เทียนรีบกลับที่พัก เพื่อ ตรวจสอบความจริง โดยหยิบไข่มุกวิญญานออกมา
แล้วเริ่มทำการหลอมรวมความจำเจ้าปีศาจแห่งรัตติกาลตนนี้ เทียนใส่จิตวิญญาณเข้าไปในไข่มุก แล้วรีบซึมซับ ความจำที่ผ่านมาของมัน วิ๊ง วิ๊ง วี๊ง ไม่นานเทียนก็ลืมตาขึ้น เหงื่อไหลออกมาเป็นสายน้ำ ดวงตาเริ่มแดง มีเสียงพูดออกมาจากไรฟัน
“ ข้าต้องกำจัดพวกแกให้หมดสิ้นให้ได้ “ เทียนได้เห็นความทรงจำของเจ้าปีศาจตนนี้แล้วหดหู่ใจมาก มันฆ่าคนไม่เว้น เด็ก สตรี คนแก่ มันอยากฆ่ามันก็ฆ่า และกินดวงจิตวิญญานทันที แต่ถ้าผู้มีพลังสูงกว่ามันจะเข้าไปในฝัน และค่อยๆ กลืนกินที่ละนิดจนคนผู้นั้น หมดพลังตายไป
พวกมันยังมีอีก สิบกว่าตัวกระจายออกไปเข่นฆ่าผู้คนบนแดนเทพแห่งนี้ เพราะพวกมันสามารถมีพลังสูงถึงระดับเทพถึงขั้นกลางเลยทีเดียว พวกมันสามารถทำเช่นนี้ได้เพราะมันมีผู้สนันสนุน เป็นชายคลุมหน้า คำสั่งให้มาจัดการกับ ท่านราชันทักษินก็เป็นชายคนนี้นี่เอง....
โชคดีเป็นอย่างยิ่งที่โลกมนุษย์มีกฏธรรมชาติ ที่พลังระดับเทพใช้ที่โลกมนุษย์ไม่ได้ มิฉะนั้น ปีศาจพวกนี้คงเป็นเจ้าโลกไปแล้ว
ตอนนี้เทียนต้องโฟกัสเบื้องหน้าก่อนมีปีศาจรัตติกาลอีก 2 ตัวยังอยู่ในเมืองนี้
ส่วนที่เหลือนั้นไว้ ค่อยว่ากันใหม่ ต้องรีบไปจัดการเพราะปีศาจพวกนี้ฆ่าเสร็จจะไม่อยู่กับที่ มันเปลี่ยนสถานที่ไปเรื่อย จึงทำให้บ้านเมือง ไม่ค่อยให้ความสนใจมากนักจึงทำให้พวกมันสามารถฆ่าคนได้ไปเรื่อย ๆ ไม่ถูกจับ ไม่รู้พระเจ้าจะสร้างพวกปีศาจเหล่านี้มา เพื่ออะไร หรือเพื่อกำจัดมนุษย์ ไม่ให้มีมากเกินไป... เทียนคิด..
รุ่งเช้าเทียนเข้าแจ้งข้อมูลที่ได้รับกับ ท่านราชันทักษิน หลังจากทราบเรื่องจากเทียน ราชันทักษินโกรธมาก ที่เหล่าปีศาจเข้ามาเข่นฆ่าผู้คนในเขตของตัวเอง
จึงสั่งกองกำลังทหารเตรียมกำลังไปสามร้อย เพื่อไปจัดการปีศาจ 2 ตนโดยให้องค์ชายหนานเป่ย เป็นผู้นำในครั้งนี้ แต่เทียนขอเพิ่มอีก 200 คน พร้อมเชือกหรือโซ่เหล็กยาว เอาไปเผื่อจับเป็น? ราชันทักษิน สงสัย แต่ก็อนุญาต
ณ บ้านหลังหนึ่งที่สงบห่างไกลผู้คน มีชายหนุ่มรูปงามวัย 20 ปี กำลังคุยกับชราวัย 60 ปี
“ ท่านลุงทำไม เราไม่อยู่ต่ออีกซักหน่อย เรามาอยู่ แค่ 2 อาฑิตย์ เพื่งกินจิตวิญญานมนุษย์ ไปได้แค่ 20 คนเอง ทำไมต้องย้ายแล้วหรือ” ปีศาจบุรุษ 20 ปีเอ่ย
“ เจ้าไม่รู้อะไร เมื่อวานข้าไม่ได้ข่าวปีศาจแห่งฝัน อีกเลย ข้าเกรงว่าอาจจะมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้น” ปีศาจชายชรากล่าว
“ ท่านปีศาจแห่งฝันอาจจะมัวดูดพลังท่านราชันทักษิน เพลินอยู่แน่เลยคงไม่ออกมาเร็วนักหรอก” ปีศาจบุรุษหนุ่มกล่าว
“ ไม่ใช่ เมื่อเช้านี้ข้าไปสืบข่าวมา ท่านราชันทักษิน หายดีแล้วข้าเกรงว่า ปีศาจฝันน่าจะเกิดเรื่องขึ้น” ปีศาจชรากล่าว
“ เฮอะ จะกลัวอะไร ตั้งแต่นายท่านให้พลังพวกเรามา ยังไม่เคยมีใครทำร้ายพวกเราได้เลย ต่อให้ราชัน ทักษิน มาเองก็เถอะ “ ปีศาจหนุ่มกล่าว
“ ไม่ว่าอย่างไร พรุ่งนี้ต้องเดินทางแล้ว เจ้าไปจัดการเหยื่อที่ข้างในให้เรียบร้อยเถอะ” ปีศาจชรากล่าว
ทั้งสองปีศาจคุยกันไม่รู้เลยว่าตอนนี้มีกองกำลังได้ล้อมไว้หมดแล้ว
“ ท่านหมอเทียน ปีศาจ 2 ตนนี้มันมีลักษณะ หน้าตา อย่างไรบ้าง” องค์ชายหนานเป่ยส่งสัย
“ ปีศาจ 2 ตนนี้ มันแปลงร่างเป็นคน ส่วนร่างจริงของพวกมันคือ ปีศาจกิ่งก่าทรราชย์ หรือ ไทเรนโนซอรัส เรียกสั้นสั้นว่า ทีแรกซ์ “
เทียนกล่าวด้วยสีหน้าเรียบเฉย
“ ทีแรกซ์ บ้าไปแล้ว สัตว์ยุคไดโนเสาร์น้บล้านปี มันมาได้อย่างไร” องค์ชายหนานเป่ยตกใจตาโต ปากสั่น ทำให้องค์รักษ์ที่ได้ยินล้วนหนาวๆ ร้อนๆไปด้วย
“ ก็นี่ไงถึงขอกำลังเพิ่ม และขอเชือกและโซ่มามากที่สุดไง" เทียนพูดง่ายๆ
“ เอาล่ะฟังแผนของข้านะ เดี๋ยวข้ากับองค์รักษ์ซาสี่ จะไปล่อพวกมัน 2 ตนออกมาพอมันกลายร่าง พวกท่านแบ่งกองกำลังเป็น 2 ส่วน ส่วนที่ 1 พยายามหยุดพวกมันด้วยเชือกและโซ่ ส่วนที่ 2 ระดมใช้หน้าไม้ยิงไปที่ หัวใจของมัน ที่เมืองของท่านนี่ไม่มีปืนกลใช่ไหม? "
“ ไม่มีหรอก มันกฏธรรมชาติ หากใครเอาอาวุธพวกนี้ขึ้นมาจะโดนฟ้าผ่าตายหมด!”
องค์ชายหนานเป่ย เอ่ยเสียงเครียด ที่กำลังเจอสัตว์ในตำนาน
“ ทุกคนเตรียมพร้อม องค์รักษ์ซาสี่ พวกเราไป” เทียนรีบเข้าไปในบ้านหลังนั้นทันที
เจ้าปีศาจหนุ่มกำลังเดินเข้าไปกินเหยื่อข้างในที่มีอยู่ 6 คน ล้วนเป็นเด็กและสตรี
เจ้าปีศาจจับเด็กมาเป็นคนแรก กำลังอ้าปากจะกิน เทียนขว้างยันต์ระเบิดเข้าปากมันทันที บึม! เจ้าปีศาจหนุ่มกระเด็นไปไกล ปากบวมเจ่อเป็นปากเป็ดพยายามจะพูด แต่เทียนไม่รอให้มันเอ่ยปาก กระโดดเตะแบบไซด์คิก เข้ายอดอกปีศาจหนุ่ม จนกระเด็นไปอีกรอบ
“ องค์รักษ์ซาสี่ พาเด็กพวกนี้ไปที่ปลอดภัยเร็ว” เทียนหันมาสั่งการอย่างเร็ว
“ อ้ากกกกก ทนไม่ไหวแล้วโว้ยยย " เจ้าปีศาจหนุ่มเริ่มกลายร่างเป็น ทีเร็กซ์หนุ่มตัวใหญ่ ขณะที่กำลังเปลี่ยนร่าง เจอเทียนกระโดดเตะไซด์คิก ไปอีกรอบ หน้าหงายหลังไปทันที มันโกรธแค้นมากลุกขึ้นได้ ก็รีบวิ่งเข้าใส่เทียนทันที แต่เทียนรู้ตัวแล้ว จึงวิ่งไปทางที่วางกับดักไว้ ซวบ ๆ ๆ ๆ ๆ เสียงวิ่งไล่เข้ามา ทหารส่วนแรกรีบขว้างเชือกและโซ่ ฟิ้ว ๆ ๆ ๆ ๆ เสียงทั้งเชือกทั้งโซ่ ล๊อคเจ้าทีแรกซ์ ไว้
ทหารกลุ่มที่สองเริ่มใช้หน้าไม้รุมยิงเข้าใส่ ปุ ปุ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ โดนเข้าหัวใจเกือบทุกดอก แต่หนังมันหนามากไม่ทะลุโดนหัวใจ เทียนรีบขว้างดาบสัตตะโลหะเข้าที่หัวใจทันที ตูม! เจ้าทีเร็กซ์สิ้นฤทธิ์ทันที ปีศาจกลายเป็นกลุ่มควันจะลอยหนี
เทียนรีบเอามุกวิญญาน ดูดกลุ่มควันปีศาจเข้ามา ในมุกวิญญานอย่างรวดเร็ว เสียงร้อยโหยหวน ค่อยๆ เบาลงจนหายไป
ยังไม่ทันจะผ่อนลมหายใจ มีปีศาจทีเร๊กซ์อีกตัวโผล่ออกมาคราวนี้ตัวใหญ่มากกว่าเดิม 2 เท่า ไล่กัด ไล่กระทืบทหารที่ไม่ทันระวังตัว ต่างล้มตายไปหลายคน
ส่วนทีเหลือตั้งหลักได้ ก็เริ่มขว้างเชือก และ โซ่เหล็ก เข้าใส่ตัวทีเร็กซ์ ยักษ์ตัวนี้ แต่ไม่สามารถล๊อคมันได้ มันแข็งแกร่ง กว่าตัวแรกมาก ทหารรุมยิงหน้าไม้เข้าใส่ แต่ยิงมันไม่เข้าเลย เทียนปล่อยเข็มสังหารพุ่งเข้าตามันทั้งสองข้าง ฟิ๊ว ๆ ๆ
เข้าเป้าทั้งสองข้างมันส่งเสียงร้องลั่น แล้วพุ่งเข้าชนไปทั่ว เทียนชักดาบสัตตะโลหะ แล้วพ่นเลือดใส่ที่ตัวดาบ แล้วปล่อยไป ฟี้ว ฟิ้ว ดาบทั้งสองพุ่งเข้าตัดขั้วหัวใจ เจ้าทีเร็กซ์ยักษ์ทันที มันค่อยๆ ล้มลงไป โครม! กลายเป็นกลุ่มควัน เทียนรีบหยิบมุก ดูดวิญญาณปีศาจเข้าไป
“ สำเร็จแล้วใช่ไหม “ องค์ชายหนานเป่ยถาม อย่างหมดสภาพ
เทียนพยักหน้า “ กลับไปพักผ่อนกันเถอะ” เทียนบอกทุกคน
กลับถึงที่พักเทียนรีบตรวจ วิญญาน 2 ตัวที่ดูดเข้ามาในมุก วิญญานทันทีในที่สุดก็พบเจอปีศาจที่อยู่เมืองใกล้เคียง ที่ดุร้ายอีก 1 ตัว หลังจากนั้นเทียนก็หลอมละลายวิญญาน ปีศาจทั้ง2 จนสูญสลายไปจนหมด แสงจากไข่มุกเปล่งประกายมากขึ้น ‘ หรือว่าเราต้องล่าปีศาจเหล่านี้จนกว่าจะหมด’ เทียนเริ่มคิด
เพราะหลังจากดูความทรงจำปีศาจเหล่านี้แล้วมันฆ่าคนบริสุทธิ์ อย่างโหดเหี้ยม ถ้าเทียนไม่ทำปีศาจเหล่านี้คงต้องฆ่าคนต่อไปอีก ไม่รู้คนปริศนาจะสร้างปีศาจพวกนี้ไปเพื่ออะไร มันมีประโยชน์อะไรต่อเขากันแน่ ? เทียนสงสัยจริง
รุ่งเช้าเทียนขอเข้าพบ ราชันทักษิน
“ ท่านหมอเทียนเมื่อวานถ้าไม่ได้ท่านคงยากที่จะปราบปีศาจได้ ต้องขอบใจเจ้ามากจริงๆ “ ท่านราชันทักษินกล่าวขอบคุณ
“ ท่านราชันทักษิน ข้าอยากบอกว่าจากการตรวจสอบ ตอนนี้พบว่ามี ปีศาจแห่งรัตติกาล ยังเหลืออีก 9 ตัว อยู่บนดินแดนเทพแห่งนี้ ข้าอยากทราบว่าท่านราชันทักษิน พอจะบอกข้าได้ไหมว่าถ้าท่าน ราชันทักษิน เป็นอะไรไป ใครจะมีผลประโยชน์มากที่สุด” เทียนถานตรงตรง
“ เฮ้อ เรื่องนี้คงต้องเล่าโครงสร้างแดนเทพให้เจ้าฟังก่อน แดนเทพนี้จะมีศูนย์กลางที่ เมืองหลวง มีท่านมหาเทพจักรพรรดิ์ ปกครองอยู่ โดย
ทั้ง 8 ทิศ ถูกแบ่งเป็น 8 เมืองใหญ่ โดยมีราชันทั้ง 8 ปกครอง แต่ถ้ามีใครตายหรือหมดสภาพ ก็จะถูกอีก 7 เมืองที่เหลือ ส่งผู้แทนมาทำการประลองคัดเลือกผู้ที่เข้มแข็ง ปกครองเมืองต่อไป เพราะเพื่อความเข้มแข็งของแดนเทพ ทำให้ผู้ที่อ่อนแอ ไม่สามารถปกครองเมืองได้ หากว่าข้าไม่อยู่แล้ว ทายาทข้าคนเดียวคือองค์ชายหนานเป่ย คงไม่สามรถต้านทาน พลังของ อีก 7 เมืองได้แน่ ดังนั้น
ผู้ที่ได้ผลประโยชน์ก็คือ 7 เมืองที่เหลือ “ ราชันทักษิน กล่าว
“ ไม่คิดเลยว่าจะมีโครงสร้างอำนาจแบบนี้ด้วย อย่างนี้ใครก็ได้ที่เป็นผู้เข้มแข็งก็สามารถปกครองเมืองหากชนะ อย่างนั้นหรือ “เทียนถามด้วยความสงสัย
“ ไม่หรอกมันยังมีคุณสมบัติของผู้ปกครองอยู่อีก อย่างเช่น
หนึ่ง ต้องเป็นทายาทหรือตัวแทนที่ได้รับการยอมรับจากผู้ปกครอง
สอง ต้องเป็นมนุษย์โดยสมบูรณ์ ที่ไม่ถูก ภูติ สัตว์ ปีศาจ แฝงร่างเข้ามา
สาม ต้องไม่ประวัติในทางชั่วร้ายมาก่อน
และยังมีอีกหลายข้อ ซึ่งเป็นกฏที่ทางเมืองหลวงได้กำหนดไว้” ราชันทักษินอธิบาย
“ ข้าจะแจ้งข่าวไปทุกเมืองทั้ง 7 ว่ามีปีศาจที่เหลือ อยู่อีก 9 ตน ให้พวกเขาออกประกาศจับ คิดว่าไม่นาน พวกมันคงจะถูกจับได้ “ ราชันทักษินกล่าวต่อ
“ อย่าทำอย่างนั้น เพราะว่าถ้าหาก ประกาศออกไป ผู้ที่อยู่เบื้องหลัง และ เหล่าปีศาจต้องรู้ตัวแน่ มันอาจจะหลบหนีไป หรือกบดาน ทำให้เราจับยากยิ่งขึ้น “
เทียนกล่าว
“ ท่านราชันทักษิน อาจแจ้งข่าวกับเจ้าเมืองที่ท่านไว้วางใจที่สุด แล้วทำการสืบอย่างลับ ๆ จะดีกว่า” เทียนแนะนำต่อ
“ เรื่องใหญ่แบบนี้ ข้าคงต้องแจ้งไปท่านมหาเทพจักรพรรด์ เพื่อให้ทางนครหลวง เขาสืบเป็นการลับจะดีกว่า” ท่านราชันตัดสินใจแจ้งทางนครหลวง
“ ตกลงน่าจะเป็นวิธีที่ดีที่สุด ยังไงก็ตาม ยังมีข้อมูลปีศาจอีก 1 ตน ที่อยู่เมืองอาค์เนย์ ที่ติดกับ เมืองทักษินของท่าน ข้าคงต้องไปกำจัดมันก่อนที่จะกลับไปสำนัก”
เทียนกล่าวเสร็จก็จะขอตัวกลับไป
“ เดี๋ยวก่อน ท่านหมอเทียน ข้าอยากส่งคนไปช่วยปราบปีศาจครั้งนี้ แต่ว่าตามกฏแล้วข้าไม่สามารถเกี่ยวข้องกับเรื่องภายในของเมืองอื่นๆ ได้ แต่ถ้าเป็นผู้ตรวจการเมืองทักษิน ท่านสามารถตรวจสอบเรื่องราวใดๆ ก็ได้ที่เกี่ยวข้องกับความมั่นคง ได้ทุกเมือง ข้ามอบป้ายตำแหน่งนี้ให้ท่าน” พูดเสร็จก็มีป้ายตำแหน่งลอยมาข้างหน้าเทียน
“ ผู้ตรวจการเมืองทักษิน " เทียนอ่านที่ป้ายตำแหน่ง ที่ทำมาจากทองคำ
“ในแต่ละเมืองจะมีผู้ตรวจการเพียงแค่คนเดียวเท่านั้น มีอำนาจเทียบได้กับเจ้าเมือง ดังนั้นท่านไปสืบเรื่องปีศาจ อาจมีปัญหาและอุปสรรค ท่านก็ใช้ป้ายตำแหน่งนี้เพื่อขจัดปัญหาที่อาจเกิดขึ้นได้ " ท่านราชันทักษิน กล่าว
“ขอบคุณท่านราชัน” เทียนกล่าวเสร็จ ก็ขอลาไปเมืองอาคเนย์ ต่อไป...