บทที่ 23 เอาเปรียบกันเกินไปแล้ว
โจวจินฮวาร้องไห้โวยวายอยู่ครึ่งชั่วโมง ตอนแรกทุกคนยังดูเป็เื่สนุกสนานอยู่หรอก แต่พอหลังๆ โจวจินฮวาไม่มีอะไรใหม่ๆ พูดแล้ว ทุกคนก็เลยกลับบ้านกันหมด สุดท้ายโจวจินฮวาเห็นว่าไม่มีใครอยู่แล้ว ก็เลยอาละวาดต่อไม่ไหว เสียงแหบไปหมด!
โจวจินฮวาลุกขึ้นเดินกลับบ้าน พอเข้าประตูไปเห็นน้าจ้าวเธอก็ต่อว่าทันที "ฉันตรากตรำทำงานหนักไปเพื่อใคร? ก็เพื่อให้ลูกชายของคุณได้แต่งงานมีครอบครัวไม่ใช่เหรอ? แต่ตอนนี้คุณกลับมาทำเป็เป็คนดี!"
"เหยียนฮ่าวเป็คนหาเงินได้เยอะที่สุด เมียเขาก็ทำงานอยู่โรงเรียน ยกให้พวกเขาก็สมควรแล้ว!" บ้านที่พวกเขาอยู่ตอนนี้ก็ได้มาด้วยเงินที่แลกมาจากคะแนนงานของเหยียนฮ่าว เป็คนอย่าโลภมากเกินไป
"มันน่าเจ็บใจจริงๆ ฉันทำงานงกๆ อยู่คนเดียว สุดท้ายพวกมันได้อยู่ดีกินดี ส่วนฉันไม่ได้อะไรเลย!" โจวจินฮวายังคงด่าทอไม่หยุด เธอตั้งใจจะเก็บบ้านหลังใหญ่ไว้ให้ลูกชายคนโตแต่งงาน เธอพยายามอ้อนวอนซุนจื้อเสวียอยู่ตั้งนาน ซุนจื้อเสวียก็ไม่ยอม แต่ตอนนี้กลับยอมยกบ้านให้เหยียนฮ่าวไปซะได้!
ลุงจ้าวได้ยินคำด่าทอของโจวจินฮวาแต่ก็ไม่พูดอะไร เขาไม่รู้จะพูดอะไรแล้ว ตัวเองก็เป็แค่คนพิการ ลูกชายคนโตก็ไม่เอาไหน ลูกชายคนเล็กก็ยังเด็ก เขาจะไปหวังพึ่งใครได้? อยู่ไปวันๆ เท่านั้นแหละ
โจวจินฮวากัดฟันกรอด ซุนจื้อเสวียนั่นน่ะ เธอรู้จักดีเื่นี้มันต้องมีอะไรไม่ชอบมาพากลแน่ๆ!
…
ตอนที่สวี่หรานกลับถึงบ้าน ก็ไม่เห็นโจวจินฮวา แต่พอเห็นกระจกบ้านที่เพิ่งติดตั้งไปแตกกระจาย เธอก็โกรธจนตัวสั่น
"เดี๋ยวผมเก็บกวาดเอง คุณเข้าบ้านไปก่อนเถอะ" เหยียนฮ่าวพูดเพราะกลัวเศษกระจกจะบาดเธอ
เหยียนเยว่พาเหยียนชิวไปนั่งเล่นอยู่ในห้องด้านทิศตะวันตก ไม่นาน เหยียนฮ่าวก็เข้ามาในห้องแล้วถามว่า "เห็นพี่สะใภ้รึเปล่า? เมื่อกี้ยังอยู่ตรงนี้อยู่เลย" เขากวาดสายตามองไปรอบๆ แต่ก็ไม่เจอเธอแล้ว
เหยียนเยว่ส่ายหน้า แล้วบอกว่า "เมื่อกี้เห็นพี่สะใภ้ออกไปด้วยท่าทางโมโหมากเลยค่ะ"
เหยียนฮ่าวรู้ดีว่าสวี่หรานเป็คนใจร้อน ก็รู้สึกใจคอไม่ค่อยดีจึงรีบออกไปตามหา
อีกด้านหนึ่ง สวี่หรานมาถึงตัวเมืองแล้วก็ตรงไปที่สถานีตำรวจ เล่าเื่ที่โจวจินฮวาพาหลานชายมาทุบบ้านเธอให้ตำรวจฟัง ตำรวจได้ยินว่ามีคนกล้าทำแบบนี้ ก็รีบไปที่หมู่บ้านกวงฮุยที่อยู่ใกล้เคียงทันที
ตอนที่หลานชายถูกตำรวจพาตัวไปโจวจินฮวาไม่ได้เห็น แต่โจวเหล่าฮั่นพี่ชายคนโตของโจวจินฮวาใมาก พี่สะใภ้ใหญ่โจวก็ร้องห่มร้องไห้โวยวายเสียงดัง
"พวกคุณจับคนผิดแล้ว ลูกชายฉันเป็คนดี พวกเขาไม่ทำเื่แบบนั้นแน่ๆ!" สะใภ้ใหญ่โจวขวางตำรวจไม่ให้พาตัวลูกชายไป ส่วนโจวเหล่าฮั่นก็กึ่งเดินกึ่งวิ่งเข้ามาถามลูกชายว่าไปทำผิดอะไรมา?
สวี่หรานยืนกอดอกอยู่ที่ประตูบ้านแล้วพูดว่า "โจวจินฮวาใช้ให้ลูกชายพวกคุณไปพังบ้านฉัน ถ้าไม่เชื่อก็ไปถามคนในหมู่บ้านหย่งฮุยได้เลย พวกเขาเป็พยานได้!"
พอสะใภ้ใหญ่โจวได้ยินว่าเื่นี้เกี่ยวกับโจวจินฮวา ก็รีบถามลูกชายทันที "จริงเหรอ? นังนั่นใช้ให้พวกแกไปพังบ้านคนอื่นจริงๆ เหรอ? พวกแกไปทำแบบนั้นจริงๆ เหรอ?" เธอไม่อยากจะเชื่อเลย!
เด็กหนุ่มทั้งสามก็ไม่เคยเจอเหตุการณ์แบบนี้มาก่อน ปกติทะเลาะวิวาทกันก็เื่หนึ่ง แต่นี่ถึงขั้นต้องมาโรงพัก พวกเขากลัวจนตัวสั่น แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ สุดท้ายก็ได้แต่พยักหน้ายอมรับ
"เห็นมั้ย พวกเขายอมรับเองว่าทำอะไรลงไป!" สวี่หรานพูด "โจวจินฮวาไม่กล้าลงมือเอง ลูกชายตัวเองก็ไม่ยอมให้ทำ เลยยุให้ลูกชายพวกคุณไปทำเื่ผิดกฎหมายแบบนี้!"
3K
