กแตนที่บุกเข้ามาใกล้

"ธอร์น นายควรจะดีใจนะ ถ้ามีปีศาจเยอะขึ้น เงินรางวัลที่เราได้รับก็จะเพิ่มขึ้นด้วย เมื่อเก็บเงินได้พอ พวกเราก็จะสามารถเปลี่ยนอาชีพขั้นที่สองและเพิ่มพลังให้กับทีมของเราได้" นักสู้หมัดเดือดกล่าว พร้อมกับชกตั๋กแตนที่บินเข้ามาแตกกระจายอย่างไม่ใส่ใจ

ตั๋กแตนตัวนั้นเป็นสิ่งมีชีวิตชั้นยอดระดับ 13 แต่ก็ไม่สามารถต้านทานพลังหมัดเดียวของนักสู้หมัดเดือดได้ ร่างกายของมันแตกละเอียดกลายเป็นหมอกดำแล้วสลายไป

ผลึกเวทมนตร์ขนาดเท่าหัวแม่มือร่วงลงมา ถูกภูตน้อยที่นักปราชญ์สายน้ำเรียกออกมาเก็บเข้าไปในกระเป๋า 

"แมลงตัวเล็ก ๆ พวกนี้ มากี่ตัวฉันก็ฆ่าได้หมด!" นักเวทย์ไฟโบกคทาปล่อยเปลวเพลิง เผาแมลงนับสิบตัวให้กลายเป็นเถ้าถ่านในพริบตา

ธอร์นเห็นเพื่อนร่วมทางจัดการกับแมลงได้อย่างง่ายดาย ความกังวลในใจจึงบรรเทาลง

แต่พวกเขาไม่รู้เลยว่า บนท้องฟ้าเหนือศีรษะที่พวกเขาไม่ทันสังเกตนั้น ฮั่นหวู่กำลังจ้องมองพวกเขาอยู่

ดวงตาสำรวจได้มองทะลุข้อมูลทั้งหมดของทั้งสี่คน และสร้างเป็นแผงข้อมูลที่สอดคล้องกับอารยธรรมของเขา

แผงข้อมูลนี้มีพื้นหลังเป็นสีขาว

ชื่อ : ธอร์น อีแวนส์

ระดับ : 37

อาชีพ : นักรบเลือดมังกร (ขั้นที่สอง)

อุปกรณ์ : ดาบใหญ่ตัดเหล็ก (อุปกรณ์พลังศักดิ์สิทธิ์) เกราะเหล็ก (อุปกรณ์แห่งศรัทธา)...

พรสวรรค์ : จิตวิญญาณนักรบ ความเชี่ยวชาญดาบใหญ่ เลือดมังกร

ทักษะ : การฟันทำลาย การฟันด้วยพลังมหาศาล…

...

ฮั่นหวู่ยังสังเกตเห็นว่าทั้งสี่คนติดตราสัญลักษณ์แบบเดียวกัน ความแตกต่างอยู่ที่ตราสัญลักษณ์ของธอร์นทำจากเงิน ในขณะที่ตราสัญลักษณ์ของอีกสามคนทำจากทองแดง

นี่อาจเป็นข้อมูลสำคัญในการแยกแยะระดับความสามารถ

ฮั่นหวู่วิเคราะห์ข้อมูลทุกอย่างที่สามารถมองเห็นได้

ทั้งสี่คนด้านล่างได้สังหารตั๊กแตนไปแล้วกว่าพันตัว

แต่ฝูงตั๊กแตนที่หลั่งไหลเข้ามาก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะลดน้อยลงเลย ทำให้ธอร์นรู้สึกว่าสถานการณ์ไม่ค่อยดีนัก

"ปีศาจมีมากเกินไป พวกเราฆ่าไม่หมดหรอก ตอนนี้เตรียมตัวถอนกำลังกันเถอะ" ธอร์นตะโกนบอกสมาชิกทีม ทั้งสามคนพยักหน้าเห็นด้วยและเตรียมพร้อมที่จะถอนตัว

แต่ฮั่นหวู่ที่อยู่บนท้องฟ้าไม่สามารถปล่อยให้ทั้งสี่คนจากไปได้อย่างง่ายดาย เขายังหวังที่จะได้รับข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับอารยธรรมนี้จากพวกเขา

ทันใดนั้น ฮั่นหวู่ก็สั่งการไปยังมนุษย์ตั๊กแตนระดับวีรบุรุษที่อยู่ข้าง ๆ เขา "ไปทดสอบพลังของพวกเขาหน่อย"

มนุษย์ตั๊กแตนรับคำสั่งแล้วบินลงมา ขวางทางของทั้งสี่คน

ธอร์นรู้สึกถึงความกดดันที่ทำให้หายใจไม่ออกจากร่างของมนุษย์ตั๊กแตน เขาร้องอุทานด้วยความตกใจ "นี่มันปีศาจแปลงร่างระดับสามนี่นา หนีเถอะ ทุกคนแยกย้ายกันหนี ฉันจะช่วยถ่วงเวลาให้พวกนายเอง"

พูดจบ ธอร์นก็พุ่งเข้าไปข้างหน้า ดาบใหญ่ตัดเหล็กได้ในมือของเขาฟาดลงมาด้วยพลังมหาศาล

นั่นคือหนึ่งในทักษะของเขา การฟันด้วยพลังมหาศาล แต่เมื่อเผชิญหน้ากับมนุษย์ตั๊กแตนระดับ 60 พลังของการฟันด้วยพละกำลังมหาศาลก็ยังไม่เพียงพอ มันเพียงแค่ทำให้เกิดรอยแผลเล็ก ๆ บนผิวหนังด้านนอกของมนุษย์ตั๊กแตนเท่านั้น

นี่แทบจะไม่ถือว่าเป็นบาดเจ็บเล็กน้อยด้วยซ้ำ!

ดวงตาของธอร์นเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง ปีศาจแข็งแกร่งเกินไป เขาก็ไม่สามารถทำอะไรได้

มนุษย์ตั๊กแตนเพียงแค่สะบัดมือเบา ๆ ก็สามารถปัดทั้งธอร์นและดาบใหญ่ตัดเหล็กให้ลอยไปได้

นักผจญภัยอีกสามคนที่เหลือไม่สามารถหนีไปได้ไกล ก็ถูกมนุษย์ตั๊กแตนรอบ ๆ จับตัวได้อย่างง่ายดาย

หลังจากมัดทั้งสี่คนเข้าด้วยกัน ฮั่นหวู่ก็ปรากฏตัวขึ้น

เมื่อทั้งสี่คนเห็นฮั่นหวู่เป็นครั้งแรก พวกเขาต่างสั่นเทาด้วยความกลัว ราวกับว่าได้เห็นปีศาจที่น่าสะพรึงกลัวบางอย่าง

ฮั่นหวู่ขมวดคิ้ว เขาคาดเดาว่าภาพลักษณ์ของเขาในสายตาของธอร์นคงไม่เหมือนกับรูปลักษณ์ที่แท้จริงของเขา

"อย่าเข้ามาใกล้ ปีศาจน่าเกลียด อย่าเข้าใกล้พวกเรา!" เมื่อฮั่นหวู่เข้าใกล้ นักสู้หมัดเดือดก็ตะโกนด่าทอออกมา

สิ่งนี้ยิ่งทำให้ฮั่นหวู่รู้สึกอยากรู้อยากเห็นมากขึ้น เขาสงสัยว่าในสายตาของคนพื้นเมืองเหล่านี้ เขาดูเป็นอย่างไรกันแน่

"ถ้าอยากมีชีวิตรอดออกไปจากที่นี่ ก็จงตอบคำถามของฉันอย่างว่าง่าย พวกนายเห็นฉันเป็นยังไง?" ฮั่นหวู่ถาม

"ฉันไม่มีวันตอบคำถามของปีศาจอย่างแกหรอก!" นักสู้หมัดเดือดตอบอย่างดื้อดึง

จากนั้น เขาก็สิ้นใจ

ฮั่นหวู่บีบคอเขาจนตาย

นักเวทย์ไฟและนักปราชญ์น้ำเป็นเด็กสาวสองคน เมื่อเห็นเหตุการณ์นี้ พวกเธอตกใจจนเสียสติ กรีดร้องด้วยเสียงแหลม

ฮั่นหวู่รำคาญเสียงของพวกเธอ จึงจัดการพวกเธออย่างรวดเร็ว

เมื่อเห็นเพื่อนร่วมทีมสามคนตายอย่างทรมานต่อหน้าต่อตา ดวงตาของธอร์นเต็มไปด้วยความโกรธแค้นและความหวาดกลัว

"ตอนนี้ฉันถามนาย ในสายตาของนาย ฉันมีลักษณะยังไง?" ฮั่นหวู่ถามอีกครั้ง

ธอร์นตอบด้วยเสียงสั่นเครือว่า "ดวงตาขนาดใหญ่ หนวดยาว ๆ..."

จากคำบรรยายของธอร์น ฮั่นหวู่มีภาพลักษณ์ของตัวเองในหัวอย่างคร่าว ๆ

ลักษณะนั้นเหมือนกับตั๊กแตนที่ถูกขยายให้ใหญ่ขึ้นมาก

คงเป็นเจตจำนงของดินแดนนี้ ที่จงใจทำให้ผู้รุกรานมีภาพลักษณ์ที่น่าเกลียด "ดีมาก ตอบคำถามของฉันต่อ เหรียญตราบนหน้าอกของนายหมายถึงอะไร?" ฮั่นหวู่ถามต่อ

สามชั่วโมงผ่านไป ฮั่นหวู่ได้ถามคำถามทุกอย่างที่ตัวเองอยากรู้

ธอร์นตอบทุกคำถามเพื่อรักษาชีวิตของตัวเอง

สิ่งที่เขาพูดข้อมูล ทำให้ฮั่นหวู่เข้าใจกฎเกณฑ์ของโลกใบนี้ได้บ้างแล้ว

"พอแล้ว ฉันถามแค่นี้ นายไปได้แล้ว" ฮั่นหวู่พูดพลางแก้เชือกที่มัดธอร์นออก

ธอร์นสงสัยอย่างรุนแรงว่าฮั่นหวู่กำลังหลอกเขา จนกระทั่งเขาวิ่งออกไปไกลอย่างระมัดระวัง และยังคงไม่เห็นกองกำลังไล่ตาม เขาจึงเชื่อว่าฮั่นหวู่ปล่อยเขาไปจริง ๆ

ในขณะที่รู้สึกโล่งใจที่รอดชีวิตมาได้ ธอร์นก็รู้สึกเศร้าโศกเสียใจให้กับเพื่อนร่วมทีมทั้งสามคนที่เสียชีวิต

ถ้าพวกเขาเลือกที่จะให้ความร่วมมือ ทั้งสามคนก็คงไม่ต้องตาย

เช็ดน้ำตาที่มุมตา ธอร์นเตือนตัวเองว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลาไว้อาลัยให้กับเพื่อนที่จากไป เขาต้องรีบรายงานข่าวเกี่ยวกับกองทัพปีศาจให้กับสมาคมนักผจญภัยโดยเร็วที่สุด

สิ่งที่เขาไม่รู้คือ บนท้องฟ้าที่ธอร์นมองไม่เห็น ฮั่นหวู่กำลังขี่ตั๊กแตนเสื่อมทรามระดับเหนือธรรมชาติ คอยสังเกตเส้นทางที่เขาวิ่งผ่านอยู่

เมื่อเห็นว่าเส้นทางที่ธอร์นวิ่งไปข้างหน้านั้นมีเมืองอยู่จริง ฮั่นหวู่จึงเลิกติดตามต่อ เขาเรียกธนูสั้นของภูตน้อยออกมา แล้วยิงลูกธนูที่จะฆ่าธอร์นได้อย่างแน่นอนออกไป

กระบวนการบุกรุกนั้นอันตราย หากพลาดเพียงนิดเดียว ก็อาจนำไปสู่ความพ่ายแพ้

ก่อนที่จะได้รับข้อมูลเพียงพอเกี่ยวกับฝ่ายศัตรู ฮั่นหวู่ไม่อนุญาตให้ข้อมูลของตัวเองถูกเปิดเผยเร็วเกินไป