Tenmei do:ตำนานเจ็ดสี [ nanairo ]

  หลังจากเดินทางมาถึง โอกินาวะ 

 ลงเครื่องบินมาได้ซักพัก ทางมิวาคากิก็ต้องพบกับคามิซึยะที่มาถึงก่อน

 "โย่วพวก"

 ทางคามิซึยะทักมิวาคากิ

 ทางมิวาคากิก็งงๆว่าทักทำไม

 "ทางครูประจำชั้นของพวกเราบอกว่าให้มาทำความรู้จักกับเอ่อ โรงเรียนอะไรนะ"

 หนึ่งในคามิซึยะถาม

 "มิวาคากิ.."

 กาไคตอบ

 "อ่าใช่ๆ มิวาคากิ เเฮะๆ"

 คนๆนั้นข้ำเเห้งพร้อมตอบ

 ในหมู่ฝูงชนคามิซึยะ ได้มีเด็กผู้หญิงคนนึงหน้าตาน่ารักมาก 

 "ฮึๆ ผู้ชายมิวาคากิทุกคนจะต้องหลงเสน์ห์ของนางฟ้าอย่างชั้น"

 หญิงคนนั้นกระซิบเบาๆ

 ก่อนที่เธอจะเดินมาทางมิวาคากิ

 โยฟุที่กำลังโดนคาเอนะสอนบางสิ่งอยู่

 "นายต้องยิ้มเข้าไว้ มันเป็นมารยาทที่สามารถทำให้คนอื่นรุ้ว่านายเป็นมิตรนะ" 

 คาเอนะสอน

 "อืม.. คือ อันที่จริงชั้นไม่ได้ไม่อยากยิ้มนะ เเต่ว่าชั้นยิ้มไม่ได้ต่างหาก เเต่จะพยายามยิ้มละกัน"

 โยฟุบอกก่อนที่จะสังเกตุ เห็นเด็กผู้หญิงที่เธอกระซิบเบาๆไปเมื่อกี้ 

 เธอเปล่งประกายด้วยสเก็ดเเสงสีทอง ตัวเธอจะมีออร่าสีทองสว่าง เพราะความน่ารักของเธอจึงทำให้ ผู้ชายหลายๆคนมิวาคากิ ตกหลุมรักตั้งเเต่เเรกพบ

 ทางเธอเองที่ยืนปล่อยเสน่ห์ ก็มองหาผู้ชายที่สามารถทำให้เธอตกหลุมรักได้ 

 เธอพยายามมองหาจนไปสบตาเข้าหาโยฟุ

 จู่ๆเธอก็รู้สึกเขินขึ้นมา

 ทางเธอเองเหมือนกับว่า น่าจะชอบโยฟุเเล้วล่ะ 

 โยฟุมองเธอด้วยสายตาเเบบว่า 

'ไม่มีอะไรเป็นพิเศษ'

 เอาล่ะ จงมองชั้นให้เต็มที่ เเละตกหลุมรักชั้นซะ

 เธอเริ่มเห้อตัวเองไปไกล 

 โยฟุที่เริ่มจะหันหน้าหนี มันจึงทำให้เธอ เริ่มลุกลี้ลุกลน 

 เธอจึงเปิดไม้ตาย

 เธอยิ้มนั่นจึงทำให้เธอเปล่งประกายมากนางฟ้ามากกว่าเดิม 

 ทำให้โยฟุหันกลับมาอีก 

  ฮึๆๆ ไม้ตายที่ 1 รอยยิ้มกระชักใจของนางฟ้า

 เธอพูดในใจ

 พอเธอทำเช่นนั้น มันจึงทำให้ผู้ชายในมิวาคากิใจสลายเพราะความน่ารัก

 "น่ารักเกินไปเเล้ว"

 เรตะพูด 

 ซึ่งบางคนนอนลงกับพื้นเเล้ว เพราะความน่ารัก 

 เเต่เธอยิ้มให้กับโยฟุ

  โยฟุที่พึ่งจะโดนคาเอนะสอนมา จึงยิ้มกลับ 

 มันจึงทำให้เธอเขินหนักกว่าเดิม 

 "ถึงจะไม่รู้เพราะอะไรก็เถอะ เเต่ดูเหมือนว่าพวกเค้าจะเป็นมิตรดีนะ"

 โยฟุพูด

 ในขณะที่เธอนั้นเขินอย่างมาก

 ไม้ตายของนายงั้นหรอ ไม้ตายที่1  การสวนกลับของเจ้าชาย งั้นหรอ 

 เธอคิด

 "คาเอนะยังน่ารักกว่าอีก"

 โยฟุพูดเบาๆซึ่งดังไปโดนหูของคาเอนะเเละเด็กผู้หญิงคนนั้น

 "ฮืม?? เมื่อบอกว่าไงนะ โยฟุ"

 คาเอนะถาม

 "ไม่ได้ยินหรอ"

 โยฟุถามกลับ

 "ได้ยินนะ เเต่ขอทวนใหม่อีกรอบซิ"

 คาเอนะบอก

 "ชั้นบอกว่าเธอน่ารักกว่าผู้หญิงคนนั้นไง"

 พอโยฟุพูดเท่านั้นเเหละ คาเอนะที่ความเขินพุ่งสูงจน อยุดไม่อยู่จึงเอาหน้าซุกไหลโยฟุ

 "ฮืม??"

 โยฟุก็ยังทึ่มไม่รู้ว่าคาเอนะทำไมถึงต้องเอาหน้าซุกไหลตัวเอง 

 ก่อนที่คาเอนะจะพูดว่า

 "โยฟุ ตาบ้า"

คาเอนะพูด

 "เอ๋ ชั้นทำอะไรผิดรึเปล่า เเต่ก็ช่างเหอะ"

 พูดจบโยฟุก็เดินออกห่างจากหมู่คนในสภาพที่คาเอนะยังเอาหน้าซุกไหล่อยู่ 

 "นี่พวกเธอสองคน"

 อาจารย์เรียกโยฟุกับคาเอนะ

 "ครับ/คะ"

 โยฟุกับคาเอนะตอบ

 "มาเอานี่เร็ว"

 อาจารย์บอกให้ไปเอาบางสิ่ง

 ก่อนที่โยฟุกับคาเอนะจะเดินไปเอา

 มันคือเเผนที่ที่ให้ไปโรงเเรม ซึ่งอยู่หน้าชายหาด เเละอยู่ไม่ไกลจากสนามบินอีกด้วย

 ซึ่งใช้เวลาประมาณ 45 นาทีกว่าจะไปถึงที่โรงเเรม

 คนอื่นๆที่ทำความรู้จักกันเสร็จจึงมาเอาเเปนที่เต็มไปหมดเลย 

 โยฟุกับคาเอนะเดินนำไปก่อน 5 นาที 

 "เอิ่ม.. ตรงนั้นหรอ"

 โยฟุเริ่มสาดสายตาไปด้านหน้าอีกเเสนไกล ก่อนจะเห็นโรงเเรม 

 ซึ่งเป็นโรงเเรมห้าดาว 

 ก่อนที่คาเอนะจะเอาหน้าออกจากไหลของโยฟุ เเละขึ้นมามอง 

 "อืม..น่าจะใช่"

 คาเอนะบอก 

 คนอื่นๆเริ่มตามทัน

 "ไงสึกิชิบะ ถ้าไม่รีบเดี๋ยวจะถึงคนสุดท้ายนะ"

 เพื่อนโผล่ขึ้นมาบอกเเต่โยฟุไม่สนใจ 

 "เมื่อยมั้ยคาเอนะ"

 โยฟุถาม

 "นิดหน่อย"

 คาเอนะตอบ

 ก่อนที่โยฟุจะอุ้มคาเอนะขึ้น

 "เอ๋ จะทำอะไรหรอ"

 คาเอนะยอมให้โยฟุอุ้ม

 "เบาขึ้นนะเนีี่ี่ี่ย"

 โยฟุบอก ซึ่งทำให้คนที่ตามทันเนี่ย เริ่มอิจฉาหนักกว่าเดิม 

 "ก็ต้องอยู่เเล้วสิ คิดว่าชั้นอ้วนรึไง?!"

 คาเอนะโมโหนิดหน่อย

 "ขอโทษครับ.."

 โยฟุตอบก่อนที่จะชาร์จขา

 เเละ

 ฟิ้ว!!

 "อ่ะ ถึงโรงเเรมเเล้ว"

 โยฟุบอก ก่อนจะวางคาเอนะลง

 ซึ่งทำให้คนอื่นๆที่ตามหลังมา อึ้ง กันหมด

 โยฟุใช้ความเร็วพุ่งผ่านอย่างรวดเร็ว

 "เข้าไปกันเถอะ"

 คาเอนะบอก

โปรดติดตามตอนต่อไป