ในโลกที่กว้างใหญ่ ผู้คนก็ช่างมากมายเหลือเกิน ต่างคนต่างคิดต่างฝัน ทำหน้าที่ของตนเองให้ดีที่สุด ( อยากรู้ล่ะสิว่าฉันเป็ใคร )
ฉันก็แค่เป็เด็กผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่งที่อยากมีชีวิตที่ดีกว่านี้ ( เพราะอะไรน่ะเหรอ ) ก็ใครจะไปรู้ล่ะว่าเด็กผู้หญิงคนหนึ่งต้องเกิดมาในสภาพแวดล้อมที่แสนจะลำบาก แสงตะวัน (นั่นแหละ...ชื่อฉัน ) ถึงแม้ฉันจะไม่ได้มีทุกอย่างครบเหมือนชีวิตของคนอื่นๆ แต่ฉันก็ยังภูมิใจที่เกิดมาเป็ลูกของแม่ ( เพราะอะไรรู้ไหม ) ไม่รู้ว่าคนอื่นมองยังไง แต่ในสายตาฉัน แม่เป็ผู้หญิงที่สวยที่สุดเลย และฉันเอง ก็ไม่ต่างกัน ( มั่นซะ ) เท่าที่จำความได้แม่เคยบอกกับฉัน ( เมื่อลูกโตขึ้น ลูกจะเป็แสงที่ส่องจากดวงตะวันที่สดใส และงดงามที่สุด )
ด้วยคำพูดของแม่ในวันนั้น พลักดันให้ฉันเป็คนที่ไม่เคยยอมแพ้อะไรง่ายๆ ไม่คิดแม้แต่ดูถูกตัวฉันเอง ั้แ่จำความได้ ฉันไม่เคยคิดกลัวอุปสรรคที่ผ่านเข้ามาในชีวิตเลย จนทำให้ฉันเชื่อมั่นในตัวเองว่าจะผ่านทุกอย่างที่เข้ามาในชีวิต ไม่ว่าเื่ดีหรือไม่ดี ฉันพร้อมที่จะสู้ เพื่อชีวิตของแม่และตัวของฉันเอง ( ลืมบอกไป ) ฉันเป็คนที่ชอบเรียนภาษาฝรั่งเศสมากเลยแหละ เพราะแบบนี้เองทำให้ฉันต้องมาสอบชิงทุนไปเรียนต่อ มหาวิทยาลัยที่ประเทศฝรั่งเศส และสิ่งนี้เองที่ฉันคิดอยู่เสมอว่ามันจะทำให้ชีวิตความเป็อยู่ของฉันดีขึ้น
แปลกใจกันใช่ไหม ว่าทำไมฉันพูดถึงแต่แม่แค่คนเดียว ก็ฉันไม่มีพ่อเหมือนคนอื่นเขา อย่าไปหวังจะมีชีวิตอย่างคนอื่น ที่ครอบครัวสมบูรณ์ไปซะหมด ฉันถึงต้องปากกัดตีบถีบขนาดนี้ (ชีวิตเศร้าเนอะ ดื่มเหล้าก็ไม่เป็55 )
้