"ฮัลโหลนุช... ฝ้ายเองนะ ตอนนี้อยู่บ้านรึเปล่าอะ"
"อืม อยู่สิ ฝ้ายมีอะไรรึเปล่า"
"อ๋อ... คือ.... เดี๋ยวฝ้ายเข้าไปหานะ ซื้อข้าวมาเยอะแยะเลย.... เดี๋ยวกินข้าวเย็นด้วยกัน.... ไม่ได้เจอกันนาน คิดถึงนะ"
"อ่าๆๆ ได้สิ ดีเหมือนกัน กำลังเหงาๆ จะได้มีเพื่อนคุย"
"เอ่ออออ.... แล้วนุชอยู่คนเดียวรึเปล่า... มีใครอยู่บ้านด้วยมั้ย"
"อยู่คนเดียวสิ... ต้องวันหยุดอะ ถึงมีคนมาหา"
"โอเค.. งั้นเดี๋ยวเข้าไปนะ"
"เคๆ มาถึงก็เข้ามาเองเลยนะ เดี๋ยวเปิดประตูไว้ให้"
"..................คือฝ้าย-....." ฝ้ายพูดค้างไว้แล้วนิ่งเงียบไป
"มีอะไรรึเปล่า... ว่ามาเลย..... อ้าว สายตัดไปละ"
นุชยังพูดกับฝ้ายไม่ทันจบสายก็ตัดไป เธอกดโทรไปอีกรอบก็ปิดเครื่องไปแล้ว
มีอะไรรึเปล่านะ?.... แต่อย่างฝ้ายถ้าจะมีเรื่องมาคุยกับเรา ยังไงก็คงไม่พ้นเรื่องผู้ชายแน่ๆ เฮ้ออออ อาบน้ำรอละกัน
นุชคิดขณะที่เดินไปปลดล็อคกลอนที่ประตูหน้าบ้านและประตูรั้วเพื่อปล่อยให้เพื่อนเข้ามาเอง ส่วนเธอก็เดินอารมณ์ดีกลับเข้าไปอาบน้ำรอ
***************
"พี่ท็อป.... ฝ้ายว่า มันไม่ใช่ความคิดที่ดีนะ... เรานัดยัยนุชไปคุยกันที่อื่นดีกว่ามั้ยคะ"
"ที่อื่นมันจะไปสะดวกอะไรล่ะฝ้าย ที่บ้านนั่นแหละ พี่จะได้เปิดตัวว่าเป็นแฟนกับฝ้ายแล้วปรับความเข้าใจกับนุชพร้อมกันทีเดียว"
"งั้นแล้ว..... ทำไมต้องชวนพี่ยอดมาด้วยล่ะ"
"ฮ่าๆๆๆ พี่มีข้อตกลงกับไอ่ท็อปนิดหน่อยครับฝ้าย มันบอกจะเลี้ยงอาหารพี่ มื้อใหญ่ พี่เลยต้องติดรถมาด้วยไงคะ"
ฝ้ายรู้สึกแปลกๆ ที่ต้องมานั่งรถกับท็อปและยอด เพราะเธอมักจะโดนเขาใช้เล่ห์เหลี่ยมหลอกทำเรื่องแย่ๆ กับเธอเป็นประจำ พอสองคนนี่มาอยู่ด้วยกันเลยทำให้เธอรู้สึกไม่สบายใจขึ้นมา
แถมเขายังพูดแกมบังคับให้เธอบอกทางไปบ้านนุชและห้ามบอกว่าเขาจะไปด้วย อ้างว่าจะไปเคลียร์ใจที่เคยตามตื้อจนนุชรำคาญ แต่ด้วยคำพูดที่ท็อปบอกว่าจะไปเปิดตัวเป็นแฟนกับเธอให้นุชรับรู้ มันเหมือนทำให้เธอตาบอดจนสามารถมองข้ามเรื่องไม่น่าไว้ใจอื่นๆ ไป
***************
ทั้งสามคนมาถึงบ้านนุชตามแผน ท็อปส่งสัญญาณให้ฝ้ายเปิดประตูเดินเข้าไปก่อนแล้วเขาก็พาไอ้ยอดย่องตามเข้าไป
"นุชชชชช ฝ้ายเข้ามาละน้าาาา อยู่ไหนเนี่ย" ฝ้ายส่งเสียงเรียกเพื่อน
"รอแป๊บนึงงงง กำลังออกไปจ้า"
นุชเดินออกจากห้องนอนมาถึงห้องนั่งเล่นกลางบ้านก็เจอฝ้ายมากับชายหนุ่มอีกสองคน เธอตกใจกำลังจะกรีดร้อง ท็อปกับฝ้ายรีบยกมือห้าม ฝ้ายอธิบายเรื่องราวให้นุชฟังอย่างรีบร้อน
"ใจเย็นก่อนนะนุช นี่พี่ท็อปไง ฝ้ายมากับเค้าเอง คือ.... เค้ามีเรื่องอยากจะบอกนุชเลยขอให้ฝ้ายพามา"
"ขอโทษที่ไม่ได้บอกไว้แต่แรกนะ พี่กลัวนุชไม่ยอมให้พี่มา พี่ท็อปมีเรื่องอยากขอโทษนุชเป็นการส่วนตัว และมีเรื่องจะประกาศว่า........ พี่กับฝ้าย ตกลงเป็นแฟนกันแล้วจ้าาา~" ท็อปยิ้มหวานพร้อมกับเดินไปโอบกอดคอฝ้ายที่ยืนเขินอยู่
"และคนนี้เพื่อนพี่เอง ชื่อว่าพี่ยอด เขาเป็นเชฟอยู่โรงแรมดังเลยนะ พี่พาเค้ามาด้วยเพื่อให้ทำอาหารให้พวกเรากินกันคืนนี้"
"ยินดีที่ได้รู้จักครับ.... ผมขอยืมครัวหน่อยนะ" ยอดพูดแล้วก็หิ้วของพะรุงพะรังเดินเลาะออกไปที่ครัว
นุชหมดคำพูดที่จะนึกปฏิเสธเมื่อเห็นฝ้ายยืนยิ้มอยู่ข้างๆ กับท็อป เขาคือคนที่ไม่น่าไว้ใจที่สุด เคยเตือนเพื่อนรอบข้างทุกคนโดยเฉพาะฝ้ายว่าไม่ให้ยุ่งเกี่ยวกับคนนี้เด็ดขาด แต่ทำไมกลายเป็นว่าโดนมันจับเป็นแฟนไปซะได้
ด้วยความเจนโลกและรู้ทันผู้ชายของนุช เธอไม่ไว้ใจในบรรยากาศแปลกๆ ที่เกิดขึ้นตอนนี้ นุชแสร้งทำยิ้มและยินดีในข่าวการคบกันของเพื่อนเพื่อไม่ให้ดูมีพิรุธ เธอพยายามคิดหาทางออกเผื่อไว้ในกรณีที่จะมีเรื่องแย่ๆ เกิดขึ้น
"โหหหห ไม่น่าเชื่อเลย ยัยฝ้ายขายออกแล้ว! ดีใจด้วยน้า~ พี่ท็อปก็ดูแลเพื่อนนุชดีๆ ด้วยล่ะ.... งั้นคืนนี้เรามาฉลองกัน.... เดี๋ยวนุชขอเปิดเพลงสร้างบรรยากาศก่อนนะคะ"
เธอเดินเลี่ยงไปมุมห้องตรงที่มีเครื่องเสียงวางอยู่ ทำทีเป็นเสียบปลั๊กเปิดลำโพง แต่ในขณะเดียวกันเธอก็แอบเปิดกล้องแอบถ่ายของพี่มินที่ยังอยู่ที่เดิมให้ทำงาน
"มาค่ะ นั่งรอทานข้าวกันดีกว่า" เธอแสร้งยิ้มหวานชวนทุกคนไปนั่งที่โต๊ะกลางบ้าน ที่ซึ่งกล้องสามารถจับภาพได้ชัดเจน
สักพักเดียวเท่านั้น ยอดก็ยกอาหารว่างพร้อมเครื่องดื่มชุดแรกออกมาวางให้ที่โต๊ะ นุชเห็นสายตาหื่นกามที่ยอดเผลอปาดตามองเธอแล้วแน่ใจทันทีว่าพวกนี้ไม่ได้มาดีแน่ๆ เธอแกล้งกดโทรศัพท์เพื่อจะเลือกเปลี่ยนเพลงที่มันเชื่อมต่อกับลำโพงไร้สาย แล้วแอบกดส่งข้อความไปหาบอส
"ให้พี่มินดูกล้องที่บ้านนุชที"
"พี่สองคนรีบมานะ นุชกลัว"
***************
ทางด้านบอสที่กำลังนั่งทานข้าวกับมินพอเห็นข้อความเด้งเตือนจากนุชก็เปิดอ่านทันที เขายื่นโทรศัพท์ให้มินดูแล้วบอกให้เธอรีบเปิดภาพจากกล้องตามที่นุชบอก
"นุช... กับฝ้ายเหรอ... แล้วผู้ชายอีกสองคนนั่นใคร มินไม่รู้จักค่ะ... เอาไงดีบอส" มินร้อนรนถามความเห็นจากแฟน
"จากข้อความนุชที่ส่งมา อ่านแล้วรู้สึกใจไม่ดีเลย พวกเรารีบไปกันดีกว่า มินเปิดกล้องจับภาพไว้ตลอดนะ เดี๋ยวเราคุยกันไปในรถ"
ทั้งคู่รีบลุกแล้ววิ่งไปขึ้นรถ บอสขับเร่งเครื่องมุ่งไปที่บ้านนุช มินมองน้องสาวจากภาพในแท็บเล็ตไปตลอดทาง ภาวนาขอให้อย่าเกิดอะไรขึ้น
***************
ทั้งสามคนนั่งรอทานอาหารกันที่โต๊ะตัวเดิม ยอดจัดเซ็ตอาหารง่ายๆ มาวางแทนของทานเล่นกับเครื่องดื่มชุดแรกที่จัดการกินหมดแล้วออกไป
ฝ้ายที่นั่งข้างๆ นุชเล่าให้ฟังถึงความดีงามของท็อปที่เอาใจใส่เธออย่างงั้นอย่างงี้จนนุชเริ่มเอือม เกินกว่าครึ่งเป็นสิ่งที่ฝ้ายมโนเอาเองแต่พยายามคุยเพื่ออยากจะอวดแฟนให้เพื่อนฟัง
ยอดจัดอาหารลงวางที่โต๊ะเสร็จก็ลงนั่งตรงข้ามกับนุช มันส่งสายตาแทะโลมใส่เธอแบบเก็บอาการไม่อยู่ ท็อปถึงกับแอบเตะเท้าเข้าใส่ให้รู้ตัวแล้วแอบกระซิบข้างหูมัน
"คนนี้ของกู"
ยอดยิ้มออกมาทำพยักหน้าเบาๆ เป็นอันรู้กัน มันจำเป็นต้องเก็บอาการหื่นไว้ข้างใน ขอแค่รอเวลาอีกนิดเดียวก็จะได้เวลาเริ่มกินอาหาร มื้อใหญ่ ตามแผนที่ท็อปวางไว้
เพล้ง!!!
อยู่ๆ ฝ้ายก็ทำช้อนหลุดมือตกลงใส่จานจนเสียงดัง สองหนุ่มหันหน้าเข้าหากันแล้วเผลอยิ้มออกมา การที่ฝ้ายมือไม้อ่อนแรงเป็นสัญญาณว่ายาสวาทของพวกมันเริ่มออกฤทธิ์แล้ว
ฝ้ายที่ดื่มเบียร์เข้าไปเพราะไม่ได้ระวังตัวตั้งแต่แรกทำให้เลือดลมสูบฉีด ยาจึงออกฤทธิ์เร็วกว่านุชที่ไม่ยอมแตะแอลกอฮอล์เลย จากประสบการณ์ที่เคยโดนยาตัวนี้มาแล้วทำให้ฝ้ายรู้จากอาการทันทีว่ามันกำลังจะเกิดอะไรขึ้น
"พี่ท็อป.... บอกทีว่ามันไม่ใช่อย่างที่ฝ้ายคิด..... ทำไมมือฝ้ายไม่มีแรงเลยล่ะ" เธอเริ่มพูดเสียงสั่นเครือมองหน้าคนที่เธอเพิ่งประกาศว่าเป็นแฟนเหมือนไม่อยากจะเชื่อสายตา
"อืมมม... ก็เป็นอย่างที่คิดนั่นแหละ.. อย่าโกรธกันเลยน้า ฝ้ายบอกจะตามใจพี่ทุกอย่างไม่ใช่เหรอ คราวนี้ก็ช่วยพี่อย่างเคยก็แล้วกัน" ท็อปยิ้มทำพูดหน้าตาเฉยเพราะรู้ว่าถึงตรงนี้เขาไม่จำเป็นต้องปิดบังเจตนาที่แท้จริงแล้ว
"แต่ฝ้ายรักพี่นะ! ฮือๆ พี่เห็นฝ้ายเป็นตัวอะไร!" เธอเริ่มร้องไห้ออกมาทำให้นุชที่ยังนั่งงงอยู่ใจคอไม่ดี
นุช! รีบหนีไป!! หนีออกจากบ้าน ไปให้ไกลจากไอ้เวรพวกนี้!!!
ฝ้ายหันมาตวาดใส่นุชจนสะดุ้ง เธอรีบลุกขึ้นเดินถอยหลังได้ไม่กี่ก้าวก็ทรุดตัวลงนั่งกับพื้นเพราะรู้สึกไม่มีแรงที่ขา ส่วนฝ้ายก็พยายามลุกแต่ยืนไม่ไหวทำให้ตัวพับล้มลงนอนกองที่พื้นข้างโต๊ะเช่นกัน
"ฮือๆๆ ฝ้ายขอโทษ... ฝ้ายไม่น่าพามันมาหานุชเลย ฮือๆๆๆ ฝ้ายขอโทษนะนุช"
เธอหันหน้ามาร้องไห้กับนุชที่นั่งทรุดอยู่ที่พื้นเริ่มรู้สึกว่ามีสิ่งผิดปกติเกิดกับร่างกายตัวเองเหมือนกัน
"นี่มันอะไรกันไอ้ท็อป! มึงทำอะไรเพื่อนกู" นุชตวาดใส่ท็อปที่ยังนั่งจิบเบียร์ที่โต๊ะอย่างสบายใจ
"โถๆๆ ห่วงตัวเองก่อนไหมคนสวย ฝ้ายอะนะ มันชินแล้วแหละ เดี๋ยวโดนไอ้ยอดพาบินก็ครางไม่เป็นภาษาเหมือนทุกทีนั่นแหละ"
"ฮ่าๆๆ มึงนี่ใช้วิชาเป็นอยู่อย่างเดียวจริงๆ ด้วยว่ะ... แต่ก็เสือกได้ผลทุกครั้ง... งั้นตกลงก้อออ กูรับฝ้ายไปละนะ"
ยอดพูดจบมันก็ลุกเดินมาอุ้มฝ้ายไปนอนที่โซฟา
"เออ ตามสัญญาคำไหนคำนั้น มึงช่วยกูให้ได้อีนุชคืนนี้ กูยกฝ้ายให้เป็นเด็กมึงไปเลย จะลากไปเอาแบบไหนก็เชิญ"
"แม่ง มึงนี่มันใจร้ายชิบหาย... แต่ก็ดี ฝ้ายไม่ต้องกลัวนะ พี่ยอดจะดูแลน้องอย่างดีที่สุด... เราเข้ากันได้ดีจะตายจำไม่ได้เหรอ ฮ่าๆ"
ไอ้ยอดดึงเสื้อผ้าฝ้ายถอดทิ้งไปจนหมดเหลือเนื้อตัวเปลือยเปล่านอนร้องไห้บนโซฟา มันรีบซุกหน้าลงฟัดที่เต้านมอวบด้วยความมูมมามไม่สนใจใคร เสร็จก็ขึ้นไปบีบปากของฝ้ายให้เปิดอ้าแล้วเข้าประกบส่งลิ้นคว้านสมใจอยากโดยที่ฝ้ายไม่มีท่าทีจะขัดขืนใดๆ อีกเพราะกำลังใจแตกสลาย นุชมองดูเพื่อนโดนไอ้ยอดลวนลามด้วยความกลัวจนตัวสั่น อยากจะหนีแต่ไม่มีแรงลุกเอาเสียเลย
"ใจเย็นๆ น้าาา คืนนี้ยังอีกยาว นุชรู้มั้ยว่าพี่ท็อปรอเวลาที่จะได้จัดการใบหน้าอวดดีนั่นมานานแค่ไหนแล้ว"
เขาลุกเดินช้าๆ เข้าไปหานุชที่จ้องด้วยแววตาหวาดกลัว
"พยายามจีบเล่นด้วยดีๆ ไม่ชอบ ดันเอาเรื่องพี่ไปโพนทะนาให้คนอื่นเค้ารู้จนแทบจะหากินไม่ได้... แสบนักนะ คืนนี้จะจับเย็ดเหมือนหมาเอาให้เชื่องควxเลยคอยดู"
"พวกมึงมันเลว! เดี๋ยวจะมีคนมาช่วยกูแน่นอน แล้วพวกมึงต้องไปนอนในคุก!!"
"ปากดีนักนะอีนี่! กูอยากรู้นักว่าเดี๋ยวพอมึงโดนจับทำเมียแล้วจะร้องครางขอควxกูยังไง!"
ท็อปเข้าไปกดให้นุชนอนราบลงที่พื้นแล้วพยายามถอดเสื้อเธอออก ยังดีที่เธอระวังตัวไม่ดื่มเบียร์เข้าไปทำให้ยังพอมีแรงเหลือที่จะขัดขืนอยู่บ้าง
"ไม่ต้องดิ้นรนหนีให้เสียเวลาหรอกน่า.... นุชดูโน่นสิ... เพื่อนนุชตอนนี้ลืมความเจ็บปวดเพราะโดนไอ้ยอดพาขึ้นสวรรค์ไปแล้ว"
ป้าบๆๆๆๆๆ!!!
อูยสสส น้องฝ้ายจ๋าาา เมียของพี่จะเย็ดกี่ทีก็เสียวเหมือนใหม่จริงๆ... ซี้ดดดด
ไอ้ยอดเหมือนอยู่ในโลกของตัวเองไม่สนใจใคร มันได้ฝ้ายมาเป็นเมียคนใหม่ที่ถูกใจมันที่สุดตั้งแต่เคยได้ผู้หญิงมา แค่นั่งมาในรถด้วยกันก็แข็งจนแทบจะระเบิดอยากจับกดในรถให้รู้แล้วรู้รอด ตอนนี้พอได้ไฟเขียวจากท็อปมันก็บรรเลงบทรักจัดหนักได้สมใจอยาก
ฝ้ายผิดไปจากทุกทีที่โดนวางยา รอบนี้ถึงแม้เธอจะขยับตัวไม่ได้แต่ไม่เหลือจิตใจที่จะเพลิดเพลินกับรสเสียวที่ได้รับ เธอนอนนิ่งร้องไห้เงียบๆ หลับตาไม่อยากรับรู้อะไร บ้างก็เพ้อพูดขอโทษนุชออกมาเป็นครั้งคราว ปล่อยให้ไอ้ยอดใช้ร่างการเธอเสพสุขตามใจชอบ
นุชพอเห็นสภาพฝ้ายที่นอนปลงปล่อยให้ชายโฉดกระทำอย่างผู้พ่ายแพ้ก็ทำให้เธอสิ้นหวังและร้องไห้ออกมาบ้าง ท็อปใช้จังหวะตอนที่เธอหมดแรงทั้งกายใจรีบปลดเปลื้องเสื้อผ้านุชออกจนหมด
มันนั่งมองร่างกายขาวผ่องของนุชที่นอนเปลือยหมดสภาพอยู่ที่พื้น ทรวดทรงทุกส่วนสัดของเธอเหมือนถูกสร้างมาเพื่อเร่งตัณหาชายหนุ่มโดยแท้ ไอ้ยอดเหลือบไปเห็นถึงกับต้องหยุดชะเง้อมอง
"หูยยยยย ไอ่ท็อป!!! ทางนั้นของดีชิบหายเลยนี่หว่า.... ขอกูชิมหน่อยได้ไหมวะเพื่อน"
"โทษที คนนี้กูหวงว่ะ มึงจัดการฝ้ายได้ตามสบาย ทางนั้นกูยกให้... ส่วนอีนี่... ของกูคนเดียวเท่านั้น!"
ท็อปแลบลิ้นเลียปากก่อนจะโถมเข้าไปกอดรัดร่างขาวอวบ มันซุกหน้าและมือขยี้ขยำสองเต้าอย่างไม่ปราณี นุชได้แต่หลับตาสั่นกลัว ภาวนาให้พี่สาวเธอมาช่วยเร็วๆ
"ไม่เอาน่าาาาา... คนสวยปากเก่งๆ คนเมื่อกี้หายไปไหนแล้วล่ะ... งี้ก็ไม่สนุกสิวะ... อย่างน้อยก็เงยหน้ามาดูตัวเองตอนโดนผัวเย็ดหน่อยสิ"
มันลุกขึ้นถอดเสื้อผ้าตัวเองออก ปล่อยให้ท่อนเนื้อแข็งตั้งโชว์ให้นุชดู เธอพยายามหันหน้าหลบไปทางอื่นเพราะไม่อยากให้มันพึงพอใจกับการได้เห็นสีหน้าและแววตาของเธอ
"ไม่มองเหรอ... ก็ได้ ไม่ว่ากัน... เดี๋ยวก็รู้ว่าจะทนได้นานแค่ไหน... พี่ก็ทนไม่ไหวแล้วเหมือนกัน สวยน่าเย็ดไปทั้งตัวเลยนุชเอ้ยยยย มาเป็นเมียพี่เถอะนะ เตรียมตัวรับควxผัวใหม่ได้แล้ว"
ท็อปนั่งลงไปแล้วช้อนขานุชขึ้นมายกจนตูดลอย มันพาดลำเอ็นเข้ากลางกลีบสวาทแล้วถูไถจนน้ำรักไหลเยิ้มออกมาชโลมจนลื่น ปักเอาหัวหยักที่กลางรูแล้วพยายามดันตัวแทรกเข้าไป นุชยังพอมีแรงขมิบเกร็งขัดขืนไม่ให้มีอะไรได้ผ่านประตู ท็อปเลยแกล้งทำลื่นเสียบพลาดไถลไปมาทางอื่นจนเธอเผลอ ในที่สุดพอมันถูส่วนหัวไปโดนตรงกลางรูที่คลายตัวออกมันก็ได้โอกาส มันแสยะยิ้มกัดฟ้นเกร็งตัวเตรียมจะดันเอวทิ่มส่งทั้งลำลงไป จนในที่สุดก็...
ฮือๆๆๆ ไม่ๆๆๆๆ พี่บอสช่วยนุชด้วยยยย!!!
ตูมมมม!!!!
เสียงพังประตูดังลั่นจนทุกคนสะดุ้งหมอบหัวลง กลุ่มตำรวจหลายคนวิ่งกรูกันเข้ามารีบตะครุบจับสองชั่วกดลงกับพื้น บอสกับมินรีบวิ่งเข้าไปกอดน้องนุชที่ร้องไห้เหมือนคนสติแตก ทั้งสามคนกอดกันกลมต่างก็ร้องไห้น้ำตานองหน้า นุชร้องเพ้อเรียกหาแต่บอสจนเขาต้องกอดปลอบเธอไว้แนบแน่นในอก
2.40M
![[จบ] บันทึกตำนานราชันอหังการ](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1652071564_22878682.webp)
