ได้เกิดใหม่ข้าจะไม่ขี้เกียจแล้วสาบานเลย

เที่ยวลำธาร

           หน้าร้อนๆ อย่างนี้ถึงจะเป็นผู้ฝึกปราณอย่างพวกชิงเถาพวกนางก็พากันอดทนไม่ไหวแล้ว จึงต้องหาทางแก้กันหน่อยร้อนๆ แบบนี้มีตู้เย็นมีของเย็นๆ ก็คงจะดี ราคาน้ำแข็งก็แพงนักเพียงก้อนเดียวก็หลายตำลึงคอยดูเถอะนางจะอ้อนให้เชี่ยนเชี่ยนสอนทำน้ำแข็งนางจะทำออกมาขายให้ได้กินกันทั่วเมืองหลวงเลย

“หมู่บ้านทางใต้ออกจากกำแพงเมืองไปไม่ไกลมีลำธารอยู่ขอรับอากาศแบบนี้ถ้าได้ไปเล่นน้ำ” เยว่สือเอ่ยขึ้นเมื่อคนในบ้านบ่นว่าร้อนๆ กันเขาที่เคยอยู่ในหมูบ้านทางใต้นอกกำแพงเมืองมาก่อนจึงเอ่ยออกมา

“น้ำตกข้าอยากไปขอรับ”  “ข้าก็เอยากจะเล่นน้ำเช่นกันคงจะเย็นชื่นใจ”สองแฝดเมื่อได้ยินว่าน้ำตกก็หูผึ่งกันทันที ช่วงนี้อากาศร้อนเกินไปเขาไม่มีสมาธิจะฝึกปราณด้วยถ้าได้ออกไปเที่ยวเล่นก็คงดี

“ลำธารที่เจ้าว่าคงเป็นลำธารจากหมู่บ้านข้างๆเราใช่หรือไม่ ที่นั้นน้ำใสเย็นมากจริงๆ” เยว่ซินที่ได้ยินน้องชายเอ่ยออกมาจึงถามกลับ

“ใช่ขอรับอยู่ไม่ไกลนัก ร่มรื่นน่าไปพักผ่อนอย่างมาก” เยว่สือยังเล่าถึงที่นั้นออกมาให้ได้ยินกันต่อ

“ออกไปเที่ยวข้างนอกก็ดีนะเจ้าคะเราไม่ค่อยจะได้ไปไหนเลย อากาศเช่นนี้ไปอยู่ใกล้แหล่งน้ำก็คงจะชื่นช่ำดี”ลี่ถิงเอ่ยเสนอออกมาอีกคน นางเห็นว่าออกไปเที่ยวเล่นข้างนอกก็คงจะดีบิดามารดาทำงานทุกวันควรจะไปพักผ่อนบ้าง

“ที่ลูกๆพูดกันก็น่าสนใจ เช่นนั้นพรุ่งนี้เราก็ออกกันแต่เช้าก็แล้วกันแดดจะได้ไม่แรง”นางลี่จูตอบตกลงลูกๆ ออกไป พาลูกไปเที่ยวเล่นบ้างก็ดีเช่นกัน

           วันต่อมาครอบครัวเจี้ยนเฉิงทั้งแปดชีวิตบนรถม้าคันใหญ่ออกเดินทางไปจุดหมายซึ่งก็คือลำธารที่เยว่สือกับเยว่ซินเป็นผู้บอกทางพวกเขาตื่นกันแต่เช้าตะเตรียมอาหารขนมมากมายแล้วออกเดินทางเลยแม้กระทั้งอาหารเช้ายังมานั่งทานบนรถเพื่อที่จะได้ถึงที่หมายในช่วงเช้า

“เลี้ยวขวาข้างหน้าเลยขอรับ”เยว่สือที่นั่งข้างนอกกับจิ้นสิงเอ่ยขึ้นเมื่อถึงทางแยกเข้าหมู่บ้านแล้ว

“ใกล้จะถึงแล้วเจ้าค่ะ  ผ่านหมู่บ้านนี้ไปยังด้านหลังก็ถึงแล้ว”เยว่ซินที่มองข้างทางจึงหันเข้ามาบอกแก่ทุกคน

“ดีขอรับข้าอยากจะเล่นน้ำแล้ว” หมิงลู่เอ่ยออกมาอย่างดีใจ เพียงจะได้เล่นเขาก็ดีใจแล้ว

“ดีใจๆ”ไม่ได้ดีใจเพียงเด็กชายแล้วดูเหมือนเจ้าหลันเฟยก็เอ่ยออกมาเช่นกันจึงเรียกเสียงหัวเราะจากข้างในรถม้าได้เป็นอย่างดี

“ถึงแล้ว ทุกคนลงมาได้เลย”เสียงจิ้นสิงร้องออกมาเมื่อถึงที่หมายมองเห็นลำธารน้ำใสๆ อยู่ด้านหน้าแล้ว

“ขอรับ”สองแฝดร้องออกไปแล้วรีบลงกับเป็นคนแรกทันที

“โหห สวยมากเลยอากาศก็เย็นกว่าที่จวนเรานัก”สองแฝดที่ลงจากรถม้าแล้วร้องขึ้นถึงสิ่งที่ตนพบอยู่ด้านหน้า

“อากาศดีจริงๆด้วย ป่ะเราไปจัดที่นั่งพักกัน” ชิงเถาที่ลงมาแล้วจึงเอ่ยกับน้องชายออกมาก่อนจะชวนกันเดินเข้าไปใกล้ๆ กว่านี้เพื่อที่จะได้ปูเสื่อวางข้าวของนั่งพักกัน

“ตรงนั้นแล้วกันลูกอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ ก้อนหินก็เรียบสม่ำเสมอกันดี”จิ้นสิงที่เดินตามมาเอ่ยขึ้นถึงที่จะนั่งพักกัน เมื่อรู้จุดพักแล้วพวกเขาก็เร่งจัดสถานที่แล้วนำข้างของมาวางจัดเตรียมทันที

“ข้าเล่นน้ำได้หรือยังขอรับ”สองแฝดเริ่มเอ่ยถามสิ่งที่พวกเขาอยากจะทำเมื่อมาถึงที่นี่

“ได้สิแต่ต้องระวังกันด้วยนะ” นางลี่จูเอ่ยตอบบุตรชายออกมาดูแล้วน้ำก็ไม่ลึกอะไรจึงปล่อยให้ได้ไปเล่นกันได้

“เดี๋ยวพ่อตามไปดูพวกเจ้าดีกว่า”จิ้นสิงที่ไม่วางใจจึงเอ่ยออกมา

“ข้าก็จะไปด้วยขอรับ”เยว่สือเอ่ยออกมาอีกคน ดังนั้นพวกผู้ชายก็พากันออกเดินไปสี่ห้าก้าวเพื่อเล่นน้ำกันข้างหน้า

“พวกเจ้าล่ะ”นางลี่จูถามบุตรสาวที่ยังนั่งนิ่งกันอยู่

“ข้าอยู่เป็นเพื่อนท่านแม่ดีกว่าเจ้าค่ะ”ลี่ถิงเอ่ยออกมา

“ข้าก็เช่นกันเจ้าค่ะ”เยว่ซินก็คิดเช่นเดียวกัน

“ส่วนข้าจะไปนั่งตรงนั้นฝึกปราณเสียหน่อยนะเจ้าคะ”ชิงเถาเอ่ยบอกออมาแล้วชี้ให้ทุกคนเห็น ก่อนจะเดินออกไปนางดูแล้วสถานที่นี้เหมาะจะฝึกปราณอย่างมากเพราะในป่าเช่นนี้ปราณจึงหนาแน่นกว่า

“ไปเถอะลูกถ้าถึงเวลาอาหารเที่ยงเดี๋ยวแม่จะเรียก” นางลี่จูเอ่ยกับบุตรสาวไปนางเห็นบุตรสาวคนนี้มุ่งมั่นกับการฝึกปราณอย่างมากจึงยิ่งสนับสนุน

           ชิงเถาเมื่อได้ที่เหมาะๆในการฝึกปราณแล้ว นางจึงทำการฝึกด้วยท่ายืนกางแขนกางขาทันทีในป่ามีพลังปราณเยอะๆแบบนี้นางจะต้องรีบเก็บเกี่ยวกันหน่อย

‘เชี่ยนเชี่ยนที่นี่ปลอดภัยดีหรือไม่’ชิงเถาเอ่ยถามเชี่ยนเชี่ยนที่ตามมาด้วยออกมา

‘ก็มีสัตว์ป่าบ้างแต่คงไม่มาใกล้ที่นี่หรอก’ เชี่ยนเชี่ยนตอบไปตามที่นางสังเกตรอบๆดู

‘เช่นนั้นก็ดีถ้าเกิดอะไรขึ้นเจ้ารีบเตือนข้าเลยนะ ตอนนี้ข้าจะรีบฝึกปราณก่อน’ ชิงเถาสั่งการออกมา

‘ได้ๆไม่มีปัญหา ข้าจะอยู่รอบๆ นี่แหล่ะ ถ้าเกิดเหตุข้าจะรีบบอกเจ้า’ เชี่ยนเชี่ยนตอบรับไป ก่อนที่บทสนทนาของสั่งสองจะหมดไปต่างฝ่ายต่างไปทำหน้าที่ของตนเอง เชี่ยนเชี่ยนนางก็เช่นกันสถานที่ดีๆแบบนี้จะไม่ให้นางมาสะสมพลังได้เช่นไรกัน ชิงเถาเมื่อฝากฝังไปเรียบร้อยแล้วก็ปิดการรับรู้ให้ได้ยินเสียงรอบข้างเบาที่สุดและเข้าสู่การสะสมพลังปราณทันทีไม่มีการรบกวนแบบนี้การฝึกยิ่งก้าวหน้าได้เร็ว

           ทางฝั่งสองแฝดที่กำลังเล่นน้ำก็กำลังสนุกกันมิใช่เพียงสองแฝดที่สนุกพวกสัตว์อสูรปราณของพวกเขาก็มาร่วมเล่นน้ำกันด้วยทั้งนอนแช่อยู่นิ่งๆ ทั่งว่ายน้ำไปมา ดูเหมือนพวกมันก็ชื่นชอบการเล่นน้ำไม่น้อยเช่นกัน

“หลันเฟยๆมาเล่นด้วยกันสิ” หมิงเลี่ยนร้องตามเจ้านกที่กำลังกระพือปีกบินมองชิงเถาที่กำลังฝึกปราณอยู่ไม่ไกลมันจะเข้าไปหานางดีหรือไม่นะ แต่ก็กลัวจะไปรบกวนนางแต่พอได้ยินเสียงเรียกชื่อมันนั้น ความลังเลของมันก็หายไปรีบบินไปเล่นน้ำกับสองแฝดทันที

“เล่นๆ” มันตอบออกมาไปเสียงใสเป็นคำตอบตกลงทันทีจึงได้รับเสียงหัวเราะกับทุกคนออกมา ถึงจะบอกว่ามันเพียงเลียนเสียงได้เท่านั้น แต่มันก็เปล่งเสียงตอบรับออกมาได้ตรงเรื่องทุกครั้งเลยนะ

“พวกลูกมาพักผ่อนก็พักผ่อนเถอะดูสิเอางานเอาหนังสือมาอ่านด้วยซะได้” นางลี่จูเอ่ยกับสองสาวออกมาคนหนึ่งก็เอาหนังสือมานั่งอ่าน ส่วนอีกคนก็นำผ้ามาปักด้วย

“ช่วงนี้ข้าคิดลายใหม่ๆไว้หลายลายเลยเจ้าค่ะ เลยอยากรีบๆ ปักไว้” เยว่ซินเอ่ยบอกไป หลังจากงานประกวดหญิงงามครั้งนั้นนางก็ยิ่งชอบการปักผ้าเข้าไปใหญ่นางคิดค้นหาลายแปลกๆ รูปแบบแปลกๆ ทั้งคิดขึ้นเองและได้ชิงเถาที่ออกแบบลายแปลกๆมาให้ลองปักดู นางจึงได้ดูหมกมุ่นขนาดนี้

“ข้าก็อยากท่องหนังสือพวกนี้ให้ได้เจ้าค่ะยังเหลือเกินครึ่งเล่มที่ข้าจะต้องทำการจำให้ได้ ได้มาที่เย็นๆแบบนี้น่าจะทำให้การท่องจะของข้าเร็วขึ้นได้” ลี่ถิงตอบมารดาออกมา ตอนนี้นางนั่งก้มหน้าอ่านหนังสือเกี่ยวกับสมุนไพรเล่มหนามันมีทั้งรูปภาพทั้งสรรพคุณต่างๆ บอกไว้อย่างละเอียดโดยลี่ถิงก็เป็นอีกคนเช่นกันที่หลงใหลต่อจากงานประกวดหญิงงาม วันนั้นนางได้เพียงแต่นั่งมองเตาปรุงยาใกล้ๆแต่อีกไม่นานนางจะต้องได้ปรุงยาเองแน่