นางโจรปล้นรัก..........ตอนที่ 9
นภัสถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อสามารถติดต่อกวินนิตาได้แล้วเมื่อญาติผู้น้องกดรับสายโทรศัพท์ หญิงสาวก็พูดทันทีโดยไม่รอให้เสียเวลา
“เธอต้องมาที่นี่ให้เร็วที่สุด พรุ่งนี้ได้เลยยิ่งดี” แล้วนภัสก็ได้ยินเสียงถอนหายใจจากปลายสาย
“จะรีบร้อนอะไรนักหนาฉันเพิ่งกลับมา ฉันอยากพักก่อน” กวินนิตาตอบด้วยน้ำเสียงเบื่อหน่าย
“เธอจะพักก็ได้แต่ฉันจะปล่อยตัวเขา นี่ มันนานเกินกว่าที่ตกลงกันไว้ ฉันลางานมาแค่หนึ่งอาทิตย์เพื่อมาดูแลผู้ชายที่เธออยากจะได้มันไม่คุ้มกันเลย และฉันจะไม่ขาดงานเกินสิบวันเด็ดขาด วันนี้ถ้าเธอไม่มาฉันจะปล่อยเขา” นภัสยื่นคำขาด ทำให้คนฟังอึ้ง ไม่พอใจที่ได้ยินแบบนั้น แต่ถ้าไม่ทำตามกวินนิตารู้ดีว่านภัสทำตามที่พูดแน่และถ้าเป็แบบนั้นทุกอย่างมันจะเสียเปล่า
“ก็ได้ เธอนี่มันใจร้อนเป็บ้า รู้ไหมว่าฉันเหนื่อยนะฉันเดินทางไกลควรได้พัก” กวินนิตาบ่น
“เธอเหนื่อยเหรอนิต้า อย่ามาพูดเลยคนที่เหนื่อยน่าจะเป็ฉันที่ต้องมานั่งดูแลผู้ชายที่เธออยากจะจับใจจะขาด ในขณะที่ตัวเองไปเที่ยวสนุก” นภัสพูดออกมาตรงๆในขณะที่คนฟังเริ่มไม่พอใจมากขึ้น
“อย่าบ่นไปหน่อยเลยเธอเองก็ได้ประโยชน์จากเื่นี้เหมือนกันนั่นแหละ เงียบได้แล้ว พรุ่งนี้สายๆ ฉันจะเดินทางไปและอีกวันจะทำตามแผนที่วางไว้พอใจไหม” กวินนิตาพูดออกมาอย่างหงุดหงิดไม่กล้าโวยวายมากเพราะกลัวใจอีกฝ่ายอยู่เหมือนกัน
“ดีมาก ทำอย่างที่พูดด้วยล่ะ บอกก่อนเลยว่าฉันทำอย่างที่พูดจริงๆถ้าเธอเบี้ยว” หญิงสาวขู่ก่อนที่จะกดตัดสายไปทันทีทิ้งให้กวินนิตายืนกัดฟันอย่างเจ็บใจ
อนิรุทธ์มองคนที่เดินเข้ามาอย่างแปลกใจ หลังจากที่ถูกจูบและเกือบจะเลยเถิดไปที่ลำธารแม่โจรคนสวยพยายามจะหลบหน้าไม่พูดด้วย แต่มาวันนี้ดูจะอารมณ์ดีเป็พิเศษเหมือนจะได้รับข่าวดีอะไรมาด้วย
“คุณจะเป็อิสระแล้วนะ ไม่น่าเกินสองวันนี้” คำพูดของเธอทำให้เขานิ่วหน้าเล็กน้อย ไม่รู้ว่าทำไมถึงไม่อยากให้วันนั้นมาถึง
“ทำไมเร็วนัก”
“ไม่เร็วหรอก คุณอยู่กับฉันมาหนึ่งอาทิตย์แล้วและมันไม่ควรจะเกินกว่านี้”
“ผมกำลังมีความสุข” อนิรุทธ์เอ่ยอย่างสบายอารมณ์
“คุณไม่ควรมีความสุข ฉันนี่พลาดจริงๆ” นภัสถอนหายใจเมื่อเห็นว่าทุกอย่างมันไม่ได้เป็ไปตามแผนที่วางไว้ั้แ่แรก
“พลาดอย่างไร บอกกันบ้างสิ” เขาถามอย่างสนใจ
“ฉันไม่ควรดีกับคุณมากขนาดนี้แต่จะว่าไปคุณก็เป็ตัวประกันชั้นดีดังนั้นฉันก็เลยต้องทำดีด้วย หวังกว่าการทำดีนี้คงจะทำให้คุณคิดได้นะ”นภัสสบตาอีกฝ่าย
“คิดอะไร” เขาถามอย่างไม่เข้าใจ
“ก็คิดถึงสิ่งที่ฉันทำดีกับคุณไงคุณจะได้ไม่ต้องไปแจ้งความเอาเื่ฉัน” เอาตรงๆนภัสก็แอบหวั่นใจเหมือนกันกลัวว่าเขาจะตลบหลังแจ้งความเมื่อกลับไปแล้วและถ้าเป็แบบนั้นคงวุ่นวายอีกแน่
“คุณทำดีกับผมเพราะเื่นี้เหรอ” เขาแอบผิดหวังเมื่อได้ยินแบบนั้น
“ก็ส่วนหนึ่ง” หญิงสาวบอกตามตรง
“ผมคิดว่า เราจะผูกพันกันเหมือนกับที่ผมผูกพันกับคุณเสียอีก”
“คุณจะเอาอะไรกับความสัมพันธ์เพียงแค่อาทิตย์เดียวมันก็แค่ความสัมพันธ์ฉาบฉวย” นภัสแทบจะทำอะไรไม่ถูกเมื่อได้ยินคำว่าผูกพัน เขาผูกพันกับเธออย่างนั้นหรือ
“คุณพูดเหมือนกับว่า มันไม่ใช่เื่สำคัญ”อนิรุทธ์ย้อนถาม
“แล้วคุณคิดว่ามันสำคัญหรือไง”
“ก็ใช่น่ะสิ” ชายหนุ่มยอมรับออกมาตามตรง
อนิรุทธ์รู้สึกดีอย่างที่ไม่เคยเป็มาก่อนผู้หญิงคนนี้ทำให้ไม่ต้องวางท่าและสามารถเป็ตัวของตัวเองมากที่สุดเวลาที่อยู่ด้วยกันและถึงแม้ว่าจะเพิ่งรู้จักกันไม่นานเขาก็ผูกพันกับแม่โจรสาวคนนี้เสียแล้ว แต่ดูเหมือนว่าเธอจะไม่คิดเหมือนกันแม้แต่น้อย
“คุณจะบ้าหรือไง เวลาแค่นี้มันไม่ได้ทำให้คนผูกพันกันได้หรอก นี่คือชีวิตจริงไม่ใช่นิยายใครจะผูกพันกันได้เพียงแค่เจ็ดวัน” นภัสส่ายหน้ามองว่าเป็เื่ไร้สาระมากกว่า
“คุณนั่นแหละบ้า ทำไมจะไม่ได้คนเราถ้าเจอคนที่ถูกใจเวลาแค่วินาทีเดียวมันก็ผูกพันกันได้” เขาเถียง
“มันอาจจะเป็ไปได้สำหรับผู้ชายที่ชอบผูกพันกับผู้หญิงไปเรื่อยไม่จริงจังกับใครเหมือนคุณแต่ไม่ใช่กับฉัน” อนิรุทธ์เริ่มจะโมโหเมื่อเห็นว่าผู้หญิงคนนี้ไม่สนใจความรู้สึกของเขาเลยสักนิดแถมยังยอกย้อนด้วย
“คุณพูดเหมือนกับว่าความรู้สึกของผมมันไม่สำคัญกับคุณเลยหรือไง คุณเป็โจรได้อย่างไรถึงไม่สนใจความรู้สึกของตัวประกันบ้าหรือเปล่า” อนิรุทธ์พูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่นสีหน้าจริงจัง ส่วนนภัสไม่เข้าใจว่าทำไมเขาจะต้องหงุดหงิดด้วย
“เพราะฉันเป็โจรอย่างไรล่ะ ถึงไม่จำเป็ต้องสนใจความรู้สึกของตัวประกันและฉันไม่ได้บ้าคุณนั่นแหละที่บ้า คุณนี่มันใจง่ายจริงๆนะผูกพันกับใครง่ายๆ ถูกใจใครง่ายๆ” นภัสคิดว่านี่คือตัวตนของตัวประกันหนุ่มชอบง่ายหน่ายเร็ว อ้างความสัมพันธ์มาผูกมัด แต่มันใช้ไม่ได้กับเธอ
อนิรุทธ์เจ็บใจในคำพูดของหญิงสาว เขาเดินตรงเข้ามาหานางโจรคนสวยแล้วดึงตัวเข้ามาหาอย่างรวดเร็ว ดวงตาคมมองจ้องเข้าไปในดวงตาที่ดำขลับราวกับนิลของเธอ
“คุณต้องสนใจตัวประกันอย่างผมให้มาก คุณต้องใส่ใจความรู้สึกของผมมากกว่านี้เข้าใจไหม”อนิรุทธ์พูดเสียงเครียดเจ็บใจที่ถูกละเลย ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนเมินเขาต่ำได้ขนาดนี้ไม่เคยมีใครทำ
นภัสพยายามหาทางเอาตัวรอดด้วยการดิ้นให้หลุดจากการเกาะกุมรู้สึกแปลกใจมากที่เห็นอารมณ์แบบนี้ ปรกติอนิรุทธ์จะขี้เล่น ทะเล้นแต่ไม่เ้าอารมณ์
“คุณเป็บ้าอะไร ปล่อยนะ” นภัสพยายามดันตัวเองออก
“ผมไม่เคยพูดเล่นความรู้สึกของผมก็เหมือนกัน และผมกำลังโกรธที่คุณทำเหมือนกับว่าความรู้สึกของผมมันไม่สำคัญอะไรกับคุณเลยคุณกำลังหัวเราะเยาะอยู่” สายตาคู่คมกร้าวขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
“คุณบ้าไปแล้วหรือไงระหว่างฉันกับคุณมันก็แค่โจรกับตัวประกันเท่านั้น อย่าคิดมากไปกว่านี้เมื่อฉันได้ในสิ่งที่้าเราก็จบกันทางใครทางมันมันก็มีแค่นี้ทำคุณต้องทำท่าทางโกรธขนาดนี้ด้วย”
“เพราะผมบ้าไปแล้วจริงๆ ไง ทำไมผมต้องรู้สึกดีกับผู้หญิงที่เห็นผมเป็เพียงแค่ตัวประกันที่เมื่อได้เงินก็จะไม่สนใจอีกให้ตายสิ”
อนิรุทธ์ใช้ความรวดเร็วปิดปากของนภัสด้วยริมฝีปากของตนทันที นภัสใใช้มือทุบไปที่ตัวเขาหลายที่เพื่อเอาตัวรอดแต่ดูเหมือนว่ามันจะไม่ได้ผลอะไรเพราะอีกฝ่ายไม่สะทกสะท้านเลย
หญิงสาวจึงกระทืบส้นเท้าลงบนเท้าของเขาแรงๆและได้ผลอนิรุทธ์ยอมปล่อยทันที และเมื่อเป็อิสระนภัสก็ตวัดฝ่ามือลงบนแก้มอย่างรวดเร็ว แววตาเต็มไปด้วยความผิดหวัง เสียใจและใอย่างถึงที่สุด
“คนเลวฉันไม่คิดเลยว่าคุณจะทำแบบนี้” นภัสต่อว่าเขาเสียงสั่น แววตาของเธอที่มองมานั้นทำให้คนถูกมองหัวใจหล่นวูบลงมาที่ตาตุ่ม
“คุณอาจจะเคยชินกับการที่มีผู้หญิงเอาอกเอาใจและยอมทุกอย่างแต่ฉันไม่ใช่ผู้หญิงที่คุณเคยเจอ คุณไม่มีสิทธิ์มาทำหยาบคายกับฉันแบบนี้” นภัสทั้งใทั้งโมโห
“ผมทำไปเพราะกำลังโกรธ แต่เพราะคุณทำร้ายความรู้สึกของผมก่อน” เขาเถียงอย่างเอาแต่ใจถึงแม้จะรู้สึกผิดก็ตาม
“คุณอ้างแต่ว่าฉันทำให้คุณโกรธผู้ชายชอบอ้างแบบนี้ทุกคน เอะอะก็โทษผู้หญิงกี่ครั้งแล้วที่ผู้หญิงต้องถูกผู้ชายทำร้าย เพียงเพราะความโกรธที่เป็ข้ออ้างของผู้ชาย”นภัสต่อว่าอย่างไม่ไว้หน้า
“คุณกำลังทำให้ผมรู้สึกผิด ผมขอโทษ” อนิรุทธ์เริ่มทำอะไรไม่ถูกเพราะเห็นนภัสโกรธจริง
“คุณขอโทษมาจากใจหรือแค่พูดพล่อยๆเท่านั้น”
“ผมพูดจากใจ และไม่ได้คิดทำร้ายคุณเลยแม้แต่น้อยผมแค่อยากจูบคุณเท่านั้น”
-----------------------------------------
ขอบคุณที่ติดตามนะคะ
