"แม่เหล็กครับ คือพลังที่ผมสามารถใช้ได้"
คำตอบสั้นๆของไป๋ฉีทำให้อู่จินหยางจ้องมองด้วยความสนใจ "แม่เหล็กงั้นหรือ ความสามารถในการควบคุมแรงดึงดูดและแรงผลักใช้ได้กับวัตถุประเภทโลหะ แม้จะดูเป็ความสามารถที่มีเงื่อนไขในการใช้งานไปสักหน่อยแต่ก็ถือว่าเป็ความสามารถที่มีเอกลักษณ์และหายากมากเลยทีเดียว ดีไม่ดีอาจจะหายากกว่าคอสมิคฟรอสธาตุแสงของฉันซะอีก"
"เอ๋!! หัวหน้าหน่วยก็มีคอสมิคฟรอสงั้นหรือครับ"ไป๋ฉีกล่าวอย่างตกตะลึงในใจ
อู่จินหยางพยักหน้าตอบรับ "แน่นอน คนของตระกูลใหญ่ๆที่มีอัตราการดูดซับเยอะๆมักจะมีคอสมิคฟรอสด้วยกันทั้งนั้น เพราะจากผลสำรวจอย่างลับๆของเดอะเลเจนด์ คอสมิคฟรอสจะมีโอกาสร้อยละสิบที่จะเกิดในคนที่มีอัตราการดูดซับเจ็ดสิบเปอร์เซนต์ขึ้นไป นี่จึงเป็เหตุผลว่าทำไมพวกเขาจึงได้ขึ้นชื่อว่าเป็หัวกะทิ"
ไป๋ฉีเริ่มกระจ่าง 'แบบนี้นี่เอง ถึงว่าทำไมพวกเขาถึงได้ให้ความสำคัญกับคนที่มีอัตราการดูดซับเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์นัก'
โอกาสร้อยละสิบหรือสิบเปอร์เซ็นต์แม้จะดูน้อย แต่ถ้าหากว่ามันเกิดคอสมิคฟรอสจริงๆกองกำลังต่างๆที่รับคนเ่าั้เข้าทำงานก็เหมือนกับว่าจะได้รับแจ็คพ๊อตในทันที และในอนาคตก็จะการันตีชื่อเสียงของกองกำลังได้
"ในกรณีของนายนับว่าหายากมากๆ บอกตามตรงตอนที่เห็นนายตอนแรกในการทดสอบฉันแค่ถูกใจการต่อสู้ของนายเท่านั้น เพราะดวงตาของฉันไม่สามารถใช้ในโลกเสมือนจริงได้ แต่เมื่อได้เห็นนายตัวจริงเมื่อครู่ฉันก็รู้ในทันทีว่าหน่วยัขาวแจ็คพ๊อตครั้งใหญ่เข้าให้แล้ว ดังนั้นฉันจึงมีข้อเสนอให้กับนาย"
"ข้อเสนออะไรหรือครับ??"ไป๋ฉีกล่าวถาม
"ฉันอยากให้นายมาเป็ลูกศิษย์ของฉัน"
"ห๊ะ!!! หัวหน้าหน่วยจะรับผมเป็ศิษย์ ล้อกันเล่นหรือเปล่าครับ"ไป๋ฉียังคงไม่เชื่อ ต้องบอกว่าในโลกใบนี้การจะเป็ศิษย์ของระดับราชันาขึ้นไปนั้นไม่ใช่เื่ง่าย
เพราะส่วนใหญ่พวกเขาเหล่านี้จะส่งต่อวิชาหรือทักษะให้กับลูกหลานเท่านั้นไม่เเพร่งพรายสู่คนภายนอก เพื่อที่จะให้ตระกูลหรือกองกำลังของตนเองยังคงกุมอำนาจความแข็งแกร่งเอาไว้
"ฉันไม่เคยพูดเล่น เธอแค่ตอบมาว่าตกลงหรือไม่ก็พอ แน่นอนว่าฉันไม่บังคับ หากนายตกลงนายก็จะศิษย์ของฉัน และฉันจะสนับสนุนนายอย่างเต็มที่ แต่หากไม่ตกลงนายก็ยังคงเป็สมาชิกของหน่วยัขาวเหมือนเดิมและใช้ชีวิตเหมือนสมาชิกคนอื่นๆ"อู่จินหยางกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความจริงใจ
'นายท่านรับไว้เลยเ้าค่ะ ถึงแม้ว่าตัวของท่านจะมีความพิเศษอยู่มากแต่ก็ต้องใช้ทรัพยากรเยอะเช่นเดียวกัน อีกทั้งการมีคนที่แข็งแกร่งหนุนหลังก็จำเป็ในอนาคต'เสี่ยวไป๋ส่งเสริม
ไป๋ฉีมองไปที่อู่จินหยางก่อนจะกล่าวตอบออกมา "ตกลงครับ"
เขาโค้งตัวลงต่ำอย่างนอบน้อม ใบหน้าของอู่จินหยางก็เผยรอยยิ้มที่ดูพึงพอใจมากและลุกขึ้นเดินไปประคองให้ชายหนุ่มในทันที
"ดี! ต่อไปนี้นายคือศิษย์เพียงคนเดียวของฉัน อาจารย์คนนี้จะสอนทักษะให้โดยตรงนับจากนี้ ดังนั้นตั้งใจให้ดีล่ะเพราะการฝึกของฉันโหดหินมากเลยทีเดียว"
"ครับอาจารย์"ไป๋ฉีกล่าวอย่างมุ่งมั่น ในเมื่อเขาได้อาจารย์ที่ยอดเยี่ยมขนาดนี้แล้วตัวเขาจะไม่ตั้งใจฝึกฝนได้อย่างไร ส่วนทางด้านอู่จินหยางนั้นที่เขามั่นใจในการรับไป๋ฉีมาเป็ศิษย์นั้นแน่นอนว่าส่วนหนึ่งมาจากพลังและฝีมือของชายหนุ่มอย่างไม่ต้องสงสัย
แต่อีกส่วนหนึ่งนั้นเนื่องด้วยเขาได้ตรวจสอบประวัติไป๋ฉีแล้ว เด็กคนนี้ไม่ได้มาจากตระกูลใหญ่และมีความพยายามที่ยอดเยี่ยมมาก แต่ห้าปีที่ผ่านมาเหมือนฟ้าเล่นตลกทำให้พร์ของเขาหายไป เด็กหนุ่มที่ผ่านความเลวร้ายเช่นนี้มา ในสายตาของเขาคนที่เคยอ่อนแอย่อมรู้สึกถึงความอ่อนแอและไม่ดูถูกผู้อื่นที่ต่ำกว่า นี่คือเหตุผลหลักๆที่เขาตัดสินใจรับไป๋ฉีเป็ศิษย์
"โอ้ แล้วเื่สวัสดิการทักษะสามทักษะไม่ต้องใช้แล้วนะเพราะอาจารย์จะสอนด้วยตัวเอง ส่วนชุดเกราะนาโนเทคโนโลยีและอาวุธก็ไปรับมาใช้ค่าเวลาก่อนก็แล้วกัน"
"เข้าใจแล้วครับอาจารย์"ไป๋ฉีกล่าวตอบรับ
"อืม ไปพักผ่อนเถอะ พร้อมเรียนเมื่อไรก็มาหาอาจารย์ที่ข้างบนนี้ได้เลย"
ไป๋ฉีโค้งคำนับตอบรับคำของอาจารย์และเดินออกจากประตูไป ในวันนี้มีเื่ราวมากมายเกิดขึ้นกับเขา หากไม่ใช่เพราะเคยใกับหอคอยจักรวาล ไม่แน่ไป๋ฉีอาจจะช็อกจนเป็ลมไปแล้วก็ได้