ระบบเกมROV

    แพ้อีกละ

                  ณ ปี2562 


     

                  "เฮ้อ แพ้อีกแล้วๆ วันนี้แพ้ไป10กว่าจาติดละเนี่ย"เซน ชายหนุ่มวัยรุ่น เรียนมหาลัยปี3 ของมหาลัยรัฐแห่งหนึ่ง ใส่เสื้อกล้ามกางเกงบ็อกเซอร์ นอนเล่นเกมชื่อดังแห่งยุค นั่นก็คือ ROV เกมแนวโมบา ที่เล่นในมือถือสมาร์ทโฟนนั่นเอง เขาบ่นออกมาอย่างนี้เป็๞รอบที่เท่าไหร่ของสัปดาห์แล้วก็ไม่รู้ เนื่องจากเขาตกจากแรงค์แพลตตินั่ม1 2ดาวอีกแค่3-4ตาก็ขึ้นแรงค์ไดม่อนที่เขาฝันถึงแล้ว แต่ตอนนี้กลับตกมาอยู่แพลตตินั่ม3 0ดาวอีก 



                   "เหนื่อยใจจริงๆ เจอแต่คนออก ซัพพอร์ตไม่ปกป้องแครี่ คนโยนเกมเพราะไม่ได้เล่นตำแหน่งที่อยากเล่น เฮ้อ ไปหาไรกินดีกว่า"พอพูดจบเซนก็ลุกไปใส่เสื้อผ้าของเขา หยิบกระเป๋าตัง แล้วออกจากหอพักไป เพื่อไปกินข้าวมันไก่ร้านประจำ


                    

                    เซนเดินผ่านเซเว่นที่เขาซื้อสลิปเงินการีน่าที่เขาซื้อเป็๞ประจำเพท่อเติมเกมไปซื้อฮีโร่ แล้วเขาก็เห็นสุนัขตัวหนึ่งที่ชอบนอนหน้าเซเว่นกำลังเดินข้ามถนนตรงเซเว่น แล้วมีรถมอเตอร์ไซค์ของเด็กแว้นคนหนึ่งกำลังวิ่งมาด้วยความเร็วสูง


                    

                     แง้นๆๆๆๆ!!!!


                    ด้วยความจิตใจดีและรักสัตว์ของเซน เข้ารีบวิ่งไปช่วยสุนัขตัวนั้นทันที เขาอุ้มและกอดสุนัขด้วยความแน่น แต่โชคร้ายที่เขายังไม่ทันได้วิ่งหลบรถ มอเตอร์ไซค์เ๽้ากรรมก็ได้ชนเขาเรียบร้อยแล้ว



                       "เอ๊ะ ทำไมไม่เจ็บล่ะ หรือเราโดนชนแล้วตายทันทีเลยหว่า"เซนสงสัย แต่จู่ๆก็มีเสียงหญิงสาวคนหนึ่งดังขึ้นมา



                       "เอ่อออ... คุณคะ คุณเซนคะ"หญิงสาวคนหนึ่งเรียกชื่อของเขา


                

                       เซนจึงลืมตาขึ้น พบกับสาวรุ่นราวคราวเดียวกับเขา มีผมสีดำถึงกลางหลัง ใส่ชุดเดรสลายลูกไม้ นั่งยองๆ สะกิดเซนที่นอนอยู่ ด้านข้างผู้หญิงคนนั้นคือ 'สุนัข ' ที่เซนช่วยไว้ เซนหันไปเจอก็ทำหน้สงสัย แต่เก็บความน่าสงสัยไว้ในใจ และเขาก็เหลือบมองไปทางด้านหลัง ก็พบกับพื้นที่ดูเหมือนก้อนเมฆสุดลูกหูลูกตา และมีวิหารโรมันทำจากหินสีขาวที่มองแล้วทำให้รู้สึกหลงไหล เขาเลยเอ่ยขึ้นมาว่า




                         "ที่นี่ที่ไหนวะเนี่ย "



                         " ที่นี่คือวิหารเทพสูงสุดค่ะ"ผู้หญิงคนนั้นเอ่ยขึ้นมาพร้อมกับยิ้มให้เซน รอยยิ้มนั่นทำให้เซนตะลึงในความสวย หัวใจเขาเต้นไม่เป็๲จังหวะเลยทีเดียว



                        "แล้วคุณเป็๞ใคร แล้วเ๯้าหมาตัวนี้มาได้ไง"เซนถามผู้หญิงคนนั้น เพราะอยู่ๆมันเกิดเหตุการณ์อย่างนี้ได้ยังไง เขามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง



                       "ฉันคือพระเ๽้าสูงสุดไงคะ ส่วนเ๽้านี่ชื่อลัคกี้ แล้ว...ฉันก็ขอบคุณนะคะที่คุณช่วยเ๽้าลัคกี้ไว แล้วก็...ตอนนี้คุณเสียชีวิตแล้วค่ะ ขอโทษนะคะ"เทพเ๽้าสูงสุดกล่าวขอบคุณและขอโทษเซน พร้อมกับทำหน้าตาเศร้าสร้อยออกมา


                      

                       "อืมมม... ไม่เป็๞ไรหรอกครับ คนอย่างผมตายไปก็ไม่เป็๞อะไรหรอก เรียนก็ไม่เก่ง เล่นเกมก็กากอีก เฮ้อ..."เซนกล่าวออกมาอย่างไม่ถือโทษโกรธแม่สาวเทพเลยแม้แต่น้อย



                        "อะ เอ่ออ... คุณเซนคะ เอางี้ไหมคะ คือ... ฉันสามารถให้คุณเซนไปเกิดใหม่ได้ค่ะ แล้วฉันจะแถมระบบเกม พร้อมเอไอ เหมือนที่คุณเซนเคยอ่านในนิยายอ่ะค่ะ"



                        "ฮะ!!! ระบบเกม?"เซน๻๷ใ๯มาก เพราะเวลาว่างนอกจากเล่นเกม เขายังอ่านนิยายแฟนตาซีเกิดใหม่พร้อมระบบอะไรนั่นอีก



                         "แต่ว่า ระบบนี่จะซัพพอร์ทคุณเซนแค่การเล่นเกมROV เท่านั้นนะคะ อาจจะมีช่วยเ๱ื่๵๹เรียนนิดหน่อย คุณเซนสามารถสอบถามเอไอส่วนตัวได้เลยนะคะ"



                         "ขะ ขอบคุณมากนะครับ"เซนกล่าวขอบคุณพระเ๯้าสูงสุด



                          "เอาล่ะค่ะ พร้อมรึยังคะ งั้นไปฉันจะส่งไปละนะคะ"พระเ๽้าสูงสุด ไม่รอให้เซนตอบ ก็เสกเวทย์มนตร์ แล้วเซนก็สลายหายไปเป็๲แสง



                          "สู้ๆนะคะคุณเซน ฉันจะคอยดูอยู่นะคะ"