กู้ซุนหนี่และหยางตงเดินไปรับลูกสาวที่บ้านป้าจาง
"พวกเราไปรับลี่ลี่ที่บ้านป้าจางด้วยกันนะคะ"
กู้ซุนหนี่หยิบของที่ป้าจางฝากซื้อ
“กระดูกหมู 1 จิน เนื้อหมู 2 จิน สาลี่ 2 ลูกพลุไฟ ประทัด โคมไฟแดง (ตะเกียงอายุยืน) ป้ายคำมงคล (อักษรสีดำบนกระดาษสีแดง)อย่างละ 1 ชิ้น”
ป้าจางรับของและจ่ายเงินค่าของให้กู้ซุนหนี่
กู้ซุนหนี่ถามป้าจางว่า
“บ้านป้าจางมีหัวไชเท้า ผักชี ผักกวางตุ้ง แล้วหรือยังคะ”
ป้าจางตอบว่า
“ป้ามีผักพวกนั้นในสวนผักหลังบ้านแล้วอาหนี่ต้องการผักเหล่านี้ไหมหล่ะ”
กู้ซุนหนี่ตอบว่า
“ฉันซื้อมาจากตลาดตำบลชิงไห่ครบแล้วค่ะแต่กลัวป้าจางยังไม่มี ฉันจะได้แบ่งให้ป้าจางนะคะ”
ป้าจางตอบกลับทันที
“มีแล้วๆขอบใจอาหนี่มากที่นึกถึงป้า”
หลังจากนั้น หยางตงอุ้มหยางลี่ส่วนกู้ซุนหนี่ถือตะกร้าเปล่าอีกใบกลับบ้าน
หยางลี่นั่งเล่นบนเก้าอี้ในห้องโถง
กู้ซุนหนี่ให้หยางตงวางตะกร้าของกินไว้ในห้องครัวส่วนเธอจะวางตะกร้าของใช้นี้ไว้ในห้องโถง แต่จะนำชุดใหม่ 3 ชุด รองเท้าใหม่ 3 ชุดไว้ในห้องนอน
หลังจากนั้น กู้ซุนหนี่เดินไปห้องครัวเพื่อจะผ่าแตงโมมากินด้วยกัน
หยางตงกำลังจัดของวางไว้ในห้องครัว
หยางตงเห็นกู้ซุนหนี่เอาแตงโมออกมาจากมิติของเธอ
หยางตงรอคอยอย่างมีความหวังและคิดในใจว่า
“เขาจะต้องได้จูบภรรยาหวานเหมือนแตงโมอีกครั้ง”
กู้ซุนหนี่เห็นอาการอย่างนั้นก็อดหัวเราะหยางตงไม่ได้เพราะเธอคิดดีไม่ได้เลยกับท่าทางและสายตาหวานหยาดเยิ้มนั่นมองจากดวงจันทร์ยังเห็นเลยว่าหยางตงคิดอะไรอยู่
กู้ซุนหนี่คิดในใจว่า
“รอก่อนนะคะสามีจะได้ในสิ่งที่ขอแน่นอนค่ะ”
กู้ซุนหนี่ผ่าแตงโมงเป็นชิ้นเล็กๆใส่จานเสร็จแล้วหยางตงก็สมใจปรารถนาแต่หลังจากนั้นเขาต้องรอสักพักกว่าหยางตงน้อยจะกลับมาสงบดังเดิมหลังจากกินแตงโมหมดแล้ว
กู้ซุนหนี่ก็ให้หยางตงเดินไปสอบถามแม่ของเขาว่าขาดเหลือสิ่งใดหรือไม่
หยางตงเดินทางมาถึงบ้านใหญ่หยางแล้วเขาก็ไปถามจางซื่อ
“แม่เตรียมของสำหรับวันสิ้นปีและต้อนรับปีใหม่ครบหรือยังขาดเหลืออะไรหรือเปล่าครับ”
จางซื่อตอบหยางตงทันทีว่า
“แม่ให้พี่ใหญ่แกไปซื้อมาจากตำบลชิงไห่เมื่อวานนี้ครบหมดแล้วละนะแล้วสะใภ้สามเตรียมครบหรือยังละ”
หยางตงตอบจางซื่อ
“ผมและกู้ซุนหนี่ไปซื้อของมาครบแล้วจากตำบลชิงไห่เมื่อเช้านี้แม่ไม่ต้องเป็นห่วง”
จางซื่อบอกหยางตง
“เย็นนี้แกก็พาสะใภ้สามและลี่ลี่มาร่วมวันสิ้นปีที่บ้านใหญ่หยางของเราด้วยหล่ะ”
หยางตงตอบกลับจางซื่อ
“ครับแม่กู้ซุนหนี่บอกครอบครัวสามหยางจะมาร่วมวันสิ้นปีเก่าที่บ้านใหญ่หยางเช่นกันครับ”
จางซื่อพูดว่า “ดี ดีแล้วๆ”
หยางตงกลับมาช่วยกู้ซุนหนี่เตรียมทำอาหารวันสิ้นปี
“เป็ดย่าง ซาลาเปาผัดผักกาดขาวใส่หมูสับ เกี๊ยวน้ำหมู”
กู้ซุนหนี่จะนำเป็ดย่าง 1 ตัว ซาลาเปาไส้หมู 16 ลูกซาลาเปาไส้เผือก 16 ลูก ซาลาเปาไส้ถั่วแดง 16 ลูก ออกมาจากมามิติของเธอเพื่อให้เพียงพอสำหรับสมาชิกบ้านใหญ่หยางและบ้านสามหยางของเธอด้วย
ส่วนกู้ซุนหนี่จะทำตอนนี้เลย คือเกี๊ยวน้ำหมู
“ตำกระเทียม รากผักชีพริกไทย ใส่ลงในถ้วยกุ้งสับ หมูสับ ปรุงรสด้วยซอสปรุงรส น้ำมันพืชน้ำตาล ซอสหอยไข่ไก่ คนให้เข้ากันจะได้ไส้เกี๊ยว ตักไส้วางบนแผ่นเกี๊ยว 1 ช้อนชาห่อให้สวยงามโดยใช้น้ำเปล่าทาขอบๆ แผ่นเกี๊ยวจะทำให้แผ่นเกี๊ยวห่อติดกันและไม่แตกเวลานำไปต้ม นำไปต้มในน้ำเดือดจัดและตักออกใส่ชาม นำหม้อขึ้นตั้งไฟปานกลาง เทน้ำลงไป ใส่ก้อนปรุงรสหมูแล้วใส่กระดูกหมูลงไปต้มราวๆ 45 นาที จนเนื้อกระดูกหมูเปื่อยใส่ผักกวางตุ้งที่หั่นและลวกแล้วแช่น้ำเย็นลงต้มต่อจนสุก ยกหม้อน้ำซุปเกี๊ยวลงไว้ตักราดเกี๊ยวที่ต้มไว้แล้วเวลาจะกิน แล้วโรยต้นหอมซอย”
กู้ซุนหนี่ทำผักกาดขาวใส่หมูสับ
“ตั้งกระทะใส่น้ำมันให้ร้อนนำกระเทียมสับลงไปผัดให้หอม จากนั้น
ใส่หมูสับลงไปผัดให้สุก ใส่ผักกาดขาวลงไป ปรุงรสด้วยซอสหอยน้ำตาลน้ำปลา ใส่น้ำลงไปเล็กน้อย ผัดให้เข้ากันเนื้อหมู ผัดไปเรื่อยจนผักนิ่มใส่พริกไทยป่นลงไป ผัดให้เข้ากัน ตักใส่จาน”
กู้ซุนหนี่อาบน้ำและแต่งตัวให้หยางลี่ด้วยชุดใหม่และรองเท้าใหม่
หลังจากนั้นหยางตงและกู้ซุนหนี่อาบน้ำใส่ชุดใหม่และรองเท้าใหม่ด้วยเช่นกัน
กู้ซุนหนี่ให้หยางตงเตรียมติดป้ายคำมงคล2 ป้าย จุดโคมไฟแดง 2ดวง ไว้ที่บ้านก่อนออกจากบ้าน
กู้ซุนหนี่เตรียมตะกร้าใส่หม้อน้ำซุปเกี๊ยวหมู1 หม้อ และเกี๊ยวหมู 1ถ้วยใหญ่ เป็ดย่าง 1 ตัว ซาลาเปาไส้หมู 16ลูก ซาลาเปาไส้เผือก 16 ลูก ซาลาเปาไส้ถั่วแดง16 ลูก สาลี่ 10 ลูกรวมทั้งประทัดและพลุไฟ ให้หยางตงถือไปบ้านใหญ่หยาง ส่วนเธอจะอุ้มหยางลี่เอง