รักลับ ๆ ของวิศกรตัวร้าย

ชินภัทร ตอบกลับพิมพ์สุดาอย่างมั่นใจ ทำให้อีกฝ่ายอดคิดไม่ได้เลยว่าหัวใจของชินภัทรมีแต่วรรณรส

“ชินคะ ไม่ต้องไปประกันเ๹ื่๪๫ความรักของใครเลยคะคุณวรรณเ๯้าของเ๹ื่๪๫เขายังไม่พูดสักคำ”

“นั้นซิ คุณวรรณเป็๲ไรเหรอครับ ไม่ค่อยพูดเลยสรุปคุณวรรณมีแฟนแล้วจริง ๆ เหรอครับ” เตชิตแอบกระแซะวรรณรส เ๽้าตัวนั่งนิ่งจึงพูดสวนออกไป

“เ๹ื่๪๫ของความรักมันไม่มีอะไรแน่นอนหรอกคะขนาดว่าคนที่รักกันมาตั้งหลายปียังสามารถเปลี่ยนไปได้ เอาแน่เอานอนไม่ได้หรอกคะ”วรรณรสได้เวลาพูดใส่เตชิต

“ผมก็เห็นด้วยกับคุณวรรณนะ ผมยังโดนกับตัวเลย” ชินภัทรพูดใส่พิมพ์สุดาแต่เ๽้าตัวก็ยังไม่สนใจกับคำพูดนี้

“เอาเถอะครับเปลี่ยนเ๹ื่๪๫กันดีกว่าครับ คุณเตชิตครับวันหลังเข้าไปกรุงเทพฯก็โทรหากันได้นะครับ ผมจะเป็๞คนพาคุณท่องราตรีเองครับ”

“ยินดีเป็๲อย่างยิ่งครับ”

หลังจากร่วมรับประทานอาหารตอนเที่ยงกันเสร็จ ทีมงานของชินภัทรก็เดินทางกลับกรุงเทพ

ณ สำนักงานบริษัทที่กรุงเทพฯ

รถตู้ของบริษัทมาจอดที่สำนักงาน ทุกคนต่างขึ้นไปที่สำนักงานชั้น 17ชินภัทรพอใจกับการตรวจโรงงานครั้งนี้มาก โรงงานเสร็จไปได้ประมาณ 80-90% แล้ว ทำให้คำมั่นที่เขาให้ไว้กับป้าจะสำเร็จแล้วเขารู้สึกมั่นใจในตัวเองมากขึ้น วรรณรสนั่งทำงานต่ออยู่หน้าห้องชินภัทรเสียง line ดังขึ้น

“สวัสดีครับวรรณ ผมเอง” วรรณรสยังงง ๆว่าเตชิตไปเอาเบอร์โทรศัพท์ของเขามาจากใคร วรรณรสไม่ได้ตอบกลับ

“คุณรับline ผมหน่อยนะ” วรรณรสก็ยังไม่ตอบกลับเขาไม่อยากสานสัมพันธ์ต่อ ตอนนี้ในใจของเขามีแต่เ๹ื่๪๫ของชินภัทร

“คุณวรรณ เข้ามาหาผมหน่อยครับ” เสียงชินภัทร๻ะโ๠๲มาวรรณรสรีบเดินไปหาเขา

“รบกวนคุณเตรียมงบประมาณที่ต้องจ่ายผู้รับเหมาในส่วนที่เหลือให้หน่อยครับ”

“คะ” มีเ๱ื่๵๹แค่นี้ใช่ไหมคะ

“ยัง ผมยังพูดไม่จบ วันนี้คุณไปหาผมที่คอนโดได้ไหม ผมคิดถึงคุณผมรู้สึกว่าวันนี้มีอาการปวดหัวนิดหน่อย อยากมีคุณอยู่ใกล้ ๆ”ชินภัทรพูดได้อย่างเต็มปากเต็มคำ เพราะว่าพิมพ์สุดาได้กลับบ้านไปแล้ว

“นะ คุณวรรณ เดี๋ยวเราออกไปพร้อมกันเลยนะ วันนี้ผมเหนื่อยมากผมอยากให้คุณดูแล”วรรณรสเห็นว่าวันนี้ชินภัทรเหนื่อยกับการตรวจโรงงานจึงตอบรับปากไปอย่างไม่ต้องคิดเยอะ

“ได้คะ”

ชินภัทร ดึงวรรณรสมากอด แล้วก็หอมแก้มไป 1 จุ๊บ

“ชื่นใจจัง งั้นเดี๋ยวอีก 10 นาที เราออกไปเลยนะ งั้นขอชื่นใจอีกครั้ง”วรรณรสเดินจากห้องชินภัทรพร้อมกับรอยยิ้ม เป็๞ยิ้มแรก ๆ ในรอบ 2-3 วันวรรณรสมั่นใจแล้วว่าตอนนี้เขารักชินภัทรเข้าแล้ว แต่ก็ยังรู้สึกหวั่น ๆว่าต้องเจออะไรอีกหรือเปล่ากับรักครั้งใหม่ของเขา

ชินภัทรและวรรณรสมุ่งหน้าไปยังคอนโดของเขา ซึ่งเป็๲รังรักของทั้งสองคน

“คุณหิวอีกไหมคะ หรือว่าให้ฉันต้มข้าวต้มให้กิน”

“ก็ดีนะ งั้นแวะซุปเปอร์ก่อนแล้วกัน”

“ได้คะ”

ณ คอนโดของชินภัทร

“อิ่มจัง ข้าวต้มอร่อย ผมอยากให้คุณมาอยู่ที่นี้กับผมจะได้ให้คุณทำกับข้าวให้กินทุกวัน เวลาผมเหนื่อย ๆ หรือเครียด ๆก็ยังมีคุณอยู่ข้าง ๆ ผมไม่ชอบความเหงา คุณตัดสินใจได้หรือยังว่าจะให้ผมไปคุยกับครอบคุณตอนไหน”

“อย่าเลยคะ ให้งานโรงงานเสร็จก่อนนะคะ แล้วเราก็มาคุยเ๱ื่๵๹นี้กันใหม่ตอนนี้คุณตั้งใจทำงานไปก่อนนะคะ แล้วฉันจะคอยอยู่ข้าง ๆ คุณคะ

“ขอบคุณครับที่คอยอยู่ข้าง ๆ ผม ผมดีใจนะ ถึงแม้ว่าเราจะเจอกันในเวลาที่สั้นๆ แต่ผมก็รู้สึกว่ารักคุณมาก เหมือนรักมานานแล้ว คุณคิดเหมือนกันกับผมหรือเปล่า”

“ไม่รู้สิคะ แต่เวลาที่ฉันอยู่กับคุณ ฉันก็รู้สึกว่ามีความสุขดีคะ”

“นั้นไง แบบนี้แสดงว่ารักใช่ไหม รักผมเถอะเราสองคนอาจจะเป็๞พรหมลิขิตของกันและกันก็ได้นะ”

“นี้คุณหนุ่มนักเรียนนอก เชื่อเ๱ื่๵๹แบบนี้ด้วยเหรอ”ชินภัทรดึงวรรณรสเข้ามากอดแล้วกระซิบข้าง ๆ

“เชื่อซิ ก็คุณคิดดูซิผมมาจากอเมริกามาเจอคุณแล้วเจอกันคืนแรกเราก็มีอะไรกัน แล้วหลังจากนั้นผมก็มีความรู้สึกดีๆ กับคุณ แล้วสุดท้ายก็รักคุณ นี้แหละพรหมลิขิตคนทั่วไปน้อยมากที่จะเจอกันในลักษณะแบบนี้”

“คะ ฉันเข้าใจแล้ว คุณรีบไปอาบน้ำนะคะ จะได้พักผ่อนเร็ว ๆ”

“เราไปอาบน้ำด้วยกันได้ไหม ผมอยากอาบน้ำกับคุณ”

“ไม่ได้คะ ฉันไม่เคยอาบน้ำร่วมกับใคร”

“นี้เราเป็๞สามีภรรยากันนะ อาบน้ำพร้อมกัน ไม่แปลกหรอก ไปเถอะถือว่าเปลี่ยนบรรยากาศ”

“ขึ้นพูดอะไรของคุณ”

“ผมพูดแบบนี้แหละ แล้วก็จะทำแบบนี้ด้วย”ชินภัทรอุ้มวรรณรสเข้าไปในห้องน้ำและทั้งสองก็อาบน้ำพร้อมกัน

“หันไปซิคะ จะได้นวดให้คุณหายปวด”

“ไม่ผมไม่อยากหันไปไหน ผมอยากประจันหน้ากับคุณ แล้วก็”

“แล้วก็อะไร แล้วก็มีอะไรกับคุณไง”

“อย่านะคะคุณ นี้มันห้องน้ำนะ”

“ไม่เป็๲ไรผมไม่ถือ”

“ไม่คะอย่าทำแบบนี้”วรรณรสร้องเสียงหลงแต่ก็ไม่สามารถทนแรงปรารถนาของชินภัทรได้