บทที่38 ล้าง
เบื้องหน้าของเทวาคือวัยรุ่นผู้มีหน้าตาหล่อเหลาคนหนึ่งเขาเป็นเด็กวัยรุ่นอายุสิบเจ็ดสูงยาวขาวดีหุ่นของเขาดีแต่แค่ออกไปทางผอมบางนิดหน่อยแววตาของเขานั้นเรียวแหลมราวกับจิ้งจอกและมันเผยความเจ้าเล่ห์ออกมาอย่างเด่นชัด
เมื่อเทวาเห็นเด็กหนุ่มคนนี้เขาสามารถบอกได้ทันทีว่าเด็กหนุ่มคนนี้ไม่ใช่ตัวดี
เขาถูกมัดไว้กับเก้าอี้เหล็กที่แข็งแรงทนทานด้วยโซ่เหล็กและยังสวมปลอกคอล็อคจีอยู่อีกด้วยรอบด้านของเขาเป็นห้องมืดมัว มันเป็นโกงดังร้างนอกเมืองB5 สถานที่แห่งนี้เงียบมากและห่างไกลจากถนนใหญ่ด้านนอกแน่นอนว่าพวกเขาไม่ต้องกลัวมอนสเตอร์เพราะตลอดรัศมีสิบกิโลเมตรรอบเมืองB5ปลอดภัยจากมอนสเตอร์แทบจะ100%
รอบด้านของเทวาคือบุรุษในชุดดำที่สวมใส่ชุดเกราะรบของกองทัพแต่ไม่มีสังกัดกองทัพเห็นได้ชัดว่ามันคือกองทหารส่วนตัวหรือกองทหารรับจ้างจากการลงมือจับตัวเทวาที่ท้าทายกฎหมายบ่งบอกว่าพวกเขาเตรียมตัวมาดีและยังอาจจะมีคนใหญ่คนโตอยู่เบื้องหลัง
“หึหึตอนนี้แกคงกำลังตื่นกลัวอยู่ล่ะสิ ถูกจับโดยคนที่ไม่รู้จักในสถานที่อันห่างไกลซ้ำยังใช้พลังกลายพันธุ์ของตนเองไม่ได้อีกด้วยเป็นใครก็คงต้องตื่นตกใจกันบ้าง”เด็กหนุ่มคนนั้นเอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้มเยาะเย้ย
‘ตื่นกลัว?ตรูข้าคนนี้เนี่ยนะ?เจ้าโง่นี่มันคิดอะไรของมัน...อืม...เอาเป็นว่าเล่นตามที่มันต้องการไปก็แล้วกันบิดาก็อยากจะรู้ว่าเจ้าโง่นี่ต้องการอะไร?’เทวาคิดในใจและเยาะเย้ยเด็กหนุ่มตรงหน้าก่อนจะแสดงสีหน้าซีดๆออกมา
แววตาของเขามีความตื่นกลัวตามที่อีกฝ่ายต้องการ
เทวาสามารถเป็นนักแสดงได้อย่างยอดเยี่ยม
“นายเป็นใคร?”เทวาเอ่ยถาม
“ชื่อของนายน้อยผู้นี้คือยางามิเคน เป็นผู้สืบทอดคนต่อไปของตระกูลยางามิผู้ที่มีสายเลือดสุดพิเศษที่ถูกกำหนดให้เป็นใหญ่เหนือผู้อื่นใด”เด็กหนุ่มคนนี้แนะนำตัวด้วยท่าทางเย่อหยิ่ง
ตระกูลยางามิเป็นตระกูลใหญ่ในเมืองB5เทียบได้กับตระกูลโอดะและตระกูลซารุโทบิพวกเขาต่างก็เป็นตระกูลเก่าแกของญี่ปุ่นเดิมแต่ก็ได้ข่าวมาแว่วๆว่าตระกูลยางามินั้นเริ่มตกต่ำลงในช่วงหลายสิบปีมานี้เช่นกัน
“แล้ว...นายต้องการอะไรจากฉันปล่อยฉันไปนะ! ได้โปรด อย่าทำฉันเลยขอร้องล่ะ”เทวากรีดร้องแสดงใหญ่ออกมา
‘แม่งตรูต้องอดทนเอาไว้ ต้องไม่ขำออกมาเด็ดขาด อ้ากก ยากเว้ย!’
“หึหึหึหึเปล่าประโยชน์ต่อให้แกก้มกราบเท้าของนายน้อยผู้นี้แกก็ไม่รอดไปได้หรอกเพราะฉะนั้นแกไม่ต้องเสียเวลาแต่หากแกขอร้องให้นายน้อยผู้นี้ดีๆนายน้อยคนนี้อาจจะปล่อยแกไปก็ได้นะ ฮิๆ”เจ้าโง่เคนหัวเราะออกมาและแสดงความเหนือกว่า
“นะนายน้อยเคนได้โปรดเถอะ ปล่อยผมไปเถอะนะ ผมไม่เคยสร้างปัญหาอะไรให้นายน้อย แล้วทำไมนายน้อยผู้สูงส่งต้องทำกับลูกนกตาดำๆอย่างกระผมได้ลงคอ”เทวาขอร้องน้ำตาไหลอาบแก้มดูไปแล้วน่าสงสาร
‘อ้ากกกกกกกจะไม่ไหวแล้วเว้ย ตรูจะกลั้นขำไม่ไหวแล้ว นายน้อยผู้สูงส่ง? ลูกนกตาดำๆ?พ่อคนนี้พูดคำเห่ยๆแบบนี้ได้ยังไงฟะ!’เทวาพยายามกลั้นตัวเองเอาไว้
เวลานั้นข้อมูลของยางามิเคนก็ปรากฏขึ้นมา
ชื่อ -ยางามิเคน(ฉายาเนตรพิฆาต) ระดับC+
สถานะ -ปีสี่อันดับนักเรียน 10
ทักษะ -เนตรพิฆาต(B) lv.1
........................
หมายเหตุ -สายเลือดธรรมดา
-หยิ่งยโส
เทวาค่อนข้างสนใจทักษะของเจ้าโง่เคนนี่พอสมควรมันเป็นทักษะเกี่ยวกับดวงตาเขาเองก็ยังไม่ทักษะประเภทนี้ดังนั้นเขาก็ต้องการมันเช่นกัน
ทักษะของเคนนั้นธรรมดาอย่างมากจนไม่น่าเชื่อมีเพียงแค่ทักษะเนตรพิฆาตเท่านั้นที่มีระดับBส่วนที่เหลือนั้นกลับเป็นทักษะDเสียงส่วนใหญ่เห็นได้ชัดว่าเจ้าโง่นี่เก่งจนได้อันดับที่10ของโรงเรียนก็เพราะเนตรพิฆาต
“นี่แกไม่รู้หรือว่าทำอะไรลงไปเอาล่ะฉันจะบอกแกเองว่าทำอะไรลงไปความผิดของแกนั้นยิ่งใหญ่มากและมันให้อภัยไม่ได้อย่างเด็ดขาด ต่อให้แกเอาสิ่งมีค่าน้อยๆของแกมาแลกมันก็ไม่สามารถเทียบกับความผิดของแกได้ความผิดนั้นมันสามารถทำให้แกตายได้เป็นร้อยๆครั้ง!”เคนตวาดออกมาอย่างเกรี้ยวกราด
เทวาเองก็อยากจะรู้ว่าเขาทำอะไรผิดกับเจ้าโง่นี่เหมือนกัน
‘แม่งมันจะร่ายยืดยาวหาพระแสงง้าวอะไรของมัน บอกตรูตรงๆไม่ได้หรือไงวะ’เทวาบ่นใจใน
เขารู้แล้วว่าเจ้าโง่นี่เป็นพวกบ้าน้ำลาย
“และความผิดของแกก็คือแกบังอาจจีบซายูริของฉัน”
“...”เทวาอึ้ง
‘หา! ตรูโดนขนาดนี้เพราะผู้หญิงเนี่ยนะ นี่ตรูแค่แซวหญิงตรูก็ต้องมาตายเนี่ยนะบ้าบอที่สุด’เทวาเกิดความรู้สึกรับไม่ได้อยู่บ้างกับเหตุผลของอีกฝ่าย
“แกรู้หรือเปล่าว่าตระกูลของฉันกำลังจะทาบทามฉันกับน้องซายูริให้หมั้นหมายกันและนายน้อยคนนี้ก็รักน้องซายูริอย่างแท้จริงความงดงามนั้นเพียงแค่เห็นมันก็ทำให้หัวใจดวงน้อยๆของนายน้อยคนนี้ไม่อยู่กับเนื้อกับตัวตั้งแต่ยังเด็กฉันก็แอบชอบน้องหญิงมาโดยตลอดแต่ว่าแกกลับกล้าที่อาจเอื้อมคำพูดและแววตาอันหยาบคายไปที่น้องหญิงมันทำให้นายน้อยคนนี้แค้นเคืองอย่างมาก!ดังนั้นวันนี้แกต้องตายและไม่ตายอย่างรวดเร็วแต่จะตายแบบทรมานที่สุดในชีวิตนี้!...”
“พอนายน้อยคนนี้ทราบข่าวเรื่องของแกก็รีบไปหาแกแต่แกดันไม่อยู่และรอดตัวไปไม่อย่างนั้นน้อยคนนี้คงสั่งสอนแกต่อหน้านักเรียนจำนวนมากแล้วแต่ก็ไม่เป็นไร เพราะว่าการลบแกออกไปเงียบๆแบบนี้อาจจะดีกว่าก็ได้ ฮิๆๆๆ ฮ่าๆๆๆๆๆ”
‘เอิ่มดื่มน้ำมะนาวมั้ยพี่ท่าน เสียงเริ่มแหบแล้ว ฝอยซะยาวเลย’
“ระหรือว่า...คุณคือคนที่ทำให้เกิดเหตการณ์ที่คุกมืด?”เทวาเอ่ยด้วยน้ำเสียงหวาดกลัว
นี่คือสิ่งที่เขาต้องการจะรู้ที่สุดจึงได้ถามออกมา
“คุกมืด?นี่แกพูดเรื่องอะไรไม่เห็นเข้าใจสงสัยจะกลัวจนหัวหดเลยสติแตกสินะ”เคนงุนงงเมื่อได้ยินที่เทวากล่าวถึงคุกมืด
‘อืมจากแววตาและคำพูดรวมถึงท่าทางมันไม่ได้โกหกแน่นอน เจ้าโง่นี่ไม่เกี่ยวกับเหตุการณ์คุกมืดแล้วพวกมันเป็นใครกันวะ?(หมายถึงคนที่บงการเรื่องคุกมืด)’เทวาลอบกัดฟันเพราะนึกว่าคราวนี้จะได้ข้อมูลอะไรดีๆแต่กลับต้องผิดหวัง
“เอาล่ะแกเตรียมตัวตายได้แล้ว จะโทษก็โทษปากและความคิดอันหยาบช้าที่หวังสูงของแกก็แล้วกันที่ทำให้แกเป็นแบบนี้”นายน้อยเคนเอ่ยขึ้นและเตรียมที่จะลงมือกับเทวา
ทหารรอบด้านก็บีบตัวเข้ามาแล้วเล็งปืนไปที่ร่างของเทวามันเป็นกระสุนช็อตไฟฟ้าแรงสูงมันไม่มีพลังทำลายที่ทำให้ตายได้แต่มันมีความสามารถในการทรมานเป้าหมายนายน้อยเคนจะใช้ปืนยิงไฟฟ้านี้เพื่อทรมานเทวาสักหลายชั่วโมงก่อนจะสังหารทิ้ง
เขารู้ความสามารถของเทวามาบ้างจากการตรวจสอบข้อมูลเขารู้ว่าเทวามีความสามารถในการฟื้นฟูตนเองและไม่พลังที่น่ากลัวพอสมควรแต่มันก็จะไร้ประโยชน์เมื่อถูกสวมด้วยปลอกคอล็อคจีของกองทัพเขาลงทุนค่อนข้างมากกับเรื่องและไม่เสียดายเลยในการกำจัดเทวาออกไปจากโลกใบนี้
ปังๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
เปรี๊ยะๆๆๆๆๆๆ
กระสุนสายเข้าร่างกายของเทวาและกระแสไฟฟ้าก็ช็อตร่างของเขาเสียงกระสุนและเสียงไฟฟ้าดังบาดหูเสียงเหลือเกินแต่ที่น่ารำคาญที่สุดกลับเป็นเสียงหัวเราะของนายน้อยเคน
เทวารับกระสุนเข้าไปจำนวนมากทันใดนั้นพวกเขาก็หยุดเพราะกลัวว่าเทวาจะตายไปก่อน
เทวาก้มหน้าลงตลอดการยิงทำให้พวกเขาไม่สามารถเห็นใบหน้าอันเจ็บปวดได้(ในความคิดของพวกเขา)
เกิดความเงียบขึ้นมาเล็กน้อยก่อนที่พวกเขาจะเริ่มทำอะไรต่อไปนั้นเทวาก็เงยหน้าขึ้นมารอยยิ้มโค้งขึ้นที่มุมปาก แววตาของเขากลายเป็นอันตราย
“กระสุนพวกนี้เนี่ยนะที่จะทำให้บิดาเจ็บปวดไอ้โง่เอ้ย มันก็แค่จั๊กจี้เท่านั้น ฮ่าๆ”เทวาหัวเราะออกมาก่อนจะลุกขึ้นยืน
เขากระชากเก้าอี้และโซ่ที่พันร่างของเขาขาดออกจากกันราวกับฉีกกระดาษ
พวกโง่นิ่งอึ้งและอยู่ในความสับสนอย่างรุนแรง
“กะแก! เป็นไปได้ยังไง? แกจะมีแรงมากขนาดนั้นได้ยังไงพลังของแกมันเกิดจากยีนกลายพันธุ์และแกก็ถูกล็อคจีสวมเอาไว้ทำไมแกถึงสามารถทำแบบนี้ได้!”นายน้อยเคนตะโกนออกมาอย่างตื่นตระหนก
“นั่นน่ะสิทำไมกันนะ บางทีด้วยสมองที่น้อยของแกคงคิดไม่ออกล่ะมั้ง”เทวาแสยะยิ้มเยาะเย้ยไปยังเคน
มันทำให้เคนบ้าคลั่ง
ทันใดนั้นดวงตาทั้งสองข้างของเขาก็หลายเป็นสีแดงม่วงและมีสัญลักษณ์แปลกๆปรากฏขึ้นมามันเป็นตัวอักษรของภาษาญี่ปุ่นที่แปลกออกมาได้ความหมายว่า‘พิฆาต’
“แกบังอาจล้อเลียนฉันเหรอฉันจะทำให้แกได้รู้ซึ้งเอง”เคนกล่าวออกมาเสียงเข้ม
ทันใดนั้นร่างกายของเทวากลับหนักอึ้งขึ้นมาเป็นสิบๆเท่าแม้ว่ามันจะไม่ทำให้เขาลำบากนักเพราะสุดยอดความแข็งแกร่งแต่มันทำให้เขาแปลกใจกับพลังของอีกฝ่ายอย่างมากและมันไม่หยุดที่สิบเท่ามันยังเพิ่มขึ้น น้ำหนักของเทวาเพิ่มขึ้นเป็น
15เท่า
20เท่า
30เท่า
50เท่า
หากเป็นคนอื่นที่เจอกับทักษะแบบนี้เข้าไปเป็นไปไม่ได้เลยที่จะทำอะไรได้และต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัยน้ำหนังที่เพิ่มขึ้นมานี้สามารถทำให้อวัยวะภายในแตกได้เลยแต่น่าเสียดายนักที่มันให้กับเทวาไม่ได้ผลเพราะสุดยอดความแข็งแกร่งของเขานั้นทำให้เขาสามารถเพิกเฉยกับอันตรายของการเพิ่มน้ำหนักเช่นนี้
อีกอย่างคือระดับของทักษะมันต่างกันถึงหนึ่งช่วงชั้นใหญ่เลยทีเดียว
หากพลังเนตรของเจ้าโง่เคนมีระดับAมันอาจจะคุกคามเทวาได้บ้างแต่ก็ในกรณีที่เขายืนให้อีกฝ่ายเล่นงานน่ะนะ
หากเป็นเมื่อก่อนในตอนที่เทวายังไม่ได้ทักษะAจากคุกมืดมาเขาอาจจะลำบากเพราะความสามารถนี้ของเคน
พลังของเคนคือเนตรพิฆาตมันเป็นความสามารถที่น่ากลัวเขาสามารถเพิ่มน้ำหนักให้กับสิ่งที่เขาจ้องมองให้เพิ่มขึ้นได้หลายเท่าเพียงแค่จ้องมองเท่านั้นเขาก็สามารถสยบศัตรูได้อย่างง่ายดาย นี่คือเหตุผลที่เขาสามารถมาถึงอันดับ10ของโรงเรียนเตรียมทหารที่2ได้ก็เพราะความสามารถนี้
“ฮ่าๆๆๆๆเป็นไง เจอกับความสามารถของนายน้อยคนนี้เข้าไปแกทำอะไรไม่ถูกเลยล่ะสิ เอาสิเข้ามาโจมตีฉันสิถ้าหากแกขยับได้ล่ะนะฮ่าๆๆๆๆ”เคนมั่นใจกับความสามารถของตนเองมากจึงได้เยาะเย้ยเทวาอย่างสนุกปาก
ทันใดนั้นเอง
ซู่ๆๆๆๆๆๆ
อยู่ๆเทวาก็ระเบิดจิตสังหารอันเย็นเยียบและบ้าคลั่งออกมาอย่างฉับพลันทหารที่มีจิตใจไม่แข็งแกร่งพอล้มลงกับพื้นเพราะทนทานแรงกดดันไม่ไหวแม้ว่าพวกเขาจะเป็นทหารเดนตายแต่มันก็ยังไม่เพียงพอที่จะทำให้พวกเขาต้านทานจิตสังหารของเทวาได้
นายน้อยเคนที่เจอจิตสังหารของเทวาเข้าไปในระยะประชิดก็ต้องสั่นสะท้านอย่างรุนแรง
พลังของเขาคลายตัวอย่างปุบปับเพราะจิตใจอันสับสนและปั่นป่วนนี่คือจุดอ่อนของเจ้าโง่เคน เพราะความสามารถที่สะดวกสะบายขนาดนั้นมันไม่มีอยู่จริงเพียงแค่เคนมีจิตใจอันปั่นป่วนและสับสนเขาก็จะไม่อาจใช้ความสามารถของดวงตาได้ชั่วขณะ
วูบบบ
ลำคอของเคนถูกเทวากุมเอาไว้เทวาจ้องมองเคนด้วยแววตาเย็นเฉียบจนนายน้อยเคนถึงกับเยี่ยวเล็ดเขาหวาดกลัวอย่างมากและไม่อยากจะจ้องมองนัยน์ตาอันเย็นเฉียบของเทวาอีกต่อไป
เทวายื่นหน้าเข้ามาใกล้ก่อนจะกระซิบเบาๆ
“ฉันจะบอกความลับให้แกอย่างนึงนะเหตุผลที่ล็อคจีทำอะไรฉันไม่ได้ไม่ใช่เพราะว่ามันพังหรือทำงานผิดพลาดแต่มันเป็นเพราะบิดาคนนี้ไม่ใช่มนุษย์กลายพันธุ์”
“อะอ๊อค!”นายน้อยเคนถูกบีบคอจนร่างกายอ่อนแรงแล้วสลบเหมือดไป
เทวาทิ้งร่างของเคนแล้วกล่าวขึ้นมาว่า
“แน่นอนว่าฉันจะไม่ปล่อยแกหรอกเพราะแกรู้ความลับนี้ของฉันแล้วหึหึ”
ทันใดนั้นเองเสียงของระบบก็ดังขึ้นมา
[ดริ้ง]
[โฮสต์ได้รับภารกิจ...]
..................................................