บทที่ 1 อิซรอธ
เสียงฝนตกกระทบพื้นถนนอย่างต่อเนื่องตลอดทั้งคืน
ชายหนุ่มที่ดูธรรมดามีผมสีดำสนิทดวงตาสีดำและรูปร่างสมส่วนในกลางดึก จินวิ่งกลับบ้านท่ามกลางสายฝนที่ตกลงมาโดยกระทันหันจินไม่ได้เตรียมแม้กระทั่งร่มและเสื้อกันฝนมา “ถึงแม้ว่าฉันจะเป็หวัดเพราะฝนก็เถอะ แต่ทุกอย่างมันก็คุ้มค่ามากแล้ว ในที่สุดตัวฉันก็ได้ทำตามฝันได้สำเร็จ จากนั้นฉันจะได้ดูแลแม่ของฉันได้และปัดคำดูถูกทุกอย่างที่เคยมาว่าฉันซะ"จินคิดกับตัวเองขณะที่จับกระเป๋าแน่น ภายในกระเป๋าเขามี เกมเสมือนจริง (ดินแดนแห่งเทพนิยายและตำนาน) หรือ RML
ปี๊บ ปี๊บ!
รถจักรยานยนต์คันหนึ่งได้ผ่านหน้าจินไปขณะที่เขากำลังวิ่งข้ามถนน มันเกือบจะชนเขาเข้าแล้ว
จินใอยู่ครู่หนึ่งและดูเหมือนว่าตัวเขาเองเกือบจะกลายเป็ข่าวใน่ดึกคืนนี้ เขาส่ายหัวสองสามครั้ง “ฉันต้องใจเย็นและระมัดระวังตัวกว่านี้สิ” เขากล่าวกับตัวเองและพยายามสงบสติอารมณ์ แม้ว่าหัวใจของเขาจะยังคงเต้นรัวก็ตาม ในที่สุดเขาก็ได้มาถึงถนนสายสุดท้าย ดูเหมือนว่าบ้านของเขาจะอยู่อีกไม่ไกลแล้ว
จินหยุดที่ทางม้าลายและรอสัญญาณทางม้าลายให้เปลี่ยนเป็สีเขียวเพื่อที่เขาจะเดินข้าม เขาเรียนรู้บทเรียนจากเหตุการณ์ก่อนหน้านี้และจะไม่ทำผิดพลาดซ้ำสองครั้งแน่ "แม่จะทำเมนูอะไรนะวันนี้ .. " จินคิดกับตัวเอง จนสัญญาณในที่สุดไฟทางม้าลายเปลี่ยนเป็สีเขียว
“เธอชอบรถคันใหม่ของฉันหรือเปล่า พ่อของฉันซื้อมาให้เลยนะ ดูเหมือนว่ามันจะนำเข้าจากนอกประเทศเชียว” เวนเดลด์พูดขณะมองไปที่แฟนสาวของเขา
"ฉันรักมันมากเลยแหละ พ่อของนายใจดีชะมัด" เจเนซิสหัวเราะคิกคักก่อนที่จะกอดแขนของเวนเดลด์ จากนั้นเธอก็ได้พูดขึ้นมาว่า "เวน นี่ฉันเห็นกระเป๋าน่ารักๆนี้ที่ห้างเมื่อวานนี้และฉันอยากจะได้มันสักอันจัง ~" เจเนซิสใกล้ชิดกับเวนเดลด์มากขึ้นพร้อมกันนั้นหน้าอกของเธอก็ถูกับแขนของเขา
"นี่ เธอเป็ผู้หญิงของฉันและฉันจะดูแลผู้หญิงของฉันอยู่แล้ว นอกจากนี้นะ เธอรู้ไหมว่าฉันอดใจไม่ไหวแน่ถ้าเธอทำหน้าแบบนั้น" เวนเดลด์พูดก่อนจะเอนตัวจูบเธอที่ริมฝีปาก
ขณะที่เจเนซิสกำลังโน้มตัวไปข้างหน้าเพื่อจูบคืนนั้น สายตาของเธอก็เหลือบไปเห็นเงาเล็กๆที่ดูเหมือนคนอยู่ตรงกลางถนน "เวนระวัง" เธอกรีดร้องด้วยความใใ ซึ่งทำให้เวนเดลด์รีบเหยียบเบรกอย่างรวดเร็ว แต่ด้วยสายฝนที่ตกลงมาก็ได้ทำให้รถส่ายไปส่ายมา
เอี๊ยดดดดดดด ... ! ปัง.. !
....
"กะ...เกิดอะไรขึ้น .. ทำไมฉันถึงขยับไม่ได้กัน .. ?" จินคิดกับตัวเองในขณะที่ร่างกายของเขาัักับความหนาวเหน็บบนถนน เขาได้ยินเสียงที่ฟังดูหวาดกลัวขณะที่ดูเหมือนจะมีคนๆหนึ่งพูดอะไรอยู่ข้างๆ จากนั้นพวกนั้นก็ได้ขับรถจากไป
"เอ๊ะ ... อย่าเพิ่งไป ... ได้โปรดเดี๋ยว ฉันรู้สึกหนาวเหลือเกิน ... " จากนั้นจินก็ได้รู้สึกถึงความอบอุ่นแม้อากาศนั้นจะเย็น ซึ่งนั่นก็คือเืของเขาที่ค่อยๆไหลออกจากร่างกายของเขาที่มาจากาแบนศีรษะ สายตาของเขาเริ่มเบลอมากขึ้นและสติของเขาก็เริ่มจางหายไป ทันใดนั้นดวงตาของเขาก็เริ่มปิดลงอย่างช้าๆ
"แม้ว่าฉันจะยังมีชีวิตอยู่ แต่พวกมันกล้าทิ้งฉันเอาไว้ ... แม้ว่าฉันจะรอสัญญาณทางม้าลายแล้วนะ ... ฉันจะมาจบชีวิตโง่ๆแบบนี้งั้นเหรอ?" จินอยากที่จะเอ่ยเสียงออกมาจากในลำคอของเขา แต่ไม่มีคำพูดใดออกมาจากปากเลย และร่างกายของเขาก็แทบจะขยับไม่ได้ ฝนที่ตกลงมาก็ดูเหมือนจะแรงขึ้นและทุกอย่างก็ได้เงียบลงราวกับว่าทั้งโลกได้หยุดส่งเสียง ในที่สุดดวงตาของจินก็ได้ปิดลงแล้วเขาก็เสียชีวิตไปทั้งอย่างนั้น
ทันใดนั้นเอง สิ่งที่ดูเหมือนสายฟ้าได้พุ่งออกมาจากท้องฟ้าและพุ่งเข้าร่างกายของเขา แสงแปลกๆโฉบไปรอบๆร่างกายของเขาก่อนที่จะมันจะจางหายไป
...
อิซรอธ ผู้ฝึกตนที่เป็ตำนานจากอีกโลกใบหนึ่งที่มาถึงจุดสูงสุดของอาณาจักรทั้งเจ็ด ในทันใดนั้นเขาก็รู้สึกถึงความเ็ปอย่างฉับพลันทั่วร่างกาย
"ข้า ... ข้าฝึกนฝนได้สำเร็จแล้ว เทคนิคการเป็ะจาก์ที่ข้าสร้างขึ้นจะทำให้ข้ากลับชาติไปเกิดในร่างใหม่"
ไม่นานนัก อิซรอธก็รู้สึกเ็ปอย่างไม่เคยเป็ เมื่อในหัวของเขามีความทรงจำใหม่ๆไหลเข้ามา ความทรงจำเหล่านี้ไม่ได้เป็ของเขา แต่เป็ร่างกายของใครบางคนที่มีชื่อว่าจิน! “ ดูเหมือนว่าเขาจะประสบความสำเร็จเพียงบางส่วน ที่จริง ข้าควรกลับชาติมาเกิดเป็ชีวิตใหม่ แต่นี้คือความทรงจำของร่างกายนี้ แล้วดูเหมือนมันมีชีวิตอยู่มานานกว่าสองทศวรรษแล้ว”
"อะไรคือความทรงจำที่แปลกประหลาดพวกนี้ มันไหลเข้ามาในจิตใจของข้า .. ? ข้าเคยไปทั้งเจ็ดอาณาจักรแล้ว แต่ข้ากลับไม่เคยเห็นแบบนี้มาก่อนเลย
อิซรอธ สามารถทนความเ็ปจากความทรงจำที่ล้นอยู่ในใจของเขาได้ เขามีชีวิตอยู่เป็พันๆปี ดังนั้นสองสามทศวรรษที่ผ่านมาก็คือเสี้ยวเดียวของเขา แต่เขาค้นพบบางสิ่งที่น่าสนใจจากความทรงจำพวกนี้ ดูเหมือนว่ามันไม่ได้อยู่ในอาณาจักรทั้งเจ็ด! นั่นช่างเป็สิ่งที่น่าตกตะลึง เขารู้ว่าระดับการฝึกฝนของเขาไม่มีที่ที่เขาไปไม่ได้และสถานที่ๆไม่อยู่ในอาณาจักรทั้งเจ็ดนี้ด้วย!
"ไม่เคยได้ยินเื่แบบนี้มาก่อน ... " อิซรอธสนใจความทรงจำที่กระจัดกระจายของจินและจัดการเรียบเรียงมัน เนื่องจากความแข็งแกร่งของจิติญญาของเขา เขาจึงสามารถจดจำทุกสิ่งที่จินเคยเห็นหรือทำได้หมด แม้แต่สิ่งที่จินจำไม่ได้อย่างวันเกิดของตัวเอง อิซรอธก็จำได้อย่างชัดเจนราวกับว่าเขาคือจินตัวจริง
"ข้าสามารถจัดเรียงส่วนที่เหลือของพวกนี้ได้ในภายหลังได้ แต่ตอนนี้ ... ข้าควรจะทำอะไรบางอย่างกับสถาการณ์นี้เสีย" อิซรอธกำลังนอนอยู่บนทางเท้าที่หนาวเหน็บ หากเขาไม่ได้ทำอะไรสักอย่าง ในเวลาไม่นานนัก เขาก็คงจะตายและได้กลับไปเกิดร่างอื่นภายหลัง!
"กะ...การฝึกฝนของข้า .. ! มันกลับไม่มีอะไรเลย! ร่างกายนี้อ่อนแอและเศษเสี้ยวิญญาของร่างนี้ยังหาได้ยากอีก แต่ยังไงเสีย แค่เพียงมีเศษเสี้ยวิญญาของข้าก็แข็งแกร่งอยู่แล้ว"
จากนั้น อิซรอธก็ได้ทำให้จิตใจของเขาสงบลงและจดจ่อสมาธิในสภาพร่างกายกับสภาพแวดล้อมของตัวเขา "เศษเสี้ยวิญญาในโลกนี้อ่อนแออย่างไม่น่าเชื่อ ข้าไม่สามารถใช้เทคนิค จักรรพรดิปรมัตถ์สูญสิ้นได้...." อิซรอธได้แต่กัดฟัน เขาไม่สามารถที่จะฝึกฝนพลังจากกฏแห่ง์ บนโลกใบนี้ได้ แต่นั้นเป็สิ่งเดียวที่สามารถช่วยเขาได้ในตอนนี้นะ!
"เดี๋ยวสิ ... มีอย่างอื่นที่ข้าสามารถใช้ได้ อีกทั้งมันยังไม่้าเศษเสี้ยวิญญาที่แข็งแกร่งของข้า ข้าน่าจะฝึกฝนมันได้ กายา์ทองคำ!"
เนื่องจากร่างกายนี้ไม่้าเศษเสี้ยวิญญาจำนวนมากอย่างที่กฎหมายบัญญัติไว้ใน์และส่วนใหญ่้าหัวใจและิญญาที่มั่นคงจึงสามารถฝึกฝนได้ แม้จะมีเศษเสี้ยวิญญาจำนวนน้อย
อิซรอธ เริ่มการหายใจขั้นพื้นฐานแม้ว่าร่างกายของเขาจะอยู่ในสภาพลำบาก แต่เขาก็ต้องทำเพื่อความอยู่รอด เศษเสี้ยวิญญาเริ่มไหลช้าลง ร่างกายของอิซรอธกลับมาในสภาวะปกติเืจากหัวของเขาหยุดไหลและคืนความอบอุ่นให้ร่างกายของเขา
"ตอนนี้ข้าสามารถฝึกฝนในระยะแรกของร่างกาย์ทองคำ แค่นี้ข้าควรจะมีชีวิตรอดจากาแเล็ก ๆ น้อยๆเช่นนี้ได้" อิซรอธใช้เวลามากมายตอนที่สูญเสียแขนทั้งสองในการต่อสู้กับสัตว์ในตำนาน ดังนั้นแผลเล็กๆ เช่นนี้ เขาจึงทนได้สบาย
หลังจากนั้นไม่กี่นาทีอิซรอธ เขาก็มีพละกำลังพอที่จะลุกขึ้นยืนได้ แม้ว่าเขาจะรู้สึกสับสนเล็กน้อย แต่อย่างน้อยตอนนี้เขาก็สามารถเดินได้และไม่ได้อยู่ที่หน้าประตูแห่งความตายอีกต่อไปแล้ว
ในขณะที่เขากำลังจัดการกับความทรงจำ เขาก็ได้สังเกตเห็น่เวลาสุดท้ายของจินในโลกนี้และดวงตาที่แสนเยือกเย็น คนที่วิ่งผ่านจินเป็เพื่อนรักของจินและอีกคนเป็แฟนเก่าของจิน! เห็นได้ชัดว่าพวกเขาเห็นจิน แต่ยังทิ้งเขาไว้และปล่อยให้เขาตาย พวกเขาทำให้จินตายและไม่สนใจใยดีที่จะดูว่าเขายังมีชีวิตอยู่หรือช่วยอะไรเลยสักนิด!
"ไม่แม้แต่ว่าข้าจะได้รับร่างกายของเ้าแล้ว ข้ายังได้รับความทรงจำของเ้าจากจิติญญาของเ้าอีก ดังนั้นก็บอกได้เลยว่าข้ากับเ้าเปรียบเสมือนคนเดียวกัน ตอนนี้ข้าจะตอบแทนความเมตตานั้นเป็สิบเท่าและเป็พันๆเท่า"
"ข้าจะทำสิ่งผิดให้ถูกต้องกับเ้า การแก้แค้นของเ้าขอเวลาอีกไม่นาน" อิซรอธพูดในขณะที่เดินไป แต่เขารู้สึกลืมบางอย่างไป เขามองไปรอบๆและบนพื้นที่ไม่ไกลจากเขามากนักก็คือถุงพลาสติกแบบเดียวที่จินถือไว้ แม้ในขณะที่เขาตายก็ยังไม่ยอมปล่อย อิซรอธไม่ได้สังเกตเห็นมาก่อนเลยเพราะเขาจดจ่อไปที่การฝึกฝนร่างกายของเขา แต่ด้วยเหตุผลบางอย่างในส่วนลึกของจิติญญาของเขา มันเหมือนว่ามีเสียงร้องออกมาเพื่อให้เขาไม่ทิ้งมันไปทั้งอย่างนั้น
อิซรอธ เดินไปที่ถุงพลาสติกแล้วหยิบมันขึ้นมาดูข้างใน ในกระเป๋าเป็กล่องที่มีหูฟังอยู่ข้างในและการ์ดที่มีลักษณะคล้ายโลหะซึ่งมีสัญลักษณ์บางอย่างจารึกไว้ว่า RML ที่มุมซ้ายบน
"บัตรประจำตัวผู้เล่น ... ?" มีหลายสิ่งในโลกนี้ที่แปลกใหม่สำหรับอิซรอท แต่เขาได้เห็นสิ่งแปลกประหลาดมากมายในอาณาจักรทั้งเจ็ดในระหว่างการเดินทางของเขา เพื่อที่เขาจะได้ปรับตัวเข้ากับสิ่งใหม่ ๆ ถึงกระนั้นเขาก็ยังคงใกับความทรงจำบางส่วนที่เขาซึมซับและโลกนี้ มีหลายสิ่งหลายอย่างที่เขาไม่เคยเห้นและคิดว่าเป็เพียงจินตนาการและตำนาน
อิซรอธ ถือถุงพลาสติกพร้อมกับอุปกรณ์เล่นเกมที่อยู่ด้านในและเริ่มเดินกลับบ้านตามความทรงจำของจิน ขณะที่เขากำลังเดินเขารู้สึกราวกับว่าความตื่นเต้นและความวิตกกังวลกำลังครอบงำ ความตื่นเต้นนี้มาจากส่วนลึกของิญญาราวกับจินชิ้นเล็ก ๆ ที่ยังคงหลงเหลืออยู่และรู้สึกเสียใจที่จะไม่สามารถรู้สึกอีกได้
"มันเรียกว่าวิดีโอเกมงั้นเหรอ ข้าจะเล่น! ยังไงเ้าก็ได้ให้ร่างกายนี้แก่ข้า แม้ว่ามันจะไม่ได้อยู่ในแผนของข้า ข้าก็จะทำให้เป้าหมายการเป็อันดับ 1 ของเ้าสำเร็จ"
แม้ว่าจิติญญาที่เหลืออยู่ของจินจะสลายไปเหลือเพียงชิ้นเล็กๆ ก็ยังคงเหมือนว่ามันกำลังรออะไรบางอย่างอยู่ แต่ิญญาของจินก็ได้หลอมรวมเข้ากับอิซรอทแล้ว ดังนั้นเขาจึงรู้ว่าเขาเป็คนแบบไหน เขาจะทำทุกอย่างที่จินหวังไว้โดยไม่ทำให้ล้มเหลวแน่นอน
"ไม่ต้องกังวลกับแม่ของเ้าเช่นกัน ตราบใดที่ข้ายังอยู่ในโลกใบนี้จะไม่มีอันตรายใดๆเกิดขึ้นกับนาง"
อิซรอธไม่เคยมีพ่อแม่ เพราะตัวเขาเป็เด็กกำพร้าที่ยากจนและได้พบกับโชคดี ซึ่งเขารู้ได้เลยว่าจินนั้นรักแม่ของตนขนาดใด
ในที่สุด จิติญญาชิ้นสุดท้ายของจินก็ได้สลายไปและรวมเข้ากับจิติญญาของอิซรอธอย่างสมบูรณ์ ตอนนี้อิซรอธเป็จินอย่างสมบูรณ์
อิซรอธมาถึงบ้านโดยเปิดประตูแล้วเดินเข้าไปข้างในจากนั้นก็ถอดรองเท้าเบาๆแล้ววางมันไว้ที่ด้านข้าง เสียงเท้าของเขาเงียบราวกับว่าเท้าของเขาไม่ได้ััพื้นขณะเดิน ในที่สุดเขาก็มาถึงในห้องของเขาก่อนที่จะมุ่งหน้าไปอาบน้ำ
หลังจากถอดเสื้อผ้าทั้งหมดออก ในที่สุดอิซรอธก็ลงไปอาบน้ำ ความรู้สึกผ่อนคลายผ่านไปทั่วทั้งร่างกายในขณะที่เขาหลับตาและเริ่มฝึกฝนร่างกาย์ทองคำ แม้ว่าจะช้าเนื่องจากการขาดเศษเสี้ยวิญญาในโลกนี้ ก็ยังคงเพียงพอที่จะเสริมสร้างร่างกายที่อ่อนแออย่างมากในตอนนี้ได้
"แม้ว่าอ่างอาบน้ำนี้จะค่อนข้างเล็ก แต่มันก็สะดวกสบายของมันดี" ในที่สุดอิซรอธก็มีเวลาที่จะผ่อนคลายและจัดระเบียบความคิดทั้งหมดของเขา
"ดินแดนแห่งเทพนิยายและตำนาน ... RML ... ข้าไม่เคยเล่นวิดีโอเกมมาก่อน แต่ตามความคิดของเ้าของดั้ง มันก็ดูน่าสนใจดี"
หลังจากอาบน้ำเสร็จเขาก็มุ่งหน้าไปที่ห้องของเขา เมื่อเขาได้ยินเสียงประตูห้องเปิดออก ก็ได้มีผู้หญิงคนหนึ่งเดินออกมาจากห้อง ผู้หญิงคนนั้นเป็หญิงวัยกลางคนและแม้ว่าเธอจะดูโทรมและแก่ไปบ้าง แต่ก็ไม่สามารถปกปิดความงดงามตามธรรมชาติของเธอได้อย่างเต็มที่เลยสักนิด เธอมีผมสีดำยาวนุ่มที่ยาวลงมาถึงด้านหลังของเธอ ผิวของเธอขาวนวล ดวงตาสีเขียวมรกตขนาดใหญ่และร่างผอมบางก็ได้ซ่อนส่วนโค้งเว้าไว้ คุณสามารถบอกได้เลยว่า เมื่อยามที่เธออายุยังน้อยกว่านี้ คงไม่ใช่การพูดเื่เกินจริงเลยสักนิดว่าเธอจะเป็เหมือนกับนางฟ้า
ผู้หญิงคนนั้นคือ ไร่เล แม่ของ จิน เมื่อมองผู้หญิงคนนี้ ในใจที่ควรจะเต็มไปด้วยชีวิตและความสุข แต่ถูกลดให้อยู่ในสภาวะเช่นนี้จากความเครียดและการทำงาน แม้ว่าเธอจะไม่ให้กำเนิดอิซรอท แต่ตอนนี้ิญญาจินที่ซึมซับในตัวเขาเองเขาก็รู้สึกถึงความผูกพันทางอารมณ์ของแม่ที่แท้จริงจากผู้หญิงคนนี้
รอยยิ้มอันอ่อนโยนปรากฏบนใบหน้าของ ไร่เลเมื่อเธอเห็น "จิน" แต่ทันใดนั้นเธอก็ขมวดคิ้วและรีบไปหาเขาด้วยสายตาที่เป็กังวล รอยแตกบนหน้าผากของจินแม้จะหายแล้ว แต่ก็ยังไม่หายดีและเขาดูซีดเล็กน้อยจากการสูญเสียเืไปก่อนหน้านี้
"เจ็บหรือเปล่าจ๊ะ? พวกอันธพาลที่ไหนทำกับลูกแบบนี้กัน?" เสียงของเธอฟังนุ่มนวลและสดชื่นราวกับสายลมของฤดูใบไม้ร่วง
อิซรอทรู้สึกว่าหัวใจของเขาได้รับความอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก เขาก็ได้ส่ายหัว "ผมแค่ล้มลงเอง แม่ไม่ต้องห่วงหรอกครับ" เขายิ้มให้เธอเพื่อไม่ให้เธอกังวล
ไร่เลก็ได้แต่ยิ้มอันอ่อนโยน ขณะที่แตะแก้มจินเบาๆ "แม่จะไม่ห่วงลูกได้ยังไง" เธอส่ายหัวเบาๆพร้อมกับถอนหายใจด้วยความโล่งอกเล็กน้อย
"ตอนนี้แม่จะต้องออกไปทำงานแล้ว อาหารอยู่ในตู้เย็นนะลูก เอาเข้าไมโครเวฟได้เลย แล้วลูกควรดูแลสุขภาพตัวเองหน่อยนะ รีบนอนด้วยละ ราตรีสวัสดิ์นะลูก " ไร่เลพูดขณะที่เธอเดินไปทางประตูหน้า
อิซรอทพยักหน้ารับ "... ขอบคุณครับ ... "
ไร่เลหันกลับมาและยิ้มให้กับอิรอซ มันเป็รอยยิ้มเต็มไปด้วยความสุข "แม่เชื่อในตัวลูกและความฝันของลูกอยู่แล้ว ดังนั้นไม่ต้องกังวลอะไรหรอกนะ เพียงแค่เต็มที่ไปกับความฝันของลูกก็พอแล้ว" รอยยิ้มอันแสนหวายได้แย้มออกมา ก่อนที่เธอจะจากไป
อิซรอธพูดไม่ออกครู่หนึ่ง ในโลกของเขา เขาได้พบกับผู้หญิงหลายคน แต่ส่วนใหญ่มักจะคิดร้ายหรือ้าผลประโยชน์ การได้พบกับผู้หญิงที่เสียสละที่จะมอบทุกสิ่งทุกอย่างให้กับคนที่เธอรักนั้นหาได้ยากอย่างไม่น่าเชื่อ แม้แต่ในทั้งเจ็ดอาณาจักรก็ตามที!
สิ่งนี้ทำให้อิซรอทมีความมุ่งมั่นมากขึ้นกว่าเดิมเพื่อบรรลุเป้าหมายที่จินทิ้งไว้ ไม่ใช่แค่ว่าทำเพื่อจิน แต่เป็สิ่งที่เขา้าจะทำ ท้ายที่สุดเขาจะเป็ผู้ฝึกฝนอันดับหนึ่งในโลกของเขา ดังนั้นเขาจะพยายามเป็อันดับหนึ่งในโลกนี้และนั่นคือการเป็อันดับหนึ่งใน RML ด้วย!
"เซิร์ฟเวอร์เกมใช้งานได้ในอีก 12 ชั่วโมง ... ข้าควรฝึกฝนจนกว่าจะถึงตอนนั้นและพยายามทำให้กายา์ทองคำของข้าแข็งแกร่งและพัฒนาให้แกร่งที่สุด"
อิซรอธเดินเข้าไปในห้องของเขาและนั่งไขว่ห้างอยู่บนเตียงเพื่อรอจนกระทั่งเซิร์ฟเวอร์ RML จะเปิด เขามีความรู้สึกตื่นเต้นในแบบที่ไม่เคยเป็ ไม่ว่าเขาจะอยู่ในโลกอะไร เขาก็ไม่เคยมีความสุขแบบนี้มาก่อน
"จากนี้ไปข้าคือจิน เป้าหมายของข้าเรียบง่ายมาก ข้าต้องประสบความสำเร็จในเกม RML ดูแลแม่ของข้าและแก้แค้นให้กับจิน ข้าจะต้องกลายเป็อันดับหนึ่ง!"
ออร่าที่ล้อมรอบอิซรอธเต็มไปความมุ่งมั่นแน่วแน่ ในดวงตาของเขาเต็มเปี่ยมไปด้วยพลัง
จากนั้น เส้นทางการเดินทางของอิซรอทจากอีกโลกหนึ่งของการฝึกตน ก็ได้กลายเป็นักเล่นเกมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในดินแดนแห่งเทพนิยายและตำนาน กลายเป็นักเล่นเกมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก
12 ชั่วโมงต่อมา ...
ปี๊บ ... ปี๊บ ... ปี๊บ ... ระบบทำการบูท! เสร็จสิ้น ... กำลังสแกน สแกน ... ไอดีผู้เล่นได้รับการยอมรับว่าเป็ผู้เล่นถูกต้อง กรุณาใส่ชื่อตัวละครของท่าน
"อิซรอซ"
ยินดีต้อนรับ อิซรอท สู่ดินแดนแห่งเทพนิยายและตำนาน!
สามารถโดเนทให้ 'ผู้แต่ง' ได้ที่พร้อมเพย์ 0918298839
โปรดระบุด้วยว่าโดเนทให้ผู้แต่ง หากไม่ระบุ ผมจะรู้เรอะ
ลงอาทิตย์ละ 3 ตอน แฟนเพจ:Realm of Myths and Legends