ฉัวะ!
กระบี่เทพสีทองคำพุ่งแหวกอากาศด้วยความเร็วสูงมุ่งตรงสู่ศีรษะของจ้าวถ้ำเก้านภา!
ภัยพิบัติแห่งมรณะอันมิอาจอธิบายได้บังเกิดขึ้นในห้วงสำนึกของเขา!
ดวงตาของจ้าวถ้ำเก้านภาพลันหดเล็กลงสัญชาตญาณนำพาให้เขาเบี่ยงศีรษะหลบหลีกทว่ากระบี่เทพสีทองคำยังคงบาดเฉือนใบหน้าจนเป็นแผลเหวอะหวะ โลหิตสดๆไหลทะลักออกมา!
"อะไรกัน!"
"จิตสัมผัสก่อรูปได้รึ!"
"นี่เขาควบคุมเคล็ดวิชาลับจิตสัมผัสศักดิ์สิทธิ์ได้ด้วยหรือ!"
จ้าวถ้ำเก้านภาตกตะลึงอย่างสุดขีดแม้แต่ความเจ็บปวดที่แล่นริ้วบนใบหน้ายังมิอาจเทียบเท่าความหวาดหวั่นในใจ
วิชาลับจิตสัมผัสศักดิ์สิทธิ์นั้นหายากยิ่งแม้แต่ในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ตงฮวงอันเป็นสุดยอดอำนาจก็มิอาจมีแต่สิ่งที่น่าเหลือเชื่อยังไม่หมดเพียงเท่านี้!
เคล็ดวิชาของมู่เสินฉวนนั้นมากมายเกินจนเขาเริ่มจะหมดหวัง
จิตสัมผัสก่อรูป!
กายหยาบแข็งแกร่งถึงขั้นประมือกับเอกะได้!
ควบคุมเพลงยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์แปรเปลี่ยนเป็นท่วงท่าสังหารไร้ที่สิ้นสุด!
ไหนจะมีทักษะลึกลับที่ห่อหุ้มไปด้วยพลังมังกรสวรรค์กับเคล็ดวิชาความเร็วสูงที่เหาะเหินเดินอากาศได้!
ไม่ว่าด้านใดก็ไร้ซึ่งจุดอ่อนโดยสิ้นเชิง
ราวเทพเจ้าผู้ครองสวรรค์และใต้หล้า!!!
ในชั่วพริบตาความคิดมากมายก็ประดังประเดเข้ามาในหัวจ้าวถ้ำเก้านภา
ในขณะนั้นเอง มู่เสินฉวนก็ระเบิดพลังออกมาพลังปราณแห่งความโกลาหลหมุนวนอย่างบ้าคลั่ง ทะเลแห่งความโกลาหลไร้ขอบเขตปั่นป่วนเดือดพล่าน และดอกบัวแห่งความโกลาหลก็จรัสแสง
ตูม!!!
ปรากฏการณ์กายาศักดิ์สิทธิ์‘ดอกบัวเขียวแห่งความโกลาหล’ ปะทุขึ้นในทันทีบดขยี้ร่างมายาเทพโบราณจนแหลกละเอียดแปรสภาพเป็นการโจมตีอันรุนแรงที่ทำให้ครึ่งหนึ่งของท้องฟ้ามืดมัวลงถาโถมใส่จ้าวถ้ำเก้านภาโดยไม่ทันให้ตั้งตัว!
“พรู๊ด!”
จ้าวถ้ำเก้านภากระอักโลหิตออกมาพลังกายาเทพแตกร้าว ถูกบดขยี้และถูกซัดกระเด็นลงมาจากเก้าชั้นฟ้าในชั่วพริบตา
ร่วงดิ่งลงสู่ผืนปฐพี!
เขาบาดเจ็บสาหัส วิญญาณสั่นสะท้านแต่ก็ขบฟันตัวเองอย่างแรงเพื่อเรียกคืนสติควบคุมพลังแห่งวิถีที่ห่อหุ้มอยู่ด้านหลัง เพื่อลดแรงกระแทก!
ฉึบ…
ทว่ายังไม่ทันพ้นสองลมหายใจพลังแห่งวิถีที่ควบแน่นก็แตกออกเป็นเสี่ยงๆ ราวใยแมงมุมแปรเปลี่ยนเป็นแสงสีทองอร่ามเต็มท้องนภา
"นะ… นั่นมันท่านจ้าวถ้ำ!"
"อะไรนะ!"
"เป็นไปได้อย่างไร!ท่านจ้าวถ้ำเป็นผู้แข็งแกร่งระดับเอกะขั้นที่สองกลับถูกมู่เสินฉวนกระทำอย่างน่าอนาถ แม้แต่พลังแห่งวิถียังถูกทำลาย!"
"สวรรค์!นี่มันคิดจะฆ่าจ้าวถ้ำก้าวสวรรค์ของพวกเราหรือ?"
ผู้ฝึกตนจำนวนนับไม่ถ้วนเงยหน้ามองท้องฟ้าเบื้องบนดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น และคร่ำครวญเสียงหลง
แม้แต่จ้าวถ้ำยังพ่ายแพ้!
แล้วใครเล่าจะต้านทานได้?
"อ๊าก!"
"อ๊าก!!!"
"ข้าจะไม่แพ้!!!"
จ้าวถ้ำเก้านภาคำรามอย่างบ้าคลั่งร่างกายของเขาแตกสลายราวเครื่องกระเบื้อง มีรอยร้าวอยู่ทุกหนแห่งเขาดิ้นรนอย่างสิ้นหวังราวสัตว์ร้ายในกรงขังที่ส่งเสียงคำรามน่าหวาดหวั่นทว่าดอกบัวเขียวบนทะเลแห่งความโกลาหลยังคงจรัสแสงอย่างต่อเนื่องตรึงร่างของเขาไว้ไม่ให้ขยับ!
"ไปตายเสีย" มู่เสินฉวนเอ่ยอย่างเย็นชา วิชาเทพคุนเผิงแผลงฤทธิ์มือแปรเปลี่ยนเป็นปีกใหญ่ของคุนเผิง โจมตีลงมาจากเก้าชั้นฟ้า
ฉัวะ——
ผืนฟ้าที่กว้างใหญ่หลายร้อยจั้งและศีรษะของจ้าวถ้ำเก้านภาถูกตัดขาดเลือดสดๆ พุ่งกระฉูด!
ร่างไร้ศีรษะที่กำลังจะร่วงหล่นนั้นเมื่อปราศจากพลังเทพคอยค้ำจุนก็พลันระเบิดออก กลายเป็นหมอกโลหิตเต็มท้องฟ้าช่างน่าเวทนายิ่งนัก
มู่เสินฉวนถือศีรษะของจ้าวถ้ำเก้านภาไว้ในมือดวงตาเย็นชาจ้องมองลงไปยังเกาะทุกเกาะราวกับเทพสังหารจุติลงมายังโลกผู้ฝึกตนนับไม่ถ้วนที่ได้ประจักษ์ล้วนหวาดกลัว
"จ้าวถ้ำ… จ้าวถ้ำตายแล้ว!"
"จบกัน!"
"จ้าวเก้าถ้ำสวรรค์ดับสิ้นแล้ว!"
เหล่าศิษย์ของจ้าวเก้าถ้ำสวรรค์ต่างทรุดกายลงนั่งบนพื้นอย่างสิ้นหวังพึมพำราวกับไม่อยากเชื่อ
จ้าวแห่งท้องทะเลไร้สิ้นสุดได้ตายลงแล้ว...
ถูกตัดศีรษะต่อหน้าต่อตาร่างกายแหลกเหลวอย่างไร้ซึ่งศักดิ์ศรี
ไม่นานนัก มู่เสินฉวนก็กำมือแน่นขึ้นพลังดรรชนีรวบรวมอักขระวิถีที่เปล่งประกายเกิดเป็นคลื่นพลังที่มิอาจหยั่งถึงแผ่ออกไป
อีกด้านหนึ่งมู่อวี่เซิงสัมผัสได้ถึงความผิดปกติ บนใบหน้าก็ปรากฏความดีใจอย่างยิ่ง"อักขระวิถีแตกแล้ว ออกรบได้!"
"ออกรบ!"
เสียงกึกก้องดังก้องกังวาน!
มู่ฮ่าวและผู้อาวุโสระดับธรรมกายเจ็ดท่านนำทัพพุ่งเข้าไปในค่ายกลมิติก่อนผู้ใด จากนั้นผู้ฝึกตนระดับต่างๆจำนวนหลายพันคนก็ทยอยตามเข้าไป
ตูม!!!
ผืนฟ้าเหนือถ้ำเก้านภาฉีกขาดและบิดเบี้ยวรุนแรงก่อตัวเป็นอุโมงค์มิติขนาดใหญ่อักขระวิถีนับร้อยที่สลักอยู่บนท้องฟ้าส่องแสงเจิดจ้า
จากนั้นกองทัพใหญ่ของตระกูลมู่ก็พุ่งออกมาจากอุโมงค์มิติอย่างบ้าคลั่งประหนึ่งเมฆดำเข้าปกคลุมเมืองเงาร่างอันหนาแน่นแผ่ปกคลุมครึ่งหนึ่งของน่านฟ้าสายตาของพวกเขาทั้งหมดจ้องไปยังร่างในชุดสีเขียวที่เปื้อนเลือดดวงตาเปี่ยมด้วยความเคารพ
มู่เสินฉวนโยนหัวในมือขึ้นไปบนอากาศชี้ปลายนิ้ว ศีรษะของจ้าวถ้ำเก้านภาก็ระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ ต่อหน้าสายตานับพัน
"เอกะแห่งจ้าวเก้าถ้ำสวรรค์สิ้นชีพแล้ว!"
"นี่คือศึกแรกของตระกูลข้าในทะเลไร้สิ้นสุด!"
"ลูกหลานตระกูลมู่ทั้งหลายจงตามข้ามา!"
"ฆ่า!"
"ฆ่า!!!"
เงาร่างที่ปกคลุมท้องฟ้าต่างทะยานลงมาราวกับคลื่นสัตว์ป่าที่บ้าคลั่งพุ่งลงไปยังเกาะเก้านภาด้วยความไม่กลัวตาย เสียงดังเอ็ดอึงไปทั่วบริเวณ!
"แก้แค้นให้ท่านจ้าวถ้ำ!"
"สังหารมัน!" เหล่าผู้ฝึกตนของจ้าวเก้าถ้ำสวรรค์ที่ถูกบดบังด้วยความโกรธแค้นแหงนหน้าขึ้นคำราม!
ในขณะเดียวกันก็มีคนขี้ขลาดที่ถูกความกลัวกัดกินหัวใจวิ่งหนีออกจากเกาะอย่างบ้าคลั่ง!
ในชั่วขณะนั้น เสียงฆ่าฟันดังก้องกังวาน!
พลังเทพที่บ้าคลั่งแผ่คลุมทั้งสนามรบอาวุธศักดิ์สิทธิ์และค่ายกลปะทะกันพัลวัน สถานการณ์ยุ่งเหยิงอย่างยิ่ง!
หว่างคิ้วของมู่เสินฉวนส่องแสงเจิดจ้าร่างสีทองเล็กๆ กระตุ้นวิชาเทพคุนเผิงจนถึงขีดสุดพุ่งทะยานไปยังผู้ที่อยู่ในระดับไฟศักดิ์สิทธิ์ที่เหลืออยู่
หมัดศักดิ์สิทธิ์สีทองแต่ละหมัดที่ปล่อยออกไปทำให้เหล่าผู้ทรงพลังส่งเสียงกรีดร้องและสิ้นชีพ!
ตูม!
ตูม!!!
มู่ฮ่าวในวัยสิบสามปีในตอนนี้คือผู้ที่มีพลังบ่มเพาะรองลงมาจากมู่เสินฉวน เขาก็น่าเกรงขามไม่น้อยทั่วร่างเปล่งแสงศักดิ์สิทธิ์เจิดจ้า ดวงตาทั้งสองส่องประกายแสงเพียงแค่ผู้ฝึกตนถูกโจมตีด้วยวิชาวัฏสงสารไม่ว่าจะเป็นผู้ฝึกตนระดับธรรมกายขั้นหนึ่งหรือเก้า กายหยาบและพลังเทพล้วนเสื่อมถอยอย่างรวดเร็วแปรเปลี่ยนเป็นคนชราในชั่วพริบตา จากนั้นก็จะถูกมู่ฮ่าวซัดร่วงด้วยกำปั้นเดียว!
เขาสู้อยู่ในใจกลางฝูงชนจิตสัมผัสอันไร้ผู้ใดเทียบทานได้ปกคลุมทั่วทั้งสนามรบเหล่าผู้ฝึกตนฝั่งถ้ำเก้านภาจึงไม่กล้าคิดที่จะสู้อีก
เด็กหนุ่มผมดำปลิวไสวใช้กระบวนยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์แปรเปลี่ยนเป็นท่วงท่าสังหารต่อเนื่องและเข้าโจมตีอย่างบ้าคลั่งผู้เเข็งแกร่งระดับธรรมกายไม่อาจต้านทานพลังของเขาได้แม้แต่กระบวนท่าเดียว!
นี่หรือคือวรยุทธ์แห่งอัจฉริยะรุ่นเยาว์!