ตอนที่ 26: พันธสัญญาในห้องหอ
สายตาของทั้งสองประสานกันกลางอากาศ ไม่มีผู้ใดยอมหลบตา ความท้าทายในคำพูดของเฟิงหวงนั้นชัดเจน
เว่ยจื่อหลานจ้องมองถ้วยชาตรงหน้านิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่นางจะตัดสินใจ นางหยิบถ้วยชาขึ้นมาอย่างนุ่มนวล กิริยาของนางยังคงสง่างามไร้ที่ติ นางไม่ได้ดื่มมันในทันที แต่กลับยกขึ้นมาสูดดมกลิ่นหอมของใบชาชั้นดี
จากนั้น...นางก็ยกถ้วยชาขึ้นดื่มรวดเดียวจนหมดสิ้น
"ยอดเยี่ยม" เฟิงหวงปรบมือเบาๆ ด้วยรอยยิ้มที่ชื่นชมอย่างแท้จริง
"หากท่าน้าจะฆ่าข้า มีวิธีที่ง่ายและแเีกว่านี้มาก" เว่ยจื่อหลานกล่าวเรียบๆ ขณะวางถ้วยชาที่ว่างเปล่าลง "การวางยาพิษในคืนวิวาห์จะทำให้ท่านตกเป็ผู้ต้องสงสัยคนแรก...มันไม่ใช่วิธีการของคนฉลาด"
นางไม่เพียงแต่กล้าดื่ม แต่ยังวิเคราะห์เจตนาของเขาได้อย่างเฉียบคม
"สมแล้วที่เป็คนที่องค์กรของเ้าเลือกส่งมา" เฟิงหวงยอมรับอย่างตรงไปตรงมา "เอาล่ะ ในเมื่อเราทั้งคู่ต่างรู้ว่าอีกฝ่ายไม่ใช่คนธรรมดา และดูเหมือนว่าเราจะต้องอยู่ร่วมตำหนักกันไปอีกนาน...เรามาตั้ง 'กฎของการอยู่ร่วมกัน' ดีหรือไม่?""ว่ามา" เว่ยจื่อหลานกล่าว
"ข้อหนึ่ง...ต่างคนต่างอยู่" เฟิงหวงยกนิ้วชี้ขึ้นมา "เื่ของเ้า ข้าไม่ยุ่งเกี่ยว เื่ของข้า เ้าก็อย่าสอดแทรก เราจะยังคงแสดงบทบาทสามีภรรยาผู้เพียบพร้อมต่อไปในสายตาคนนอก ตำหนักเมฆาคล้อยแห่งนี้กว้างใหญ่พอสำหรับความลับของเราสองคน"
"ข้อสอง...แลกเปลี่ยนผลประโยชน์" เขาพูดต่อ "ตอนนี้ศัตรูของเราคือคนกลุ่มเดียวกัน ทั้งฝ่ายองค์ชายสี่และเศษเดนอำนาจขององค์ชายรอง หากมีข้อมูลที่เป็ประโยชน์ต่อทั้งสองฝ่าย การแลกเปลี่ยนกันย่อมดีกว่าการเป็ศัตรูกันเอง"
เว่ยจื่อหลานนิ่งคิดไปครู่หนึ่ง ข้อเสนอของเขายุติธรรมและสมเหตุสมผลอย่างยิ่ง "ข้าตกลงตามเงื่อนไขนี้"
นางตอบรับ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตาเขาอีกครั้ง "แต่ข้ามีคำถามหนึ่งข้อที่้าคำตอบที่แท้จริง...อักษรคำว่า 'เงา' บนแผ่นศิลาที่สุสาน...เป็ฝีมือของท่านใช่หรือไม่?"
นี่คือคำถามที่นาง้าคำตอบมากที่สุด
เฟิงหวงไม่จำเป็ต้องปิดบังนางอีกต่อไป เขามองลึกเข้าไปในดวงตาของนางและพยักหน้าช้าๆ "ถือซะว่า...เป็การทักทายเล็กๆ น้อยๆ จากข้า"
คำยืนยันนี้ทำให้เว่ยจื่อหลานสูดหายใจเข้าลึกๆ! แม้จะคาดเดาไว้อยู่แล้ว แต่การได้ยินจากปากของเขาโดยตรงก็ยังน่าตกตะลึงอยู่ดี "อ๋องสันติผู้พิการ" คือยอดฝีมือลึกลับที่มีพลังควบคุมในระดับที่น่าหวาดหวั่น! องค์กรของนางประเมินสถานการณ์ผิดพลาดไปอย่างร้ายแรง!
นางตระหนักได้ทันทีว่าภารกิจของนางได้เปลี่ยนไปแล้ว การจะใช้ตำหนักนี้เป็ฐานที่มั่นนั้นเป็ไปไม่ได้อีกต่อไป การอยู่รอดและหาทางร่วมมือกับบุรุษที่น่ากลัวตรงหน้านี้ต่างหากคือหนทางที่ดีที่สุด
"เช่นนั้น...ข้าขอเสนอเพิ่มเติม" นางกล่าวอย่างรวดเร็ว "นอกจากจะไม่ก้าวก่ายกันแล้ว...ในบางเื่ที่ผลประโยชน์ของเราตรงกันอย่างชัดเจน...บางทีเราอาจจะ 'ร่วมมือกัน' ได้"
เฟิงหวงยิ้มออกมา นี่คือสิ่งที่เขารอคอย "ข้าชอบข้อเสนอของเ้า"
พันธสัญญาที่แปลกประหลาดที่สุดได้ถือกำเนิดขึ้นในห้องหอของคืนวันวิวาห์ มันไม่ใช่พันธสัญญาของสามีภรรยา แต่เป็สนธิสัญญาของสองขั้วอำนาจในเงามืด
เช้าวันรุ่งขึ้น...ภาพที่บ่าวรับใช้เห็นคือภาพที่อบอุ่นและเป็ปกติ พระชายาเว่ยจื่อหลานผู้สงบเสงี่ยมกำลังปรนนิบัติรินชาให้พระสวามี "อ๋องสันติ" ผู้ร่างกายอ่อนแอด้วยท่าทีที่นอบน้อม ไม่มีผู้ใดจินตนาการถึงการประลองปัญญาอันดุเดือดที่เกิดขึ้นเมื่อคืนได้เลย
หลังจากเสวยมื้อเช้าเสร็จ ลุงจงก็ได้นำรายงานด่วนฉบับหนึ่งเข้ามาให้เฟิงหวง
เฟิงหวงเปิดอ่านและขมวดคิ้วเล็กน้อย
"มีอะไรหรือพ่ะย่ะค่ะ/เพคะ?" ทั้งลุงจงและเว่ยจื่อหลานที่ยืนอยู่ข้างๆ ต่างสังเกตเห็น
เฟิงหวงยื่นกระดาษแผ่นนั้นให้เว่ยจื่อหลานโดยไม่พูดอะไร
นางรับมาอ่าน เนื้อหาในนั้นคือรายงานจากอาหยิน... "ตระกูลเว่ยได้ส่งยอดฝีมือจำนวนหนึ่งไป 'ดูแล' กองคาราวานสินค้าหนีภาษีเที่ยวล่าสุดอย่างแ่าเป็พิเศษ และดูเหมือนว่า...กองคาราวานนั้นจะเปลี่ยนเส้นทางไปยังทิศทางที่ใกล้กับเขตอิทธิพลขององค์กรของท่าน"
ดวงตาของเว่ยจื่อหลานพลันคมกริบขึ้นมาทันที นี่คือการเคลื่อนไหวที่จงใจจะข่มขู่และกวาดล้างองค์กรเล็กๆ ของนางที่พวกเขาอาจจะเพิ่งค้นพบร่องรอย!
เฟิงหวงมองไปยังพระชายาของตนเอง ก่อนจะกล่าวด้วยรอยยิ้มบางๆ
"ดูเหมือนว่า...เราจะมีโอกาสได้ 'ร่วมมือกัน' เร็วกว่าที่คิดนะ...พระชายา"