Doomdays ซอมบี้ล้างโลก

ตอนที่ 36 ร่วมมือ

เช้าวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 2029

ทั้ง 3 คนได้ตื่นขึ้นมา และมาทานอาหารเช้าที่แคทเทอรีนน่าทำเป็นปกติ โต๊ะอาหารยังคงเงียบสงบ และบรรยากาศที่น่าอึดอัด แต่ว่าก็มีเสียงพูดดังขึ้นทำลายมันลง

"ถ้าพวกนายจะไปล่าซอมบี้ละก็ อย่าเข้าไปยุ่งกับซอมบี้ตัวสีแดงดีกว่านะ แต่ถ้าไปเจอเข้ากับซอมบี้สีขาวให้หนีทันที "

เสียงนั้นก็คืออายูนั่นเอง เธอได้กล่าวเตือนทั้ง 2 คน

"พวกมันเก่งมากขนาดนั้นเลยอย่างงั้นหรอ ฉันเห็นหัวหน้าฟันพวกมันเป็นผักปลาเลยนะในคราวก่อน " โจเซฟไม่เชื่อว่ามันจะแข็งแกร่งมากขนาดนั้น แค่มันตัวใหญ่กว่าแค่นั้น เนื่องจากว่าริวจิได้จัดการ ซอมบี้ G2 หรือซอมบี้แดงไปเกือบหมด และที่เหลือที่ตายจากปืนไรเฟิลและกระสุนของทหารที่รัวเข้าใส่พวกมัน ทำให้โจเซฟคิดว่ามันไม่ได้แข็งแกร่งไปมากกว่าเขาอย่างแน่นอน

เมื่อได้ยินที่โจเซฟพูดอายูเธอไม่ได้ตอบกลับอะไร เธอหันหลังกลับและเดินจากไป เธอไม่ได้สนใจเพราะถือว่าเธอได้เตือนพวกเขาไปแล้ว ถ้าเขาตายไปหรือติดเชื้อไปละก็มันก็เป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้

ส่วนทางด้านแคทเทอรีนน่าเธอเป็นคนฉลาด แต่เธอก็เป็นคนที่หยิ่งยโส เธอจะไม่เชื่อว่าเธอจะไม่สามารถสู้กับพวกมันได้นอกจากจะได้ลองสู้เอง เธอถึงจะยอมรับ ถ้าเธอไม่เห็นด้วยตาของตนเองเธอไม่มีทางเชื่อเด็ดขาด

ทั้ง 3 คนได้เลือกจุดของตนเองที่จะไปล่าในวันนี้

อายูเลือกทิศตะวันออก ส่วนโจเซฟและแคทเทอรีนน่านั้นเลือกตะวันตกเฉียงเหนือและตะวันตกตามลำดับ เมื่อเลือกจุดที่ตนเองจะไปได้แล้ว พวกเขาก็แยกย้ายไปล่าซอมบี้ พร้อมนัดหมายกันว่า ให้กลับมาที่พักในช่วง 18.00 น เพราะการล่าตอนกลางคืนนั้นจะทำให้เกิดอันตราย เนื่องจากวิสัยทัศน์ที่มืดนั้นเอง

โจเซฟและแคทเทอริน่า ได้มาถึงจุดของตนเองได้และเริ่มฆ่าซอมบี้ตลอดทั้งวัน แต่เขาก็พบแต่ซอมบี้สีเขียวเท่านั้น

"ชิ ตลอดทั้งวันมานี้ไม่เจอ ซอมบี้สีแดงเลย ฉันอยากจะลองงัดกับมันสักดอกจริง ๆ "

3 วันผ่านไป

อายูได้ถึงเลเวล 30 แล้วและเธอก็เลิกไปล่าเรียบร้อย อายูเธออยู่ดูแลริวจิพร้อมกับฟื้นฟูสภาพริวของเธอด้วย เพราะช่วงนี้เธอไม่ได้ดูแลผิวของเธอเลย

ส่วนทางด้านแคทเทอรีนน่าได้เลื่อนเป็นเลเวล 25 และโจเซฟได้เลื่อนเป็นเป็นเลเวล 23 เพราะเขานั้นมีความเร็วน้อยกว่าเธอแล้วทำให้ เขาเลเวลช้ากว่าเธอ และในการล่าตลอด 3 วันที่ผ่านมานั้น อายูห้ามให้ขับรถพวกเขาไปทำให้พวกเขาต้องเดินด้วยเท้า และยิ่งทำให้การเคลื่อนที่ช้าเข้าไปอีก

"แคทเทอรีนนน่าเธอเลเวลเท่าไหร่แล้วอย่างงั้นหรอ " โจเซฟถามออกมาด้วยความคาดหวังว่าเค้าจะเลเวลสูงกว่าเธอ

" 25 " เธอตอบเองมาด้วยเสียงที่มั่นใจและหยิ่งยโส

"เฮ้ย ที่จะเลื่อนระดับเร็วขนาดนี้ หรือว่าเธอแอบใช้รถอย่างงั้นหรอ "

"จะบ้ารึไง ฉันไม่ใช่คนชอบโกงหรอกน่ะ "

"เออว่าแต่ 3 วันนี้เธอเจอซอมบี้สีแดงหรือตัวสีขาวบ้างมั้ย "

" ไม่นะ ฉันคิดว่านายเห็นและแอบฆ่ามันไปแล้วสะอีก "

"ฉันก็กำลังจะถามเธอแบบเดียวกันนั่นและ แล้วอายูนั่นเธอวันนี้เธอไม่ออกไปงั้นหรอ ไม่เห็นเธอ เตรียมพร้อมอะไรเลยหนิ "

"ใครจะสนละ บางทีเธออาจจะรอให้พวกเราออกไปก่อนเหมือนวันก่อนๆ ละมั้ง"

หลังจากนั่นโจเซฟก็เดินเข้าไปหาอายูและกล่าวถาม

"เอ่ออ วันนี้เธอไม่ออกไปล่าอย่างงั้นหรอ "

"ไม่ พวกนายไปกันเลย"

"มันจะดีหรอถ้าเธอยังไม่เลื่อนขั้นเป็นขั้น 2 ละก็มันจะยุ่งเอานะ" โจเซฟเอ่ยออกมาด้วยความเป็นห่วง

" ไม่เป็นไร "

เมื่อเห็นหญิงสาวไม่มีทีท่าตกใจเขาก็ไม่มีทางเลือกนอกจากเดินออกไป แต่หญิงสาวก็ได้กล่าวหยุดไว้ก่อน

"วันนี้พวกนายสามารถใช้รถได้น่ะ " อายูเธอไม่ได้สนอยู่แล้วถ้าทั้ง 2 จะหนีไปแล้วทิ้งเข้ากับริวจิไว้ตรงนี้ วันก่อนๆที่เธอไม่ให้เอาไปก็เพราะว่า กลัวว่าทั้ง 2 จะแอบมาทำร้ายริวจิและขี่รถหนีไป

"โอเค ขอบใจมาก " โจเซฟกล่าวขอบคุณแต่ในใจของเค้าได้คิด "ฉันต้องขับรถของฉันยังต้องขอนุญาติ พระเจ้าช่วย !! ชีวิตของฉันมันอนาถโดยแท้ " เขาได้ร้องไห้ออกมาในใจ

หลังจากได้รับอนุญาติจากอายูเขาก็หันหลังกับและถามแคทเทอรีนน่าว่าเธอจะไปทีเดียวกับเขารึเปลา ซึ่งเธอก็ตอบตกลงเพราะว่าการขี่รถนั่นจะเปลี่ยนจุดได้ไวอยู่แล้ว มันจะทำให้เลเวลของพวกเขานั้นพุ่งขึ้นมากกว่าวันก่อนๆ เป็นอย่างมาก

ทั้ง 2 ได้ขับรถมาทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ และพวกเขาวางแผนว่าจะล่าในทิศใต้ในวันพรุ่งนี้

" มาทำข้อตกลงกันก่อนดีกว่าโจ " แคทเทอรีนน่าได้ยื่นข้อเสนอ

" ข้อตกลงอะไรละ ฉันจะลองคิดดู "

" ในการล่าซอมบี้สีเขียวนั้นใครเร็วใครได้ และถ้าใครเจอซอมบี้สีแดงก่อน จะต้องเป็นเหยื่อของของบุคคลนั้นตกลงมั้ย "

" นั่นและที่ฉันต้องการละ " ถึงแม้ข้อเสนอของแคทเทอรีนน่านั้นจะเอาเปรียบเขาเล็กน้อยเพราะเนื่องจากความเร็วของเขานั่นเอง แต่ว่าการทำข้อตกลงกันไว้ก่อนจะเจอซอมบี้สีแดงนั้น ทำให้ไม่เกิดความบาดหมางต่อกัน ใครเร็วกว่าก็ได้ไป มันก็ข้อตกลงที่ Fair เลยทีเดียว

"งั้นรออะไรละ นายเสียงของนายล่อพวกมันออกมาเลยสิ "

เมื่อได้ยินที่แคทเทอรนีน่าบอกเขาชักดาบใหญ่และโล่ของเขาออกมา ส่วนแคทเทอรีนน่านั่นเธอใช้ดาบอย่างเดียวและไม่มีโล่ เตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้

" ไอ้พวกซอมบี้ทั้งหลายมาสิโว้ยย "

ซอมบี้รายหลายตัวได้กระโจนออกมาจากตึกและพุ่งเข้าใส่ตามเสียงของโจเซฟ

20 นาทีต่อมาพวกเขาก็จัดการพวกมันได้หมด

และทั้งวันนั้นพวกเขาก็ล่าซอมบี้ไปมากมาย บริเวณแถวนั้น จนตอนนี้ก็จะถึงเวลากลับไปที่พักของพวกเขาแล้ว

"ฮ่า ๆ ดูเหมือนว่าการล่าซอมบี้จะง่ายขึ้นนะ สงสัยซอมบี้สีแดงมันจะหายากมาก ๆ เลยสินะ "

แคทเทอรีนน่าเธอไม่ได้พูดอะไรเธอยืนมองโจเซฟที่หลงตัวเองที่อยู่เบื้องหน้าราวกับคนบ้า แต่ว่า

ทันใดนั้นสิ้นเสียงหัวเราะของโจเซฟพูดจบ

ตู้ม!

ซอมบี้G2 ทำลายกำแพงออกมาและเผยให้เห็นขนาดตัวของเป็นและดวงตาสีแดงของมัน ซึ่งปากของมันนั้นกำลังเคี้ยวสมองของซอมบี้ตัวอื่นอยู่

"ฉันเป็นคนเห็นมันก่อน "

ทั้ง 2 ได้ตะโกนขึ้นพร้อมกัน

" เฮ้ ฉันเป็นคนเห็นมันก่อนนะ เธออย่ามาเฉไฉน่า "

" นายจะบ้ารึไง เห็นๆ กันอยู่ว่าฉันเห็นมันก่อน "

"ฉันเดินอยู่ด้านหน้าของเธอ และซอมบี้มันก็อยู่ใกล้ฉันมากกว่า เพราะงั้นฉันต้องเป็นคนได้จัดการมัน "

เมื่อเห็นว่าเธอกำลังจะเถียงแพ้โจเซฟ เธอจึงได้งัดไม้เด็ดออกมา

"นายยังเป็นสุภาพบุรุษอยู่มั้ย นายรู้จักมั้ยคำว่า Lady First (เลดี้ เฟิร์ส ) นายต้องให้เกียรติฉันสิ ฉันเป็นผู้หญิงน่ะ " เธอพูดกับกับก้าวเข้าไปใกล้ซอมบี้เข้าไปอีก และแสดงถึงว่าเธอต้องการสู้กับมากแค่ไหน

เมื่อได้ยินทีมาอ้างเรื่องแบบนี้ ทำไมหน้าของโจเซฟนั้นเซ็งเป็ดเป็นอย่างมาก -//- เค้าไม่มีทางเลือกนอกจากให้เธอเป็นคนสู้เป็นคนแรก

" ก็ได้งั้นถ้าเธอสู้ไม่ไหวก็มาเปลี่ยนกับฉันก็แล้วกัน "

ทั้ง 2 ยังคุยกันไม่ทันจบ ซอมบี้ G2 ได้พุ่งเข้าใส่หวังว่าจะคว้าสมองของแคทเทอรีนน่าทันที เธอตกใจอย่างมากเพราะเธอยังไม่เตรียมพร้อมจะต่อสู้ เพราะพวกเธอยังตกลงยังไม่เสร็จ แต่เธอก็ยกดาบมากันไว้ทัน

ตุ้มมมมมมม

เธอกระเด็นไปชนกำแพงทำให้เธอกระอักเลือดออกมา เพราะนี่เป็นการลอบโจมตี เธอยังไม่ได้ตั้งหลักทำให้สมดุลของเธอนั้นเสีย การที่เธอยกดาบมากันไว้ได้ทันนั้น ถือว่าโชคดีมากแล้ว

"เฮ้ โอเคมั้ย " โจเซฟตกใจอย่างมากที่เห็นมันซัดแคทเทอรีนน่ากระเด็นไปไกลถึงขนาดนั้น แต่เธอก็ไม่ได้ตอบกลับมา

แต่ซอมบี้มันไม่ได้หยุดจะรอฟังที่พวกเขาคุยกันมันพุ่งเข้าใส่หวังจะโจมตีเธออีกครั้ง

อ๋อวววว

โจเซฟไม่มีทางเลือก นอกจากพุ่งเข้าไปขวางทางซอมบี้ก่อนที่มันจะเข้าถึงตัวเธอ

ตุ้มม

ซอมบี้ได้ชกเข้าไปที่เขาทำให้ตัวเขาถไหลด้านหลังไกลกว่า 10 เมตร

เมื่อแคทเทอรีนน่าหายมึนเนื่องจากแรงกระแทก เธอได้พูดขึ้น " เฮ้ นายจะมายุ่งทำไม นี่เป็นการต่อสู้ของฉัน เมื่อกี๋ มันแค่รอบโจมตีเท่านั้นและ "

เมื่อโจเซฟได้ยินที่เธอพูดเขาได้ตะโกนสวนขึ้นทันที

"เลิกอวดเก่งสะทีแคทเทอรีน่า เธอก็รู้ว่ามันแข็งแกร่งกว่าพวกเรามากถึง 2 เท่าดูจากที่มันซัดฉันกับเธอก็พอรู้ได้แล้ว พวกเราอวดเก่งและมั่นใจในตัวเองเกินไป แต่ถ้าเธอยังจะอยากสู้กับมันต่อละก็ งั้นฉันจะกลับไปก่อน แต่ฉันมีวิธีเอาชนะมันได้ พวกเราร่วมมือกันต่อสู้กับมัน ว่าไง "

แคทเทอรีนน่าเธอได้กัดฟันของตัวเองตอนนี้ไม่มีทางเลือกนอกจากจะร่วมมือกัน

"แต่นายอย่าไปเล่าเรื่องนี้ยัยนั่นฟังละ รวมถึงมาสเตอร์ด้วย "

"ไม่มีปัญหา ไม่ใช่เธอคนเดียวหรอกนะที่อาย " โจเซฟพูดและจับดาบและโล่ของเขาแน่น มันเป็นเรื่องของที่พวกเขาอวดดีและหยิ่งผยองจนเกินไป แต่ตอนนี้พวกเขาได้บทเรียนแล้วว่าพวกเขาอ่อนแอขนาดไหน และการที่ริวจิฆ่าพวกมันราวกับหั่นผักนั้นไม่ต้องคิดเลยว่า ความแข็งแกร่งมันต่างกันมากขนาดไหน

"เดี๋ยวฉันจะดึงมันให้ เธอหาทางโจมตีละกัน " โจเซฟกล่าวสั่งแผนการทันที !

"อย่ามาออกคำสั่งกับฉันน่ะโจ " เมื่อแคทเทอรีนน่าพูดจบ ซอมบี้ก็พุ่งเข้ามาหาโจมตีโจเซฟอีกครั้ง

ตุ้มมม

ถึงเธอจะพูดออกไปแบบนั้น แต่พอโจเซฟโดนโจมตีเธอก็พุ่งเข้าจะฟันไปที่คอของมันทันที

"ตายสะ ย้า "

แต่เมื่อดาบของเธอเข้าใกล้บริเวณคอของมัน ซอมบี้ได้ยกมือขึ้นมากันทันที ดาบของเธอนั้นฟันลึกเข้าไปแค่เล็กน้อยเท่านั้น เพียงแค่ 3 เซนติเมตร

" อะไรกันเนี่ยะ หนังมันเหนียวชะมัด ดาบของฉันฟันมันไม่เข้าเลยเหรอเนี่ยะ "

"งานหยาบแล้วสิ "

ทั้ง 2 คนอุทานขึ้นมาพร้อมกัน

แต่ซอมบี้ G2 หลังจากที่มันโดนโจมตีและตั้งหลักได้ มันก็พุ่งเข้าหาหวังจะคว้าสมองของแคทเทอรีนน่า แต่โจเซฟก็วิ่งไปใช้โล่ป้องกัน แต่แรงกระแทกและหลักที่ไม่ดีของทั้ง 2 คน ทำให้พวกเขาปลิวออกไปไกล

" เฮ้นี่ เธออึ้งอะไรอยู่เนี่ยะ มันกำลังมาแล้วน่ะ " โจเซฟกล่าวเตือน เพราะเธอยังคงช็อกกับการลอบตีของเธอซึ่งปกติเธอสามารถ ตัดแขนหรือขาและส่วนต่าง ๆ ของซอมบี้ G1 ได้แบบสบายๆ แต่ครั้งนี้มันเข้าเพียงแค่ 3 เซนติเมตรเท่านั้น

เมื่อเห็นเธอยังคงเงียบ โจเซฟได้ตะโกนใส่เธออีกครั้ง

" ตั้งสติได้แล้ว แค่มันแข็งแกร่งกว่าเรานิดหน่อยเธอถอดใจแล้วอย่างงั้นหรอ ความอวดดีและความฉลาดของเธอทำไมตอนนี้ไม่ใช้มันออกมาละ "

เมื่อได้ยินเสียงของโจเซฟแล้ว ทำให้แคทเทอริน่าผงะและได้สติ ใบหน้าของเธอกลับมาเป็นสงบอีกครั้ง และพูดขึ้น

"นายช่วยเป็นตัวล่อให้ฉันหน่อยได้มั้ย ฉันต้องการศึกษาข้อมูลของมันและวิเคราะห์หาจุดอ่อนของมัน แต่อย่าโดนมันข่วนเอาละ ฉันไม่มั่นใจว่าไอ้ตัวสีแดงนี่ มันคงไม่ใช่ ซอมบี้ G1 ที่ระบบได้เขียนที่หมายเหตุไว้ อาจจะเป็น G2 หรือ G3"

" นี่สิถึงจะเหมาะสมเป็น ผู้หญิงจอมอวดดี สั่งมาได้เลย !! "

เมื่อแบบนั้นโจเซฟก็พุ่งเข้าใส่ ซอมบี้ G2 ก่อนที่มันจะชกเขานั้น โจเซฟได้เหวี่ยงดาบของเขาไปที่คอของมัน ทันใดนั่น การโจมตีของมันก็หยุดลง และหันไปป้องกันการโจมตีแทน

แคทเทอรีนน่าได้สั่งเกตเห็นและพูดขึ้นมาทันที

"ฉันรู้จุดอ่อนก็มันแล้ว มันจะปกป้องคอของมัน ดังนั้นฉันจะเล่นงานตาของมันน่ะ นายทำตามแผนเดิมอีกรอบนะ "

โจเซฟได้ยินคำสั่งและทำตามทันที และพุ่งเข้าใส่มันอีกครั้ง

" มาโจมตีฉันเส้ ไอ้ซอมบี้ "

ซอมบี้ได้พุ่งเข้าใส่เขาเช่นเดิมและเหวี่ยงดาบไปที่คอของมันก่อนที่จะกระเด็นกลับหลังไป และมันก็ยกกาดขึ้นมากัน

"ลงมือเลย "

แต่ว่าซอมบี้ G2 นั่นได้ยกกาดขึ้นมาเป็นตัว X ทำให้ปกปิดบริเวณสายตา

"บ้าเอ้ยไม่ทันแล้ว ต้องโจมตีที่คออย่างเดียว " " ย๊าาาา

เธอได้ตะโกนสุดเสียงด้วยความโกรธและฟันลงไปที่คอของมัน

แต่ว่า ดาบของเธอนั่น สร้างบาดแผลลึกแค่ครึ่งนึงของคอมันเท่านั้น

"มันไม่พอเหรอเนี่ยะ อุตส่าห์รู้จุดอ่อนมันแล้วเชียว "

ซอมบี้ได้หันกลับมาพร้อมจะโจมตีไปที่สมองของเธอ แคทเทอรรีนน่าได้พูดประโยคสุดท้ายราวกับว่าเป็นประโยคสุดท้ายในชีวิตของเธอ