…ปัจจุบัน…
ตอนนี้โรงทออ้ายฉิงของซูลี่
กำลังเป็ที่นิยมกันอย่าแพร่หลาย
เพราะนางสามารถ ทอผ้าได้นุ่มและ
เลือกสีได้ตามความ้าของลูกค้า
ทำให้ คิวการทอผ้า ของนางยาว
เพราะนางต้องใช้ความประณีตเป็อย่างมาในการทอ
และนางยังตัดเย็บชุดขายเพื่อสร้างรายได้เพิ่มอีกด้วย
นี้คือพร์ที่นางค้นพบเมื่อ ตอนตก ระกำลำบากอยู่ที่นี้
ทำให้นางสามารถ ลืมตาอ้าปากได้ อย่างรวดเร็ว
ต้าอัน : ท่านพี่ น้องอยากกินซาลาเปาแล้ว
ซูลี่ : เดี๋ยวพี่ทอผ้าผืนนี้เสร็จ เราไปตลาดกัน ใกล้เสร็จแล้ว
รอหน่อยนะ เ้าไข่อ้วน
ต้าอัน: เย้ๆ ท่านพี่ใจดีที่สุดเลย
สองพี่น้องที่ผ่านอะไรมามาก ทำให้พวกนางรักกันมาก
ต้าอันเป็เด็กที่ความคิด โตกว่าตัวมาก
หลายครั้งนางจะคอยให้กำลังใจพี่สาว
และด้วยความลำบาก ทำให้เด็กสาว
วัย 7 ขวบ ทำอาหารเก่ง
และยังสามารถ ช่วยเหลือพี่สาวของตนได้เป็อย่างมาก
…ตลาด…
เมื่อสองพี่น้องมาถึงก็ตรงไปซื้อซาลาเปาทันที
เฒ่าแก่ : ต้าอัน เอาไส้อะไรดีวันนี้
ต้าอัน : เอาไส้หวาน 3 ลูก เ้าค่ะ
เฒ่าแก่ : ได้เลย เดี๋ยวข้าแถมให้ 1 ลูกเลย
ต้าอัน : ขอบคุณท่านลุงมากๆ ท่านลุงใจดีที่สุดเลยเ้าค่ะ
ต้าอันมักจะได้ ความเอ็นดูจากผู้คนเป็ปกติ
ทุกครั้งที่นางมาตลาด นางจะคอยพูดจาน่ารัก
ทำให้พ่อค้าแม่ค้า ต่างแถมให้นางอยู่เป็ประจำ
ซูลี่พาต้าอัน เดินมาที่หน้าร้าน
ก๋วยเตี๋ยว ก่อนจะเดินเข้ามานั่ง
แล้วสั่งก๋วยเตี๋ยวกิน
หลงอิน : ซูลี่! พี่ว่าเก็บร้านเสร็จจะไปช่วยเ้าย้อมไหมอยู่พอดีเลย
ซูลี่ : วันนี้ ข้าไม่ได้ย้อมเลยพี่หลง
เ้าไข่อ้วน อยากกินซาลาเปา เลยรีบพามากิน
หลงอิน : เ้าไข่อ้วน ทำให้เ้าเสียงานหรอกหรือนี้ มานี้เลย
พี่จะจับ กินเนื้อให้หมดเลย ฮ่าๆ
หลงอินพูดไปก็รีบไปอุ้ม ต้าอันมากอด พร้อมหยิกแก้มด้วยความเอ็นดู
หลงอินเป็ลูกเ้าของร้านก๋วยเตี๋ยวในตลาด
เขาเป็บัณฑิตหน้าใส ที่จะสอบจอหงวน ในอีกไม่กี่เดือนเเล้ว
เขาไปมาหาสู่กับซูลี่อยู่เป็ประจำ
เพราะสงสารนางและน้องสาว
เขาจึงคอยซื้อของไปให้อยู่เป็ประจำ
และคอยสอนหนังสือ ต้าอัน
ตลอดระยะเวลา สามปีที่ผ่านมา
ทำให้ เขาเปรียบเหมือนญาติสนิทของพวกนางสองพี่น้อง
เขาจะคอยช่วยเหลือ พวกนางไม่ว่าเื่อะไร
พวกนางนั่งกินก๋วยเตี๋ยวจนอิ่ม พร้อมกับพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน
กับท่านป้าฉี ท่านลุงฟ่าง ซึ่งเป็ บิดามารดาของ หลงอิน
พวกเขาเอ็นดู สองพี่น้องเหมือนลูกหลานแท้ๆ
เพราะอยากจะได้ลูกสาว มาช่วยงานบ้าน แต่เนื่องด้วย
พวกเขามีบุตร ตอนอายุเยอะแล้ว จึงมีบุตรแค่คนเดียวคือ หลงอิน
ขณะที่พูดคุยกันอยู่นั้น ก็มีเสียงพูดขึ้น
มู่หลิง : มากินก๋วยเตี๋ยว ก็หัดจ่ายเงินบ้างนะ
ไม่รู้จะเป็กาฝากขอกิน ของคนนั้น คนนี้ไปถึงไหน
ซูลี่ไม่ตอบสิ่งใด ก่อนจะรีบเก็บถ้วยไปล้าง และยังล้างถ้วยลูกค้า ที่แช่ไว้
จนหมด ก่อนจะเดินมาจ่ายเงิน กับท่านป้าฉี และขอตัว พาน้องสาวของตนกลับบ้าน
เพราะไม่อยากมีเื่ กับคนผู้นี้
คุณหนู หลิง ที่เอาแต่อิจฉา ซูลี่กับตาอัน เสมอ
นางมีใจ ให้แก่ หลงอิน แต่เขาไม่เคยสนใจนางเลย
วันวัน เขาจะ เป็ห่วงแต่ สองพี่น้อง
มีอะไรดีๆ เมื่อไร ก็นำไปให้ ซูลี่ กับตาอัน
ทำให้ มู่หลิง คอย กลั่นแกล้ง ซูลี่ เป็ประจำ
จนทำให้ สองพี่น้องไม่อยากจะเข้าใกล้ คุณหนูผู้นี้
เมื่อซูลี่ พบ คุณหนู มู่หลิงเมื่อใด ก็มักจะคิดย้อนถึงตนเองในอดีต
นางเองก็เคยทำเช่นนี้ เหมือนกัน
คิดแล้วก็น่าขัน
ตอนนี้ คนผู้นั้นจะเป็เช่นไรนะ
จะคิดถึงนางบ้างหรือไม่
…