หวนคืนสู่นภา

หลี่ชิงหยุนลงจากรถม้าเพื่อเดินไปที่ประตูเมืองพร้อมกับสามสาว ซึ่งองค์หญิงโม่หยุนซีกำลังนำทางพาพวกเขาเข้าไปข้างใน 

หลังจากผ่านประตูเมือง โม่หยุนซีส่งสัญญาณหยกสื่อสารเรียกคนรับใช้ของนาง พลางคุยกับหลี่ชิงหยุน "หลี่ชิงหยุน ใกล้กับวังของข้ายังมีที่พักว่างอยู่ เจ้าต้องการจะพักที่นั่นหรือไม่?"

"องค์หญิงมีอะไรหรือไม่?" หลี่ชิงหยุนถามด้วยความสงสัยเล็กน้อย

"ที่พักของข้าอยู่ใกล้ๆกับตระกูลเสิ่นและตระกูลปิง การเดินทางไปมาหาสู่ระหว่างพวกเจ้าจะสะดวกกว่ามาก" โม่หยุนซีเสนอให้ที่พักให้กับเขา

"เช่นนั้นก็ขอบคุณท่านมาก" หลี่ชิงหยุนหน้าบานและยินดีเป็นอย่างยิ่ง หากเขาหาที่พักด้วยตัวเองคงเสียเงินไปไม่น้อย

ยิ่งเขาถังแตกขนาดนี้ อย่าฝันว่าจะได้ที่พักดีๆและปลอดภัยหากต้องหาด้วยตนเอง

"และอีกอย่างที่สำคัญในอีกสองวันข้างหน้าจะเป็นวันเกิดของท่านพ่อ ซึ่งมีเวทีสำหรับการประลองของคนรุ่นใหม่ มีข่าวลือว่าผู้ชนะเลิศจะได้เข้าสู่คลังเก็บของของราชวงศ์และสามารถเอาสมบัติออกมาได้หนึ่งชิ้น หากเจ้าทำผลงานได้ดี บางทีชนชั้นสูงอาจจะรับเจ้าเข้าเป็นศิษย์ด้วยซ้ำ" โม่หยุนซีแนะนำเกี่ยวกับเทศกาลที่จะเกิดขึ้นในอีกไม่กี่วัน 

ในความเป็นจริงเวทีประลองเป็นสถานที่สำหรับคนรุ่นใหม่ที่จะสร้างชื่อเสียงในหมู่คนวัยเดียวกัน

"ข้าสนใจแค่รางวัลชนะเลิศนั่นจริงๆ แต่ข้าคงไม่สนใจเข้าร่วมฝ่ายหรือมหาอำนาจต่างๆอย่างที่ท่านกล่าวถึง" หลี่ชิงหยุนตั้งหน้าตั้งตารอการแข่งขันนี้ เขาอยากจะรู้เช่นกันว่าคลังสมบัติของราชวงศ์จะมีของดีๆโผล่มาบ้างหรือไม่

"กฏในครั้งนี้เหมือนกับทุกปี นั่นคือนักสู้ต้องอายุไม่เกิน 30 และระดับต้องต่ำกว่าลมปราณโลกจึงจะสามารถเข้าแข่งขันได้ ส่วนใหญ่นักสู้รุ่นเยาว์ของตระกูลขุนนาง พวกเขาอยู่ที่ระดับลมปราณหยกสูงเป็นอย่างน้อย" โม่หยุนซีอธิบายกฏให้เขาได้ฟัง นักสู่รุ่นเยาว์ส่วนใหญ่มีภูมิหลังที่แข็งแกร่ง และถูกเลี้ยงดูมาอย่างดี ด้วยยาและทักษะระดับสูง ดังนั้นโอกาสชนะของตระกูลขุนนางจึงสูงกว่าคนอื่นๆ 

จู่ๆโม่หยุนซีก็ถามด้วยความสงสัย "หลี่ชิงหยุน ปีนีเจ้าอายุเท่าไหร่?" 

"ข้าเหรอ? ข้าเพิ่งอายุ 15 ได้ไม่กี่วันที่ผ่านมา" หลี่ชิงหยุนเดินไปคุยไปอย่างสบายสบาย

"ห้ะ!? จะ-เจ้าเพิ่งอายุ 15 เองเหรอ?" โม่หยุนซีตกตะลึง นางไม่คาดคิดว่าหลี่ชิงหยุนจะอายุน้อยกว่าที่นางคิดไว้มาก 

ระดับการบ่มเพาะของหลี่ชิงหยุนถือได้ว่าเป็นอัจฉริยะในหมู่คนรุ่นใหม่อย่างไม่ต้องสงสัย

"ถูกต้อง องค์หญิง ข้าต้องการสอบนักปรุงยาระดับ 5 ข้าควรไปที่ไหนก่อนดี?" หลี่ชิงหยุนถามกับโม่หยุนซี ตอนนี้เขาต้องการตราของนักปรุงยาระดับ 5 ถ้าเขามีตรานักปรุงยาระดับ 5 การเปิดร้านขายยาคงไม่ใช่เรื่องยาก อีกทั้งยังมีความน่าเชื่อถือสูง

"เจ้า...ปรุงยาระดับ 5 ได้ด้วยหรือ?" โม่หยุนซีเริ่มหัวหมุน 

[ นี่มันคนบ้าอะไร เขามีสามารถในทุกด้านเลยหรืออย่างไร? ]

"เมื่อข้าทะลวงเข้าสู่ระดับลมปราณหยก พลังวิญญาณของข้าก็เพิ่มขึ้นโดยธรรมชาติ ตอนนี้การปรุงยาระดับ 5 คงไม่น่ามีปัญหาอย่างแน่นอน" หลี่ชิงหยุนพยักหน้าตอบกลับอย่างมั่นใจ

"เอาล่ะ รอซักครู่" โม่หยุนซีกำลังรอใครบางคนมารับนาง

ตอนนี้หลี่ชิงหยุน นาหลันเสี่ยวฉีและเสิ่นชิงกำลังรอคนขับรถม้าส่วนตัวขององค์หญิงมาถึง

กรับ! กรับ! กรับ! 

ในระยะไกลรถม้าคันใหญ่โตที่มีเอกลักษณ์พิเศษวิ่งมาด้วยความเร็ว ทั้งคันรถเป็นสีทอง คนขับรถม้ามีอยู่สองคนและพวกเขาทั้งคู่สวมชุดขององครักษ์

"องค์หญิง!" เมื่อเข้าใกล้กลุ่มของหลี่ชิงหยุนมากขึ้น พวกเขาหยุดรถม้าและก้มหน้าทักทายโม่หยุนซีอย่างนอบน้อม

"อืม ขอบใจมากที่เจ้ามา" โม่หยุนซีพยักหน้าให้กับองครักษ์ที่เพิ่งมาถึง จากนั้นก็หันไปคุยหลี่ชิงหยุนต่อ "พวกเจ้าทั้งสามไปที่สมาคมการแพทย์ด้วยกันเถอะ ข้าว่างๆอยู่พอดี" 

"องค์หญิง ท่านทำเช่นนั้นไม่ได้ ฝ่าบาทกำลังรอท่านอยู่" คนขับรถม้าคนแรกพูดขึ้นอย่างไม่สบายใจ

โม่หยุนซีเริ่มคิ้วขมวด "พวกเขาเป็นผู้มีพระคุณของข้า... ข้าจะรายงานต่อท่านพ่อเป็นการส่วนตัว"

โดยไม่รอให้คนขับรถม้าพูดต่อ กลุ่มของหลี่ชิงหยุนตามโม่หยุนซีเข้าไปในรถม้าในทันใด

"เสิ่นชิง ข้าจะไปสอบรับตรานักปรุงยาก่อน แล้วข้าจะแวะไปที่ตระกูลของเจ้า" หลี่ชิงหยุนรู้สึกว่าเรื่องของตระกูลเสิ่นนั้นผิดปกติเกินไป เขาอยากจะไปดูให้เห็นกับตาของตัวเองว่าความขัดแย้งมันเกิดจากที่ไหนกันแน่

อีกทั้งเขาเองก็มีความรู้สึกดีๆให้กับเสิ่นชิง แน่นอนว่าหลี่ชิงหยุนจะไม่ละเลยสิ่งนี้

"เข้าใจแล้ว งั้นข้าจะกลับไปที่ตระกูลก่อน" เสิ่นชิงพยักหน้าอย่างดีอกดีใจที่หลี่ชิงหยุนยังคงเป็นห่วงเรื่องของนาง

เสิ่นชิงแยกตัวออกไปพร้อมกับเรียกรถม้าของตระกูลนาง ผ่านไปไม่นานคนรับใช้ก็มารับนางกลับ "ชิงหยุน ข้าจะรอเจ้าที่ตระกูล" 

หลี่ชิงหยุนยิ้มและพยักหน้า เขากับนาหลันเสี่ยวฉีและองค์หญิงออกเดินทางกันต่อ ตอนนี้พวกเขากำลังเข้าสู่ศูนย์กลางของเมือง

ศูนย์กลางของเมืองเป็นสถานที่ทำธุรกิจขนาดใหญ่ มีผู้คนพลุกพล่านเต็มท้องถนน และมีตลาดอยู่รอบๆอีกทั้งยังมีสมาคมของช่างตีดาบ ห้องประมูล โรงเตี้ยม และห้องโถงภารกิจ 

ศูนย์กลางของเมืองที่พวกเขาอยู่ถูกเรียกว่า 'เขตหยวน' ซึ่งมีผู้ฝึกฝนที่แข็งแกร่งอยู่เบื้องหลังในเขตนี้ แม้แต่กษัตริย์โม่เองไม่อยากจะยั่วยุเบื้องหลังของเขตนี้ด้วยซ้ำ

เมื่อเดินทางมาถึงเขตหยวน กลุ่มของหลี่ชิงหยุนลงจากรถม้าด้วยท่าทีที่สง่างาม

ผู้คนตามท้องถนนก็รู้สึกเกรงกลัวเมื่อเห็นรถม้าส่วนตัวขององค์หญิงดังนั้นพวกเขาจึงหลีกทางให้โดยธรรมชาติ

หลี่ชิงหยุนลงจากรถม้าช้าๆ ขณะนี้เขาอยู่ในชุดสีขาวสบายๆ ซึ่งแฝงไปด้วยความองอาจ เพียงแต่หน้าตาของเขาบอบบางเกินไปเล็กน้อย แม้แต่หญิงสาวก็อาจจะไม่งดงามเท่าเขา

เมื่อหญิงสาวที่อยู่รอบๆเห็นหลี่ชิงหยุนจากระยะไกล ใบหน้าของพวกนางกลายเป็นสีแดงทันที พวกนางอดไม่ได้ที่จะซุบซิบ
 

"ชายผู้นั้นคือใคร? เหตุใดเขาจึงดูหล่อเหลาเช่นนี้?"

"ว้าว~ หล่อมากจริงๆ"

"เขาเป็นชายที่หล่อที่สุดที่ข้าเคยพบเจอมาเลย"

"ข้าอยากได้เขามาเป็นสามีจริงๆ..."

"..."

นาหลันเสี่ยวฉีและโม่หยุนซีก็ลงจากรถม้าเช่นกัน เมื่อพวกนางเห็นปฏิกิริยาของหญิงสาวที่มีต่อหลี่ชิงหยุน พวกนางแค่ยิ้มเบาๆให้กับสิ่งที่เกิดขึ้น

โม่หยุนซีกำลังเดินนำทางเข้าไปในสมาคมการแพทย์ และกลุ่มของหลี่ชิงหยุนกำลังตามมาติดๆ

"เข้าไปกันเถอะ" โม่หยุนซีเดินเปิดทางไปพร้อมกับคนรับใช้ทั้งสอง

อาคารสมาคมการแพทย์นั้นดูหรูหราและใหญ่โตมาก สถานที่แห่งนี้ดูเหมือนว่าจะมีอิทธิพลต่อเมืองหลวงพอสมควร

อาชีพแพทย์หรือนักปรุงยาจะได้รับสิทธิพิเศษที่ดีกว่าอาชีพอื่นๆ หากผู้ฝึกฝนเผลอไปทำร้ายแพทย์หรือนักปรุงยาระดับสูง พวกเขาอาจจะโดนลงโทษและลดสิทธิพิเศษส่วนใหญ่สำหรับการซื้อขายเม็ดยาหรือสมุนไพร แม้แต่ระดับขุนนางก็ไม่มีข้อยกเว้น 

ดังนั้นอาชีพนักปรุงยาและแพทย์ถือได้ว่าเป็นอาชีพที่มีเกียรติที่สุดในเองหลวง

พวกเขาเดินผ่านประตู ที่หน้าช่องของพนักงานปรากฏร่างของหญิงสาวสวมชุดสีแดงที่ร้อนแรง กำลังนั่งตรวจสินค้าและทำเอกสารอย่างวุ่นวาย

หลี่ชิงหยุนกำลังมองไปรอบๆ เขาเห็นสมุนไพรระดับสูงและเม็ดยามากมาย ดวงตาของเขาเป็นประกายด้วยความตื่นเต้น "สถานที่แห่งนี้...คือสวรรค์ของนักปรุงยาจริงๆ" 

พนักงานหญิงในร้านบังเอิญเห็นว่าองค์หญิงเสด็จมาที่นี่ พวกนางรีบเข้าไปทักทายในทันที "องค์หญิง มีอะไรให้ข้ารับใช้หรือไม่?" 

"สหายของข้าต้องการสอบนักปรุงยา มีใครพอจะสอบให้เขาได้บ้างหรือไม่?" โม่หยุนซีชี้ไปที่หลี่ชิงหยุนที่อยู่ด้านหลังของนาง

พนักงานหญิงตาเป็นประกายเมื่อหันไปสบตากับหลี่ชิงหยุน "นายน้อย ท่านต้องการสอบนักปรุงยาระดับใด?" 

เมื่อพวกนางเห็นใบหน้าของหลี่ชิงหยุน พวกนางลืมเกี่ยวกับองค์หญิงทันที และกลับไปสนใจชายหนุ่มหล่อเหลาผู้นี้มากกว่า

"เอ่อ... ข้าต้องการสอบนักปรุงยาระดับ 5 พอจะมีใครสอบให้ข้าได้บ้างหรือไม่?" หลี่ชิงหยุนทักทายและพูดอย่างสุภาพ 

"ห้ะ!?" พนักงานหญิงที่อยู่รอบๆต่างก็มึนงงและอุทานออกมาพร้อมกัน