ชายหนุ่มตื่นขึ้นมาแลเร่งจัดการตนเอง เขาออกมาจากห้องแล้วก็พบว่าทุกคนหน้าดำคร่ำเครียด
“ เกิดอะไรขึ้น “ ปราบเอ่ยถาม
พีมยื่นซองสีน้ำตาลให้
ชายหนุ่มรับเอาซองสีน้ำตาลแล้วเปิดออกดู เขาพยักหน้าช้าๆ
“ มิเป็นไร เพียงไปแลกเปลี่ยนที่จีนหนึ่งเดือน “ ปราบเอ่ย
“ มันไกล “ สมชายเอ่ย
“ พ่อไกลแค่ไหนก็ไม่ต้องห่วง “ เขาเอ่ย
“ ฮื่อห์ “ ครอบครัวของเขาต่างก็ถอนหายใจออกอย่างแรง
“ ที่นั่นกฎระเบียบมากมายนัก พ่อกลัวเอ็งจะทำผิดกฎของที่นั่น “ สมชายเอ่ย
“ ผมจะระวัง “ ปราบเอ่ย
“ เป็นเช่นนั้นได้ก็ดี “ สมชายเอ่ย
ชายหนุ่มครุ่นคิดถึงสิ่งที่จะทำก่อนไปจีน เขาเร่งติดต่อสามสาวให้มาพบเจอกันในทันใด
ค่ำคืนนั้นปราบเข้ามาที่คอนโดฯของดร.ชโรธร เมื่อเขามาในห้องพลันพบกับบรรยากาศที่ตึงเครียดทั้งยังเต็มไปด้วยจิตสังหาร
ขนหัวของชายหนุ่มพลันลุกชันเพราะนางทั้งสามมองจ้องเขาราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ
“ อึก “ ชายหนุ่มกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดเคืองแล้วทำตัวลีบเล็กเดินไปนั่งข้างแนนนี่ที่ว่านอนสอนง่าย
นางทำท่างฟึดฟัดเล็กน้อยพอเป็นพิธีแล้วคร่อมร่างบนตักของเขา ปากสวยของนางเร่งจูบปากหนาอย่างดูดดื่ม และแล้วทั้งสองก็จัดหนังสดที่ตรงโซฟา ทำเอาสองสาวพลันสะท้านเร่งเข้าร่วมอย่างเร็วไว
ปราบออกจากห้องหลังจากที่ใช้เวลากับพวกนางนานสามวัน เขาเล็ดลอดผ่านกล้องไปอย่างไร้ร้อย
ชายหนุ่มมาที่สำนักสิบสี่ด้วยกลิ่นกายสตรีที่หอมกรุ่น ทำเอาเหล่าชายชรายิ้มแก้มตุ่ย
“ มิน่าเล่าจึงติดต่อมิค่อยได้ “ ผอ.ยิ่งเอ่ย
ชายหนุ่มเพียงยิ้ม
“ เตรียมตัวให้พร้อม ยานจะมารับเอ็งในอีกสิบสาที “ ผอ.ยิ่งเอ่ย
“ ปราบไปที่นั่นก็ไม่ต้องแสดงอะไรมาก “ ผอ.ยิ่งเอ่ย
“ อืม “ ปราบพยักหน้า
“ จะไปกันกี่คนครับ “ ปราบเอ่ยถาม
“ มีนักล่าทั้งหมดสิบคนรวมเอ็ง แลมีเจ้าหน้าที่อีกหก “ ผอ.ยิ่งเอ่ย
“ อืม “ ปราบพยักหน้า
“ เรื่องพวกนั้นไปถึงไหนแล้ว “ ปราบเอ่ยถาม
“ มืดแปดด้าน “ ผอ.ยิ่งเอ่ย
“ มันลึกลับซับซ้อนทั้งยังเกี่ยวโยงกับบุคคลชั้นนำอีกหลายคน ข้าเกรงว่าหากหักหาญเห็นทีองค์กรจะล่มสลาย “ ผอ.ยิ่งเอ่ย
“ ฮื่อห์ “ ชายหนุ่มถอนหายใจออกอย่างแรง
“ เอาน่าไว้สักวันคงจัดการได้ “ ผอ.ยิ่งเอ่ย
“ อืม “ ปราบพยักหน้า
เมื่อยานมาถึง
ชายหนุ่มที่รออยู่ที่ลานจอดยานได้ทะยานร่างเข้าไปในยานอย่างรวดเร็ว
เขาเลือกที่นั่งได้แล้วคาดเข็มขัด
“ ซู่ม “ ยานพุ่งทะยานออกไปอย่างรวดเร็ว
ปราบแนะนำตัวกับนักล่าทั้งหมด แต่กลับไม่ได้รับไมตรีตอบ เขาทำเพียงส่ายหน้า
“ มันจะอะไรนักหนา กับอีกแค่รู้จักกัน “ ปราบพูดในใจ
“ นั่นก็สร้างกายาขั้นสอง นั่นก็ขั้นสี่ นั่นก็ขั้นสาม “ เขาพูดในใจ
“ แต่ละคนก็ไม่ได้มีฐานพลังห่างกันแต่เหตุใดจึงได้วางท่าใหญ่โตราวกับเป็นผู้สูงส่ง “ ปราบพูดในใจ
“ ข้าเองเสียอีกที่ต้องวางท่าใหญ่โตเพราะชื่อเสียงโด่งดัง สังหารอสูรมาแล้วหลายร้อยตัว “ เขาพูดในใจ
หญิงสาวสองคนลอบแอบมองเขาแล้วอมยิ้มบางๆ ในขณะที่ชายหนุ่มกำลังหลับตา
นางทั้งสองนั้นถือเป็นนักล่ามือดีของสำนักสามสิบแลโรงเรียนจอมยุทธที่เชียงใหม่
ปราบที่หลับตาอยู่นั้นเขาแสร้งทำ เพราะเวลานี้เขาเองกำลังใช้สัมผัสของเขาสำรวจทุกคนอยู่
เพียงสิบนาทียานได้เข้ามาในเขตห้ามบิน ทำเอาเหล่านักล่าต่างตื่นตัวในทันใด
ชายหนุ่มเปิดเปลือกตาขึ้นแล้วกวาดสัมผัสออกโดยรอบในทันที
เขาพยักหน้าช้าๆเมื่อเวลานี้ปลอดอสูรบินเขาจึงวางใจลงมิน้อย
การที่จะข้ามเขตแดนของแต่ละประเทศในเวลานี้นั้นถือเป็นเรื่องที่เสี่ยงตายเป็นอย่างยิ่ง เพราะตามรอยต่อของประเทศยังมีอสูรเตร็ดเตร่อยู่มากมาย หากมิอาจหลบเลี่ยงได้ที่จะต้องเดินทางจริงๆก็ให้ใช้ยานที่มีความเร็วสูง
เมื่อหลุดพ้นจากเขตห้ามบินยานได้พุ่งไปยังปักกิ่งอย่างรวดเร็ว
“ ปักกิ่งในสมัยก่อนนั้นเป็นแหล่งการค้าที่สำคัญของจีน ผู้คนของปักกิ่งมั่งคั่งร่ำรวยเป็นอย่างยิ่ง เศรษฐกิจเติบโตยิ่งใหญ่ เป็นสวรรค์ของนักลงทุน
แต่เวลานี้ก็ไม่ต่างอะไรกับเมืองสำคัญของประเทศอื่นที่พังพินาศเพราะอสูร
ชายหนุ่มเดินลงจากยานหลังจากที่ยานลงจอดแล้วเสร็จ
“ ครืนน “ พลันปรากฏฝ่ามือยักษ์พุ่งลงมาอย่างรวดเร็ว
เหล่านักล่าของจีนต่างระเบิดเสียงหัวเราะลั่นเพราะพวกเขานั้นมองยังนักล่าจากประเทศไทยเป็นตัวตลก ด้วยท่าทางที่แตกตื่นของนักล่าจากไทยมันยิ่งส่งให้พวกเขาระเบิดเสียงหัวเราะลั่น
ชายหนุ่มเหวี่ยงหมัดมังกรออกในทันใด “ โฮกก “ ร่างมังกรเพลิงพุ่งทะยานเข้าฝ่ามือยักษ์อย่างบ้าคลั่ง
“ อ้ากก “ ชายหนุ่มผู้นั้นกรีดร้องลั่นเพราะมิอาจต้านทานแรงกดดันจากร่างเงามังกรเพลิงได้ไหว
กลุ่มนักล่าจากจีนพลันทิ้งเข่าลงที่พื้นแล้วส่งเสียงกรีดร้องโหยหวนลั่น
“ พอเถิด “ ชายชราเคราขาวเอ่ย
ปราบพยักหน้าช้าๆแล้ววาดมือสลายร่างเงามังกรเพลิง
“ แฮ่ก แฮ่ก “ พวกนักล่าจากจีนพลันหอบหายใจออกอย่างแรง
ชายหนุ่มมองยังชายหนุ่มคนก่อเรื่องแล้วยิ้มเหยียด ชายหนุ่มคนนั้นพลันหน้ามืดทะมึน
เขาเองที่หมายจะหักหน้าคนจากไทยเพื่อให้ทั่วโลกรู้ว่านักล่าจากจีนนั้นยิ่งใหญ่แลแข็งแกร่งกว่าแต่กลับกลายเป็นว่าเขาเองที่กลายเป็นตัวตลก
“ ปราบ “ ชายหนุ่มพึมพำ
“ มึงต้องมิตายดี “ เขาพูดในใจ
“ ชักน่ากลัวขึ้นเรื่อย “ ปราบพึมพำ
หลังจากที่พบปะพูดคุยกันแล้วเสร็จทุกคนได้ไปยังที่พัก
ที่ห้องอาหารของที่พัก
เหล่านักล่าต่างก็เข้ามารายล้อมเขาโดยเฉพาะสองสาวนักล่านั้นนั่งตัวติดกับเขาเลยทีเดียว
“ ปราบเอ็งทำได้ยังไง เอ็งฝึกแบบไหน “ เอ็กซ์เอ่ยถาม
ปราบเริ่มเล่าวิธีการฝึกของเขาให้กับทุกคนได้ฟัง
พวกเขาต่างก็พยักหน้าช้าๆ
“ เวลาน้อยไปที่จะฝึกได้ “ พวกเขาเอ่ย
“ ใครบอกเวลาน้อย “ ปราบเอ่ย
“ เริ่มกันเดี๋ยวนี้เลย “ เขาเอ่ย
ทั้งหมดจึงไปยังห้องฝึกอย่างรวดเร็ว
เมื่อมาถึงปราบกางค่ายกลเร่งเวลาสามเท่าแล้วให้ทุกคนเข้าไปในค่ายกลเร่งเวลา โดยที่เขาทำหน้าที่เป็นอาจารย์ของทุกคน
ทั้งสิบห้าคนรวมเจ้าหน้าที่ด้วยต่างก็เหงื่อกาฬหลั่งไหลออกทั่วกายา เพราะวิธีการฝึกของชายหนุ่มนั้นโหดเหี้ยมเป็นอย่างยิ่ง
“ ฟู่ว “ สองสาวเป่าปากออกอย่างแรงเมื่อเสร็จสิ้นการฝึกฝน
“ พี่ๆทั้งหลายทำผมทึ่ง เพราะสามารถทะลวงขั้นฝึกได้อีกคนละขั้น “ ปราบเอ่ย
“ คงเพราะวิธีฝึกของเอ็งที่ดึงเอาศักยภาพกายาของข้าออกมา ทำให้มันเปิดออกโดยสมบูรณ์ทำให้ข้านั้นทะลวงขั้นพลังได้ “ เอ็กซ์เอ่ย
“ อืม “ ปราบพยักหน้าช้าๆ
“ พรุ่งนี้ก็เข้าป่าแล้วเรามาวางแผนกัน “ โตหัวหน้ากลุ่มเอ่ย
“ ได้ “ ปราบพยักหน้าช้าๆ
เขามองยังแผนที่ของป่าแล้วให้งุนงง “ ป่านี่มันแปลกๆ “ เขาเอ่ย
“ แปลกยังไงรึ “ โตเอ่ย
“ นั่น นั่น นั่น “ ปราบชี้นิ้วไปที่สามตำแหน่ง
“ สามตำแหน่งนั้นไม่สมควรอยู่ที่นี่ เพราะเป็นเพียงการฝึกหาได้เป็นสถานการณ์จริง “ ปราบเอ่ย
“ เอ็งจะพูดว่าพวกจีนกำลังวางแผนเล่นเรา “ เอ็กซ์เอ่ย
“ ผมไม่รู้ “ ปราบส่ายหน้า