อยู่ๆลุงก็เดินมาชวนเล่นหมากรุกถึงบ้านแปลกมากปกติจะเป็เรามากกว่าที่เป็ฝ่ายปั่นจักรยานไปชวนลุงเล่นหมากรุกที่ห้องเช่าไม่รู้วันนี้ลุงนึกยังไงถึงได้มาชวน แต่ช่างเถอะ เล่นหมากรุกก็สนุกดีเดี๋ยวนี้เราเล่นเก่งขึ้นมากหลังจากได้ลุงสอนอยู่บ่อยๆเด็กในซอยที่ลุงสอนหมากรุกให้ไม่มีใครสู้เราได้สักคน ส่วนพี่ชายที่มันเล่นชนะเราประจำก็ไม่ค่อยยอมอยากเล่นหมากรุกเดี๋ยวนี้เหมือนจะได้กิจวัตรประจำวันใหม่เป็การดีดกีต้าร์ไปซะแล้วเห็นง่วนดีดกีต้าร์เสียงแต๊งแต๊งอยู่นานสองนาน เราเลยไม่อยากกวนมัน สุดท้ายเราก็เลยต้องเล่นกับลุงเหมือนเดิม
เราที่เล่นเป็หมากขาวเดินม้าเป็อันดับแรกเหมือนเดิมเหมือนจะติดเป็นิสัยแล้ว ไม่รู้ทำไมชอบเดินม้าก่อนตัวอื่นลุงขยับเบี้ยหน้าเม็ดของหมากดำเดินเป็ตาแรกทีนี้เราเลยขยับเบี้ยหน้าเม็ดเราเดินบ้าง เพื่อป้องกันการบุกของหมากอีกฝั่งเดินหมากไปเรื่อยๆ เรารู้สึกว่าวันนี้ลุงเดินหมากช้าแปลกๆ ปกติจะเป็เราฝ่ายเดียวที่นั่งคิดอยู่นานสองนานกว่าจะเดินได้ตานึง
“ลุงย้ายไปอยู่ที่อื่นแล้ว” เดินหมากมาได้เกือบกลางเกมส์ลุงก็พูดขึ้นมาถึงว่าเดี๋ยวนี้เราไม่เห็นลุงออกมานั่งเล่นหมากรุกคนเดียวเลย
“วันนี้มาเก็บของที่เหลือเลยมาชวนเล่น” งั้นนี่คงเป็กระดานสุดท้ายที่ได้เล่นกับลุงสินะลุงคงเก็บของในห้องเช่าเกือบหมดแล้ว
จากที่เราเดินหมากช้าเป็ทุนเดิมก็ยิ่งเดินช้ากว่าเดิม พยายามถ่วงเวลาเผื่อว่าหมากกระดานนี้มันจะจบช้าลงแต่รู้อยู่แล้วล่ะ ว่าเมื่อบางสิ่งบางอย่างถูกเริ่มก็เท่ากับว่าเป็การนับถอยหลังถึงเวลาที่มันจะจบลง ไม่ว่าจะเป็หมากรุกกระดานนี้หรืออะไรก็ตามที่เกิดขึ้น
เราไม่เคยเล่นหมากรุกชนะลุงสักครั้ง
“เอ้านี่ ลุงยกให้ เห็นอยากได้มานาน”
ลุงยกกระดานหมกรุกตัวเก่งให้เรา มันเป็กระดานไม้เก่าๆที่ดูเหมือนจะประกอบมันขึ้นมาเองถึงแม้ว่าโต๊ะเหล็กที่ลุงชอบนั่งจะมีตารางหมากรุกวาดอยู่แล้ว แต่ชายแก่คนนี้มักจะใช้กระดานไม้ที่เขาโปรดปรานในการโขกหมากรุกมากกว่าอยู่ดี
แปลกตรงที่ของสำคัญแบบนี้มันไม่ควรยกให้กับใครง่ายๆ
แต่ด้วยความเป็เด็กเราดีใจมากที่ลุงยกกระดานหมากรุกให้
-
ลุง เราเรียกเค้าว่าลุง เราจำชื่อลุงไม่ได้รู้แค่ว่าลุงเป็เซียนหมากรุก