"อาจารย์ฉิน นี่... นี่มันคืออะไรกันคะ?!"
เย่เสี่ยวเสี่ยวรู้สึกหนังศีรษะชาหนึบ ฝ่ามือเต็มไปด้วยเหงื่อ!
"ก็แค่เจออุณหภูมิสูงแล้วระเหยไปน่ะครับ อย่าคิดมากเลย ให้เชื่อมั่นในวิทยาศาสตร์เข้าไว้" ฉินเย่ยิ้มบาง ๆ
เชื่อวิทยาศาสตร์บ้านคุณน่ะสิ!
เย่เสี่ยวเสี่ยวและหลินเมิ่งซีต่างะโก้องอยู่ในใจพร้อมกัน
ระเหย? มันจะระเหยเร็วขนาดนี้เลยเหรอ? ต่อให้จะระเหยไปจริง ๆ อย่างน้อยมันก็ต้องทิ้งร่องรอยไว้บ้างสิ?
เืสุนัขดำชามใหญ่ขนาดนี้หายวับไปกับตา จะให้พวกเธอเชื่อในวิทยาศาสตร์ได้ยังไงกัน?
"คุณรีบไปดูคุณปู่เถอะครับ อีกสักพักเขาก็น่าจะฟื้นแล้ว"
ฉินเย่ไม่ได้อธิบายอะไรมากไปกว่านั้น
หลินเมิ่งซีย่อมกังวลเื่คุณปู่มากกว่า เมื่อเห็นหลินถงโจวเริ่มมีการเคลื่อนไหวเล็กน้อยจริง ๆ เธอจึงรีบเข้าไปอยู่ข้างกายเขาทันที
"เอ่อ...?"
ในขณะนี้หลินถงโจวถูกฉินเย่ตัดความเชื่อมโยงกับพระพุทธรูปแล้ว เขาจึงฟื้นคืนสติขึ้นมาทันที
แต่หลังจากที่หลับลึกไปนานกว่าครึ่งปี เมื่อฟื้นขึ้นมา นอกจากเขาจะรู้สึกไร้เรี่ยวแรงแล้ว ยังรู้สึกงุนงงไปหมด
นี่มันเกิดอะไรขึ้น?
"คุณปู่คะ!"
ดวงตาของหลินเมิ่งซีแดงก่ำทันที เธอเรียกคุณปู่ด้วยความดีใจ
หลินถงโจวมองหลินเมิ่งซี พยายามนึกย้อนกลับไปถึงเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ในหัว
เขาจำได้ว่าตัวเองหลงใหลพระพุทธรูปสีแดงองค์หนึ่งอย่างบ้าคลั่ง นั่งชื่นชมมันทั้งวันทั้งคืน จนสุดท้ายก็ล้มพับไปในสวนที่บ้าน...
เมื่อนึกถึงตรงนี้ เขาก็เข้าใจเื่ราวทั้งหมด
"อย่าร้องไห้เลย ปู่ฟื้นแล้วนี่ไง?"
สิ่งแรกที่ชายชราคิดคือการปลอบโยนหลินเมิ่งซี ไม่ใช่กังวลเื่ร่างกายของตัวเอง เห็นได้ชัดว่าความสัมพันธ์ของปู่หลานคู่นี้ลึกซึ้งเพียงใด
เมื่อเห็นเช่นนั้นหลินเมิ่งซีก็ยิ่งร้องไห้หนักกว่าเดิม ต่อหน้าหลินถงโจว เธอยังคงเป็เด็กสาวที่ไร้เดียงสาเสมอ
ฉินเย่และเย่เสี่ยวเสี่ยวเดินออกจากห้องไปอย่างรู้มารยาท เพื่อให้คนในครอบครัวได้อยู่ด้วยกันตามลำพัง
หลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมง หลินเมิ่งซีก็เช็ดน้ำตาแล้วเดินออกมาจากห้อง
เมื่อเห็นฉินเย่ เธอก็กล่าวขอบคุณอย่างเป็ทางการ "อาจารย์ฉิน ครั้งนี้ต้องขอบคุณคุณมากจริง ๆ ค่ะ ฉันจะให้เสี่ยวเสี่ยวโอนเงินให้อีกยี่สิบล้านหยวนเพื่อเป็ค่าตอบแทนในครั้งนี้ค่ะ!"
เพียงแค่มาดู 'อาการป่วย' ครั้งเดียว ก็ได้รับเงินถึงยี่สิบเอ็ดล้านหยวน นี่คือสิ่งที่หลายคนไม่กล้าแม้แต่จะฝันถึง
"ยี่สิบล้านไม่ต้องหรอกครับ ผมอยากจะขอพระพุทธรูปสีเืองค์นั้นแทน"
เมื่อเทียบกับเงินยี่สิบล้านแล้ว ฉินเย่ให้ความสำคัญกับพระพุทธรูปสีเืองค์นั้นมากกว่า สำหรับคนอื่น สิ่งนี้คือสิ่งชั่วร้าย แต่สำหรับเขาแล้ว มันคือของวิเศษชิ้นงาม มูลค่าของมันอาจจะมากกว่ายี่สิบล้านด้วยซ้ำ!
"ถ้าอาจารย์ฉิน้าพระพุทธรูปองค์นั้น ฉันก็ขอมอบให้คุณเลยค่ะ ส่วนค่าตอบแทนยี่สิบล้านฉันก็ยังจะมอบให้คุณอยู่ดี"
พระพุทธรูปสีเืองค์นี้เกือบจะทำให้ครอบครัวของเธอพังพินาศ หากฉินเย่ไม่เอาไป เธอคงจะโยนมันทิ้งที่สถานีรับซื้อของเก่าในวินาทีถัดไปแน่นอน!
"ไม่จำเป็ครับ พวกเราทำอาชีพนี้ยึดถือหลักการที่ว่าหากไม่มีความชอบก็จะไม่รับรางวัล ได้พระพุทธรูปองค์นี้มาก็เพียงพอแล้วครับ"
"แต่... ก็ได้ค่ะ!"
หลินเมิ่งซีเดิมทีรู้สึกว่าตัวเองให้ค่าตอบแทนน้อยเกินไปด้วยซ้ำ แต่เมื่อเห็นสีหน้าที่มั่นคงของฉินเย่ เธอจึงไม่พูดอะไรต่อ และรีบให้เย่เสี่ยวเสี่ยวบรรจุพระพุทธรูปองค์นั้นส่งมอบให้ฉินเย่ทันที
ชีวิตของคุณปู่เธอมีค่ามากกว่าพระพุทธรูปองค์เดียวนี้มหาศาลนัก
หลังจากได้รับพระพุทธรูปแล้ว ภารกิจในครั้งนี้ของฉินเย่ก็นับว่าเสร็จสมบูรณ์ เขาเตรียมตัวจะกลับบ้าน
ระหว่างนั้นหลินเมิ่งซียังพยายามเชิญฉินเย่ให้อยู่ทานมื้อค่ำด้วยกัน แต่ฉินเย่ไม่อยากไปรบกวน่เวลาฉลองของครอบครัว เขาจึงได้ปฏิเสธไปอย่างสุภาพ
...
หลังจากนั่งรถกลับมาถึงร้านขายของเก่าของตัวเอง ฉินเย่ก็ลากเก้าอี้มานั่งลง แล้วหยิบพระพุทธรูปสีเืองค์นั้นออกมา
ในตอนนี้ ดวงตาทั้งสองข้างของพระพุทธรูปดูเหมือนจะมีบางอย่างกำลังจ้องมองฉินเย่อยู่ และยังส่งเสียงคำรามด้วยความโกรธแค้นออกมา
"คนอื่นอาจจะจัดการแกไม่ได้ แต่แกคิดว่าฉันจะจัดการแกไม่ได้งั้นเหรอ?"
ฉินเย่แค่นยิ้มเ็า เขากัดปลายนิ้วตัวเองแล้วใช้เืวาดอักขระลงบนพระพุทธรูป
นี่คือยันต์อัคคี ที่มีไว้สำหรับจัดการสิ่งชั่วร้ายโดยเฉพาะ!
และแล้ว ภายในพระพุทธรูปก็ส่งเสียงโหยหวนอย่างโศกเศร้าออกมาทันที!
ฉินเย่ไม่ได้สนใจมัน เขานำมันใส่ลงในกล่องไม้ หลังจากนั้นเสียงโหยหวนเบา ๆ นั้นก็ส่งออกมาไม่ถึงข้างนอกอีก
"ได้เวลาเปิดไลฟ์สดหาค่าความนิยมเพิ่มหน่อยแล้ว"
หลังจากจัดการพระพุทธรูปสีเืเสร็จ ฉินเย่ก็จัดแจงเสื้อผ้าให้เรียบร้อย แล้วเริ่มเปิดใช้งานฟังก์ชันการไลฟ์สดของระบบ
การไลฟ์สดของเขาไม่ใช่แค่เพื่อหาเงิน แต่ที่สำคัญกว่าคือค่าความนิยม
ค่าความนิยมนี้คือสิ่งสำคัญที่เขาต้องใช้จ่ายในร้านค้าทลาย์!
[ไลฟ์สดประเมินสมบัติ ประเมินผิดจ่ายร้อยเท่า ไม่โกงเด็กหรือคนชรา!]
หัวข้อนี้เรียบง่ายและดุดัน ดึงดูดผู้คนให้เข้ามาในทันที
แน่นอนว่า สิ่งที่สำคัญที่สุดคือชื่อเสียงที่ฉินเย่สะสมมาก่อนหน้านี้
แฟนคลับที่กดติดตามห้องไลฟ์ของฉินเย่ไว้ เมื่อเห็นเขาเริ่มไลฟ์ก็พากันหลั่งไหลเข้ามาทันที
จำนวนคนดูเริ่มพุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง และเพียงไม่ถึงหนึ่งนาที ก็มียอดคนดูถึงหนึ่งแสนคน!
[เย้! อาจารย์ฉินเปิดไลฟ์แล้ว อาจารย์ฉินที่สุดตลอดกาล!]
[อาจารย์ฉิน เื่เมื่อวานไม่มีภาคต่อเหรอครับ? ผมว่าคุณชายหวังอะไรนั่นต้องไม่ปล่อยท่านไปแน่ ๆ !]
[ตั้งใจมาดูละครต่อเนื่องครับ แต่ดูเหมือนจะไม่มีให้ดู?]
[หึ ๆ ... คนข้างบนน่ะ อาจารย์ฉินของเราน่ะต่อยคุณชายหวังกระเด็นได้ในหมัดเดียวเลยนะ!]
[เลิกขี้โม้เถอะ รูปร่างสตรีมเมอร์บอบบางแบบนี้ ฉันต่อให้ข้างเดียวก็ยังชนะได้สบาย]
แชตในห้องไลฟ์ของฉินเย่เด้งขึ้นไม่หยุด โดยมีข้อความที่บอกว่าต่อให้ใช้ข้างเดียวก็ชนะได้นั้นโดดเด่นสะดุดตาเป็พิเศษ
"ต่อให้ผมข้างเดียวงั้นเหรอ? ได้สิ ผมอยู่ที่เมืองหลินเจียง คุณจะมาหาผม หรือจะให้ผมไปหาคุณล่ะ?"
ฉินเย่ถามด้วยรอยยิ้ม
[ฮ่า ๆ ๆ ... ไอ้คนขี้โม้เมื่อกี้หายไปไหนแล้ว? ตอนนี้อาจารย์ฉินถามนายอยู่นะ! ทำไมเงียบไปเลยล่ะ?]
[ฉันมีคลิปตอนอาจารย์ฉินซัดพวกนักเลงในโรงแรมเมื่อวานด้วยนะ ขายคลิปละห้าหยวน!]
[คลิปนั้นฉันดูแล้ว ฝีมือของอาจารย์ฉินนี่โเี้มาก!]
[จุ๊ ๆ ฉันละสงสัยจริง ๆ ว่าคนเมื่อกี้หายไปไหนแล้ว? วิ่งหนีไปไหนแล้วล่ะ? ไหนว่าต่อให้ข้างเดียวไง?]
[ในโลกออนไลน์น่ะขาดอะไรก็ได้ แต่ไม่เคยขาดพวกเก่งแต่ปาก หรือพวกเกรียนคีย์บอร์ดหรอก!]
เพียงแค่ฉินเย่โต้ตอบไปหนึ่งประโยค ห้องไลฟ์ก็กลับมาคึกคักอีกครั้ง
โดยเฉพาะไอ้คนที่บอกว่าจะจัดการฉินเย่ แม้เขาจะไม่ได้พูดอะไรต่อ แต่คลิปวิดีโอสั้น ๆ สองสามคลิปที่เขาเคยโพสต์ในพื้นที่ส่วนตัวของเขาก็ถูกแฟนคลับของฉินเย่เข้าไปทักทายอย่างอบอุ่นกันถ้วนหน้า
และไอ้คนเก่งแต่ปากคนนั้นก็ถึงกับโกรธจนสติหลุด... แล้วล็อคพื้นที่ส่วนตัวของตัวเองหนีไปเลย!
"เอาละ เพื่อนนักสะสมทั้งหลาย มาพูดเื่งานกันดีกว่า วันนี้ยังคงใช้กฎเดิม ส่งหนึ่งคาร์นิวัล ประเมินหนึ่งครั้ง!"
ผู้ชมหน้าใหม่หลายคนที่ได้ยินว่าต้องส่งหนึ่งคาร์นิวัลถึงจะได้รับการประเมิน ต่างก็พากันวิพากษ์วิจารณ์
บอกว่าสตรีมเมอร์คนนี้อยากได้เงินจนบ้าไปแล้ว คิดว่าคนอื่นโง่หรือไง?
แต่ยังไม่ทันที่พวกเขาจะได้พิมพ์ด่าออกมา
[ลูกเตะกรรไกร ส่งคาร์นิวัล x1!]
[ลูกเตะกรรไกร : อาจารย์ฉิน รีบพาผมขึ้นไมค์ทีครับ!]
ภาพนี้ทำให้พวกหน้าใหม่ถึงกับอ้าปากค้าง
ให้ตายเถอะ นี่มันหน้าม้าที่สตรีมเมอร์จ้างมาหรือเปล่า?
แต่ในขณะที่พวกเขากำลังสงสัยอยู่นั้นเอง
[เรือดอกท้อพเนจร ส่งคาร์นิวัล x1!]
[สายตาพิฆาต ส่งคาร์นิวัล x1!]
[กระต่ายขาว ส่งคาร์นิวัล x1!]
ข้อความแจ้งเตือนของขวัญกว่าสิบรายการเด้งขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง เป็การตบหน้าพวกหน้าใหม่เ่าั้อย่างรุนแรง!
406
