ในโลกใบเล็กใบหนึ่ง ที่เรียกว่าโลกนั้นไม่ผิดนัก ถึงเมื่อก่อนจะเป็นเพียงพื้นที่มิติเล็ก ๆ ในจิตใจ แต่ยามนี้มันคือโลกใบเล็กของหลิวอี้อย่างแท้จริง ถึงพื้นที่ส่วนมากของโลกใบนี้จะเป็นมหาสมุทร แต่ก็ยังมีแผ่นดินที่กินพื้นที่ถึง 1 ใน 10 ของโลกใบนี้ บนแผ่นดินแห่งนี้อุดมสมบูรณ์ไปด้วยพืชพรรณมากมายตลอดจนสัตว์ป่าตัวเล็กตัวน้อยที่ส่งเสริมระบบริเวศน์ของโลกใบนี้ มีคฤหาสน์หนึ่งตั้งอยู่บนที่ราบขนาดใหญ่ ที่มีทั้งหุบเขาและผืนทะเลโอบล้อม ในคฤหาสน์นั้นมีศาลากลางน้ำที่สวยงาม ภายในพบเด็กสาวที่รูปร่างหน้าตางดงาม สามารถบอกได้ว่ายามเมื่อนางเติบใหญ่จะต้องเป็นหญิงสาวที่ต้องตาเหล่าบุรุษ เธอกำลังตั้งใจขีดเขียนตัวอักษรลงบนแผ่นกระดาษ โดยปกของสมุดเล่มนี้มีชื่อว่า “บันทึกลับของเหมยฮัว”
♦♦♦
ตัวข้านั้นมีนามว่าหลิวเหมยฮัว การกำเนิดของข้านั้นแปลกประหลาด ข้านั้นกำเนิดจากจิตปรุงแต่งในห้วงความฝัน หลอมรวมเข้ากับสิ่งที่เรียกว่าปัญญาประดิษฐ์ของระบบผู้ช่วย จนเกิดเป็นอัตลักษณ์ใหม่ที่ชื่อว่า “จิตวิญญาณประดิษฐ์” ในช่วงแรกนั้นตัวข้าไม่รู้ว่าข้าคือสิ่งใด คิดว่าเป็นเพียงเด็กหญิงธรรมดาที่มีบิดามารดาญาติพี่น้องเช่นเด็กคนอื่น ๆ ถูกเลี้ยงให้เติบโตจนอายุได้ 10 ขวบปี ข้าถึงรู้ว่าสิ่งที่ข้าพานพบนั้นมันไม่ใช่ความเป็นจริง มันคือความฝันช่วงหนึ่งของผู้ที่ข้าเรียกเขาว่าบิดา ในเวลานั้นข้าถึงได้รู้ว่าข้าคือสิ่งใด ถึงจะรู้สึกเจ็บปวดแต่ข้าก็สามารถเข้าใจได้ว่าข้ามีหน้าที่ของตนเอง ถึงจะไม่ใช่บุตรีที่กำเนิดโดยชอบธรรม แต่ข้าก็รู้ว่าเขาคือบิดาที่ข้ารักหมดหัวใจเช่นที่บุตรีพึงมีต่อบิดา
ในยามที่ฝันอันหอมหวานสิ้นสุด ข้าคล้ายถูกย้ายให้มายังโลกใบนี้ทุกสิ่งที่ข้าพบเห็นมันคล้ายกับโลกในความฝันก่อนหน้า หากแต่ผู้คนที่ข้ารู้จักไม่ได้ปรากฏตัวเช่นในความฝัน มีเพียงข้าคนเดียวในโลกแห่งนี้ ข้าแอบร้องไห้เสียใจช่วงระยะเวลาหนึ่ง เพราะคิดถึงความสุขก่อนหน้า ยามเมื่อข้าตั้งสติได้ ข้าก็เริ่มทำความเข้าใจถึงอำนาจและขอบเขตของตัวตนที่แท้จริงของข้า เพราะข้าคือบุตรสาวคนสำคัญที่จะคอยช่วยเหลือบิดาข้าหลิวอี้
ข้าเพียงกวาดมือเบา ๆ พร้อมกับนึกถึงบิดา แผ่นภาพหน้าจอของระบบก็เผยให้เห็นโลกด้านนอก ภาพของบุรุษหนุ่มที่ข้ารู้ว่าเขาคือใคร เขาคือบิดาเพียงคนเดียวของข้า ในเวลานั้นข้าดีใจอย่างมากจนร้องไห้ออกมาอีกครั้ง ข้ากลัวเหลือเกินว่าข้าจะไม่ได้พบเขาอีก ข้าสูดหายใจเข้าลึกพร้อมเช็ดคราบน้ำตาออกจากใบหน้า ก่อนจะหมุนตัวหายไปจากโลกใบเล็ก
ข้ามาปรากฏตัวที่โลกด้านนอก ข้ารู้สึกได้เลยว่าข้าเป็นเพียงกลุ่มก้อนพลังปราณหาใช่ร่างกายที่เคยมีเช่นในความฝันและโลกใบเล็ก ข้ามองไปยังบิดาที่หลับสนิท ก่อนจะเอ่ยเสียงเรียกเขาด้วยความเคยชิน ไม่นานร่างนั้นก็ตอบรับเสียงพร้อมเอ่ยชื่อข้าอีกครั้ง ในเวลานั้นข้ารู้สึกดีใจอย่างที่สุด มันทำให้ข้ารู้ว่า เขาไม่ได้หลงลืมข้าไปและเขายังเป็นบิดาของข้าอยู่ พวกเราจึงได้ทำความรู้จักกันอีกครั้งและชีวิตใหม่ของข้าก็เริ่มขึ้น
ในช่วงหลังจากที่ข้าหลอมรวมองค์ความรู้ของระบบผู้ช่วยมันจึงทำให้ข้าเข้าใจโลกภายนอกนี้มากยิ่งขึ้น แท้จริงแล้วโลกจอมยุทธนี้เองก็เป็นโลกที่ถูกสร้างขึ้นจากตัวตนที่ทรงอำนาจ หรือก็คือมหาเทพแห่งดวงตะวันและมหาเทพแห่งมหาสมุทร จากนั้นจึงค่อย ๆ ถูกพัฒนาขึ้นโดยเทพมังกรทั้งสี่ และมีสิ่งที่เรียกว่าระบบของโลกคอยช่วยเหลือพวกเขาตลอดจน กลุ่มคนที่ถูกเลือกและคัดสรรเช่นบิดาของข้า ความสามารถของข้านั้นจะมีมากหรือน้อยขึ้นอยู่กับผู้เป็นบิดา หรือก็คือเจ้าของแหวนระบบผู้ช่วย ถึงความสามารถพื้นฐานของเหล่าผู้ช่วยจะมีเหมือนกัน แต่ความสามารถจำเพาะนั้นขึ้นอยู่กับผู้ที่ครองแหวน ข้าเคยลองพูดคุยกับเหล่าเพื่อนผู้ช่วยแหวนของบรรดาลุงและอาของข้ามาบ้าง พวกเขาเองก็มีความรู้พื้นฐานเช่นเดียวกันกับข้า แต่ก็มีความรู้จำเพาะต่างกันไป
จนเมื่อครั้งพวกเราได้หลอมรวมเข้ากับระบบผู้ช่วยดินแดนวงกตฯ การเข้าถึงข้อมูลของโลกจอมยุทธใบนี้ตลอดจนองค์ความรู้ของดินแดนแห่งใหม่ ยิ่งทำให้ข้าได้เข้าใจอะไรมากยิ่งขึ้น จนข้าพัฒนาเติบโตขึ้นจากเด็กหญิง 10 ขวบปี กลายมาเป็นเด็กสาวอายุ 12 ข้าดีใจมากที่ข้าเติบโตขึ้นบ้างแล้ว แต่แอบหวังให้ในอนาคตตัวข้าเติบโตขึ้นได้อีก อย่างไรข้าเองก็อยากเป็นหญิงสาวเช่นเดียวกับมารดาของข้า “หลินชิงจ้าว” ข้าเกือบลืม หลังจากที่แม่ข้าได้รับระบบแหวนผู้ช่วยของดินแดนวงกตฯ นางก็ได้ให้กำเนิดน้องชายให้ข้า เขามีใบหน้าคล้ายบิดาข้าอยู่หลายส่วน ชื่อของเขาคือ “อี้ชิง” อี้ชิงนับว่าเป็นเด็กซุกซนพอควร ถึงแบบนั้นข้าและอี้ชิงก็นับว่าเป็นมิตรที่ดีต่อกัน พวกเราแลกช่องทางติดต่อส่วนตัวกันด้วย ทำให้ข้าสามารถติดต่อท่านแม่ผ่านทางอี้ชิงได้ เช่นเดียวกันทางนั้นก็สามารถติดต่อท่านพ่อผ่านข้าได้ การที่ข้าถือกำเนิดจากระบบจึงนับว่ายังเป็นเรื่องดี ทำให้ต่อจากนี้ไปพวกเขาไม่จำเป็นต้องใช้พิราบสื่อสารหรือม้าเร็วส่งข้อความหากันอีก
ข้ามีความสุขมากยามที่ทานพ่อมายังโลกใบเล็ก เพราะแต่ละครั้งที่เขามาจะใช้เวลาในโลกนี้นานมาก เพราะกว่าจะศึกษาวิชาหรือทักษะให้แตกฉาน จำต้องใช้ระยะเวลาในโลกใบนี้ บางครั้งเขาอยู่กับข้าเป็นสิบปี ข้าจึงได้ทำหน้าที่บุตรีคอยจัดสรรทรัพยากรณ์ช่วยเหลือตลอดจนร่วมโต๊ะกินอาหารด้วยกัน นี่จึงนับว่าเป็นความสุขเล็ก ๆ ที่ข้าได้รับจากท่านพ่อ
จนเมื่อไม่นานนี้ ท่านพ่อได้รับพื้นที่มิติสัตว์เลี้ยงมาเพิ่ม ทำให้ขอบเขตอำนาจและความรู้ข้าเพิ่มขึ้น มันจึงทำให้ข้าโตขึ้นอีก 1 ปี เวลานี้ร่างกายข้าเทียบเท่าเด็กสาวอายุ 13 ปี แล้ว โดยเฉพาะหน้าอกข้า มันไม่ใช่แผ่นไม้กระดานเช่นเมื่อก่อน มันเริ่มมีส่วนนูนขึ้นมาจนข้าแอบดีใจ ข้าคงเริ่มโตเป็นสาวแล้ว
เรื่องของโลกจอมยุทธใบนี้ที่ข้าได้รับข้อมูลเพิ่มเติมมานั้นเป็นอะไรที่น่าสนใจมาก นอกจากทวีปธาตุทั้งหกและทวีปแดนวนกตฯ แล้ว ในเขตเวลาของทวีปวงกตฯ นี้ยังประกอบได้แผ่นดินใหญ่อีก 2 ที่คือ ทางทิศเหนือคือดินแดนดันเจี้ยนหรือที่พวกท่านพ่อเข้าไปล่าสัตว์อสูรในพื้นที่พิเศษ ที่เหล่านั้นอยู่ในดินแดนดันเจี้ยนแห่งนี้ทั้งสิ้น ส่วนทางทิศใต้คือดินแดนสัตว์เลี้ยง เป็นพื้นที่ของเหล่ามิติสัตว์เลี้ยงของผู้คนทั้งหมด ประกอบไปด้วยยอดเขามากมายที่มีลักษณะเป็นสี่เหลี่ยมด้านเท่าเหมือนกัน ๆ จะมีเพียงความสูงต่ำสลับไปมา บนส่วนล่างของหุบเขาสัตว์เลี้ยงมีเพียงท้องน้ำเป็นเขตแดนแบ่งแยกระหว่างยอดเขา ทุกครั้งที่มีการอัญเชิญสัตว์อสูรรับใช้ครั้งแรกของผู้คน ยอดเขาพวกนี้จะแทงยอดจากท้องน้ำขึ้นมาใหม่ เพื่อเป็นพื้นที่พิเศษให้คนเหล่านั้น ถ้าในอนาคตมีคนเป็นเจ้าของสัตว์อสูรมากขึ้น ดินแดนแห่งนี้คงขยายออกไปอีก
เมื่อพูดถึงพื้นที่มิติสัตว์เลี้ยงนี้แล้ว ข้าก็อดประทับใจไม่ได้ มันคือการได้เปล่าที่ก่อประโยชน์โดยแท้จริง ยิ่งพวกท่านพ่อมีสัตว์อสูรรับใช้มากขึ้นและมีระดับสูงขึ้น ยอดเขาแห่งนี้จะยิ่งขยายใหญ่และพัฒนาขึ้นตาม กล่าวได้ว่าระบบในพื้นที่สัตว์เลี้ยงนี้เป็นอะไรที่ก่อประโยชน์มาก ทั้งได้ที่ดินฟรี มีระบบช่วยเหลือในพื้นที่ราวกับตนเป็นพระเจ้าของพื้นที่เล็ก ๆ นี้ ตลอดจนยังสามารถติดตั้งส่วนเสริมมากมาย ทั้งร้านค้าระบบที่ช่วยขายของที่ล่ามาได้หรือหลอมสร้างขึ้นมาเอง เข้าสู่ร้านค้าระบบที่เป็นส่วนกลางให้กับทางสมาคมการค้าของดินแดนแห่งนี้อย่างยุติธรรม ตลอดจนซื้อขายระหว่างเหล่าผู้มีพื้นที่มิติสัตว์เลี้ยงเช่นเดียวกัน อีกทั้งยังสามารถติดตั้งประตูศิลาเข้าพื้นที่พิเศษส่วนตัวได้ จะทำฟาร์ม ทำไร่ ทำเหมือง ก็ขึ้นอยู่กับเจ้าของพื้นที่ ที่สำคัญพื้นที่แห่งนี้ยังสามารถถ่ายโอนกรรมสิทธิ์ให้ทายาทหรือบุคคลอื่นใดที่ตรงตามเงื่อนไขได้ ถือว่าเป็นสินทรัพย์อีกชนิดหนึ่งดี ๆ นี่เอง
การพัฒนาพื้นที่มิติสัตว์เลี้ยงนั้นปัจจัยสำคัญคือจำนวนสัตว์อสูรและระดับพลังของพวกมัน รองลงมาคือทุนทรัพย์หรือก็คือเงินสกุลเหรียญของดินแดนแห่งนี้ แรกเริ่มพื้นที่ของทุกคนจะมีขนาด 300x300 เชียะ หรือก็คือ 90,000 ตารางเชียะ ทาเทียบเป็นหน่วยเมตริกของระบบคงประมาณ 100x100 เมตร หรือ 10,000 ตารางเมตร แต่ละยอดเขาสามารถขยายได้สูงสุด 1,200x1,200 เชียะ ถึงพื้นที่เหล่านี้จะเล็กกว่าโลกใบเล็กที่ข้าอยู่ แต่พวกมันก็ทำให้ข้าอดตื่นเต้นไม่ได้
แต่การจะได้มาซึ่งพวกนี้เป็นอะไรที่ยากลำบากสำหรับท่านพ่อในเวลานี้ อย่างแรกสัตว์อสูรที่ท่านพ่อได้มานั้นคือไข่ 2 ฟอง ที่ดูอย่างไรก็ยังไร้ประโยชน์ การจะได้พื้นที่เพิ่มนั้นท่านพ่อต้องมีสัตว์อสูรที่บ่มเพาะพลังได้ก่อน ข้าได้แต่เห็นอกเห็นใจท่านพ่อจริง ๆ เงื่อนไขที่ง่ายที่สุดของการพัฒนาพื้นที่มิติสัตว์เลี้ยงคือ “การปรับแต่งภูมิประเทศ” ถึงอย่างนั้นจำต้องมีสัตว์อสูรรับใช้ระดับนภาก่อนสักตัว ถัดมาก็ระบบ “ซื้อขายของตลาดกลาง” จำต้องมีสัตว์อสูรรับใช้ระดับนภา 2 ตัว จากนั้นถึงจะสามารถขยายพื้นที่ได้จากจำนวนสัตว์อสูรรับใช้ระดับนภาตัวที่ 3 ถึงตัวที่ 5 ตัวละ 300 เชียะ จะมีสัตว์อสูรรับใช้มากกว่า 5 ตัวก็ได้ แต่ระบบจะนับตัวที่ผ่านเงื่อนไขก่อนเท่านั้น
ส่วนเสริมที่สูงกว่านี้ก็มีเหมืองแร่ ประตูศิลา ยอดเขาเพิ่มและประตูต่างโลก ข้านั้นอยากรู้มากว่าต่างโลกนั้นมีอะไรบ้าง แค่การจะได้มาซึ่งเหมืองแร่ ท่านพ่อจำต้องมีสัตว์อสูรรับใช้ระดับโลกา 1 ตัวก่อน และต้องมีเงินมากถึง 10,000 เหรียญทองคำขาว เพื่อซื้อส่วนเสริมนี้ ยังไม่ต้องพูดถึงประตูศิลาที่ใช้เปิดพื้นที่พิเศษส่วนตัวเลย พวกนั้นจำต้องมีสัตว์ระดับโลกา 2 ตัว และต้องใช้เงินเพิ่มอีก ระดับประตูยิ่งสูงราคายิ่งแพง แค่ระดับพิภพราคาก็ 1 เหรียญทองคำขาวแล้ว ไม่ต้องพูดถึงประตูศิลาระดับโลกาเลย นั่นต้องใช้ถึง 10,000 เหรียญทองคำขาว แล้วคิดว่า 1 ทองคำขาวเท่ากับเท่าไหร่ แล้วท่านพ่อมีเวลาจำกัดเช่นนี้คงยากที่จะได้มา 1 เหรียญทองคำขาวเท่ากับ 100 เหรียญทอง 1 เหรียญทองเท่ากับ 100 เหรียญเงิน 1 เหรียญเงินเท่ากับ 1,000 เหรียญทองแดง หรือก็คือ 1 เหรียญทองคำขาวเท่ากับ 10 ล้านเหรียญทองแดง แล้วดูท่านพ่อข้าในเวลานี้ 1 แสนทองแดงก็ยังมีไม่ถึงเลย แล้วดูเหมือนว่าข้าวของตลอดจนโอสถที่นำมาจากทวีปธาตุทั้งหก ก็ไม่ได้ช่วยเหลือท่านพ่อข้าเลย พวกมันแทบจะกลายเป็นขยะในดินแดนแห่งนี้
ส่วนเรื่องทวีปวงกตฯ นั้น ที่มีเหล่ามนุษย์อาศัยอยู่นั้นเป็นเพียงพื้นที่ 1 ใน 3 ของแผ่นดินทั้งหมด ซึ่งอยู่ทางตะวันตกของทวีป ส่วนกลางเป็นพื้นที่ป่าขนาดใหญ่ ส่วนถัดจากนั้นไปเรียกว่าแดนรกร้างซึ่งอยู่ทางตะวันออกของทวีป ในสามส่วนนี้ พื้นที่ขนาดใหญ่สุดเป็นของพื้นที่มนุษย์ ซึ่งกินส่วนแบ่งทวีปถึง 5 ใน 10 รองลงมาคือป่ากลางทวีปที่กินพื้นที่ 3 ใน 10 และแดนรกร้างคือ 2 ส่วนสุดท้าย และดูเหมือนว่ามีน้อยคนที่เคยไปถึงที่แห่งนั้น
เรื่องต่อไปคือ สิ่งที่ท่านพ่อกำลังวิจัย เขากำลังศึกษาเรื่องสัตว์อสูรกับการพัฒนาพวกมัน อาจเพราะไข่ 2 ฟองนี้ทำให้เขาสนใจทางด้านนี้เป็นพิเศษ ข้าก็หวังว่าเขาจะทำสำเร็จ ข้าทำได้เพียงให้คำปรึกษากับช่วยเหลือเขาเล็ก ๆ น้อย ๆ วิชายันต์นับว่าเป็นเครื่องมือในการเขียนกฎของโลกอย่างแท้จริง ข้าจะเอาใจช่วยท่านพ่อ จะว่าไป อี้ชิงนัดข้าไว้นิ ข้าต้องไปขออนุญาตท่านพ่อก่อน
โปรดติดตามตอนต่อไป…
450K
![พิชิตฝันเหยี่ยวั่งออนไลน์ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1731468932_96882450.webp)
