[นี่! นายน่ะ!]
เสียงของผู้หญิงดังขึันมาในหัวผม แต่เบื้องหน้าผมกลับมองอะไรไม่เห็นเลยนอกจากประกายแสงสีทองวิบวับท่ามกลางความมืด หรือเ้าแสงนั่นกำลังพูดกับผมอยู่
หึ…บ้าน่า เพ้อเจ้อไปได้ หิ่งห้อยที่ไหนมันจะมีสติปัญญาความสามารถมากพอที่จะใช้เทเลพาธีพูดคุยกับคนได้ล่ะ
[ชั้นกำลังพูดกับนายอยู่ และชั้นไม่ใช่หิ่งห้อยย่ะ!]
อ่าห์…ผมคงประสาทหลอนไปจริงๆแล้วสินะ ทั้งที่ไม่ได้เล่นยา หรือโดนฝิ่นโดนกัญชามาแท้ๆ
เอ้ะ ไม่สิ ในโลกนีัมันมีของพวกนั้นด้วยไหมนะ?
[ฮัลโหลลล ชั้นพูดกับนายจริงๆ นายไม่ได้หลอน แม้นายจะบอกกับตัวเองอีกรอบว่า นั่นคือ อาการหูแว่วไปเองก็เถอะ]
มันคงเป็อาการหูแว่วจริงๆนั่นแหละ …
แต่เดี๋ยวก่อน ว่ายังไงนะ? ไม่ใช่หูแว่วไปเองรึ?
[การเริ่มต้นใหม่กับนาย มันไม่เคยง่ายจริงๆให้ตายเถอะ ที่ชั้นมาเจอนายเนี่ยแค่มีเื่อยากจะบอก…]
พูดแบบนี้แปลว่า…พระเ้า! นี่ผมตายอีกแล้วสินะครับ ตายแบบไม่รู้ตัวติดต่อกันสองครั้งด้วย ไม่สิ ถ้ารวมฟ้าผ่าก็คงสามครั้ง
[ไม่ใช่ ไม่ใช่ ชั้นแค่จะบอกว่า นายทำได้ดีมาก!]
ทำได้ดีมาก? ทำอะไร? เอาจริงๆ ผมยังไม่ได้เริ่มทำอะไรด้วยซ้ำนะ
[ก็การที่นายดูดมานาเข้าไปในร่างไง! การทำแบบนั้นรู้ไหม มันทำให้ชั้นน่ะนะ แข็งแกร่งและทรงพลังขึ้นมาก!]
ครับ ครับ ยินดีด้วยนะครับ …ผมอึ้งไปแปปนึงและนึกคำถามขึ้นมาไดัว่า แล้วถ้าที่เสียงผู้หญิงคนนี้พูดมันเป็ความจริง
เธอแข็งแกร่งขึ้นแล้วยังไง? มันมีอะไรเกิดขึ้น? แล้วจะช่วยให้ผมรอดพ้นจากหายนะในอนาคตอันใกล้ไกลได้ยังไงบ้าง?
[นายเนี่ย ช่างไม่รู้เลยนะว่า การที่มีเทพธิดาผู้ทรงพลังให้การสนับสนุนอยู่ใกล้ชิดเนี่ย มันเป็โชคดีมหาศาลแค่ไหน]
แล้วท่านเทพธิดา… ท่านมีสกิลพิเศษ พร์อะไรที่จะมอบให้ผมไหมขอรับ?
[ไม่มี]
มอบเพิ่มขีดจำกัดสูงสุด และความเชี่ยวชาญในการใช้เวทย์ได้ไหม?
[ไม่ได้]
สามารถมอบเคล็ดวิชาที่ทำให้ผมเป็ยอดนักรบ
[ไม่สามารถ]
'…'
ผมสูดหายใจเข้าไปลึกๆเต็มปอดกับการถูกปฏิเสธคำขอถึงสามครั้ง ก่อนจะสรุปออกมาสั้นๆว่า เทพธิดาคนนี้…ไร้ประโยชน์ชะมัด
[หยาบคายมาก!]
ลืมไปเสียสนิทเลยว่า อะไรที่คิดอยู่ในหัว แม่นี่ก็จะล่วงรู้หมด นอกจากจะเป็เทพธิดาไร้ประโยชน์แล้วยังสวมบทเป็แฮ็คเกอร์ สต็อคเกอร์ มาสเตอร์ไมด์ สมองชาวบ้านอีก ไม่รู้จักความเป็ส่วนตัวกันเลยแฮะ ชักเข้าใจแล้วทำไมอีริคถึงเกลียดชาร์ล เซเวียร์
โอ้ะ แต่หวังว่า แม่เทพธิดาคนนีัคงไม่หัวโล้นและนั่งรถเข็นนะ
[นายนี่มัน กวนโมโหเก่งจริงๆ!]
จะว่าไป การที่อยู่ๆแม่นี่มาชมเชยเื่ที่ผมดูดมานาเข้าไป มันเกี่ยวกับการที่ผมไม่สามารถกักเก็บมานาเพื่อใช้เวทย์ได้รึเปล่านะ?
[..........................]
เงียบเฉยเลยเฮ่ย!
[นายน่ะ ไม่อยากรู้เหรอว่า ชัันน่ะเป็ใคร และทำไมถึงมาหานายตอนนี้?]
ไม่ต้องมาเนียนเปลี่ยนเื่เลย!
อีแบบนี้มันก็เป็การยอมรับกลายๆแล้วล่ะว่า แม่นี่นี่เองที่เป็ตัวการสำคัญใหญ่ที่จะทำให้ต่อไปผมลำบากขึ้นโดยไม่จำเป็
ยัยเสียงในหัวปรสิตนี่!
[มีเปรียบเทียบเทพธิดาอย่างชั้นกับสัตว์ชั้นต่ำพวกนั้นได้ยังไงกันยะ!]
ถึงจะแหวเสียงดังใส่ ก็ไม่ได้ทำให้ความจริงเปลี่ยนไปหรอกนะ อย่างมากก็แค่เปลี่ยนชื่อเรียกเธอเป็ ยัยเทพธิดาปรสิต!
[ฮึ่ย มาถึงขนาดนี้แล้ว จะว่าอะไรก็ว่าไปเถอะ แต่ผลตอบแทนที่นายจะได้กลับมา มันคุ้มค่าแน่นอน แถมอีกอย่างยังไง่นี้นายก็ไม่ได้ฝึกเวทย์มนต์อยู่แล้วนี่!]
นั่นสิน้า …อ้อยเข้าปากช้างไปแล้วนี่น้า ว่าแต่พลังแค่จะสร้างร่างตัวเองขึันมาก็ยังไม่พอ จนต้องเป็แสงหิ่งห้อยแบบนี้จะไว้ใจได้เร้อ?
[นายมันคนไม่มีศรัทธา หัดไว้ใจคนอื่นซะบ้างสิ!]
ก็ตอนเล่นมาสูบมานากินฟรีโดยไม่ยอมไม่กล่าวแบบนี้ ใครจะไว้ใจได้ล่ะ
แถมมาอ้างตัวว่าเป็เทพธิดา โดยหาอะไรมาพิสูจน์ก็ไม่ได้ ขออะไรก็ให้ไม่ได้ ช่วยอะไรก็ไม่ได้ แล้วจะให้เชื่อได้ยังไงกันเล่า?
เอาฉายายาวๆอย่าง 'ปรสิตมานาตัวเรืองแสงแอบอ้างเป็เทพธิดา' ไปใช้นั่นแหละดีแล้ว
[ชั้นไม่ได้มาดูดกินมานาเปล่าๆเสียหน่อย]
มีอะไรจะแก้ต่างก็ว่ามา
[ชั้นน่ะ สามารถชี้นำหนทางที่ถูกต้องให้นายมีชีวิตรอดในโลกใบนี้ได้เลยนะ สิ่งนี้คือ สิ่งที่นายปรารถนาสูงสุดไม่ใช่เหรอ!]
ฟังดูไม่น่าเชื่ออยู่ดี เพราะต้องแบกแม่นี่ติดตัวไปด้วยให้โดนดูดมานาตลอดเวลา แล้วมานาที่ผมสมควรจะมีสะสมก็หายไปตลอด แล้วผมจะหามันมาได้ยังไงกันล่ะเนี่บ?
[นายรู้เื่ การย้อนกลับของมานา จากเมดคนนั้นมาแล้วไม่ใช่เหรอ ถ้านายฝึกให้ดีนายสามารถแปลงเวทย์ที่เกิดจากมานาให้คืนสู่สภาพมานาแล้วดูดมันมาได้นะ]
ฟังดูน่าสนใจ แต่…เื่วิธีการอย่าบอกนะว่า
…
[ถูกต้องงงง นายก็แค่โดดไปรับเวทย์ที่ยิงมาจากคนอื่น แล้วซึมซับมันเข้าสู่ร่างกายโดยตรง ง่ายๆเห็นไหม?]
พระเ้าครับ ปุ่มปิดระบบAIเฮงซวย นี่อยู่ตรงไหนครับ? ยัยนี่ที่มีดีแค่เสียงหวาน ตะละอย่างที่พูดมานี่จะพาให้ฉิบหายตายโหงทั้งนั้น อยากให้รอดตายก็ต้องะโเข้าไปรับเวทย์ที่ยิงมาอย่างนั้นเหรอ?
ผมควรตอบว่า
'ได้เลยครับ ด้วยความเต็มใจอย่างนั้นเรอะ! '
[โธ่ ทำเป็โวยวายไปได้ นายก็ทำไปแล้วครั้งนึงนี่ ตอนดูดกลืนกระแสเวทย์จากร่างของน้าสาวนายยังไงล่ะ]
มันคนละเื่กัน เื่นั้นคือ ผมแค่อยากช่วยพี่จูลเฉยๆ
[ยังไงก็ตาม ถ้านายเห็นคนจะยิงเวทย์ใส่ นายต้องรี่เข้าไปหา เพื่อดูดซับพลังเวทย์ให้ไวเลยนะ! เพื่อให้เทพธิดาโครน่า ผู้นี้ได้ถือกำเนิดขึ้นใหม่ เป็กำลังสำคัญให้นายยังไงล่ะ!]
ผมได้แต่ทำตาปริบๆ ดูเหมือนผมจะมีเ้ากรรมนายเวร สัมภเวสีคอยรังควาญความสงบสุข
แม้แต่ในความคิดตัวเองแล้วครับ อย่าจองเวรจองกรรมกันเลยนะครับ ไว้ผมรอดไปได้จะกรวดน้ำอุทิศส่วนกุศลไปให้ทันทีที่ตื่นนะครับ
[ชั้นไม่ใช่ผีย่ะ ไม่ต้องมากรวดน้ำให้ ขอแค่นายตั้งใจ ไม่ทิ้งโอกาส แล้วหาทางดูดมานาเข้าตัวให้ได้เยอะๆ แค่นั้นก็พอแล้ว]
แล้วเื่ที่บอกว่า จะเป็กำลังสำคัญล่ะ หมายถึงยังไง
[ชั้นเป็เทพธิดาที่ถือกำเนิดจากโลกนี้ ดังนั้นข้อมูลต่างๆน่ะ ชั้นรู้ดีรู้ลึกรู้จริง!]
โอเค ชัดละว่า พูดเพื่อโน้มน้าวขายฝัน ไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิง!
[นาย นี่มัน! มันน่า…นัก ฮึ่ย!]
ว่าแต่ผมเริ่มสงสัยว่า ตอนนี้คนที่ข้างนอกจะเป็ยังไงบ้าง คงไม่ใช่ตื่นใกับการที่ผมวูบไปนะ
[ไม่มีอะไรน่าเป็ห่วงหรอก นายแค่สลบไปแปปเดียว ตอนนี้นอนหนุนตักน้าสาวนายอยู่แบบสบายใจเฉิบด้วย เ้าคนเ้าชู้ ลามก ผีทะเล!]
เดี๋ยวสิ อยู่ดีๆผมก็โดนด่าแบบไม่มีสาเหตุซะอย่างนั้น
[ตอนนี้ชั้นหมดแรงแล้ว ไปได้แล้ว แล้วอย่าลืมนะ จงหาโอกาสดูดมานามาให้มากที่สุดด้วยล่ะ! ถ้ามีการถล่มยิงเวทใส่กัน จงอย่าหนี! โดดใส่ทันทีเลยนะ!]
ย้ำจนน่ารำคาญซะจริง
ความมืดค่อยๆจางหายไป ผมตื่นมาทัังที่ยังจำได้ว่า พึ่งไปเถียงไร้สาระกับประกายแสงวิบวับสีทองด้วย
แม้จะสงสัยว่า มันเป็เื่จริงหรือไม่แต่คงเอาไปปรึกษาใครไม่ได้
เดี๋ยวเขาจะหาว่าบ้า เก็บเื่นีักับตัวไปตลอดชีวิตคงดีกว่า