พลิกตำนานสามก๊ก:ตั๋งฮวง

ตอนที่หนึ่งร้อยสิบสี่ เซ็กเธาว์ 3

การ์ตูนและไลท์โนเวลแดนอาทิตย์อุทัยอย่างนารุโตะหรือกันดั้มอาจจะทำให้เราหลงเชื่อเรื่อง

หากเราสื่อใจถึงกันสันติภาพจะบังเกิด

นั่นก็ฟังดูดีแต่มันต้องขึ้นอยู่กับข้อสันนิษฐานประการหนึ่งว่า

ทุกคนต้องเป็นคนดีและต้องการสันติภาพ

หากมีคนเลงหนึ่งคนอยู่ในยูโทเปีย

ยูโทเปียนั้นก็ไม่สามารถเป็นยูโทเปียได้อีกต่อไป

ดินแดนที่แสนสุขสวนสวรรค์อันแสนไกลอาจจะไม่มีอยู่จริง

โดยเฉพาะสำหรับคนที่แค้นไปทุกอย่างแค้นตนเองแค้นโลกนี้

ใครจะแค้นไปกว่าข้า?

แม้ผมจะสามารถพยายามฝึกสกัดใจพลังจิตที่สามารถสื่อเข้าไปถึงจิตใจ

ที่ตอนนี้ผมฝึกอยู่กับพวกสิ่งมีชีวิตประเภทนกหนูสัตว์เล็กก่อนที่จะอยู่กับผู้คน

และได้ค้นพบว่าโลกของสรรพสัตว์นั้นสติปัญญาต้อยต่ำกว่าแต่ตรงไปตรงมามากกว่า

อาณาจักรของสรรพสัตว์ตกอยู่ใต้อารมณ์มากกว่าที่เราคิดว่ามันจะเป็นเรื่องสวยงามปานการ์ตูนดิสนี่ย์

จิตใจของเซ็กเธาว์ไม่ต่างกับเด็กทารกที่ไร้เดียงสาตรงไปตรงมาอายุประมาณเจ็ดถึงแปดขวบหากเทียบกับมนุษย์

และที่มันมีคือความโกรธแค้น

ต้องการอาละวาดไปทั่วเพราะมันแค้นทุกผู้คนที่อยู่รอบข้าง

แค้นร่างกายของตนเองที่อ่อนแอสะบัดโซ่ที่รัดมันไม่หลุด

แค้นที่ขาตนเองไม่ว่องไวพอที่จะวิ่งจนใครตามไม่ทัน

แค้นความอ่อนแอ

แค้นไปทุกสิ่ง

อารมร์ความแค้นครอบงำเซ็กเธาว์ไปจนหมดสิ้นและคอยแค่เวลาที่มันจะระเบิดออกมา

ที่ผมทำไม่ใช่ทำให้ความแค้นหายไปแต่ทำตัวแบบเขื่อนสร้างร่องน้ำแหล่ระบายความแค้น

ทำให้อารมณ์มีเป้าหมาย

ทำให้ขานั้นมีที่ให้ก้าวไป

ทำให้มีศัตรูที่สามารถเอาชนะได้

ฮี้

เซ็กเธาว์กัดแขนผมอย่างรุนแรง

ผมก็กัดมันกลับเช่นกัน

การแสดงอารมณ์ความรกัและความเกลียดชังแบบสัตว์ป่า

เราต่างได้สัมผัสลิ้มรสชาติเลือดของกันและกัน

“ไปกันเถอะอย่างเจ้าและข้าไม่เหมาะกับการมาถูกล่ามอย่างนี้”

ผมกระโจนขึ้นหลังเซ็กเธาว์

ฮี้---

โซ่ที่พันธนาการหลุดออก

พวกเราสองคนพุ่งไปข้างหน้าพร้อมกัน