จงเรียกข้าว่าจอมราชัน

                  เมื่อคุยกันเสร็จเรียบร้อยแล้วเซย์รินก็เดินกลับมาที่โต๊ะของตนโดยทันทีแต่เมื่อเขามาถึงก็พบว่ามีชายวัยกลางที่ดูเหมือนว่ามันกำลังสร้างความน่าลำคานให้แก่บรรดาสตรีของตนอยู่

"มีเรื่องอะไรอย่างงั้นหรือ ยูริมันเกิดอะไรขึ้นกัน

"คือว่า ท่าน บาร์ ธา ซ่าร์  ราชาอาณาจักร ลำดับที่ 2 มอลเดียร์ กำลังสร้างความวุ่นวายใจให้แก่ อารีอาน่าเป็นเพราะหลังจากการประกาศการหมั่นหมายระหว่างท่านเซย์รินและอารีอาน่าทำให้เขารู้สึกไม่ค่อยพอใจนักและบอกว่าเขานั้นต้องการ ขอ อารีอาน่าให้แก่บุตรชายคนโตของตนแต่เธอก็ปฏิเสธไปหลายรอบแล้วแต่ราชาผู้นี้ก็ยังคงตื้อไม่เลิก

"หืมมันหมายความว่ายังไงกันท่านราชาแห่งมอลเดียร์ เด็กหนุ่มพูดพร่างปล่อยจิตสังหารของตนออกมาบางๆ

                  ถึงแม้ว่า บาร์ ธา ซ่าร์จะสามารถรับรู้ถึงจิตสังหารที่ส่งมายังตนเองได้แต่ท่าทางของมันนั้นก็ไม่ทุกไม่ร้อนโดยสักนิดพร้อมทั้งปลดปล่อยพลังระดับเทวะออกมา

เด็กหนุ่มถึงกับเคร่งเครียดออกมาเจ้าบ้านี่มันมีพลังในระดับเทวะขั้นที่ 2 หรือเนี้ยสมแล้วที่เป็นถึงราชาอาณาจักรลำดับที่ 2มอลเดียร์ หากตัวต่อตัวในยามนี้เขายังไม่มีกำลังที่มากพอที่จะล้มคนๆนี้ได้แต่ถ้ารวมเหล่าผู้ติดตามของเขาทั้ง5 คนนั้นก็ย่อมมีโอกาสอยู่บ้าน สาเหตุที่พวกกราดิอุสยังคงไม่เคลื่อนไหวเป็นเพราะตนเองได้สั่งเอาไว้ว่าภายในงานเลี้ยงวันนี้นั้นห้ามก่อเรื่องเป็นอันขาด

"เฮ่ เฮ่เจ้าหนูมาถึงก็ปล่อยจิตสังหารมาที่ข้าเลยอย่างงั้นหรือ จิ๊ จิ๊ ฮ่า ฮ่าช่างเป็นคนที่โหดร้ายป่าเถื่อนเสียจริงแต่ข้าก็ขอแสดงความยินดีต่อเจ้าด้วยนะที่สามารถเอาชนะศึกการประลองระหว่าง 6 อาณาจักรภายในปีนี้ไว้ได้แต่เจ้าก็ทำกับเด็กๆของข้าราชาผู้นี้เจ็บแสบใช้เล่น

"ท่านมาวุ่นวายกับคนของข้าทำไมกันท่านไม่ละอายบ้างเลยอย่างงั้นเหรอทั้งที่เมื่อสักครู่พึ่งประกาศอย่างเป็นทางการว่า อารีอาน่าต่อไปนี้นั้นนางคือคู่หมั่นของข้า

"ก็ไม่เห็นเป็นไรนิแค่ประกาศว่าเป็นคู่หมั่นแต่พวกเจ้าก็ยังไม่ได้แต่งกันเสียหน่อย ข้ามีความต้องการที่จะยกนางให้แก่บุตรชายคนโตของข้าเจ้าต้องการอะไรชื่อเสียงเงินทองหรือฐานะ ไม่ว่าเจ้าต้องการอะไรข้าจะหามาให้เจ้า

"ฮ่า ฮ่า ท่าน บาร์ ธา ซ่าร์นี่ตัวท่านแกล้งโง่หรือป่าวสิ่งที่ท่านพูดออกมานั้นข้าก็ต้องย่อมได้มันอยู่แล้วในเมื่อนางเป็นผู้หญิงของข้าสิ่งของที่เป็นของนางก็ย่อมที่จะเป็นของข้า ท่านแกล้งทำตัวปัญญาอ่อนใช่รึไม่

" เจ้าหนูนี่แก่คิดดีแล้วอย่างงั้นหรือที่คิดจะมาเป็นศัตรูกับข้าผู้นี้จิตสังหารของมันค่อยๆปลดปล่อยออกมาจนผู้คนรอบข้างต่างก็เริ่มที่จะรู้สึกถึงมันได้และผู้คนก็เริ่มให้ความสนใจ

"เกิดอะไรขึ้นโชคดีที่ราชาซันซัสนั้นเดินกลับมาทันตรงจุดที่พวกเซย์รินอยู่เพราะตัวมันสัมผัสได้ว่ามีสิ่งผิดปกติ

"ก็เจ้าราชา ไร้ยางอายผู้นี้ละสิ ทั้งที่ท่านให้บุตรสาวของท่านมาเป็นคู่หมั่นของข้าแล้วแต่ตัวมันกับมาก่อกวนบุตรสาวท่านไม่ยอมเลิกลา

"นี่เจ้ากล้าด่าข้าต่อหน้าผู้คนมากมายอย่างงั้นหรือเจ้าหนูมันจะมากไปแล้วนะอย่าคิดว่าตัวเจ้าจะเป็นผู้ที่มีพรสวรรค์แล้วจะคิดว่าข้าจะไม่กล้าทำอะไรเจ้านะระวังปากหน่อย

"หืม บาร์ ธา ซ่าร์ข้าคิดว่าพวกเราเคยพูดคุยเรื่องพวกนี้กันหลายรอบแล้วนะและก็ควรจะรู้เรื่องกันแล้วด้วยว่าข้านั้นไม่มีวันยกนางให้กับบุตรชายของเจ้าเป็นอันขาดเจ้าอย่าได้มากระตุ้นโทสะของข้าให้มันมากนักเพราะข้าไม่อยากจะทำให้ตัวเจ้าต้องมาอับอายขายหน้าภายในงานเลี้ยงแห่งนี้

"ชิ งั้นข้าขอตัวลาก่อนข้าและคนของข้าจะเดินทางกลับไปที่อาณาจักรของข้าเดียวนี้เลย ไปพวกเรากลับ

"อืม งั้นข้าไม่ส่งนะซันซัสกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ไร้อารมณ์

"ข้าคิดไม่ถึงเลยนะว่าจะมีไอ้บ้าที่ไหนที่กล้ามาทำตัวเยี่ยงนี้ต่อหน้าท่านด้วยเซย์รินกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างจะแปลกใจสักนิดหน่อยเพราะคงมีคนจำนวนไม่มากนักที่กล้าแสดงนิสัยเยี่ยงนี้ต่อหน้าราชาซันซัส

ซันซัสก็ไม่ได้รู้สึกโกรธหรือเคืองอะไรที่เจอเด็กหนุ่มพูดจาเสียดสีเช่นนี้

"ถึงข้าจะแข็งแกร่งกว่ามันแต่กองกำลังโดยรวมนั้นก็ไม่ธรรมดาเลยหากเกิดสงครามละก็ข้าย่อมจะเป็นฝ่ายที่จะชนะอย่างไม่ต้องสงสัยแต่ว่าความเสียหายที่จะเกิดขึ้นนั้นทางเราก็จะได้รับมากเช่นกัน  ในยามนี้ข้าอายุ 300 ปีแล้ว แต่ระดับพลังของข้ามันกับมาหยุดลงแต่เพียงเท่านี้ ส่วนเจ้า บาร์ ธาซ่าร์ มันอายุเพียงแค่ 50 ปีเท่านั้นตัวมันก็ถือว่าเป็นผู้มีพรสวรรค์คนนึงข้าคิดว่าอีกไม่เกินสัก 20 ปี ระดับพลังของมันน่าจะตามข้าทันเมื่อพูดจบสีหน้าของราชาซันซัสนั้นก็เต็มไปด้วยความเศร้าหมองเพราะเจ้าหมอนี่มันเต็มไปโดยความโลภและความทะเยอทะยานหากมันมีกำลังทรัพย์และพลังความแข็งแกร่งมากพอมันจะต้องมาทำสงครามกับตนแน่จะกำจัดมันตอนนี้ก็ไม่ได้อีกเพราะความเสียหายที่เกิดขึ้นกลัวจะได้ไม่คุ้มเสียมันคิดอยู่แค่เพียงในใจของมัน

"ท่าหากว่ามันนึงมันเกิดหายตัวไปจากโลกใบนี้พร้อมทั้งคนของมันท่านจะว่าอะไรข้าไหม

"หะ เจ้าคิดจะทำอะไรกันเจ้าหนู บาร์ ธาซ่า มันมีความแข็งแกร่งเป็นรองแค่ข้าเท่านั้นนะ

                          "รอให้ข้าไปสำรวจทวีปมืดเสียก่อนเมื่อข้ากลับมาข้าจะเป็นคนจัดการมันและอาณาจักรของมันเองมีวิธีที่ข้าสามารถเลือกทำได้ตั้งมากมายที่อยู่ภายในหัวของข้า

"ดี สมแล้วที่เป็นบุตรเขย ข้าหากเจ้าสามารถจัดการพวกมันได้ละก็ดินแดนและทรัพสินของพวกมันทั้งหมดจะตกเป็นของเจ้าแต่เพียงผู้เดียวเมื่อมีคนคิดที่จะจัดการหนามร้ายให้แก่ตนเองซันซัสตัวมันก็เต็มไปด้วยความตื่นเต้นยินดีไม่ต้องลงมือลงแรงโดยสักนิด